kertasníkir

Þrettándi var Kertasníkir,
-þá var tíðin köld,
ef ekki kom hann síðastur
á aðfangadagskvöld.

Hann elti litlu börnin,
sem brostu glöð og fín,
og trítluðu um bæinn
með tólgarkertin sín.

-- Gleðileg jól! --

ketkrókur

Ketkrókur, sá tólfti,
kunni á ýmsu lag. -
Hann þrammaði í sveitina
á Þorláksmessudag.

Hann krækti sér í tutlu,
þegar kostur var á.
En stundum reyndist stuttur
stauturinn hans þá.

Jaminnsann, barasta jólin á morgun! Ekki það, þau hefðu allt eins getað verið í gær, ég er jú ekki vön því að vera búin í prófum nema þrem dögum fyrir jól... En þetta er ágætis tilbreyting, þ.e. að hafa ekki neitt sérstakt fyrir stafni í heila þrjá daga :)

Hér er ekki borðuð skata, heldur saltfiskur. Við Siguður matreiddum hann að hætti Gomez de Sao (eða hvernig sem það var nú skrifað), þ.e. bjuggum til hálfgerða stöppu úr heilum helling af lauk og hvítlauk sem var mýktur í vænum slurki af jómfrúrólífuolíu, saltfiski, brytjuðum kartöflum og svörtum pipar (og svörtum ólífum ef vill). Með þessu eru svo harðsoðin egg skorin í báta og salat og við bættum við rúgbrauði. Mjúmmskjúmms.

Í gær voru annars jólatré skreytt á eldri og yngri Ærlæk, ljósaseríum bætt við á vel valda staði, smákökum skolað niður með nóg af mjólk, garðar sópaðir (þ.e. "jötur sópaðar" ef þið eruð að vestan, ég verð alltaf svolítið ringluð þegar ég kem hingað norður því rollurnar eru jú ofan í garðanum á Stað...), ormalyfi troðið ofan í nokkrar ær, gefið og eitthvað starað á imbann, dútlað og vafrað á netinu í háskólaleit. Nóg að gera ;)

gáttaþefur

Ellefti var Gáttaþefur,
- aldrei fékk sá kvef,
og hafði þó svo hlálegt
og heljarstórt nef.

Hann ilm af laufabrauði
upp á heiðar fann,
og léttur, eins og reykur,
á lyktina rann.

Mikið er nú gott að vera í fríi...

gluggagægir

Tíundi var Gluggagægir,
grályndur mann,
sem laumaðist á skjáinn
og leit inn um hann.

Ef eitthvað var þar inni
álitlegt að sjá,
hann oftast nær seinna
í það reyndi að ná.

Ó ó ó, aumingja Bjarnheiður. Fluginu hennar seinkar töluvert, lending áætluð um kl tvö í nótt. Obbobobb...

bjúgnakrækir

Níundi var Bjúgnakrækir,
brögðóttur og snar.
Hann hentist upp í rjáfrin
og hnuplaði þar.

Á eldhúsbita sat hann
í sóti og reyk
og át þar hangið bjúga,
sem engan sveik.

Kemur seint, en kemur þó - Bjúgnakrækir er mættur.

Við lögðum af stað klukkan hálf tíu í morgun og komumst út úr bænum um hálf ellefu eftir ýmislegt smásnatt. Renndum inn á Akureyri um þrjú og beint í Grundargerðið þar sem laufabrauðsútskurði var að ljúka og amma að enda við að sjóða upp á súkkulaðinu. Smjatt. Þarna var auðvitað öll fjölskyldan úr Ásabyggðinni að skera og fletta (nema náttúrlega Una litla, en hún var á staðnum ;) ) svo við vorum alls níu sem sátum að kræsingunum þeirra ömmu og afa. Svo var brunað áfram og við náðum að Ærlæk milli sex og hálf sjö. Stoppuðum þó ekki lengi þar, því korter yfir sjö var rennt aftur inn í Skúlagarð þar sem við skemmtum okkur konunglega yfir bráðfjörugri uppfærslu unglingadeildar Öxarfjarðarskóla á áðurnefndum Wake me up before you go go. Loks hafa garnirnar verið fylltar aðeins, en þær voru farnar að syngja heldur hátt með lokalögum söngleikjarins ;)

skyrjarmur

Skyrjarmur, sá áttundi,
var skelfilegt naut.
Hann hlemminn o´n af sánum
með hnefanum braut.

Svo hámaði hann í sig
og yfir matnum gein,
unz stóð hann á blístri
og stundi og hrein.

Úbbs, þessi sveinn kemur heldur seint til byggða í dag... Nú er ég kammbúmmsúmm búin á því eftir eina af þessum "rétt-fyrir-jól" maraþonverslunarferðum. Verst að enn er ansi mikið eftir að gera í dag :P Simmsalabimm, best að skvera þessu af áður en ég sofna standandi!

hurðaskellir

Sjöundi var Hurðaskellir,
- sá var nokkuð klúr,
ef fólkið vildi í rökkrinu
fá sér vænan dúr.

Hann var ekki sérlega
hnugginn yfir því,
þó harkalega marraði
hjörunum í.

Jahú-ú-ú! Búin í prófum :) *trallala fallala trallirí*

Næst á dagskrá er að skella í smákökudeig og skvera svo af nokkrum jólakortum. Morgundagurinn fer í að baka smákökurnar (ef ég baka þær ekki í kvöld) og allsherjar útréttingar. Þá er planið að bruna norður á Ærlæk snemma á fimmtudaginn og stoppa kannski ofurlítið á Akureyri en þó alls ekki lengur en svo að við verðum komin á áfangastað klukkan átta, því þá mun Sylvía systir Sigurðar hefja upp raust sína ásamt skólafélögum sínum í ekki ómerkari söngleik en Wake me up before you go go. Algert bann að verða of sein á slíka skemmtun! Sérstaklega þar sem hún mágkona mín mun syngja einsöng í a.m.k. tveim lögum :) Lausleg áætlun er svo að slappa af á Ærlæk yfir jólin, stoppa 2-4 daga á Akureyri hjá afa og ömmu og Hlyni frænda og fjölskyldu og pilla sig svo í höfuðborgina fyrir áramót til þess að borða kalkún hjá Gunnu og Summa og sjá (eða a.m.k. heyra) allt dúndrið í sprengjuóðum Íslendingum.

Frí eru með bestu fyrirbærum í heiminum ;)

askasleikir

Sá sjötti, Askasleikir,
var alveg dæmalaus. -
Hann fram undan rúmunum
rak sinn ljóta haus.

Þegar fólkið setti askana
fyrir kött og hund,
hann slunginn var að ná þeim
og sleikja á ýmsa lund.

Brúmm, brúmm. Lokasprettur fyrir safneðlisfræði í fyrramálið. Góðar stundir.

pottaskefill

Sá fimmti, Pottaskefill,
var skrítið kuldastrá.
- Þegar börnin fengu skófir
hann barði dyrnar á.

Þau ruku upp, til að gá að
hvort gestur væri á ferð.
Þá flýtti' ann sér að pottinum
og fékk sér góðan verð.

Nú er spurning, er eitthvert sannleikskorn í þessu?

þvörusleikir

Sá fjórði, Þvörusleikir,
var fjarskalega mjór.
Og ósköp varð hann glaður,
þegar eldabuskan fór.

Þá þaut hann eins og elding
og þvöruna greip,
og hélt með báðum höndum,
því hún var stundum sleip.

Þar sem ég veit að mörg ykkar nota hina annars ágætu fésbók, þá er samt gott að minna á að fara varlega...

stúfur

Stúfur hét sá þriðji
stubburinn sá.
Hann krækti sér í pönnu,
þegar kostur var á.

Hann hljóp með hana í burtu
og hirti agnirnar,
sem brunnu stundum fastar
við barminn hér og þar.

Snarbandbrjálað veður í þriðja sinn á innan við viku. Sem betur fer fyrir björgunarfólkið er þó veðurhæðin mest um hábjartan dag í þetta sinn, en ekki miðja nótt eins og hin tvö skiptin...

giljagaur

Giljagaur var annar,
með gráa hausinn sinn.
- Hann skreið ofan úr gili
og skauzt í fjósið inn.

Hann faldi sig í básunum
og froðunni stal,
meðan fjósakonan átti
við fjósamanninn tal.

Á þessum degi í fyrra fór ég í próf í stærðfræðigreiningu IIIB hjá Ragnari (þeim sama og kenndi mér mál&tegur á þessari önn). Hafði þetta um það að segja hérna á blogginu:

Ragnar karlinn semur greinilega jafn ofvirk ef ekki ofvirkari próf en hann er sjálfur. Stærðfræðigreiningarprófin hafa verið sanngjörn og nokkuð stöðluð síðustu ár, en það er eitthvað sem segir mér að þetta próf verði skalað upp. Hann blés lengd dæma talsvert upp og jók þyngdina að auki. Allamalla.

Kíkti svo í Uglu, mér til ánægju og yndisauka, og athugaði með tölfræði þessa áfanga á síðustu haustönn. Jú jú, 54.3% stóðust prófið, 34.1% féllu og 11.6% voru fjarverandi. Það voru einungis 75 af þeim 193 sem voru upphaflega skráðir í áfangann sem á endanum rusluðust í gegn (55 sem skráðu sig úr honum áður en kom að prófi). Ef einhver getur veitt mér upplýsingar um tölfræði þessa áfanga haustið 2005 eða 2004 væri það ákaflega gaman svona til samanburðar ;)

Eftir prófið í gær þurfti ég að snatta smávegis, m.a. kíkja heim til pabba og mömmu í föndurpappírsleit. Kom við í Sigtúninu hjá afa og ömmu og fékk þar hálfmána, gyðingakökur, piparkökur og mjólk - amminamminamm :D Amma er alger snillingur í jólabakstri :) Fyrir utan að þar er svo afskaplega gott að slappa af, ahhh... Þegar ég svo kom heim til pabba og mömmu stóðu þar sprautukökur á grind og súkkulaðibitakökur ofan í boxi svo ég krækti mér auðvitað í sitt af hvoru tagi (tók sko sprautuköku sem var pínulítið útlitsgölluð, heldur brún í annan endann, ég er svo vel upp alin 0:D )

stekkjastaur

Stekkjastaur kom fyrstur,
stinnur eins og tré.
Hann laumaðist í fjárhúsin
og lék á bóndans fé.

Hann vildi sjúga ærnar,
- þá var þeim ekki um sel,
því greyið hafði staurfætur,
- það gekk nú ekki vel.

Fyrsta prófið búið - jei! Það var mál- og tegurfræðin, þ.e. fræðileg stærðfræði, svo ég fékk 3 korter auk hinna hefðbundnu 3 klst. Sem var eins gott því ég hikstaði töluvert a.m.k. fyrsta klukkutímann í prófinu. Það munar öllu að geta sagt við sjálfa sig: "Iss, allt í lagi þótt heilinn sé eins og seigfljótandi karamella og neiti að hrökkva í gang, þú hefur nægan tíma!" Það bjargar öllu. Sérstaklega í prófum hjá Ragnari, því hans próf tekur aldrei styttri tíma en 3 klst að leysa... Þetta reddaðist held ég ágætlega (*krossa putta*).

