stiklað á stóru

Jæja, loksins nenni ég að blogga aftur. Ætli ég reyni ekki að muna eftir helstu atburðum og gefa smá yfirlit. Gleymi samt örugglega einhverju. En hvað um það...

Blá blómabreiða og hjól sem erfitt er að stela - og nota - fyrir framan háskólabókasafnið. Fólkið hérna er ekki húmorslaust, sko... ;)

Byrjum fyrir rétt tæpum mánuði, þ.e. 24. apríl. Þá áttum við Bjarnheiður systir afmæli. Þar sem þetta var föstudagur, þá var "fika" (þ.e. kaka með kaffinu) klukkan þrjú á ganginum mínum upp í skóla. Ég var búin að semja við kökuumsjónarmann vikunnar, hana Yvonne, um að ég mætti mæta með kringlu, en ég var ekkert að segja henni að þetta væri hin (hér um bil) árlega afmæliskringla okkar Bjarnheiðar ;) Kringlan rann ljúflega niður í alla eðlisfræðingana og ritarana og Bergþóru vinkonu mömmu (sem hringdi um morguninn til að plata mig á kaffihús en ég fékk bara til að mæta í föstudags-fiku í staðinn), ásamt ávaxtakökunum hennar Yvonne og slatta af kaffi og tei.

Krásirnar skömmu áður en fólk hrúgaðist inn í eldhúsið og stútaði þeim af bestu lyst.

Rétt fyrir fjögur stakk ég svo af yfir í eina verkfræðibygginguna, því Sverrir (í kórnum) og Þóra (konan hans) buðu mér í grillveislu í góða veðrinu. Þangað mættu líka Finnur sonur þeirra Sverris og Þóru, Haukur (í kórnum), sonur hans og María sonardóttir, Freyr (í kórnum) og tveir synir hans. Þóra vinnur sem sé á verkfræðibókasafninu og ég fékk far með henni og Finni til Hjärup. Úr varð dásamlegt kvöld með óvæntum afmælisgjöfum og afmælissöng (Sverrir er sem sé afar duglegur á fésbókinni og þefaði afmælisdaginn minn uppi ;) ), rosalega góðum grillmat og meðlæti, kátu og skemmtilegu fólki og svo hreinlega grét ég af hlátri þegar Sverrir setti diskinn "Hundur í óskilum" í græjurnar. Þessi hljómsveit (eða dúó) er alger snilld!

Amminammi grillmatur og sól og sumar (f.v. Líney, Sverrir, Haukur, Freyssonur yngri, María, Finnur, Haukssonur, Freyssonur eldri og Freyr í felum - nöfn á Freys- og Haukssonum eru vel þegin... :P)

Uppúr þessari helgi, þ.e. 24.-26. apríl, gerðist ég innipúki af verstu gerð í þessari líka bongóblíðu sem varði næstu vikurnar. Ég er með birkifrjóofnæmi sem er í fína lagi á Íslandi en er gersamlega óþolandi í löndum með alvöru birkitrjám. Ég ruslaðist ekki til læknis til að fá almennileg lyf við þessu fyrr en 5. maí. Þá byrjaði líka að rigna eftir 3 vikna þurrkatíð (þurrkar=martröð frjófnæmisfólksins, því þá hreinsast fjóið ekki reglulega úr loftinu). Úje. Ég er þó komin með almennilegar töflur við þessu sem ég tek samviskusamlega, svona til öryggis ef ég þoli grasfrjómagnið hérna ekki, og er voða kát með að geta rekið nefið undir bert loft og opnað gluggann án þess að fá hnerrakast ;)

Það var margt um manninn í Lundagård þegar karlakór Lundarháskóla söng inn vorið.

1. maí er mikill merkisdagur hérna í Svíþjóð. Við Bergþóra fórum þá að hlusta á karlakór Lundarháskóla syngja við Lundagård (þar sem aðalháskólabyggingarnar eru). Það var ro-sa-lega flott, nema hvað stöð 4 var með beina útsendingu þaðan og skaut inn einhverju aukaefni og auglýsingum á milli og þá heyrðum við sem stóðum þarna bara talið, sem var ótrúlega hallærislegt. En svo söng kórinn líka við styttuna af stofnanda sínum og þá var engin sjónvarpsútsending, bara grín og glens í kórfélögunum :) Þetta var um kvöld og svolítið kalt, svo við yljuðum okkur með tei heima hjá Bergþóru á eftir.

Við Bergþóra, kátar að hlusta á karlakórinn syngja við styttu stofnanda kórsins - kórinn var stofnaður fyrir 200 árum!

4. maí var síðasta eiginlega kóræfing vetrarins hjá Íslendingakórnum hérna. Hún var haldin heima hjá meistara Draumeyju og allir mættu með eitthvað að borða fyrir kaffihléið. Ég gleymdi (ótrúlegt en satt!) að borða kvöldmat áður en ég mætti á æfinguna en ég sá ekki eftir því, það var svo margt gott að borða - og mikið af því! Æfingin varð náttúrlega óvenjulöng því við þurftum að kjafta svo mikið í kaffihléinu og syngja mikið því þetta var jú síðasta æfingin. Mikið svakalega var gaman :)

Einhvern tíma á þessu tímabili spilaði ég líka tvisvar fótbolta með fótboltaliðinu hennar Guðrúnar, Sparkling Motion, í háskóladeildarkeppninni. Sérlega hressandi og skemmtilegt, þótt ég þurfi nauðsynlega að taka góða törn í að sparka bolta í vegg eða heyrúllur því hittnin er orðin agaleg af æfingarleysi. En ég gat gert fínasta gagn þarna í vörninni. Get reyndar ekki sagt að hálftíma hlaup, hopp og skopp úti í góða veðrinu hafi verið sniðug fyrir fjóofnæmið, en hva... ;)

Við Bergþóra skelltum okkur á kaffihús á laugardaginn fyrir viku til að fagna próflokum hjá henni. Hún er sem sé í spænskunámi í háskólanum. Meiri dugnaðurinn í henni :) Á eftir litum við á hústökumótmælendur sem höfðu hótað hústökum í miðbæ Lundar svo það voru lögreglumenn út um allt í stórum bílum, fótgangandi og á hestum meira að segja. Það hef ég aldrei séð áður. Magnað.

