klukk klúnk klank... bomm!

Júbbs, þessi netleikur gengur eins og eldur í sinu. 8 lítt þekktar staðreyndir um mig segirðu, Ásta? Látum okkur nú sjá...

1. Eftir skóla í 1. og 2. bekk gekk ég spottakorn í Sigtúnið til afa og ömmu. Amma vann þá enn á lager í Hagkaupum til hádegis en afi var hættur að vinna. Ég fór því oft með afa að ná í ömmu í vinnuna og oftar en ekki flaut steiktur fiskur með úr Hagkaupum ásamt hrásalati. Namm. Svo var þarna kötturinn Dropi sem kunni umferðareglurnar (Drífa frænka sem bjó í kjallaranum átti hann), hestatúnið handan götunnar sem geymdi hesta innan riðgaðrar gaddavírsgirðingar en þeim mátti gefa brauð, hellingur af reninngum og vatns-, vax- og trélitum til að búa til ódauðleg (*hóst*) listaverk úr og síðast en ekki síst spilastokkur og afi sem alltaf var til í að spila borðvist og ólsen-ólsen (og manna og lander með Grýtu-eldspýtum þegar nógu margir voru með).
2. Ég safnaði límmiðum sem krakki ásamt Bjarnheiði systur og Drífu frænku. Mér þóttu flauelslímiðarnir (þessir loðnu) skemmtilegastir.
3. Í öllu því ógrynni leikja, happdrætta og bingóa sem ég hef tekið þátt í um ævina, þá hef ég eiginlega aldrei unnið. Hins vegar hefur mér einu sinni tekist að næla mér í bókastyrk frá SPV og undanfarið unnið mér inn bíó- eða leikhúsmiða í miklum meirihluta þeirra skipta sem ég hef tekið þátt í netleik netklúbbs Námunnar eða Námsmanna (gerir a.m.k. 5x2 bíómiða og 1x2 leikhúsmiða). Var ég að safna alla æskuna fyrir þessari leikjaheppni nú?
4. Frá því að ég uppgötvaði að ég hefði eigin vilja og þar til ég varð sjö eða átta ára (pabbi og mamma verða að gefa upp nákvæman aldur) átti ég það til að detta í gríðarleg frekjuköst. Stóð gersamlega á orginu. Sérstaklega þegar mér þóknaðist engan veginn að fara að sofa. Ég tapaði mér víst svo gersamlega (ekkert hálfkák hér!) að foreldrarnir fóru með mig í viðtal á BUGL. Þar var þeim tjáð í rólegheitunum að þetta myndi brá af telpukorninu. Sem og gerðist ;)
5. M.a. út af þessu tókst Bjarnheiði systur prýðilega að sannfæra mig um að ég væri alger frekjudós. Þessu trúði ég þar til ég var tólf eða þrettán, en þá ljóstraði hún Drífa frænka því upp að það hefði nú verið öfugt - Bjarnheiður hefði alla tíð stjórnað þeirra leikjum eins og herforingi! (Drífa er sko fjórum árum eldri en Bjarnheiður...)
6. Upp frá þessu stóð ég heldur fastar á mínu við "yfirgang" systurinnar, sem ásamt ágætum skammti af geðvonsku unglingaveikinnar var örugglega ekki neitt alltof skemmtilegt fyrir foreldra okkar.
7. Það skal tekið fram að við systur erum mjög góðar vinkonur sem styrkja sambandið með hæfilegu hvæsi af og til ;)
8. Ég var alltaf fremur stuttklippt sem krakki. Hins vegar ætlaði ég þegar ég yrði gömul og gráhærð að vera með sítt þunnt hár sem ég fléttaði í tvær fléttur og vefði um höfuðið eins og peysufatakonurnar. Sjáum til hvort það rætist.

Nú, svo klukka ég náttúrlega Bjarnheiði systur (sem byrjaði að blogga þegar ég klukkaði hana fyrir laaaangalöngu í einhverjum öðrum bloggklukkleik), mágkonur mínar tvær, þær Sylvíu Dröfn og Birte, og loks Huldu Soffíu (já, ég vil fara að sjá blogg!!! ;) ).