Safneðlisfræðin er þá næst á dagskrá og raunar síðust á dagskrá fyrir jólafrí. Ég er nefnilega bara í tveim prófum, sem er ótrúlega mikill munur og í raun eins gott því þetta eru bæði megapróf, þ.e. námsefnið er ekki alveg það einfaldasta eða minnsta í heimi... Og þá er bara að vinda sér út í það að læra - þótt mig gruni reyndar að það verði meiri þykjustulærdómur núna í dag eins og venjulega eftir próf ;)

þróunaraðstoð

Þetta er ansi athyglisverð grein. Hafið þið nokkurn tíma hugsað um þróunaraðstoð út frá þessu sjónarhorni? Hvers vegna í ósköpunum hef ég aldrei orðið vör við þessa skoðun í umræðum um þróunaraðstoð hér á Íslandi? Síðast þegar ég vissi vorum við Íslendingar samansaumaðir nískupúkar út af því að við létum svo lágt hlutfall af þjóðarframleiðslunni renna til þróunaraðstoðar. Það er kannski eins gott að svo er - eða hvað?

ha, búið?

Ég var að átta mig á því núna áðan að ég skilaði síðustu skiladæmum annarinnar í morgun. Sem þýðir að próflestur fer að hefjast hvað úr hverju, a.m.k. ekki seinna en að einni viku liðinni. Sum sé, enn eitt misserið einfaldlega flogið hjá á ógnarhraða. Hvar er lögreglan núna? Hún ætti að stoppa þennan hraðafíkil...

að borða sér til óbóta

Við Sigurður fórum á villibráðarhlaðborðið í Perlunni í kvöld til þess að fagna því að hann fékk afhent í gær verðlaun úr Verðlaunasjóði Guðmundar P. Bjarnasonar frá Sýruparti fyrir afburða námsárangur á B.S.-prófinu (húrra fyrir Sigurði!!! :D). Úff, talandi um ofát! Það fyrsta sem ég gerði við komuna heim var nokkuð sem velflestir kvenmenn kannast vel við - dreif mig úr sokkabuxunum ;) Það næsta var að skríða undir sæng svo eymingja magagreyið fengi að vinna í friði. Sigurður hreinlega þorði ekki að leggjast upp í rúm af hættu á að geta ekki staðið á fætur aftur... Já, þetta hlaðborð þeirra í Perlunni er hættulega gott og úr svo mörgu að velja að maður verður ágætlega saddur bara af súpunni og forréttunum. Kjamms mjamms smjatt. Við borðuðum mögulega fyrir alla vikuna á þessu eina kvöldi. Alla vega glottum við þegar stúlkan í fatahenginu spurði hvort okkur vantaði leigubíl, því þrátt fyrir að hvorugt hefði bragðað vín, þá vorum við eiginlega bæði óökufær sökum ofáts ;D

Annars leið helgin við margt annað en lærdóm, því foreldrar og báðar systur Sigurðar komu á föstudagskvöldið. Við buðum þeim fjórum, Magga kærastanum hennar Hörpu og mömmu (pabbi er úti í Aþenu að "olíumálaráðherrast") í mat á sunnudagskvöldið. Fyrsta matarboðið hér á Eggertsgötunni :) Og jamm, átta manns í mat er algert hámark. Við fengum nokkra diska, hnífa og gaffla og kökugaffla lánaða hjá mömmu, notuðum alla stóla sem til voru og skeyttum litla skrifborðinu sem Sigurður notar við endann á eldhúsborðinu. Hehe, og notuðum gömul gluggatjöld frá mömmu (sem ég var nýbúin að ræna nokkrum bandspottum úr) sem borðdúk :D Ofan í fólkið runnu ljúflega 2,5 kíló af nauta- og folaldapiparsteik ásamt átta risastórum bökunarkartöflum, piparsósu og stórri skál af salati. Mamma sá um eftirréttinn, þ.e. gúmmulaðigómsæta gulrótaköku. Svo má segja að Jón Dór (pabbi Sigurðar) hafi séð um skemmtiatriðin því hann er snilldarsögumaður (að öðrum gestum ólöstuðum). Vel valdar Torfasögur eru hápunkturinn :D Þessi máltíð var eiginlega upphitun fyrir hlaðborðið í kvöld því bæði héldum við Sigurður að við hefðum etið yfir okkur þarna á sunnudaginn. Ehm, svo var ekki miðað við núna ;)

ah búh

Síðustu dagar hafa verið ansi vel pakkaðir. Sveitt safneðlisfræðidæmi, feit og pattaraleg ritgerð í mál&tegur (ojú, það er vel hægt að skrifa ritgerð í stærðfræði), verkbókaryfirferð (sú síðasta, jibbí-jibbí-jei), lokalokalokahönd lögð á sérverkefnið mitt o.s.frv. Þetta kláraðist sem sé í gær. Þá gat ég loksins ryksugað íbúðina (vikutöf) og brotið saman hreinan þvott sem lá í annarri óhreinatauskörfunni (líka vikutöf). Mikil gleði. Í dag hef ég svo loksins loksins loksins ... komist í það að brasa eitthvað í tölvueðlisfræðinni. Enn þá meiri gleði. Raunar ekki seinna vænna, því það eru einungis 4 vikur til prófa - og ég er ekki byrjuð á aðalverkefninu. Ehm. Einhverra hluta vegna hef ég á tilfinningunni að tölvueðlisfærðin muni dragast fram yfir áramót. Eins gott að ég geti skilað sérverkefninu núna og eigi einingar inni, annars yrðu námslánin eitthvað rýr :P

doktor hvað?

Mig langar til að fara beint í doktorsnám eftir B.Sc.-ana mína. Stefnan er sett á Evrópu. En hvaða fag á ég að velja??? Hvaða rannsóknarhóp??? Ég veit ekkert í minn haus. Þarf að leggjast í allsherjar naflaskoðun.

Af hverju get ég ekki bara haft gífurlegan áhuga á deildajöfnum? Nú eða strengjafræði? Þá væri lífið svo miklu einfaldara. Ég þyrfti bara að finna evrópskan rannsóknarhóp á því sviði, ekki "evrópskan rannsóknarhóp á einhverju mögulega áhugaverðu sviði". Úgg. Minn vera galinn.

bloggskí

Það er kominn tími á blogg. Verst að mér finnst ég ekki hafa neitt sérstakt að segja frá. Bara kveffréttir. Smákvefið sem ég var með í um tvær vikur og hélt ég væri laus við dreif sig nefnilega til og gerðist alvöru grábölvuð (afsakið, grænbölvuð) sýking í hálsi á laugardagskvöldið var. Ég neyddist því til að slappa af af alvöru (afar erfitt...). Var meira að segja sett á sýklalyf og lá og svaf nær allan síðasta mánudag með rúmlega 38°C hita. Blúbb. En þá er bara að reyna að gera gott úr hlutunum. Svo vel vildi til að mál- og tegurfræði kennarinn (Ragnar) var í Ameríku þessa vikuna, svo ég missti bara af tímum í safneðlisfræði og Sigurður neyddist til að kenna verklegt fyrir mig. Þegar heilinn hrökk í gang á ný, gat ég dundað í rólegheitunum við forritun í tölvueðlisfræði og að undirbúa verkefni sem Ragnar skildi okkur eftir með (safneðlisfræðin reyndi um of á þetta heilagrey), milli þess sem ég horfði ótæpilega mikið á Boston Legal þætti og fleira. Einnig hef ég gert margar góðar tilraunir til að hósta upp lifur og lungum (spyrjið Sigurð) auk þess sem sólarhringurinn hefur hallast ofurlítið út á hlið. Heilinn meðtekur sem sé ekki á kvöldin að svefnþörfin er um 10 klst og fattar það fyrst á morgnana. Lúr fram til 10 eða 11, jafnvel 12 er því að gerast fastur liður. Hmmm, andsk*****, ég þarf að mæta kl 8:20 á mið, fim og fös :P Farin að sofa... ;)

meee

Ég gleymdi haustfagnaði Stiguls í gær! Það eru tvö partý á vegum Stiguls sem ég mæti alltaf í (nema ég sé veik), þ.e. haustfagnaðurinn og fyrirpartý árshátíðarinnar. Ég er guðs útvaldur sauður, n.t.t. guðs sérlega útvaldur sauður... Við Sigurður röltum hins vegar til Ingu Dóru frænku hans í gærkvöldi og röbbuðum við hana og Símon, manninn hennar. Trufluðum þau reyndar yfir föstudagssjónvarpshuggulegheitum ásamt dætrum þeirra, en þeim var nokk sama. Tíminn þar flaug hjá á nánast ljóshraða. Ákaflega notalegt að sitja þarna í eldhúsinu hjá þeim Ingu Dóru og Símoni og þau líka svo indæl og skemmtileg. Ég er því eiginlega í vandræðum með hvort ég eigi að pirra mig svo mikið yfir þessum sauðshætti, því það að rabba við tvo indæla fjölskyldumeðlimi í litlum eldhúskrók og narta í súkkulaði, rúsínur og furuhnetur á óneitanlega betur við okkur Sigurð heldur en að þvælast í kjaftagangi milli hífaðra Stigla í tugatali ;) Ætli ég láti mér ekki nægja að hrista höfuðið ofurlítið og segja meee.

(segul)magnað

Sigurður fékk loksins heyrnatólin (Sennheiser PXC 350) sem hann hefur beðið svo lengi eftir í gær. Þau eru náttúrlega alger snilld með sínum suðdeyfi (noise cancelling) og miklu hljómgæðum. Þar sem að ég er ekki eigandi heyrnatólanna og sé þau því sjaldnar en sjálfan eigandann, þá ættu þessi tól ekki að vera svo mikið í frásögur færandi á bloggsíðunni minni. Nema hvað í kassanum sem heyrnatólin komu í leyndust fjórir litlir skífuseglar (voru notaðir til þess að halda niðri pappaspjaldi með frekari upplýsingum um hin mögnuðu heyrnatól). Ég reif seglana náttúrlega úr í snatri, pillaði allt límið af þeim og - jibbíjei! algert snilldar leikfang fyrir eðlisfræðinörda ;D Með því að leggja þá á slétta borðplötu og snúa segluninni á þeim öllum í sömu átt þannig að þeir hrinda hver öðrum frá sér, er hægt að láta þá þjóta um borðplötuna þvera og endilanga. Nú eða snúa segluninni sitt á hvað þannig að þeir festast saman á brúninni og mynda ýmis mynstur. Sum sé, (segul)magnað stuð hjá mér þessa dagana ;)

Seglarnir mínir eru um 1cm í þvermál og 1mm á þykkt.

æ ó æ

Vaknaði í morgun með einhvern skít í hálsinum. Úbbs. Hafði það af að klára mál- og tegurfræði skiladæmi fyrir hádegi en eftir hádegi hefur heilinn neitað að puða. M.ö.o. hann neitar að reikna fyrir dæmatíma í mál- og tegurfræði í fyrramálið. Mér tókst þó að fá hann til að lagfæra og pikka inn glósur í þessu fagi, svo hann er til einhvers nýtur... En nú er í gildi hvítlaukviðvörun í 1 km radíus utan um mig því ég át heilt hvítlauksrif og skellti öðru slíku í hvítlauks-engifer-sítrónusafa-hunangs-drykk sem ég hellti ofan í mig skömmu eftir hádegi (vona að þú hafir komist lífs af, Pétur ;) ). Svo er að sjá hvort það virki. Ég er a.m.k. nógu hress til að langa í heitan pott í Árbæjarsundlauginni meðan Sigurður skeiðar 10 km í Poweradehlaupi í Elliðaárdal. Ehm, en er engu að síður einnig nógu skynsöm til að láta það ekki eftir mér ;)

varúð! námsmannareikningar

Ég vil biðja alla námsmenn um að athuga annaðhvort í heimabanka, á reikningsyfirlitum eða hjá þjónustufulltrúa hvort tékkareikningurinn þeirra sé ekki alveg örugglega skráður sem námsmannareikningur!