Þennan sama laugardag buðu Guðrún og Jonas í grill og söngvakeppnisgláp. Þangað mættu líka María, Helgi og Svavar litli. Svavar var reglulega hress með fyrstu keppendur kvöldsins en sveif fljótlega með Óla lokbrá í draumalandið eftir súp hjá mömmu sinni ;) Við hin fylgdumst hins vegar með spennt, allt til enda og hrópuðum öll (mishátt) upp yfir okkur þegar Ísland fékk síðustu tólf stigin og hreppti 2. sætið. Geggjað fjör ;)

Dýrðlegt ofát í undirbúiningi (f.v. Guðrún, Jonas, Helgi, Svavar og María)

Núna á uppstigningardag var árleg grillveisla kórsins haldin hjá Hauki og Siggu konunni hans, og þar var auðvitað mikið fjör. Kórstjórinn okkar, hún Hulda Birna, varð fimmtug daginn áður svo það var auðvitað búið að útbúa afmælisgjöf handa henni og breyta einum söngtextanum fyrir hana (Draumey hélt utan um það allt, hún er snillingur). Birna er á leið til Víetnam í sumar og fékk því baðhandklæði, sólhatt, sólgleraugu, stuttermabol með fílamynd á, snyrtiveski með helstu nauðsynjum, sólarvörn, örugglega eitthvað fleira sem ég er að gleyma og svo minnigabók frá öllum kórfélögunum. Draumey sá um að klippa og líma allt saman og fylla upp í bókina með ýmsum spakmælum og nótum (öllum texta breytt í "jú jú jú..." því við fáum varla að syngja með texta hjá Birnu, bara "jú jú jú..." ;D ) svo úr varð ótrúlega falleg og skemmtileg bók fyrir hana Birnu. Rigningin var svo indæl að halda aftur af sér þangað til við vorum að klára að borða svo öll garð-"verk" náðust á undan hellirigningunni og við flúðum inn í hús. Ég hins vegar hjólaði heim í dembunni og var eins og hundur af sundi dregin að því loknu því Haukur og Sigga búa í Åkarp sem er um 30 hjólamínútur í burtu þaðan sem ég bý. Sérlega hressandi að hjóla í sturtunni ;)

Þar fyrir utan er það helst í fréttum að meistaraverkefnið mitt mjaaaaakast áfram, Kishor (Indverjinn sem leigir eitt herbergið í íbúðinni) er kominn heim frá Indlandi eftir að hafa gift sig og honum leiðist nú sem aldrei fyrr, baðherbergið er loksins loksins orðið nothæft eftir margra vikna viðgerðir og endurnýjun, ég fór út að skokka í dag eftir að ég held árshlé (út af fjárans hnjánum) og fann ekki fyrir neinum eymslum - úje! (skokkaði voða varlega og bara eftir malar- og moldarstígum). Þvílík hamingja :) Svo eru bara rétt rúmar þrjár vikur í að ég komi heim og þótt það sé óraunhæft að ég klári meistaraverkefnið fyrir þann tíma, þá ætti ég að komast langleiðina með það og standa mest í snurfusi er heim kemur (ehrm-hm, *krossa putta*!).

Segjum þetta gott í bili.

1 mánuður

Ojú, það er nákvæmlega einn mánuður síðan ég bloggaði síðast. Það að ég sé ekkert búin að blogga allan þennan tíma er ekki vegna þess að ég hafi ákveðið að fara í sumarfrí, heldur er allt búið að vera á milljón og netsambandið þess utan stundum eitthvað stopult. Byrjum á byrjuninni....

Það var ákveðið að fara í útilegu með fjölskyldunni hans Sigurðar helgina eftir verslunarmannahelgi. Þar sem Sigurður myndi fljúga út í lok vikunnar eftir þá helgi, þá ákváðum við að gera eins mikið og hægt væri áður en farið væri í útileguna. Við byrjuðum því að pakka um verslunarmannahelgina, þ.e. tókum laugardag og mánudag í slíkt stúss, en leyfðum okkur að rölta ásamt pabba og mömmu upp að fossinum Glym í Hvalfirði á sunnudeginum. Eitthvað var fólk ruglað með hver rétta leiðin að fossinum væri, því ég ætlaði varla að þora að halda áfram á einum stað þar sem prílað var eftir hallandi bergvegg. Sigurður steingeit kom mér þó alla leið en mamma ákvað að vera eftir (pabbi hafði þá hellst úr lestinni nokkru áður og sest niður með góða bók, enda seinni partur leiðarinnar ekki fyrir lofthrædda). Þar sem við sátum fram á klettssnös og virtum fossinn fyrir okkur, kom mamma að. Hún hafði þá fundið réttu leiðina. Seig hún mamma. Þegar við komum niður til pabba var auðvitað sest niður og skotið saman í herlegt nestispúkk með pítsu, flatkökum með hangikjöti, harðfiski, döðlum og suðusúkkulaði o.s.frv. Smjatt!

Næstu daga héldum við áfram að pakka og fikruðum okkur yfir í að fara að þrífa (þ.e. Sigurður fór fljótlega að þrífa, því ég er lengur að pakka...). Á þriðjudagskvöldi vorum við komin svo langt að við fluttum okkur yfir til pabba og mömmu á Laugarnesveginn og troðfylltum gestaherbergið hjá þeim af dóti (svo fljótlega fór svo að dótið flæddi út úr herberginu fram á gang). Áfram héldu þrif og pakkningar að lokinni vinnu næstu tvö kvöld. Við vorum orðin ansi hreint þreytt. Okkur tókst þó því sem næst að tæma íbúðina á fimmtudeginum.

Á föstudeginum tókum við frí, því þá var komið að útilegunni. Það var nokkuð magnað með hve miklum fyrirvara var ákveðið að fara í útilegu þessa helgi, því í fjölskyldu Sigurðar tíðkast skipulegt frí-óskipulag. Ekki við öðru að búast hjá bændum þar sem hlutirnir ráðast gjarna af óútreiknanlegum hlutum eins og veðri. Lýsandi fyrir þetta er að það var ekki ákveðið fyrr en um ellefuleitið hvert skyldi eiginlega farið í útilegu. Skaftafell varð fyrir valinu og fólkinu fyrir norðan sagt að beygja til hægri á þjóðveginum (vinstribeygja ef Snæfellsnes hefði orðið ofan á). Við Sigurður stússuðumst hitt og þetta áður en við náðum í Hörpu og Magga. Ætli við höfum ekki komist út úr bænum rétt fyrir tvö.

Allir komust klakklaust í Skaftafell og úr varð indælisútilega í prýðilegu veðri. Verst var að kvefpest sem ég hélt að ég væri að koma mér upp á fimmtudeginum ákvað að herja frekar á Sigurð svo hann var ekki sá allra hressasti. En þar sem hann kann ekki að vera lasinn, þá var ágætt fyrir hann að vera í útilegu með tilheyrandi göngutúrum, áti og afslöppun og ekki verra að foreldrarnir eiga fellihýsi sem rúmar fimm manns, svo ekki þrufti að þola kulda á næturnar. Við gengum auðvitað að Skaftafellsjökli og Svartafossi og þeir gönguglaðari í hópnum röltu inn í Morsárdal og horfðu yfir að Bæjarstaðaskógi.

Áfram hélt vinna og þrif og pökkun á mánudeginum og næstu daga. Allt hafðist þetta áður en Sigurður fór í loftið, kl 1 aðfaranótt föstudagsins. En hvað gerðist ekki þá? Jú, Líney tók við kvefpestinni hans Sigurðar síns! Urrrg... Mér rétt tókst eftir vinnu á föstudeginum að fara vestur eftir og renna síðustu bónumferðinni yfir íbúðina, tæma og þrífa geymsluna. Hinn mikli tími (sex dagar, þar af tveir heilir) sem ég hafði hugsað mér að nota til þess að klára að pakka ofan í töskur, setja hjólið í kassa, klára endanlega bón og þrif á íbúðinni, henda smá drasli, ganga frá ýmsu sem átti að vera eftir, skrifa bréf, prjóna ullarsokka... varð þar með að engu. Um helgina var blýstykki fast við höfuðkúpuna svo ég afrekaði helst það að horfa á ólympíuleikana í sjónvarpinu. Ég herti mig upp og mætti í vinnuna á mánudeginum því mér fannst mér vera að batna. En nei, onei, daginn eftir hringdi ég í vinnuna og tilkynnti mig veika. Reyndi svo allan daginn að pakka, en það gerðist á einstaklega litlum afköstum. Ég gat svo varla haldið nema einu auga opnu um kvöldið þegar gestir komu í mat, því höfuðið var að springa af kvefi. Ja fussumsvei. Daginn eftir var harkan enn aukin og líkaminn fór loks að skilja að það þýddi ekki að vera með neinn aumingjaskap, það væri barasta ekki í boði. Það hafðist því að klára að pakka, skreppa í vinnuna og ganga frá þar, senda um 50 kg af dóti í þrem kössum með póstinum... og gefa pabba og mömmu yfirlit um allt það sem enn væri eftir og hefði ekki tekist að ljúka :P Úúffff... hvað væri maður án foreldra? Þau redduðu mér alla vega aaaalgerlega! Pabbi meira að segja renndi með mig suður á flugvöll klukkan rétt rúmlega fjögur að fimmtudagsmorgni, svo ég þyrfti sem minnst að brasa með risastóra hjólakassann minn!

Flugið gekk vel og var seinkunarlaust (með IcelandExpress!). Það eina var auðvitað að hausinn var fullur af kvefi og allt annað en sáttur við þrýstingsbreytingarnar við flugtak og lendingu. Sérstaklega lendingu - held ég hafi ekki losnað almennilega við síðustu hellurnar fyrr en daginn eftir... :P Ég beið tæpa klukkustund á Kastrup en þá kom Sigurður með lestinni til að hjálpa mér með farangurinn. Aumingja hann þurfti að burðast einn með álíka magn af farangri vikuna áður, sem er allt annað en öfundsvert... Hann reddaði mér alveg. Við tókum leigubíl af lestarstöðinni upp í Spörtu, þar sem Sigurður er með herbergi. Herbergið reyndist öllu stærra en Sigurður hafði ímyndað sér en því miður - alveg grútskítugt! Við sem vorum nýbúin að taka okkar gömlu (meir en tvöfalt stærri) íbúð í alþrif, vorum ekki alveg í stuði að halda hreingerningunum áfram. Við tókum okkur þó til og strukum hnausþykkt (nokkurra ára) ryklag úr fataskápnum til að geta pakkað úr töskunum, þrifum hillurnar í baðskápnum og strukum það mesta af hillunum í herberginu. Gólfið létum við samt óhreyft, enda ekki með almennileg tól í það. Bjakk!

Við erum með sameiginlegt eldhús með 12 öðrum (einsmanns) herbergjum. Útgangurinn á eldhúsinu er eftir því... subbulegt :P En nú þegar flestir íbúarnir eru mættir á svæðið, þá fer ástandið batnandi með hverjum degi. Það eina sem þarfnast yfirhalningar nú er gólfið - held maður þyrfti hreinlega að spúla það ;) Fólkið sem er með okkur á gangi virkar ósköp indælt. Flestir eru sænskir og flestir eru karlkyns. Þeir sem ég hef hitt eru tvær sænskar stelpur, a.m.k. tveir Pakistanar, einn Kani og a.m.k. 6 sænskir strákar. Svo þá vantar bara einn íbúa, nema Pakistanarnir séu þrír (er ekki alveg viss, því einn þeirra var að fara að flytja auk þess sem vinir þeirra eru gjarna í heimsókn).


Nú, mér virðist Lundur vera ósköp indæll bær. Enginn stórborgarbragur hér, sem hentar mér sérlega vel. Ef maður þarf að komast í eitthvað stærra, þá er Málmey steinsnar í burtu og það tekur ekki nema klst að komast til Kaupmannahafnar með lest. Sem sé, alveg tilvalið :) Og ekki er verra að vera í landinu sem gaf af sér t.d. IKEA og H&M ;)

Sökum kvefleiðinda hefur mér ekki tekist að afreka mikið síðan ég kom hingað. Þó höfum við skoðað Lund aðeins, kíkt á matarhátíð í Málmey og ég hef skráð mig formlega í skólann og mætt á almennan upplýsingafund meðan Sigurður hefur verið á skiptinemanámskeiðinu (sem lauk í dag). Á morgun ætlum við að fara í dagsferð til Køben, á sunnudaginn kemur vonandi fólk til að þrífa íbúðina fyrir okkur (jamm, því skal reddað hve útgangurinn var lélegur!) og þá verður einhver upplýsingadagur hjá nemendafélagi náttúrufræðinema við LU, á mánudaginn verður almennur upplýsingafundur við eðlisfræðideildina og kynningarfundir fyrir einstök námskeið. Ætli skólinn fari svo ekki að fara að byrja...?!