Fyrir tæpum mánuði sendi ég í forvitni minni fyrirspurn til eins af viðskiptabönkunum mínum um hvers vegna ég hefði greitt mismikið fyrir nokkrar debetkortafærslur á árinu. Fékk skýringuna til baka: Námsmannatékkareikningurinn sem ég stofnaði skömmu eftir fermingu hafði verið skráður úr "námsmannakjörum" í janúar 2004 og settur aftur í námsmannakjör í apríl 2007.

Hafið þið einhvern tíma skoðað muninn á vöxtunum sem eru á almennum tékkareikningi og námsmannareikningi (í hvaða banka sem er)? Sá munur er heilmikill. Ég varð alveg hreint sjóðbullandibandbrjálaðsbálreið. Hvað átti bankinn með að skrá mig úr námsmannakjörum? Hann hafði ekki nokkurn rétt eða möguleika á að fá lista yfir nemendur sem brautskráðust úr MH um jólin 2003. Tæknilega séð var ég líka námsmaður meðan á aupair-dvöl minni stóð þarna janúar-ágúst 2004, því ég var í þýskunámi svotil allan tímann. Svo lufsaðist bankinn ekki til að skrá mig í námsmannakjör fyrr en í apríl 2007, þótt það hafi t.d. verið fullljóst að ég væri námsmaður í júní 2006 þegar ég fékk ISIC-kreditkort hjá þeim - sem engir aðrir en námsmenn mega fá! Arg.

Ástæðan fyrir afskráningunni er sú að það var lítil hreyfing á reikningnum mínum. Bankinn sum sé notar sem mat á hvort fólk sé ekki lengur námsmenn:
1) mánaðarlegar háar launaupphæðir koma inn á reikninginn;
2) hreyfing á reikningnum er lítil (=fólk er með aðalviðskipti við annan banka);
og ef annað af þessu tvennu er uppfyllt, þá einfaldlega skráir hann fólk úr námsmannakjörum án þess að láta nokkurn vita. Ég á ekki til orð!

Ég sendi auðvitað harðort svar og krafðist þess að fá vextina af reikningnum leiðrétta aftur í tímann, því bankinn átti ekkert með að skrá námsmanninn mig úr námsmannakjörum. Vextina fékk ég í síðustu viku. Þetta voru rúmar 7000 krónur, þ.e. stór matarkarfa hér á Eggertsgötu 20. Ef ekki væri fyrir einn einstakan þjónustuþátt þessa banka (sem sparar mér þónokkra þúsundkalla á ári), þá hefði ég hætt viðskiptum við hann í fússi!

smá nöldur

Lífið snýst ekki um annað þessa dagana en skóla, kennslu, mat, innkaup, þvott, þrif, ... Það er ekki einu sinni hægt að skella sér í kæruleysi fyrir framan sjónvarpið nema rétt í bláendann á föstudagskvöldum (ekki að það hafi verið hægt síðustu 3 árin, en ég er orðin þreytt á þessu endalausa spani). Ragnar kaffærir okkur í mál&tegur, Þórður kennir safneðlisfræði fyrir 2. árs BS-nema eins og masterskúrs, ég eyði alltof miklum tíma í að fara yfir verkbækur minna misklóku nemenda og þess á milli er ég að farast úr pirringi yfir að ég komi tölvueðlisfræðinni varla nokkur staðar að. Nöldur... Merkilegt nokk, þá er þetta nú samt skítsæmilegt - oftast nær að minnsta kosti. Maður er jú kominn með þriggja ára þjálfun í þessum bransa ;)

E.S. Hvað á ég líka sosum með að nöldra þegar ég fæ að gera það sem ég vil, þ.e. læra eðlisfræði og stærðfræði? Maður getur stundum verið ansi skrýtinn...

uppskrift

Jæja Kristín, þá er bara að vinda sér í Bónus, kaupa íslenska tómata á kostakjörum og láta svo hendur standa fram úr ermum! Ger svo vel: tómatsósuuppskriftin ;)

tómatsósa

Jú jú, rétt til getið. Hin árlega tómatsósa mallar núna í risapottinum hans pabba. Ég fékk sum sé ódýra íslenska tómata í Bónus um daginn og fékk því pottinn góða og töfrasprotann lánaðan á Laugarnesveginum (þangað sem pabbi og mamma eru nú flutt) en fór að auki óskammfeilinni ránshendi um kryddskápana og -kassana (þau lifa að hálfu í kössum enn sem komið er; þetta er allt að koma...). Reyndar virðist manni að það þurfi bara að segja: "Þurfið þið nokkuð...", og svarið kemur áður en maður lýkur setningunni: "Nei nei, við þurfum ekkert á þessu að halda, endilega taktu það". Þau eru sum sé að drukkna í dóti. En þau eru alla vega búin að tæma á Laugalæk, þar hanga einungis gluggatjöld uppi, auk þess sem einn sparibaukur með Tinna og Kolbeini kaftein verður skilinn eftir. Litla skottan sem mun flytja inn ásamt foreldrum sínum rak nefnilega augun í þennan forláta sparibauk þegar hún fékk að kíkja á nýja heimilið núna seinni part sumars. Hún missti meira að segja áhugann á hinu mjög svo spennandi háalofti í nokkrar sekúndur. Hnátan reyndist með nýtilkomið æði fyrir Tinna og félögum eftir að hafa horft myndbönd með þeim heima hjá afa sínum og ömmu. Það var því samið um það í snatri að sparibaukurinn myndi fylgja húsinu ;) Annars ku þessir sparibaukar vera þeir vinsælustu sem bankarnir hafa nokkru sinni dreift til landans. Skjóta Georgi, Króna og Krónu, hvíta bangsanum í Landsbankanum (hét hann eitthvað?), Paddington o.s.frv. o.s.frv. ref fyrir rass. En þar sem ég hef ekki snefil af sölumannsgenum í mér, þá gaf ég frekar 5 ára ókunnri stelpu með Tinna-æði baukinn minn heldur en að bjóða hann upp á eBay...

hollíhú

Jæja, kvefið á braut og allt að verða vitlaust í skólanum. Auðvitað. Pabbi og mamma eru líka alveg á kafi að klára að flytja. Eiga að afhenda lyklana á miðvikudaginn eftir viku. Og endalaust fleiri staðir með endalaust meira af bráðnauðsynlegum og ónauðsynlegum og veit-ekki-nauðsynlegum hlutum. Það er erfitt að flytja. Sérstaklega þegar verið er að minnka við sig. Úffpúff.

Það er annars greinilega sama hvort afmæli ber upp undir lok annar, eins og hjá mér, eða í upphafi annar, eins og hjá Sigurði. Skólinn gleypir daginn. Já, Sigurður á afmæli í dag og dagurinn hefur bara farið í lærdóm, rækt, kvöldmat og meiri lærdóm. En, skítt með það. Við förum þá bara kannski út að borða um helgina. Eða þá næstu. Eða bara rétt eftir jólapróf. Eða eftir áramót. Eða... kannski bara næsta sumar? Alla vega hefur okkur tekist að fresta út-að-borða-ferð alveg frá jólum og fram yfir mitt sumar. Jú, við erum snillingar.

haustlægð og haustkvef

Jebbs, það fór eins og við óttuðumst: Ég tók við kvefbakteríunum hans Sigurðar og þær héldu enn villtara partý í mér en honum. Allt eins og venjulega. Meðan hann þarf að berjast við fullan haus af kvefi og 50-80% afkastagetu í 3-4 daga og smá eftirköst í aðra 3 daga, þá þarf ég að berjast við 0-50% afkastagetu og 14 klst svefnþörf í 3-4 daga (mögulega allt að 6 dögum) auk eftirkasta. Arg. Annars er þetta hefðbundna haustkvef greinilega að ganga, því meir en annar hver maður kepptist við að sjúga upp í nefið þarna í þessum eina fyrirlestri sem ég sat í gær og einn meira að segja gekk svo langt að snýta sér (nei, það var ekki þýska stelpan). Jú, ég reyndar líka, en ég stakk af út úr stofunni til þess arna þegar flóðgáttir nebbans brustu. Spurning hvernig þeirri þýsku hafi liðið þarna innan um okkur Íslendingana. Í Þýskalandi tíðkast nefnilega að snýta sér í tíma og ótíma en það að sjúga upp í nefið er eiginlega bannað, telst a.m.k. svaka lélegir mannasiðir, öfugt við normið hérna í norðri þar sem maður notar frekar nefsogið og vasaklúturinn frekar upp á punt eða rétt aðeins til að fanga það sem hótar að leka út á næstu sekúndu.

Spurning hvort þetta kvef sé eitthvað í tengslum við fyrstu alvöru haustlægðina? Tæpast. Það er bara komið haust. En ég hafði a.m.k. prýðisafsökun fyrir að fara ekkert út í þessa hraustlegu rigningu í dag.

fjúhh

Já, ég er fegin að hafa ekki farið í fleiri áfanga á þessari önn fyrst ég er í mál&tegur hjá Ragnari og safneðlisfræði hjá Þórði. Ragnar lætur mann sitja sveittan við ofvaxna dæmaskammta að reikna hvert dæmið á fætur öðru en Þórður, tjah, tökum bara dæmi: ég var 5-6 klst í dag að reikna 1 dæmi... af 4 (sem á að skila, en í heild eru dæmin 7). Mér líður eins og sigurvegara heimsins eftir að hafa klárað þetta eina dæmi (en af fenginni reynslu verður það í lok námskeiðsins örugglega "trivielt" eins og menn segja hér, á íslensku útleggst það sem "fáfengilegt", "augljóst", "ekki þess virði að eyða miklu púðri í" eða "með eindæmum auðvelt").

ofbeldi - nei takk!