Læt þetta gott heita í bili, enda orðið heldur betur langt! Reyni að blogga ofurlítið jafnar núna á næstunni, fyrst netið er komið í gott lag hjá okkur :) Ef þið eruð alveg að farast úr fréttaþörf af okkur Sigurði, þá getið þið líka kíkt við hjá hinum helmingnum!

nýjasta nýtt úr vinnunni

Súpan í hádeginu var, aldrei þessu vant, vel æt. Þ.e. kokknum tókst loksins í eitt skipti að missa ekki salttunnu ofan í súpupottinn. Það sem meira er, súpan var alveg hreint prýðileg og með ágætlega skilgreint bragð. Bragðlaukarnir mínir kættust (stundum virðist manni nefnilega sem sama súpuuppskriftin sé notuð dag eftir dag og bara sé skipt um nafn á súpunni og einstaka grænmetissnifsi hent út í til að sannfæra mann um að nafnið sé rétt...). Dásemd dagsins var toppuð með stóru fati af alls kyns ávöxtum (melónum, ferskum ananas, vínberjum, appelsínum) og uppáhalds hnetublöndunni minni í salatbarnum. Namm!

Annars er agalega tómlegt hérna á ÍSOR þessa dagana. Fastastarfsmennirnir keppast við að vera í sumarfríi eða barnseignarfríi og nær allir sumarfuglarnir eru að mæla uppi í Kerlingarfjöllum. Kosturinn við þetta er að það er gott næði. Ókosturinn er að ef mann vantar upplýsingar, þá er viðkomandi upplýsingaveita nær undantekningalaust í frí og þegar viðkomandi kemur úr fríi, þá er einhver annars sem líka þarf að tala við, kominn í frí o.s.frv. Svolítið skrautlegt.

Á morgun verður brunað norður í land á ættarmót. Ég hlakka slatta til. Það er heldur ekki verra að helgarveðurspáin hefur farið batnandi síðustu daga. Það er nær öruggt að við kíkjum ofurlítið austar í lok ættarmótsins og heilsum upp á alla á Ærlæk. Alla vega er ég búin að vinna mánudaginn af mér og gott betur en það, svo það verður ekkert stress eða vesen :)

já, Tímaflug-Hraðferð, góðan dag?

Púff, spurning um að slaka aðeins á tímanum? Ég sigli hraðbyri inn í megapælingar í sambandi við íbúð í Lundi (búið að redda bráðabirgðalausn a.m.k.), hvort ég eigi að flytja lögheimilið (muna: hafa samband við TR), hvenær ég eigi að panta flug (fimmtudagsmorgunn, þann 21. ágúst, varð fyrir valinu), hvernig lestarsamgöngur eru milli Kastrup og Lundar (góðar), hvenær við viljum skila lyklum að íbúðinni okkar hér við Eggertsgötuna (18. ágúst) o.s.frv. o.s.frv. Úgg!

Við Sigurður skelltum okkur á "jeppanum" okkar (Subaru Legacy) á línuveginn síðasta sunnudag. Fyrst norður fyrir Skjaldbreiði og röltum upp á hana. Við vorum afskaplega heppin með veður og útsýni, en myndavélin gleymdist heima, svo lítið er til af heimildum. Svo renndum við inn á hinn spottann af línuveginnum fram hjá Uxahryggjum og niður í Skorradal. Það var öllu verri slóð. Fyrsti gír og max. 15 km/klst. Fínasta blómaskoðunarferð fyrir mig, því herramaðurinn fékk auðvitað að keyra jeppann ;) Við hittum svo pabba og mömmu (sem voru að koma að norðan) við Skorradalsvatn og grilluðum fyrir þau gúmmulaði lambalærissneiðar. Smjatt!

Bjarnheiður systir lendir á klakanum seint annað kvöld. Jaaaahúúúúúú!!! :) Það verður sérdeilis fínt að fá hana. Knúsa hana rækilega, rifja upp hvernig það er að verkja í eyrun af málgleði annarra, gera nokkrar mislukkaðar tilraunir til að komast að, halla sér aftur með bros á vör og uppgjöf í huga og njóta þess að hlusta, reyna að redda málum með því að stinga ís upp í hljóðabelginn (skulda henni ísferð síðan ég veit ekki hvenær) og komast að því að það dugi heldur ekki til... Ah, hún er algert yndi ;) (Nei nei, Bjarnheiður, reyndu ekki að þræta fyrir það að þú hefur alltaf talað fyrir okkur báðar og gott betur en það! ;D )

Svo verður pabbi sextugur núna næsta þriðjudag. Hann ætlar að stinga af út úr bænum til að forðast hamingjuóskasýkina sem gjarna grípur fólk á slíkum dögum. Þó ætti hann ekki að þurfa að örvænta um of, því stór hluti ættingjanna stakk af til sólríkra landa, svo ekki verða þau hér til að "hrella" hann.

Nú nú, helgin þar á eftir er helgi hinna miklu ættarmóta. Ég tilheyri m.a. Gromsaraætt og Stuðlaætt. Þessar ættir ákváðu báðar að halda ættarmót helgina 18.-20. júlí 2008 að Laugum. Því miður, fyrir mig, ekki sömu Laugunum, heldur annars vegar í Sælingsdal og hins vegar í Reykjadal. Úr vöndu var að ráða, en loks ákvað ég að hitta Stuðlana því á slíkt ættarmót hef ég ekki farið síðan ég var nokkurra vikna gömul (ég man agalega vel eftir því ættarmóti *hóst!*) og löngu kominn tími til að hitta það fólk. Svo er aldrei að vita nema við höldum eilítið austar og lítum við á Ærlæk :) Varla annað hægt fyrst maður er á annað borð kominn svo langt norður...

Hendi inn nokkrum myndum við tækifæri - sjáum þó til hvenær það tækifæri finnst!