Við Sigurður renndum suður Lækjargötuna rétt eftir hádegið í dag og stöðvuðumst á rauðu ljósi. Við Lækjartorgið biðu m.a. maður og kona. Ég veitti þeim sosum enga eftirtekt fyrr en maðurinn vindur sér að konunni og atast í henni, slær hana tvisvar utan undir eða þykist a.m.k. gera það (sá það ekki nógu vel) og er eitthvað æstur og reiður. Sem var þó ekkert í samanburði við mig því í þessu kom grænt ljós og ég bað Sigurð vinsamlegast að renna þarna upp að (enginn strætó í nánd og ekkert af því fólki sem var þarna sýndi nein viðbrögð - grr), steig út úr bílnum og hellti mér yfir manninn á ensku. Sá sum sé þegar ég steig út úr bílnum að þetta voru ekki Íslendingar, heldur líkast til Tyrkir eða Norður-Afríkubúar eða frá því svæði. Sagði manninum hreint út að svona gerði maður ekki. Eitthvað sagði hann án þess að líta á mig á ókunnu tungumáli en konan hrökk þá í gang (þau voru greinilega samferða, hjón eða systkin eða álíka) og virtist eitthvað þýða það sem ég sagði. Alla vega sagði hún eitthvað við hann ákveðin á svip og þótt maðurinn virtist ekki skilja mig var hann þó lúpulegur. Eftir nokkur fleiri orð úr mínum yfirfulla reiði- og hneykslunarbrunni datt loks upp úr manninum eitt "OK". Þá sýndist mér konan vera komin með eitthvað aukið sjálfstraust, ég þakkaði manninum fyrir og kvaddi. Nú vona ég bara að ég hafi ekki gert illt verra, því ekki þekki ég menningu þeirra eða hvert tilefni "handaveifinga" mannsins var. En ofbeldi líð ég einfaldlega ekki. Verst þótti mér að sjá að enginn í grennd um fólkið brást á nokkurn hátt við. Varð hugsað til þessa Spegils-þáttar úr síðustu viku sem fjallar m.a. um "bullumenningu" (pistillinn byrjar þegar um 2/3 eru liðnir af þættinum, ath sérstaklega um 3/4, frásögnina um reynslu Jeremy Vine).

alveg á milljón

Júbb, það er kominn tími á (langt) blogg. Ætli ég breyti ekki ofurlítið til og byrji á byrjuninni! Sum sé, Sigurður fór í vinnuferð á norðausturhorni landsins (hálendi meðtalið) vikuna áður en við fengum lyklana að paríbúðinni okkar afhenta. Það þýddi að hann kláraði að pakka öllu fyrir flutninginn áður en hann fór í ferðina og við fórum ofurlítið á haus í að þrífa íbúðina þeirra Palla. Nújæja, ég rétt slapp til að ná í íbúðarlyklana fyrir kl fjögur föstudaginn 17. ágúst (neibb, ég kann ekki nógu vel á þessa föstudagsumferð :P ). Seint um kvöldið komu svo Sigurður og vinnufélaginn Jón Ottó dauðþreyttir í bæinn með rúm (var í geymslunni heima hjá Sigurði á Ærlæk) á toppnum á vinnubílnum. Þegar því hafði verið skverað inn í íbúðina komust lúnir menn fljótlega í langþráða sturtu og mjúkt rúm með sæng og kodda í. Helgin flaug svo hjá við flutninga og þrif og flutninga og þrif o.s.frv. með góðri hjálp Hörpu systur Sigurðar og pabba og mömmu. Eftir vinnu héldu flutningarnir áfram og svo hið gífurlega mikla verk sem kallast að-koma-sér-fyrir.

Til þess að ná aftur smá skammti af eigin geðheilsu eftir þessa törn, þá brunuðum við Sigurður norður á Ærlæk strax eftir vinnu núna síðasta fimmtudag. Þar slöppuðum við af, fórum í dagsferð um þjóðgarðinn (Dettifoss að vestan, Hólmatungur, Hljóðaklettar, Vesturdalur) á fjórum hjólum og tveim jafnfljótum til skiptis, bökuðum pítsur, fórum í heita pottinn, röltum meðfram Brunná þar sem Sigurður var í vandræðum með að fá mig áfram vegna fagurblárra berja í hrönnum, nutum töðugjalda (nýslátrað lamb með tilheyrandi) með stórfjölskyldunni, fórum í ber (þ.e. ég og Guðný), röbbuðum við afa og ömmur, lögðum net fyrir silung og nutum lífsins! Á heimleiðinni buðum við okkur svo í mat til afa og ömmu (mín megin) á Akureyri þar sem við lögðum til aðalber í eftirmat. Þar voru fyrir Hallur Heiðar bróðir mömmu, Saga frænka mín frá Svíþjóð og Bjorn kærastinn hennar. Heilmikið gaman að hitta þau öll. Við rétt litum við til Hlyns og fjölskyldu í Ásabyggð áður en við héldum svo áfram í bæinn. Pabbi og mamma nutu berjanna með okkur Sigurði í fyrradag og svo hjálpaði Daníel "skáfrændi" Sigurðar okkur við að bera sófa í gær og fékk mexíkanska kássu og ber að launum ;) Við eigum samt einn berjaskammt eftir enn :D

Svo er skólinn barasta byrjaður! Jaminnsann. Upphafið hefur verið svolítið skrautlegt hjá mér því mér var eiginlega ekki ætlað að mæta í eitt fagið þ.s. fyrirlestrar sköruðust við önnur fög. Svo datt eitt þeirra út af stundatöflu (en, fjúh, verður sem betur fer kennt) og hægt var að flytja einn tíma til og volà! málum reddað. Lengi var ég að vandræðast með hvaða fjórða kúrs ég ætti að velja, en þar sem allt áhugavert skaraðist við þá fáu tíma sem fyrir voru (alveg dæmigert) þá er ég núna búin að koma mér í kennslu í verklegri eðlisfræði þ.a. fjórði áfanginn kemur ekki til. Ég hef þá vonandi tíma til að reikna þeim mun fleiri dæmi hjá ofurvirku kennurunum mínum ;) Þetta stefnir í prýðisönn. Og já, Bjarnheiður, brjálæðisönnin mín er ekki lengur svo brjáluð :) Ég vona bara að þessu flutningsstússi fari að ljúka svo ég geti farið að líta í bækurnar!

Nú klikka ég reyndar á einu, því ég enda á vondu fréttunum. Þær eru sum sé þær að á mánudaginn fékk ég staðfestingu á því að hnén á mér eru í hakk' og spagettí (hafa verið aum í a.m.k. rúm tvö ár). M.ö.o. það er sprunga í hvorum liðþófa og trosnað og tognað liðband í öðru hnénu. Nú hef ég átta vikur til að leika bölvaðan letingja í tilraun til að láta þetta jafna sig, ella verð ég send til bæklunarlæknis til að krukka meira í þessum gölluðu hnjám. Ég má sem sé ekki reyna á hnén sem þýðir engin hlaup, hjólreiðar, þungaflutninga, lyftingar með fótum, bringusund, harðar spyrnur frá sundlaugarbakka o.s.frv. Ég neita aftur á móti að taka lyftu og geng rólega upp og niður þá stiga sem á vegi mínum verða. Næsta skref er að kaupa sér glúkósamín & chondroitín til að hjálpa vesalings hnjáliðunum. Svo er bara að krossa putta með að þetta reddist eins og flest allt á Íslandi...

á leið í vinnuna

Ég fór óvenjusnemma af stað í vinnuna í morgun því ég þarf að hætta fyrr í dag til að ná í lyklana að íbúðinni. Það þýðir jú afar litla umferð og götuljós sem verða græn á hárréttum tíma fyrir mann sjálfan. Þó var þarna ásamt mér og VW-bíl, rennilegur silfurlitur Audi sem renndi fram úr okkur tveim löglegu bílunum. Audi-inn lenti hins vegar í óvenjulegri morgunlögreglu skömmu síðar: gæsir á veginum! Sum sé á afreininni af Suðurlandsbraut inn á Grensásveg stóðu tvær pollrólegar grágæsir en nokkrir vinir þeirra vöppuðu á grasinu til hliðar. Svo þegar sá silfraði kom brunandi og ætlaði að beygja inn á Grensás litu þær nú bara á hann hálfmóðgaðar, hvað var þetta fyrirbæri að vilja? Audi-inn tók þennan líka fína skyndisveig um gæsirnar og snarhægði á sér, bara alveg eins og í kappakstri. Þegar ég fylgdi skellihlæjandi í kjölfarið nokkrum sekúndum síðar voru hefðargæsirnar tvær búnar að færa sig virðulega (allt í rólegheitunum, höfuðið reist með hæfilegum þóttasveig) út í kant og voru á leið upp á grasið á ný. Snillingar.

myndasúpa

Þessa helgi og næstu viku verð ég á kafi að flokka, henda og pakka niður dóti, mest megnis náttúrlega dóti sem ég var búin að gleyma að væri til ;) Þar sem slíkt er lítt í frásögur færandi, skelli ég því inn nokkrum myndum ykkur til ánægju og yndisauka.

Esjuganga á afmælisdegi pabba. Við eins léttklædd og siðsemi leyfði.

En á toppnum var betra að smeygja sér í bolinn. Þetta líka fína útsýni!

Þjórsárdalur - labbilabb.

Geitungarnir voru alveg æstir í geithvönnina og litu ekki við okkur (hjúkk!) - sáum allt upp í sjö stykki á einum svona vendi.

Nokkuð magnað útsýni.

Erum við ekki sæt? ;)

Jón Dór, Sylvía og Guðný mættu okkur á miðri leið.

Litla, fína tjaldið okkar.

Félagsvist gerði rokna lukku ;)

Út í Viðey um verslunarmannahelgi. Nei nei, við lágum ekki bara í leti - við lásum skiltið þarna OG fylgdum því! (bara í hina áttina.)

Blómin blíð, Esjan fríð...

Læt þetta gott heita. Loks skal þess getið að í dag er afmælisdagur mömmu og Matthíasar frænda :)

tóm borg

Mjah, eða svona næstum því. En ég sem sé hélt mig í bænum um verslunarmannahelgina. Við Sigurður byrjuðum strax á fimmtudagskvöldið að njóta borgarinnar með því að skella okkur í Vatnsmýrarhlaupið (5 km með tímatöku og girnilegt ávaxtahlaðborð á eftir). Fórum í keilu, þythokkí og (gallaðan, en skemmtilegan) snóker upp í Öskjuhlíð á föstudaginn. Dunduðum hitt og þetta á laugardeginum (ég m.a. rifjaði það upp hvernig það var að gleyma sér í tölvuleiknum Day of the Tentacle). Fórum út í Viðey í glampandi sól á sunnudegi og sporðrenndum sitt hvorri rjómavöfflunni ásamt ekta súkkulaði áður en við héldum í land á ný, nutum dásamlegs kvöldmatar pabba ásamt afa og ömmu í Sigtúni og enduðum daginn á bíóferð (ég mæli með Die Hard 4, Brúsi kallinn bara batnar með aldrinum ;) ). Baldur, Birte, Matthías og Bjarki komu í hádegismat á mánudeginum til að athuga með stærðina á gömlu kojunum okkar Bjarnheiðar. Kojan hans Bjarka brotnaði sem sé nýlega og þar sem pabbi og mamma eru að fara að flyta bráðlega, var kærkomið að koma kojunum ofan af háalofti og í gagnið á góðum stað. Við Sigurður renndum um kvöldið með kojuna í Kópavoginn og hjálpuðum til við að setja hana upp. Það tókst, þótt litið hafi út fyrir að litla mjóa herbergið hans Bjarka ætlaði að springa utan af kojunni um tíma ;)

Foreldrarnir að flytja í smærra húsnæði og hvað verður þá um litlu Líneyju? Jú, við Sigurður fengum inni á görðunum. Eggertsgata 20-206 skal það vera. Sigurður er á leið í vikulanga mælingaferð á laugardaginn, en við fáum íbúðina einmitt á föstudaginn eftir rúma viku. Meðan ég sit og pikka, grettir hann sig því yfir því að pakka niður því helsta í herberginu sínu. Herberginu þarf hann nefnilega að skila strax á hádegi mánudaginn eftir að við fáum paríbúðina svo það er eins gott að hafa sem flest tilbúið áður en dótinu er skverað hér yfir bílastæðið og gamla herbergið/íbúðin þrifin, bónuð og ég veit ekki hvað. Næsta helgi hjá mér verður hins vegar undirlögð af því að pakka öllu mínu hafurtaski og fara í gegnum heldur betur marga kassa af gömlu dóti ofan af háalofti. Gavöð hjálpi mér. Þetta verður hins vegar enn meira stuð hjá þeim pabba og mömmu. Að flytja eftir 16 ár, hmmm...

Jú jú, allt að gerast.