út um allt

Púff, ég er varla búin að vera nokkuð heima hjá mér síðustu vikuna! Raunar er allt búið að vera á hér um bil fullu síðan nokkru fyrir útskriftina (14. júní). En sum sé síðasta fimmtudag var kvennaferð Orkugarðs út í óvissuna strax eftir vinnu og langt fram á kvöld. Við byrjuðum á því að þenja raddböndin undir styrkri stjórn Sigrúnar, stjórnanda Kvennakórs Reykjavíkur. Meira að segja tvíraddað :) Agalega gaman! Þá settumst við inn í rútu (með kvenbílstjóra, hvað annað) og héldum í átt að Keili og gengum niður Lambafellsklof (eða -gjá). Það voru greinilega ekki allar í hópnum sem vissu að þegar Ragna Karlsdóttir (einn skipuleggjenda óvissuferðarinnar) segir að koma þurfi með góða skó þá sé átt við gönguskó. Hallinn niður gjána er töluverður í moldarmöl og grjóti. En allar komumst við niður gjána, þrátt fyrir misskynsamlegan skóbúnað, og settumst í grasbalann framan við gjána, kátar og glaðar, að víni, ostum, kexi, vínberjum og þurrkuðum ávöxtum. Smjatt! Með rútunni héldum við svo á A. Hansen þar sem gourmet sveppasúpa og kjúklingasalat beið okkar. Ég stóð á blístri! Kom ekki heim fyrr en klukkan að verða tólf, með stóra gula bílnum.

Nújæja, á föstudaginn ákváðum við Sigurður um klukkan fimm, hálf sex að drífa okkur í útilegu. Við rukum til og keyptum inn heljarinnar matarbirgðir, pökkuðum í snatri og brunuðum af stað. Vorum að vísu stoppuð á Njarðargötunni af rólegheita andamömmu með nokkra unga á eftir sér, sem þurfti aðeins að ýta á eftir yfir götuna... Við gistum í Úthlíð fyrstu nóttina og kíktum svo á Geysi og Gullfoss áður en við brunuðum að Drumboddsstöðum til að fara í fljótareið (river rafting) í Hvítá. Hvílík snilld! Vorum líka rosalega heppin með bátsfélaga og formann. Ímyndið ykkur t.d. að vera tíu saman í stórum gúmbát úti í miðri Hvítá, standa saman allan hringinn á kantinum á bátnum ooog... "Höfuð, herðar, hné og tær, hné og tær...." Þið getið rétt ímyndað ykkur hvernig sú leikfimi endaði ;) Splass!!! Eftir volkið í Hvítá héldum við á Laugarás þar sem við grilluðum á fjölskyldutjaldstæðinu. Náðum því rétt áður en fór að rigna og ókum svo í rigningunni niður á Selfoss þar sem við fundum sjoppu sem sýndi leik Rússa og Hollendinga. Jújú, við erum alveg forfallin ;) Við enduðum daginn með labbitúr á Stokkseyri, m.a. annars gegnum grashaf sem nefið á mér varð afar ósátt við. Við tjölduðum þarna en ekki svaf ég vel með stíflað nef og pirruð augu :P Það skipti samt engu máli. Veðrið var áfram glimrandi gott daginn eftir og við skelltum okkur á kajak á tjörnunum og skurðunum við Stokkseyri. Dömluðum þar í um tvo klukkutíma áður en við renndum okkur ofan í heita pottinn við sundlaugina. Aahhhh... Ókum þá bílnum út að sjó og borðuðum nesti inni í bíl meðan rigningin hreinsaði bílinn svolítið og við nutum útsýnisins. Við héldum svo heim á leið Krýsuvíkurleið, með viðkomu á skemmtilegu hversvæði og hinn víðfrægu Strandarkirkju. Um kvöldið renndi ég svo upp í Mosó til að hitta Jóhönnu veðurfræðing, Óla fiðlu, Kate kærustuna hans, Karolinu hina pólsku og fleiri góða vini. Kom svo auðvitað alltof seint heim miðað við lítinn svefn í tjaldinu, en hva, það er nú sumar! ;)

Á mánudaginn komu Harpa systir Sigurðar og Maggi hennar til að grilla með okkur. Úr varð indælis kvöldverðarveisla með taflmennsku að auki - Harpa gegn Magga, en Harpa hlaut dygga hjálp frá okkur Sigurði og hafði sigur að lokum.

Nú nú, á þriðjudagskvöldið var kökukvöld hjá okkur eldri eðlunum (stelpur í stæ+eðl) hjá Ástu og Maríu Önnu í Innri-Njarðvík. Hin skemmtilegasta íbúð sem þær eru í. Reyndar náði ég ekki að skoða hana alla, en það er þá bara ástæða til að kíkja aftur í heimsókn :) Aftur var haldið heldur seint heim á leið ef mikið át og komið alltof seint í bólið. Ge-e-eisp!

Í gærkvöldi renndi ég til afa og ömmu í Sigtúnið, því ég hafði enn ekki haft tækifæri til að óska afa til hamingju með afmælið 19. júní! Greip með mér afgang af gulrótarköku frá kökukvöldinu góða. Sat svo og gerði við buxur og vindbuxur í þessari dásamlegu saumavél sem amma á. Alveg brill.

Í kvöld renndi ég eftir kvöldmat til pabba og mömmu með hina gulrótarkökuna sem kom út úr ofninum, sem eftirmat fyrir þau og Helga Haraldsson og Dinu konuna hans, sem voru í heimsókn. Smjatt-kjamms-mjúmms... ;)

Og núna er klukkan enn einu sinni orðin of margt, ég er rokin í bólið, góða nótt!

myndasúpa

Þessa helgi og næstu viku verð ég á kafi að flokka, henda og pakka niður dóti, mest megnis náttúrlega dóti sem ég var búin að gleyma að væri til ;) Þar sem slíkt er lítt í frásögur færandi, skelli ég því inn nokkrum myndum ykkur til ánægju og yndisauka.

Esjuganga á afmælisdegi pabba. Við eins léttklædd og siðsemi leyfði.

En á toppnum var betra að smeygja sér í bolinn. Þetta líka fína útsýni!

Þjórsárdalur - labbilabb.

Geitungarnir voru alveg æstir í geithvönnina og litu ekki við okkur (hjúkk!) - sáum allt upp í sjö stykki á einum svona vendi.

Nokkuð magnað útsýni.

Erum við ekki sæt? ;)

Jón Dór, Sylvía og Guðný mættu okkur á miðri leið.

Litla, fína tjaldið okkar.