útilega

Við Sigurður drifum loks í því að vígja nýja tjaldið okkar (og svefnpokana og dýnurnar) um síðustu helgi. Við prófuðum að vísu að tjalda því í garðinum hjá afa og ömmu í Sigtúni í síðustu viku, en það telst auðvitað ekki með - það þarf að sofa í tjaldinu til að það teljist vígt. Svo skemmtilega vildi til að foreldrar hans Sigurðar luku heyskap á miðvikudaginn og ákváðu þá að leggja af stað með fellihýsið á fimmtudeginum. Við hittum þau fyrir algera tilviljun (*hóst*) á Selfossi núna á föstudaginn (tókum frí úr vinnunni þann dag til að framlengja helgina) og vorum með þeim um helgina í Þjórsárdal og víðar á Suðurlandi.

Mikið er annars tjaldstæðið gott þarna í Sandártungu! Þar eru stærri flatir fyrir hópana en líka lítil rjóður út um allt í kjarrinu/skóginum svo það er hægt að vera ágætlega út af fyrir sig. Það var heilt ættarmót (að vísu í smærra lagi) þarna á einni flötinni í grennd við okkur en við urðum varla vör við það þarna á milli trjánna. Heyrðum rétt óminn af leikgleðinni, kvöldsöngnum og barna(frekju/gleði)hrópunum. Klósettin voru líka snyrtileg og ágætar gönguleiðir út frá tjaldstæðinu. Ef maður þarf að skola af sér, þarf svo bara að renna innar í dalinn í Reykholt og svamla þar um í risastórum heitapotti.

Við ráfuðum aðeins um svæðið, litum á Þjóðveldisbæinn og Stöng og í heimsókn til fyrrum verknema á Ærlæk, busluðum í Reykholtslaug, grilluðum og átum heil ósköp, spiluðum félagsvist og Svarta-Pétur, kjöftuðum og slöppuðum af, renndum í Skálholt (þar sem ég hitti Áslaugu mömmu Dafnýjar æskuvinkonu og Þorgerði Eddu og Hildigunni Önnu systur Dafnýjar - alltaf gaman hvað Ísland er lítið ;) ) og heilsuðum loks upp á Halldóru systur Guðnýjar mömmu Sigurðar og fjölskyldu hennar sem voru í sumarbústað í Úthlíð.

Þrátt fyrir fremur takmarkaðan helgarsvefn stóðst ég svo ekki mátið og kláraði að lesa síðustu Harry Potter bókina um kvöldið. Augun lokuðust því ekki fyrr en um korter yfir eitt. Ég var heldur þreytt í gær. Dúddúrú...

klukk klúnk klank... bomm!

Júbbs, þessi netleikur gengur eins og eldur í sinu. 8 lítt þekktar staðreyndir um mig segirðu, Ásta? Látum okkur nú sjá...

1. Eftir skóla í 1. og 2. bekk gekk ég spottakorn í Sigtúnið til afa og ömmu. Amma vann þá enn á lager í Hagkaupum til hádegis en afi var hættur að vinna. Ég fór því oft með afa að ná í ömmu í vinnuna og oftar en ekki flaut steiktur fiskur með úr Hagkaupum ásamt hrásalati. Namm. Svo var þarna kötturinn Dropi sem kunni umferðareglurnar (Drífa frænka sem bjó í kjallaranum átti hann), hestatúnið handan götunnar sem geymdi hesta innan riðgaðrar gaddavírsgirðingar en þeim mátti gefa brauð, hellingur af reninngum og vatns-, vax- og trélitum til að búa til ódauðleg (*hóst*) listaverk úr og síðast en ekki síst spilastokkur og afi sem alltaf var til í að spila borðvist og ólsen-ólsen (og manna og lander með Grýtu-eldspýtum þegar nógu margir voru með).
2. Ég safnaði límmiðum sem krakki ásamt Bjarnheiði systur og Drífu frænku. Mér þóttu flauelslímiðarnir (þessir loðnu) skemmtilegastir.
3. Í öllu því ógrynni leikja, happdrætta og bingóa sem ég hef tekið þátt í um ævina, þá hef ég eiginlega aldrei unnið. Hins vegar hefur mér einu sinni tekist að næla mér í bókastyrk frá SPV og undanfarið unnið mér inn bíó- eða leikhúsmiða í miklum meirihluta þeirra skipta sem ég hef tekið þátt í netleik netklúbbs Námunnar eða Námsmanna (gerir a.m.k. 5x2 bíómiða og 1x2 leikhúsmiða). Var ég að safna alla æskuna fyrir þessari leikjaheppni nú?
4. Frá því að ég uppgötvaði að ég hefði eigin vilja og þar til ég varð sjö eða átta ára (pabbi og mamma verða að gefa upp nákvæman aldur) átti ég það til að detta í gríðarleg frekjuköst. Stóð gersamlega á orginu. Sérstaklega þegar mér þóknaðist engan veginn að fara að sofa. Ég tapaði mér víst svo gersamlega (ekkert hálfkák hér!) að foreldrarnir fóru með mig í viðtal á BUGL. Þar var þeim tjáð í rólegheitunum að þetta myndi brá af telpukorninu. Sem og gerðist ;)
5. M.a. út af þessu tókst Bjarnheiði systur prýðilega að sannfæra mig um að ég væri alger frekjudós. Þessu trúði ég þar til ég var tólf eða þrettán, en þá ljóstraði hún Drífa frænka því upp að það hefði nú verið öfugt - Bjarnheiður hefði alla tíð stjórnað þeirra leikjum eins og herforingi! (Drífa er sko fjórum árum eldri en Bjarnheiður...)
6. Upp frá þessu stóð ég heldur fastar á mínu við "yfirgang" systurinnar, sem ásamt ágætum skammti af geðvonsku unglingaveikinnar var örugglega ekki neitt alltof skemmtilegt fyrir foreldra okkar.
7. Það skal tekið fram að við systur erum mjög góðar vinkonur sem styrkja sambandið með hæfilegu hvæsi af og til ;)
8. Ég var alltaf fremur stuttklippt sem krakki. Hins vegar ætlaði ég þegar ég yrði gömul og gráhærð að vera með sítt þunnt hár sem ég fléttaði í tvær fléttur og vefði um höfuðið eins og peysufatakonurnar. Sjáum til hvort það rætist.

Nú, svo klukka ég náttúrlega Bjarnheiði systur (sem byrjaði að blogga þegar ég klukkaði hana fyrir laaaangalöngu í einhverjum öðrum bloggklukkleik), mágkonur mínar tvær, þær Sylvíu Dröfn og Birte, og loks Huldu Soffíu (já, ég vil fara að sjá blogg!!! ;) ).

komin heim fyrir viku...

... og er þá ekki kominn tími til að láta heyra af sér? Hugsa það.

Hóf kapphlaup við nóttina að kvöldi þriðjudagsins 10. júlí og rústaði henni. Við náðum meira að segja í skottið á sólinni sem skein sterkt í augun uppi í háloftunum en heldur mildar þegar við vorum lent, tæpum hálftíma fyrir miðnætti. Fékk hjartanlegar móttökur frá langþráðum Sigurði sem beið mín fyrir utan tollinn. Komum í bæinn um eittleytið og gæddum okkur á brauði frá mér (afgangs nesti) og súkkulaðiköku og ís. Kjamms-mjamms-mjúmms. Sváfum fram eftir í samræmi við langa vöku og mættum í vinnu daginn eftir, eiginlega rétt mátulega fyrir hádegismatinn ;) Síðan þá hafa dagarnir liðið við símtöl og heimsóknir til ættingja og vina, dagsferð með hinni þýsku Friederike Koch (83 ára, hörkukerling ;) ) til Borgarness og Reykholts, töskutæmingu, verslunarferð, gönguferð upp á Esju, kökuát (pabbi átti afmæli í fyrradag) og grill. Algert sældarlíf sem sé.

Það er gott að vera komin heim.

skeyti

Ég gefst upp. Blogg kemst barasta ekki fyrir í þéttpakkaðri síðustu-daga-dagsskrá! Svo hér fáið þið markverða atburði síðustu daga í símskeytastíl:

Dásamlegt grill með Reiner vinnufélaga, konunni hans, fjölskyldu og vinum laugardag fyrir viku. Til Berlínar að hitta Kristínu, Huga, Lóu og Unu og Önju, Anze og Mika vini þeirra fyrri part sunnudags, með gómsætum morgdegismat í garðinum Friedrichshain og labbitúr. Fór á flautu/orgel barokktónleika hér í Potsdam klukkan fjögur. Bergsýnið mitt hegðar sér vel í mælingunum og vekur um leið upp skemmtilegar spurningar. Fór á sinfóníutónleika á fimmtudagskvöldið (klukkan hálf átta, bara alveg eins og á Íslandi ;) ). Orient&Occident eftir Arvo Pärt og 9. sinfónía Beethovens (Óðurinn til gleðinnar). Mjög góðir tónleikar. Fór í megaverslunarferð til Berlínar og hér í Potsdam í gær. Keypti góða gönguskó, tjaldbotnsdúk, göngusokka, buff-hárklút, buxur í H&M, 55+10 lítra bakpoka og regnkápu fyrir hann. Ansi stolt af góðu dagsverki. Hitti Friðrik Hauk frænda og Angeliku konuna hans núna á eftir og túristast með þeim hér í Potsdam. Við fáum eina sólskinsdaginn í langan tíma til þess; það rigndi síðustu daga og mun rigna næstu daga. Ég gleymdi örugglega að segja frá einhverju.

Ég kem heim eftir rúmlega tvo og hálfan sólarhring [hér sé broskall sem dansar trylltan gleðidans]

er ekki í lagi???

Á hvaða tímum og í hvaða heimi lifum við? Dómskerfið virðist vera gersamlega úr takt við raunveruleikann. Og reyndar sjálft sig, því ef mig misminnir ekki þá var gæsluvarðhald yfir þessum manni framlengt á þeim rökum að hann gæti talist hættulegur umhverfi sínu. Ég hef sjaldan verið jafn hneyksluð!

hláturinn lengir lífið

Meðan ég vinn enn að því að koma út pistli um atburði helgarinnar, þá getið þið lengt lífið með þessu myndbandi hér. Já já, níu mínútur er fremur langt, en þær margborga sig í þessu tilfelli ;)

regnbuxur

Ég er farin að sjá eftir að hafa skilið regnbuxurnar mínar eftir heima á Íslandi. Eftir síðasta sumar datt mér bara ekki í hug að það ætti eftir að kólna niður í íslenskt hitastig hérna og rigna dag eftir dag. Ekki að ég hafi neitt á móti veðurfarinu hérna í ár. Sakna bara regnbuxnanna til að njóta þess enn betur ;)

Annars langar mig til að benda þeim á þessa minningargrein, sem ekki hafa lesið hana.

allt í sóma

Það hefur rignt ansi duglega síðustu daga. Með hæfilegum hléum, að sjálfsögðu. En ég er búin að finna trikk til að lenda ekki í dembu ef ég er einhvers staðar að hjóla: Því betur sem ég geri ráð fyrir því að lenda í dembu (hjóla í stuttbuxum en engum sokkum, hafa regnstakkinn til taks, setja regnkápuna yfir bakpokann, ...), þeim mun ósennilegra er að það lendi nokkur dropi á mér. Ég hjóla yfirleitt tvisvar á dag hingað upp í GFZ og niður aftur, fyrir utan ferðir á markað og hingað og þangað svo þetta er margsannað ;) Hef t.d. aldrei blotnað jafnrækilega og þegar ég var viss um að enn væru 1-2 klst í rigninguna - hefði getað undið nokkra desilítra úr sokkunum og gallabuxunum. Var sem betur fer í grennd við tré þegar sturtan byrjaði, svo ég gat sveiflað mér í regnjakkann í snatri í smá skjóli, annars hefðu hár og bolur lagt um lítra til. En regnskýjabakkarnir virðast sem sé tékka á því hvernig Líney Halla er klædd: Ef ég fer út og er í síðbuxum og sokkum og illa undirbúin fyrir regn, þá svoleiðis bruna þau á staðinn og henda sér niður. Ef ég fer út og er búin undir rigningu, þá geyma þau yfirleitt að heimsækja jörðina þar til ég er komin í skjól, dropa svo lítið að það gufar bara strax upp af manni aftur eða sleppa því bara alveg. Ef ég lít út, sé skýin og ákveð að vera inni meðan þau skola húsin, þá barasta móðgast þau og hendast framhjá í þeytingskasti. Eins og ég segi, margsannað.