Félagsvist gerði rokna lukku ;)

Út í Viðey um verslunarmannahelgi. Nei nei, við lágum ekki bara í leti - við lásum skiltið þarna OG fylgdum því! (bara í hina áttina.)

Blómin blíð, Esjan fríð...

Læt þetta gott heita. Loks skal þess getið að í dag er afmælisdagur mömmu og Matthíasar frænda :)

útilega

Við Sigurður drifum loks í því að vígja nýja tjaldið okkar (og svefnpokana og dýnurnar) um síðustu helgi. Við prófuðum að vísu að tjalda því í garðinum hjá afa og ömmu í Sigtúni í síðustu viku, en það telst auðvitað ekki með - það þarf að sofa í tjaldinu til að það teljist vígt. Svo skemmtilega vildi til að foreldrar hans Sigurðar luku heyskap á miðvikudaginn og ákváðu þá að leggja af stað með fellihýsið á fimmtudeginum. Við hittum þau fyrir algera tilviljun (*hóst*) á Selfossi núna á föstudaginn (tókum frí úr vinnunni þann dag til að framlengja helgina) og vorum með þeim um helgina í Þjórsárdal og víðar á Suðurlandi.

Mikið er annars tjaldstæðið gott þarna í Sandártungu! Þar eru stærri flatir fyrir hópana en líka lítil rjóður út um allt í kjarrinu/skóginum svo það er hægt að vera ágætlega út af fyrir sig. Það var heilt ættarmót (að vísu í smærra lagi) þarna á einni flötinni í grennd við okkur en við urðum varla vör við það þarna á milli trjánna. Heyrðum rétt óminn af leikgleðinni, kvöldsöngnum og barna(frekju/gleði)hrópunum. Klósettin voru líka snyrtileg og ágætar gönguleiðir út frá tjaldstæðinu. Ef maður þarf að skola af sér, þarf svo bara að renna innar í dalinn í Reykholt og svamla þar um í risastórum heitapotti.

Við ráfuðum aðeins um svæðið, litum á Þjóðveldisbæinn og Stöng og í heimsókn til fyrrum verknema á Ærlæk, busluðum í Reykholtslaug, grilluðum og átum heil ósköp, spiluðum félagsvist og Svarta-Pétur, kjöftuðum og slöppuðum af, renndum í Skálholt (þar sem ég hitti Áslaugu mömmu Dafnýjar æskuvinkonu og Þorgerði Eddu og Hildigunni Önnu systur Dafnýjar - alltaf gaman hvað Ísland er lítið ;) ) og heilsuðum loks upp á Halldóru systur Guðnýjar mömmu Sigurðar og fjölskyldu hennar sem voru í sumarbústað í Úthlíð.

Þrátt fyrir fremur takmarkaðan helgarsvefn stóðst ég svo ekki mátið og kláraði að lesa síðustu Harry Potter bókina um kvöldið. Augun lokuðust því ekki fyrr en um korter yfir eitt. Ég var heldur þreytt í gær. Dúddúrú...

allt í sóma

Það hefur rignt ansi duglega síðustu daga. Með hæfilegum hléum, að sjálfsögðu. En ég er búin að finna trikk til að lenda ekki í dembu ef ég er einhvers staðar að hjóla: Því betur sem ég geri ráð fyrir því að lenda í dembu (hjóla í stuttbuxum en engum sokkum, hafa regnstakkinn til taks, setja regnkápuna yfir bakpokann, ...), þeim mun ósennilegra er að það lendi nokkur dropi á mér. Ég hjóla yfirleitt tvisvar á dag hingað upp í GFZ og niður aftur, fyrir utan ferðir á markað og hingað og þangað svo þetta er margsannað ;) Hef t.d. aldrei blotnað jafnrækilega og þegar ég var viss um að enn væru 1-2 klst í rigninguna - hefði getað undið nokkra desilítra úr sokkunum og gallabuxunum. Var sem betur fer í grennd við tré þegar sturtan byrjaði, svo ég gat sveiflað mér í regnjakkann í snatri í smá skjóli, annars hefðu hár og bolur lagt um lítra til. En regnskýjabakkarnir virðast sem sé tékka á því hvernig Líney Halla er klædd: Ef ég fer út og er í síðbuxum og sokkum og illa undirbúin fyrir regn, þá svoleiðis bruna þau á staðinn og henda sér niður. Ef ég fer út og er búin undir rigningu, þá geyma þau yfirleitt að heimsækja jörðina þar til ég er komin í skjól, dropa svo lítið að það gufar bara strax upp af manni aftur eða sleppa því bara alveg. Ef ég lít út, sé skýin og ákveð að vera inni meðan þau skola húsin, þá barasta móðgast þau og hendast framhjá í þeytingskasti. Eins og ég segi, margsannað.

En já, þessu regni fylgir óneitanlega mun þægilegra hitastig. Eiginlega alveg eins og ég vil hafa það :) Hef komist að skokka þegar ég vil eiginlega alla þessa viku, með einni undantekningu þegar það var of heitt. Í dag er mátulega heitt, en sólin heldur sterk. Lét mig samt hafa það enda með nýja leynivopnið mitt í höndunum: flaska með smá slurk af powerade svaladrykk. Ótrúlegt hvað það reddar miklu. Hef engan áhuga á fleiri skokktúrum sem enda næstum á því að ég slagi síðustu metrana af vökvaskorti og ofhitnun :P

Reyndar líður mér svolítið eins og á Íslandi þessa dagana, eða reyndar síðustu tvær vikur. Það hefur nefnilega ekki verið hægt að treysta á veðurspána sem virðist þar að auki breytast á a.m.k. 6 klst fresti. Greinilega erfitt að vera veðurfræðingur í Brandenburg þennan júnímánuð ;) Það er heldur ekki á neitt að treysta þegar maður er utandyra - glaðasólskin, þá hellidemba og jafnvel haglél í um klukkustund, sólskin á ný og svo ný demba þegar gangstéttirnar eru orðnar þurrar - og bakpokinn minn því fullur af fötum allt frá stuttbuxum yfir í flíspeysu og ullarsokka. Bara allt eins og heima ;)