En já, þessu regni fylgir óneitanlega mun þægilegra hitastig. Eiginlega alveg eins og ég vil hafa það :) Hef komist að skokka þegar ég vil eiginlega alla þessa viku, með einni undantekningu þegar það var of heitt. Í dag er mátulega heitt, en sólin heldur sterk. Lét mig samt hafa það enda með nýja leynivopnið mitt í höndunum: flaska með smá slurk af powerade svaladrykk. Ótrúlegt hvað það reddar miklu. Hef engan áhuga á fleiri skokktúrum sem enda næstum á því að ég slagi síðustu metrana af vökvaskorti og ofhitnun :P

Reyndar líður mér svolítið eins og á Íslandi þessa dagana, eða reyndar síðustu tvær vikur. Það hefur nefnilega ekki verið hægt að treysta á veðurspána sem virðist þar að auki breytast á a.m.k. 6 klst fresti. Greinilega erfitt að vera veðurfræðingur í Brandenburg þennan júnímánuð ;) Það er heldur ekki á neitt að treysta þegar maður er utandyra - glaðasólskin, þá hellidemba og jafnvel haglél í um klukkustund, sólskin á ný og svo ný demba þegar gangstéttirnar eru orðnar þurrar - og bakpokinn minn því fullur af fötum allt frá stuttbuxum yfir í flíspeysu og ullarsokka. Bara allt eins og heima ;)

veðmál

Hér á GFZ finnst fólki gaman að veðja. Og ef það er engin heimsmeistarakeppni til að veðja um, nú þá er bara fundið eitthvað annað til að veðja á. T.d. hversu mikinn þrýsting þurfi til að einhver sprunga opnist. Erum við að tala um samansafn af jarðeðlis- og jarðfræðingum? Já! ;) Veðpotturinn bauð svo upp á bjór, rauðvín og grillmat. Kvöldið í kvöld var frátekið fyrir þá veislu. Í dag hefur rignt nær stanslaust frá því fyrir hádegi. En fyrst það stytti upp þannig að hægt var að kveikja upp í grillinu, þá var ekkert til að stöðva sælkerana og bara staðið yfir grillinu með regnhlíf ;) Fólkið hér er nú alger snilld :D

trallarí

Já, já, já - heldur langur tími liðinn frá síðasta pistli. En hei! hann var líka ansi langur ;) Annars gerðist svo lítið markvert að það var ekki frá neinu að segja en svo varð kúvending þegar allt í einu gerðist svo margt frásagnavert að það var ekki tími til frásagnar! Byrjum á byrjuninni...

Á föstudag, skömmu eftir hádegismatinn, bauð ég öllum í jarðhitadeildinni hérna í GFZ (deild númer 5.2) upp á vel verkaðan skyrhákarl frá Bjarnarhöfn og íslenskt brennivín, harðfisk (ýsu og steinbít) frá Flateyri (verkun Halldórs Mikkaelssonar er langbest, bara svo þið vitið það ;) ) ásamt ekta íslensku smjöri og einnig djúpur. Hann afi í Sigtúni hefði sko verið stoltur að sjá þetta veisluborð! Og hákarlsátið gekk framar vonum, meir en helmingur þeirra sem var á staðnum þennan dag reif upp hugrekkið og skellti í sig einum bita :) Enda benti ég þeim á að ef þau borðuðu gorgonzola-ost (þ.e. gráðaost) þá hefðu þau enga afsökun ;) Harðfiskurinn gerði mikla lukku, etinn af öllum sem yfir höfuð borðuðu fisk, og auðvitað slógu djúpurnar í gegn.


Um kvöldið kom svo Bjarnheiður blaðskellandi frá Freiberg til að heimsækja litlu systur yfir helgina. Ég skildi hana reyndar aðeins eftir yfir námsbókunum meðan ég skaust til að mæla hérna upp frá og rabba á skype. Kom svo niður eftir með hákarlinn og harðfiskinn. Þá sat daman í náttfötunum inni í herbergi og búin að bursta tennur. En þegar um hákarl er að ræða, þá má nú alveg bursta tennurnar barasta aftur. Svo settist hún inn í eldhús og góflaði í sig hákarlinum. Kostuleg sjón, ég skellihló :D Það fyndnasta var að ég var búin að segja fólkinu í GFZ að það væri eins gott að ég hefði boðið þeim upp á íslensku veitingarnar þennan dag, því systir mín væri örugglega búin með hákarlinn fyrir lok helgarinnar. Þarna sat hún svo og næstum því kláraði hann á einu bretti! :D


Nújæja, á laugardegi brölluðum við systur ýmislegt. Úðuðum t.d. í okkur einu kílói af jarðarberjum, fórum í skoðunarferð um Potsdam ásamt félagi erlendra nema við TU BA Freiberg (skólann hennar Bjarnheiðar) sem voru í heimsókn þennan dag, sleiktum ís, röltum að Charlottenhof smáhöllinni til þess að komast að því að 20 manna hópur hefði bókað sig í síðustu skoðunarferðina þann daginn svo þetta var "ekki nema" indæll labbitúr í góða veðrinu og vorum svo þreyttar eftir daginn að í stað þess að gera leit að góðu veitingahúsi þá sigum við bara heim á leið og gerðum okkur gómsætt tómat-mozarella salat.


Á sunnudagsmorgni sat hin duglega Bjarnheiður yfir bókunum meðan ég mældi aðeins, pikkaði tölvupóst og tók einn stuttan skokktúr. Þá rukum við af stað að hitta Hlyn frænda, Kristínu, Huga, Lóu og Unu. Röltum með þeim í rólegheitunum í leit að Halensee (vatn í Berlín) en sáum það aldrei fyrir einhverjum ríkra manna villum, þangað til við vorum komin í garð íslenska sendiherrabústaðarins. Við þáðum sem sé boð íslensku sendiherrahjónanna í Berlín að gæða okkur á grilluðum SS-pylsum og flatkökum með hangikjöti ásamt öðrum Íslendingum í nágrenninu í tilefni þjóðhátíðardagsins. Það boð tókst prýðilega. Allir saddir og sælir, sólin skein, íslenskan flæddi um allt og forvitnir svanir og kviknakið fólk synti hjá (þessi nektarsundmenning í vötnum er víst ansi algeng hér í Þýskalandi).

Já, og svo skemmtilega vildi til að skáklið Laugalækjarskóla var þarna á ferðinni milli Póllands og Búlgaríu og þar með var náttúrlega Matti bróðir hennar Ástu og að auki hinn bróðir hennar hann Hjalti og Pétur pabbi þeirra. Ansi gaman að hitta svona óvænt fólk sem maður kannast meir en lítið við :) Boðið stóð milli þrjú og sjö en við Bjarnheiður stungum af rúmlega sex svo hún kæmist tímanlega af stað til Freiberg á ný (fékk sko bíl lánaðan hjá Matta). Það tókst allt, meira að segja að finna ódýra bensínstöð. Svo var alveg hrikalega einmanalegt eitthvað þegar systurskvettan var farin. Úffpúff. Það er alltaf gott að fá gesti, en leitt að kveðja þá...

En jamm, ég skreið snemma í ból eftir viðburðaríka helgi og svo var það bara vinnan og þetta venjulega í dag. Það rigndi meira að segja svo skemmtilega í morgun að þegar ég rölti hér milli bygginga í skóginum þá leið mér eins og þegar við vorum í sumarbústað í gamla daga og fórum í gönguferð út í skóg í gúmmístígvélum og regngalla í leit að sveppum. Minntist á þetta í hádegismatarspjallinu og að mig vantaði nú eiginlega bara kakókrús, þá væri þetta komið ;) Og viti menn! haldið þið ekki bara að hún Angela hafi stolist til að kaupa kakóbolla handa mér í lok máltíðar :D Meira að segja ágætis kakó þótt úr vél væri. Smjatt. Hún Angela er nú alger snilld ;)

löng vísindanótt

Milli 17 og 1 í gær var löng vísindanótt (Lange Nacht der Wissenschaften) hér í Berlín og Potsdam. Út um borg og bý stilltu fræðimenn upp kynningarbásum sýnum, plakötum og undratækjum, héldu fyrirlestra og röltu með almenning í kynnisferðir um vinnustaði sína. Ég hefði náttúrlega allra helst vilja geta skipt mér í a.m.k. þrennt. Hefði viljað kíkja í eðlis- og stærðfræðideildir Freie Universität Berlin, Humboldt Universität Berlin og Technische Universität Berlin. Ég náði bara síðasttalda háskólanum. Þar fyrir utan hefði verið mjög áhugavert að kynna sér allar hinar fræðigreinarnar... Hefði ég átt að ná að skoða allt sem ég hafði nokkurn áhuga á að sjá, þá hefði það tekið u.þ.b. mánuð. Það þurfti jú a.m.k. sólarhring til þess að lesa í gegnum alla dagskrána og spá og spekúlera í henni. Ég ákvað því fljótlega að einskorða mig við stærðfræði-, eðlisfræði og tölvunarfræði. Þar sem boðið var upp á fyrirlestur um skammtadulkóðun í TU ákvað ég því að kíkja helst þangað.