komin til Potsdam

Þegar ég steig út úr flugvélinni um kl 21 að staðartíma langaði mig helst til að snúa við inn í hana aftur. Hvílík hitamolla! Flugstjórinn sagði hitastigið í Berlín vera um 21°C, sem hefði verið bara indælt, en þessi svakalegi raki mátti alveg missa sín... Eftir að hafa beðið svolitla stund eftir töskunni og bakpokanum arkaði ég í átt að lestarstöðinni. Líkt og í fyrra hafði ég gleymt að prenta út lestaráætlunina frá Schönefeld til Potsdam. En eftir að hafa sannfært mig um að síðasta lestin sem færi beint frá Schönefeld til Potsdam væri þegar farin, hoppaði bara upp í fyrstu lest inn til Berlínar og tók S-lest þaðan. Var komin til Potsdam rétt rúmlega ellefu. Allt koldimmt (eða þannig lagað, ljósastaurarnir eru ekki jafn þéttbýlir hér eins og á fróninu...) og rigning, þrumur og eldingar. Stökk inn í næsta lausa leigubíl sem rann með mig þennan spotta í Schlaatzstrasse. Þar bankaði ég á glugga hjá nágrannanum sem kom eftir þriðja bank, opnaði dyrnar og lét mig hafa lykla að íbúðinni hennar Gudrunar (var að hjóla á Mallorca, kom í gær).

Í gærmorgun svoleiðis rennvöknaði ég af svita bara við það að leiða hjólið upp hæðina með úttroðna tölvutösku á öxlinni. Bahaa, þessi hiti og raki! Það batnaði reyndar töluvert þegar leið á daginn því þá komu nokkrar hressilegar skúrir sem kældu allt hæfilega.

Nújæja, svo líður tíminn í vinnunni við að koma sér fyrir, skipuleggja mælingarnar, redda sér lykli og lykilkorti að mælingaskálanum, vinna við skýrsluna og hitt og þetta. Flestir frá í fyrra eru hér enn og nokkrir nýir hafa bæst við, allt sama vingjarnlega og skemmtilega fólkið :)

Svo ganga hlutirnir náttúrlega upp og niður á sinn grátbroslega hátt. Fór t.d. glorsoltin að kaupa inn í gær. Í hraðbankann að taka út evrur, nema hvað ég hafði víxlað tveim pin-númerum í kollinum svo ég fékk ekki aur út úr því. Jæja, ákvað bara að borga með kreditkortinu. Hlóð því helsta í körfuna. Mundi svo þar sem ég beið á kassanum að það er ekki tekið við kreditkortum í risarisastórmarkaðnum Kaufland. Obbo-obbo-sí. En kannski debetkortinu mínu? Konan prófaði. En nei, kassinn tók bara við þýskum EC kortum. Brill. Svo ég valdi úr vörunum þar til upphæðin nam 21 evru, afgangurinn af 35 evrunum sem pabbi léði mér fyrir lest og leigubíl. Guði sé lof að hann lætur mann alltaf fá miklu meira en maður alla jafna þarf! (TAKK pabbi!) Þá gat ég loks farið heim og rifið í mig brauðsneið meðan ég sauð hrísgrjón og kjaftaði við Gudrun, sem var nýlega komin heim úr ferðalaginu.

En svo eiginlega leiddist mér barasta í gærkvöldi! (Fyrir utan að sakna Íslands og sakna Sigurðar...) Ég kann greinilega ekki að vera í 8-17 vinnu en ekki 8-24 skóla... ;) a.m.k. ekki ef ég er netsambandslaus! :D En jæja, það reddaðist með dundi og prjónaskap og almennri þreytu. Núna í kvöld nota ég lyklana hans Davids sem ég er með á skrifstofu. Hann fer á einhverja ráðstefnu á morgun og kemur ekki aftur fyrr en á þriðjudag. Vona að ég verði komin með eigin lykla þá. Helst fyrir helgina, því þá get ég mætt til að mæla aðeins um helgina, en við ættum að geta sett mælingarnar í gang á morgun :)

Veðrið lagaði sig að mér í dag en ég ekki mig að því. Alveg dásemd. Það var óskaplega hamingjusöm Líney sem hjólaði í 10-12°C í vinnuna í morgun ;) Svo komst ég í smá skokk áðan án þess að kafna gersamlega úr hita. Það hefur aldrei gerst hérna... Þannig að fyrir utan vont kranavatn, nokkur mýbit og Sigurðar-leysi er þetta nú ekki svo slæmt ;)

komin heim í bili

Það er sem ég segi, algerlega lífsnauðsynlegt að fara í sauðburðinn. Besta frí sem hægt er að fá til að ná sér niður, "uppskrúfuð" eftir heilt skólaár og vorpróf. Skipta alveg um umhverfi og hafa nóg að gera. Ég náði aðaltoppinum í burðinum þannig að það var eiginlega aldrei dauður punktur. Fór alltaf á fætur rúmlega sjö, hálf átta (nema einu sinni þegar ég svaf yfir mig til átta, úbbs ;) ) og að sofa milli hálf ellefu og hálf tólf. Kom bara inn til að borða og sofa, nema hvað ég fór ekki út í fjárhús eftir kvöldmat (honum lauk yfirleitt um hálf tíu, tíu) og stundaði það þá að horfa út í loftið, taka aðeins saman eftir kvöldmatinn, gjóa öðru auganu á sjónvarpið eða slá á þráðinn til Sigurðar.

Úti í húsum var þessi venjulega dagskrá: gefa, sópa og vatna fyrir hádegi en rölta á milli garða og hólfa þess á milli til að sjá hvort einhvers staðar væri burður á næsta leiti, hjálpa þeim kindum sem hjálpa þurfti, flytja rollur sem búnar voru að bera eða að fara að bera í sér stíu (og bjarga lömbunum þá oft frá tveim til þrem áköfum "mæðrum"); eftir hádegismat var oftast vasast í ýmsu, t.d. hleypa út ám með stálpuð lömb og færa þá til aðrar svo nýbakaðar mæður kæmust að, ásamt hinni hefðbundnu burðarhjálp og -eftirliti; eftir kaffitíma hófst morgunrútínan fljótlega aftur og varði fram til kvöldverðar um níu, hálf tíu. Inn í þetta fléttuðust svo náttúrlega skemmtilegar stundir með heimafólkinu og sérstaklega hnátunum Védísi Fríðu og Anítu Hönnu (5 og 2 ára). Einstaklega skondið hvað það gat vaðið á Védísi: "Á ég að segja þér eitt...?" Ekki möguleiki að láta sér leiðast með hana í grennd ;) Og tíminn flaug, svússj!