Eftir að hafa ákveðið að brjóta tæplega ársgamla reglu um að fara ekki inn til Berlínar í 30°C hita, settist ég inn í S7 lestina til að svitna í um 20 mínútur. Við dýragarðinn hoppaði ég fljótlega upp í vísindanæturstrætó og steig út á næstu stoppistöð. Elti þar örvar sem á stóð "Haus der Physik", þ.e. hús eðlisfræðinnar. Hús eðlisfræðinnar er stórt. Riiiisastórt. VR byggingarnar eru í mesta lagi 1/5 af þessu húsi. En þau eru glettilega lík. Steinsteypuklumpar með flísa- eða dúkalögð gólf (flísarnar rauðbrúnar), þar sem mynstrið af steypumótunum sést á veggjunum sem eru í mesta lagi málaðir ljósgráir. Er þetta einkenni allra bygginga þar sem eðlisfræði er kennd? Við erum greinilega stórhættulegur þjóðflokkur ;)

En eðlisfræðingarnir brugðust ekki. Áhugaverð plaköt og fyrirlestrar og svo náttúrlega nokkur herbergi þar sem alls kyns tilraunauppstillingar voru. Gaman að sjá þarna sömu uppstillingar og eru venjulega heima. M.a. litla segulinn sem svífur fyrir ofan skífu af ofurleiðara og ég er búin að kynna fyrir gestum og gangandi á a.m.k. þrem kynningum. Gífurlega gaman að láta útskýra hann fyrir sér, alveg niður í kjarna og rafeindir. Aumingja strákurinn sem útskýrði þetta fyrir mér, vissi ekkert hvað hann átti að halda þegar ég kinkaði endalaust kolli sama hvaða hugtök hann nefndi: varmahreyfingar - aha; kristalbygging - aha; kjarnar og lausar rafeindir - aha; cooper-par - aha; fermíeindir og bóseindir - já þannig!; rafsegulfræði - jú ég ætti nú að kannast við hana... ;) Held hann hafi nú haft gaman af þessu, strákgreyið. En hann varð held ég feginn þegar ég þurfti að drífa mig á fyrirlestur, hehe. Svo var þarna nóg af fljótandi köfnunarefni, lofttæmiklefi, seglar, rennandi vatn, grænir, rauðir og bláir leisar, ljósgreiður, sveiflandi strengur, kúplaðir pendúlar, ... Doijngs-doijngs gaman ;D

Ég náði að fara á þrjá fyrirlestra. Einn um nýjustu tæknina við gagnadiska. Vinnuhóp/fyrirtæki við TU Berlín hefur tekist að búa til disk sem getur geymt 500 GB af gögnum. Já, hálft terabæt! Takmarkið er að ná upp í 1 TB. Þegar þau byrjuðu trúðu þau því ekki sjálf að þeim tækist að kreista svona mikið á einn lítinn disk. En svei mér, við erum alltaf að koma sjálfum okkur og öðrum á óvart ;) Næsti fyrirlestur var um skammtadulkóðun. Ákaflega gaman þar. Tengsl TU við þá grein eru þau að við TU er verið að þróa ljóseindagjafa. Þ.e. græju sem gefur frá sér eina og eina ljóseind frá sér í einu eftir óskum. Til þess eru notaðir skammtapunktar í hálfleiðurum. Segir þetta ykkur eitthvað? Tæpast. Hann útskýrði þetta ekki nánar þannig að fyrir mér eru þetta bara tvö hugtök sem ég kannast ágætlega við. Enda hugsa ég að varla nokkur annar en ég og fyrirlesarinn hafi almennilega vitað hvaða fyrirbæri ljóseind er... Síðasti fyrirlesturinn sem ég sótti (eftir að hafa kíkt í hús stærðfræðinnar, sjá fyrir neðan) var um almyndir (hologram). Það var sérstaklega áhugavert því það eru einmitt almyndir sem eru notaðar við nýju tæknina í gagnadiskunum. Tæknin er hreinlega kölluð 4D-bits, þ.e. fjórvíðir bitar(!) Það eru sem sé almyndirnar sem gefa fjórðu víddina. Stórsniðugt allt saman.

Eini ókosturinn við hús eðlisfræðinnar var að þar fékkst ekkert almennilegt til að eta. Gekk út í leit að döner-sölustað en rambaði þá á hús stærðfræðinnar í staðinn. Þar fékkst m.a. stórt rúnstykki með osti, káli og tómat. Kjamms. En stærðifræðingarnir ollu mér eiginlega vonbrigðum. Fyrir utan að í rýminu fyrir utan kennslustofurnar var svo hrikalega sterk sótthreinsiduftslykt að ég held ég hafi sótthreinsað nefholið niður í kok áður en ég flúði þaðan. Jakk. En ég nældi mér þar í stærðfræðiþrautir til að glíma við á leiðinni heim.

Hvað segir það okkur svo að TU Berlín hafi sérhús fyrir eðlisfræði og sérhús fyrir stærðfræði sem hvort um sig myndi rúma um fimm VR byggingar? VR byggingar sem eru fyrir verkfræði- OG raunvísindadeild??? Jú, Háskóli Íslands er oggulítið lítill ;)

Ég fór aftur til Potsdam um tíuleytið. Leit aðeins á kynningarbásana hér á Telegrafenberg, þar sem ég vinn. Kíkti þá á mælitækin og rölti svo á skrifstofuna til að rabba við Sigurð þar til ég nánast sofnaði ofan í lyklaborðið rúmlega tólf. Einstaklega góður dagur :)

það er blessað veðrið

Jóhó, það er kannski kominn tími á aðeins fleiri fréttir? Annars er nú ekki mikið fréttnæmt hér. Mælingarnar komnar vel í gang en ganga samt í augnablikinu ósköp hægt, eins og þeirra eðli er. Veðurguðirnir eru búnir að vera mjög vingjarnlegir við mig en ætla að gera vel við hann Ali (frá Íran, vinnur hér við GFZ) undir lok vikunnar. Litlum 30°C og glampandi sól spáð fyrir og um helgina. Obbo-obbo-sí :P Ekki gott fyrir mig. En ég skal halda þetta út fyrir hann Ali, þetta er fínasti karl. Síðasta sumar fannst honum náttúrlega alveg dásamlegt - 30°C og sól viku eftir viku! ;D Hehe, einhvern tíma kom hann til Íslands í ágúst þegar voru undir 10°C og rigning mestan tímann. Hann gekk þá um í öllum þeim fötum sem hann hafði með, líka náttfötunum!

Á laugardaginn fór ég m.a. á markaðinn og í H&M og sameinaði svo langan og góðan hjóltúr og kynnisferð í Stern Center verslunarmiðstöðina. Þrátt fyrir ágætis kort sem ég fékk lánað hjá Gudrun, þá tókst mér náttúrlega að villast á leiðinni í Stern Center. Tók risastóran sveig og hjólaði eftir stígum sem tæpast teljast til hjólastíga... En það var nú þegar allt kemur til alls indælt. Valdi aðra og auðveldari leið fyrir heimleiðina og beygði þá bara einu sinni vitlaust. Var þó fljót að uppgötva þá vitleysu, enda komin í góða æfingu við það ;) Tók svo sunnudaginn í að gera bókhald, pikka eitthvað inn í dagbók, vafra á netinu, kjafta á MSN og skype og vera fremur löt almennt. Dásamlegt :)

Bestu kveðjur,
ykkar Líney Halla í síðbuxum (jei! ;) )

komin til Potsdam

Þegar ég steig út úr flugvélinni um kl 21 að staðartíma langaði mig helst til að snúa við inn í hana aftur. Hvílík hitamolla! Flugstjórinn sagði hitastigið í Berlín vera um 21°C, sem hefði verið bara indælt, en þessi svakalegi raki mátti alveg missa sín... Eftir að hafa beðið svolitla stund eftir töskunni og bakpokanum arkaði ég í átt að lestarstöðinni. Líkt og í fyrra hafði ég gleymt að prenta út lestaráætlunina frá Schönefeld til Potsdam. En eftir að hafa sannfært mig um að síðasta lestin sem færi beint frá Schönefeld til Potsdam væri þegar farin, hoppaði bara upp í fyrstu lest inn til Berlínar og tók S-lest þaðan. Var komin til Potsdam rétt rúmlega ellefu. Allt koldimmt (eða þannig lagað, ljósastaurarnir eru ekki jafn þéttbýlir hér eins og á fróninu...) og rigning, þrumur og eldingar. Stökk inn í næsta lausa leigubíl sem rann með mig þennan spotta í Schlaatzstrasse. Þar bankaði ég á glugga hjá nágrannanum sem kom eftir þriðja bank, opnaði dyrnar og lét mig hafa lykla að íbúðinni hennar Gudrunar (var að hjóla á Mallorca, kom í gær).

Í gærmorgun svoleiðis rennvöknaði ég af svita bara við það að leiða hjólið upp hæðina með úttroðna tölvutösku á öxlinni. Bahaa, þessi hiti og raki! Það batnaði reyndar töluvert þegar leið á daginn því þá komu nokkrar hressilegar skúrir sem kældu allt hæfilega.

Nújæja, svo líður tíminn í vinnunni við að koma sér fyrir, skipuleggja mælingarnar, redda sér lykli og lykilkorti að mælingaskálanum, vinna við skýrsluna og hitt og þetta. Flestir frá í fyrra eru hér enn og nokkrir nýir hafa bæst við, allt sama vingjarnlega og skemmtilega fólkið :)

Svo ganga hlutirnir náttúrlega upp og niður á sinn grátbroslega hátt. Fór t.d. glorsoltin að kaupa inn í gær. Í hraðbankann að taka út evrur, nema hvað ég hafði víxlað tveim pin-númerum í kollinum svo ég fékk ekki aur út úr því. Jæja, ákvað bara að borga með kreditkortinu. Hlóð því helsta í körfuna. Mundi svo þar sem ég beið á kassanum að það er ekki tekið við kreditkortum í risarisastórmarkaðnum Kaufland. Obbo-obbo-sí. En kannski debetkortinu mínu? Konan prófaði. En nei, kassinn tók bara við þýskum EC kortum. Brill. Svo ég valdi úr vörunum þar til upphæðin nam 21 evru, afgangurinn af 35 evrunum sem pabbi léði mér fyrir lest og leigubíl. Guði sé lof að hann lætur mann alltaf fá miklu meira en maður alla jafna þarf! (TAKK pabbi!) Þá gat ég loks farið heim og rifið í mig brauðsneið meðan ég sauð hrísgrjón og kjaftaði við Gudrun, sem var nýlega komin heim úr ferðalaginu.

En svo eiginlega leiddist mér barasta í gærkvöldi! (Fyrir utan að sakna Íslands og sakna Sigurðar...) Ég kann greinilega ekki að vera í 8-17 vinnu en ekki 8-24 skóla... ;) a.m.k. ekki ef ég er netsambandslaus! :D En jæja, það reddaðist með dundi og prjónaskap og almennri þreytu. Núna í kvöld nota ég lyklana hans Davids sem ég er með á skrifstofu. Hann fer á einhverja ráðstefnu á morgun og kemur ekki aftur fyrr en á þriðjudag. Vona að ég verði komin með eigin lykla þá. Helst fyrir helgina, því þá get ég mætt til að mæla aðeins um helgina, en við ættum að geta sett mælingarnar í gang á morgun :)

Veðrið lagaði sig að mér í dag en ég ekki mig að því. Alveg dásemd. Það var óskaplega hamingjusöm Líney sem hjólaði í 10-12°C í vinnuna í morgun ;) Svo komst ég í smá skokk áðan án þess að kafna gersamlega úr hita. Það hefur aldrei gerst hérna... Þannig að fyrir utan vont kranavatn, nokkur mýbit og Sigurðar-leysi er þetta nú ekki svo slæmt ;)

stjörnurnar og peningarnir

Ég næ kannski að henda inn smá ferðasögu í kvöld, en þangað til getið þið haft gaman af þessari grein um áhrif stjarna himinhvolfsins á peningaheiminn ;)

e.s. Þið getið þakkað Þorsteini Vilhjálmssyni, prófessor í eðlisfræði og vísindasögu, fyrir krækjuna.

komin heim í bili

Það er sem ég segi, algerlega lífsnauðsynlegt að fara í sauðburðinn. Besta frí sem hægt er að fá til að ná sér niður, "uppskrúfuð" eftir heilt skólaár og vorpróf. Skipta alveg um umhverfi og hafa nóg að gera. Ég náði aðaltoppinum í burðinum þannig að það var eiginlega aldrei dauður punktur. Fór alltaf á fætur rúmlega sjö, hálf átta (nema einu sinni þegar ég svaf yfir mig til átta, úbbs ;) ) og að sofa milli hálf ellefu og hálf tólf. Kom bara inn til að borða og sofa, nema hvað ég fór ekki út í fjárhús eftir kvöldmat (honum lauk yfirleitt um hálf tíu, tíu) og stundaði það þá að horfa út í loftið, taka aðeins saman eftir kvöldmatinn, gjóa öðru auganu á sjónvarpið eða slá á þráðinn til Sigurðar.

Úti í húsum var þessi venjulega dagskrá: gefa, sópa og vatna fyrir hádegi en rölta á milli garða og hólfa þess á milli til að sjá hvort einhvers staðar væri burður á næsta leiti, hjálpa þeim kindum sem hjálpa þurfti, flytja rollur sem búnar voru að bera eða að fara að bera í sér stíu (og bjarga lömbunum þá oft frá tveim til þrem áköfum "mæðrum"); eftir hádegismat var oftast vasast í ýmsu, t.d. hleypa út ám með stálpuð lömb og færa þá til aðrar svo nýbakaðar mæður kæmust að, ásamt hinni hefðbundnu burðarhjálp og -eftirliti; eftir kaffitíma hófst morgunrútínan fljótlega aftur og varði fram til kvöldverðar um níu, hálf tíu. Inn í þetta fléttuðust svo náttúrlega skemmtilegar stundir með heimafólkinu og sérstaklega hnátunum Védísi Fríðu og Anítu Hönnu (5 og 2 ára). Einstaklega skondið hvað það gat vaðið á Védísi: "Á ég að segja þér eitt...?" Ekki möguleiki að láta sér leiðast með hana í grennd ;) Og tíminn flaug, svússj!

Svo heppilega vildi til að Eiríkur átti ferð suður til að ná í fjóra hesta og Hörpu (yngri dóttur sína) svo ég fékk far heim. Við komum heim um hálf tíu í gærkvöldi. Buðum Eiríki upp á sjávarrétta(nagla)súpu en hann aftur á móti stútfyllti frystiskápinn fyrir pabba af lambakótelettum, lambalæri, rauðsprettuflökum, bjúgum og sviðahausum. Ekki amalegt kaup ;) Ef skápurinn fer eitthvað að kvarta yfir ofhleðslu, má svo alltaf skjóta einhverju yfir til afa og ömmu í Sigtúni. Alltaf gaman að geta "gleymt" góðu kjöti hjá þeim og gefa þar með smá til baka fyrir alla pössunina og fjöruferðirnar þegar ég var pínupons :D Verst að þrátt fyrir ágætlega háan aldur (80 og 86) held ég að þau muni alltof vel hvað er þeirra og hvað okkar í frystikistunni sinni...

Svo var fyrsti vinnudagurinn í dag með tilheyrandi bið, humm og ha og spjalli meðan yfirmenn og aðrir starfsmenn tíndust í (og úr) vinnu. Mér náði þó að verða merkilega mikið úr verki miðað við þennan dæmigerða "fyrsta vinnudag". Var plantað inn á skrifstofuna hans Knúts eins og fyrst þegar ég kom heim frá Potsdam í fyrrasumar, því rýmið fyrir sumarfuglana er enn fullt af möppum, gömlum gögnum og drasli síðan ein geymsla var tæmd í einhverjum framkvæmdum fyrr í vetur. Ég verð hvort eð er bara í vinnu í tvo daga enn áður en ég flýg á braut.

Mjamm, verð horfin seinni part annars í Hvítasunnu. Potsdam er þegar farin að hita upp fyrir komu mína, þar er spáð hátt í 31°C á morgun. Gaaa! Sem betur fer er samt spáð kólnandi fyrir mánudaginn, eða "aðeins" 21°C og svo 18°C á þriðjudaginn. Hjúkket.

4 af 4

Búin! Hjólaði af stað og mætti í munnlegt próf í verklegri eðlisfræði kl 8 (!) í morgun. Örn Helga, Tumi (Jón Tómas) og Kristján Leós spurðu út úr og Guðni nokkur (sem ég hef ekki glóru hver er) var prófdómari. Tumi átti fyrstu spurningu. Var um segulspætu en ég var alveg klár á henni. Kláraði það af á innan við 5 mín. Reyndar átti þetta að vera langa spurningin (15-20 mín) en Tumi einfaldlega fattaði það ekki. Þá tók Örn við með Mössbauermælingarnar. Raffjórpólsvægi. Obbo-obbosí, uppgötvaði þarna á staðnum að ég hafði hreinlega gleymt að renna yfir glósurnar hans Arnar (eins lélegar og þær nú voru, þá hefði ég nú grætt eitthvað á þeim). Hmm, tjjahh... En þetta er munnlegt svo Örn dró mig af stað og spurði því einfaldlega líka út úr segulsviði, sem ég var oggo-oggo-pínku-ponsu meira inn í. Sem sé Örn impróviseraði ofurlítið þarna og breytti þessari spurningu í löngu spurninguna. Hjúkket, þá gat ég babblað meira um það sem ég vissi eitthvað smávegis um. Verst að ég hugsaði ekki út í að beina umræðunni að því sem ég kunni almennilega, þ.e. nákvæmni mælinganna. En hvað um það. Síðasta spurning frá Kristjáni Leós um lofttæmitækni. "Skilgreindu flæði". Einfalt mál, leiddi það út og spjallaði svo smá um leka, útgösun og uppgufun í lofttæmikerfum og kælidælur sem hann spurði um. Búin!

Klukkan bara hálf níu. Sól og blíða. Hitti Sigurð fyrir utan VR-II, en hann er í prófi núna í varmaflutningsfræði. Fer sjálfur í verklega á föstudaginn. Ég hjólaði svo heim og ryksugaði húsið hátt og lágt (hefði átt að gerast á lau., en það eru jú próf...) eftir að hafa rennt í gegnum Fréttablaðið. Þarf svo að gera upp við mig hvort ég tek til í herberginu mínu eða kíki til afa og ömmu í Sigtúnið. Geri kannski sitt lítið af hvoru ;)

Á morgun bruna ég svo væntanlega í árlegan sauðburð að Stað. Tek annaðhvort rútuna í fyrramálið eða skutlast á bíl sem Rebekka og Stjáni voru að kaupa af Geira frænda sínum. Bíllinnfer sem sé í skoðun hérna í bænum á morgun og ef allt er í lagi myndi ég að renna á honum vestur. Þarf bara að heyra betur í Rebekku með þetta.

3 af 4

Nýjum botni í prófsögu Líneyjar Höllu er náð. Mér hefur aldrei nokkurn tíma liðið jafn bölvanlega í nokkru prófi og þessu rafsegulfræði 2 prófi. Í fyrsta lagi var ég skolli stressuð fyrir það og svo þegar ég loksins bretti upp ermar til að leysa dæmin, þá hafði prentunin á því klúðrast. Fyrsta dæmið hljóðaði:
"Óhlaðinn óendanlega langur málmsívalningur með geisla , er skorinn eftir langásnum í - -sléttunni ..."
þ.e. 80% allra stærfræðitákna höfðu dottið út. Þessu var kippt í liðinn í snatri, því svo heppilega vildi til að Snorri (einn kennaranna) var rétt hjá og rauk til og prentaði út þrjú eintök (við vorum bara þrjú í námskeiðinu). Á meðan liðu tæpar 10 mínútur og minn ólukkulegi haus pikkfraus. Ekki nokkur vitglóra eftir. Ég reyndi að skoða þetta fyrsta dæmi og hafði ekki minnstu hugmynd hvernig ég ætti að taka á því, jafnvel þótt öll a, x og y væru komin á sinn stað á prófblaðið. Komst að því þegar tæpur hálftími var eftir af próftíma að fyrri liður þess var svo til sama dæmi og við höfðum skilað fyrr í vetur og ég var með í möppunni fyrir framan mig, tilbúið til að láta skrifa sig upp. Mér tókst fyrst að hiksta í gang á dæmi sem var svo lauflétt að það hefði talist létt í rafsegulfræði 1. En það tók líka sinn tíma. Áfram skrölti ég í gegnum þægilegt dæmi um takmörkuðu afstæðiskenninguna í rafsegulfræði. Það tók líka sinn tíma að kreista það á blaðið. Og bíðum nú við: Hálftími eftir af 3 klst! Tókst að henda því sem hægt var á blað um þetta sívalnings-skiladæmi, en meira ekki. Á prófinu voru 6 dæmi og 5 bestu eiga að gilda til einkunnar. *Hér komi ritskoðuð setning.* Í námskeiðinu voru þrír kennarar. Það telst yfirleitt vera dauðadómur hvers námskeiðs. Það var reyndar prýðilega kennt. Ég mæli hins vegar ekki með kennslubókinni. Um hana eru MJÖG skiptar skoðanir (biblía allt niður í sorprit). Svo féllu kennararnir þrír í þá gryfju að koma með of erfiðar/langar spurningar hver um sig. Í þessu frystiástandi mínu hefði ég þurft a.m.k. 6 klst til að klára prófið. Arrrrg!

Ég er farin að sofa, góða nótt.

2 af 4

Svei mér þá, ég held ég sé ekki fallin í algebru II. Hef meira að segja möguleika á sjöu. Sem væri brill. Þá slepp ég við sumarpróf. Hef ekkert í það að gera ef ég fæ sjö. Hefði búist við að það væri leiðinlegra en þetta að fara í próf í fagi sem maður hefur sama og ekkert náð að læra í yfir veturinn. Sýnir bara hvað algebra er skemmtilegt fag. Spurning með að fara í algebru III? Næst er rafsegulfræði 2. Fagið þar sem fletta þurfti næstum hverri einustu lausn upp á netinu til að komast eitthvað áfram í dæmareikningnum. Stuð. (Eðlisfræðibrandari, hahahaha..., hm.)

1 af 4

Fyrsta og léttasta prófið búið. Stærðfræðigreining IVB. Gekk vel. Algebra II á föstudaginn. Best að vinda sér út í það.

vömbin kýld

Afmælisgjöfin okkar Bjarnheiðar í ár var út að borða með kærastanum. Bjarnheiður nýtti sýna gjöf úti í Prag um páskana á frönsku veitingahúsi við mikla lukku. Við Sigurður vorum hins vegar að koma frá því að nýta okkar hlut, sem var gert í Perlunni. Þetta var alveg frábært :) Ofboðslega góður matur og nóg af honum. Við fengum okkur fjögurra rétta tilboðið sem nú er í gangi: Humarsúpa með grilluðum kóngarækjum, pönnukaka með sveppafyllingu, steikt/grillað lambafillet og -lund og vanilluskyr með pistasíufrauði og melónusorbet í eftirmat. Úff, ég sprakk úr seddu undir lok aðalréttarins - en við einfaldlega skiptum á diskum *dúddúrú* ;) Svo er nú alltaf hægt að renna eftirréttinum niður :D Þjónustan var prýðileg, ekki uppáþrengjandi en alltaf til staðar. Það voru auðvitað fáir gestir á þriðjudagskvöldi í lok apríl, svo þetta var einstaklega notalegt. Eini mínusinn var spes tónlist, þ.e. bylgjandi tenór og svo skömmu síðar rífandi stuðlag, tenórinn á ný og seinna "hljómborðssönglag". Öööö... ;) Perlan fær 4½ stjörnu af 5, mikið hrós og kærar þakkir.

Ef þið eruð tilbúin til að greiða 5900,- kr fyrir velútilátna og gómsæta máltíð (bætið 750,- kr við til að fá rauðvínsglas með lambinu), þá eru 4 réttir í Perlunni málið!