Svo heppilega vildi til að Eiríkur átti ferð suður til að ná í fjóra hesta og Hörpu (yngri dóttur sína) svo ég fékk far heim. Við komum heim um hálf tíu í gærkvöldi. Buðum Eiríki upp á sjávarrétta(nagla)súpu en hann aftur á móti stútfyllti frystiskápinn fyrir pabba af lambakótelettum, lambalæri, rauðsprettuflökum, bjúgum og sviðahausum. Ekki amalegt kaup ;) Ef skápurinn fer eitthvað að kvarta yfir ofhleðslu, má svo alltaf skjóta einhverju yfir til afa og ömmu í Sigtúni. Alltaf gaman að geta "gleymt" góðu kjöti hjá þeim og gefa þar með smá til baka fyrir alla pössunina og fjöruferðirnar þegar ég var pínupons :D Verst að þrátt fyrir ágætlega háan aldur (80 og 86) held ég að þau muni alltof vel hvað er þeirra og hvað okkar í frystikistunni sinni...

Svo var fyrsti vinnudagurinn í dag með tilheyrandi bið, humm og ha og spjalli meðan yfirmenn og aðrir starfsmenn tíndust í (og úr) vinnu. Mér náði þó að verða merkilega mikið úr verki miðað við þennan dæmigerða "fyrsta vinnudag". Var plantað inn á skrifstofuna hans Knúts eins og fyrst þegar ég kom heim frá Potsdam í fyrrasumar, því rýmið fyrir sumarfuglana er enn fullt af möppum, gömlum gögnum og drasli síðan ein geymsla var tæmd í einhverjum framkvæmdum fyrr í vetur. Ég verð hvort eð er bara í vinnu í tvo daga enn áður en ég flýg á braut.

Mjamm, verð horfin seinni part annars í Hvítasunnu. Potsdam er þegar farin að hita upp fyrir komu mína, þar er spáð hátt í 31°C á morgun. Gaaa! Sem betur fer er samt spáð kólnandi fyrir mánudaginn, eða "aðeins" 21°C og svo 18°C á þriðjudaginn. Hjúkket.

klappað og klárt

Jæja, þá er ég búin að bóka flugið til og frá Potsdam. Allt orðið nokkuð öruggt þar.

Annars eru litlar féttir nema kveffréttir af mér að segja. Krækti mér á ný í sýkingu í hálsi í páskafríinu. Var samt hitalaus og þurfti ekki að lúra í bólinu daginn út og inn, en gat ekki spriklað meira en sem nam einum og einum göngutúr. Baah. Þegar sú kveisa var að réna eftir mikil hóstaköst, nú þá tók bara sú næsta við. Vaknaði sem sé með stokkbólginn hálskirtil í morgun. Já, ég er orðin huuuuuuuuundleið á þessu endalausa víruspartýi! Ekki það, það gætu náttúrlega einhverjar bakteríur hafa kíkt í heimsókn líka. Ég ætla að væla ofurlítið í heimilislækninum á þriðjudaginn. Sjá hvort hann komi auga á einhverjar bakteríur og setji mig á pensilín eða álíka. Minn aumi kroppur virðist í það minnsta ekki ráða einn við þessa gleðipinna....

Eftir þetta væl og volæði er víst best að koma með eina skondna sögu:
Þegar ég steig út úr strætó ská fyrir utan heimilið núna í dag sá ég þar gamlan snyrtilegan mann og annan ungan með ferðatösku, sem greinilega var útlendingur, bíðandi utan við dyrnar. Ég brunaði á staðinn tilbúin að vísa þeim á réttan veg, því svo sannarlega sem við bjuggumst ekki við neinum gestum! Ungi maðurinn var sem sé nýkominn frá farfuglaheimilinu og taldi sig eiga að gista eina nótt á númer 3 við Laugalæk. Ööööö, ne-ei, það getur ekki passað. Humhumhum. Ég opnaði útidyrnar í snatri, bauð þeim inn og hringdi í farfuglaheimilið. Komst að því að ungi maðurinn, Túnisbúi, Mahmoud að nafni, ætti þar bókað herbergi í nótt. Hann hélt á svona lykilkorti og bæklingi sem á var ritað "#03". Í bæklingnum var meðal annars kort af nánasta umhverfi með tölusettum deplum hingað og þangað. M.a. depli 3 við Laugalæk, sem stóð fyrir 10/11 verslunina hér ská á móti. Aha! Mahmoud hafði gist á farfuglaheimilinu eina nótt og hafði svo greinilega átt að skipta um herbergi, þ.e. fara í herbergi 3, en hann misskilið og talið sig eiga að fara þar sem depill 3 var og gamli maðurinn (sem hitti hann greinilega rammvilltan við Laugalæk) skilið hann svo þannig að hann væri að leita að Laugalæk 3! Skemmtilegasta hringavitleysa. Áður en þeir kvöddu, fundum við svo heimilisfang og símanúmer Alþjóðahússins fyrir Mahmoud, því hann var að leita sér að ódýru herbergi til að leigja í einn mánuð. Þar ætti hann örugglega að finna einhvern til að hjálpa sér, sér í lagi einhvern sem talar frönsku.

tími til að tengja

Nú er orðið hér um bil öruggt (þ.e. 90%) að ég fer aftur til Potsdam í sumar, eins og í fyrra. Verð þar líklega í 6 vikur, frá 28. maí til 10. júlí. Get leigt herbergi hjá Gudrun eins og í fyrra og notað sama hjólið því Gudrun keypti það af hinni indælu frú Fuhrmann í lok sumars, einmitt til að geta lánað leigjendum sínum. Það á eiginlega bara eftir að panta flugið. Sem sé, hvenær á ég að heimsækja þig eða þú að heimsækja mig, Bjarnheiður? :)

Síðasta prófið mitt er annars 14. maí, munnlegt próf í verklegri eðlisfræði. Skýrslunum í því fagi fækkaði um eina í gær (tvær eftir) þegar ég lauk einni sem er búin að taka "#$!#%!$% fimm vinnudaga. Út úr henni kemur svo mest megnis rugl. Allt eins og það á að vera... En jamm, ætli ég renni ekki vestur á Stað í sauðburðinn 15. maí og komi heim þann 22. Get þá mætt í vinnu mið., fim. og fös. áður en ég flýg á braut.