rúmlega hálfnuð

Enn gerist lítið í teppaheklinu, en þó er ég búin að hekla saman rúmlega helming ferninganna. Nóg annað að brasa, líka allt í lagi að klára teppið bara á Íslandi. Mér reiknast til að það séu svona um 2 vinnudagar eftir sem ég þurfi til að klára það. Það er ekki neitt neitt :)

Og þá er ég held ég hætt í leikfiminni. Kúlan er farin að þvælast aðeins of mikið fyrir. Venjulega er ég endurnærð og voða hress og kát með að drífa mig í leikfimi, en síðustu skipti hef ég meira verið stolt af sjálfri mér að geta þetta ennþá... Hef á tilfinningunni að nú sé komið gott, svona áður en ég fer að asnast til að gera eitthvað af mér eða misstíga mig illa eða eitthvað álíka skemmtilegt. Svo er líka svo stutt í að ég komist í íslenskt sund sund sund (víííí!), ekkert mál að brúa bilið á milli með gönguferðum og smá hjóltúrum.

Annars er krílið bara hresst. Hnoðast til daginn út og inn en virðist gefa mér frí á nóttunni. Alla vega vakna ég a.m.k. ekki við bröltið þá. Það reyndi eitthvað að teygja á sér - og bumbunni þar með - í dag. Það hefur virkað áður, þá stækkaði legið slatta svo það fékk meira pláss. Ég er hrædd um að litli fjörkálfurinn verði fyrir vonbrigðum í þetta sinn, því mér skilst að legið geti ekki stækkað neitt voðalega mikið meira.

Í morgun var rafmagnslaust uppi í skóla milli 8 og 12. Einstaklega hljóðlátt og notalegt uppi á skrifstofu þá ;) Á morgun er svo þjóðhátíðardagur þeirra Svía og þar með frídagur. Ég ætla samt að vinna, því ég þarf væntanlega að taka einn dag frí fyrstu vikuna á Íslandi, gott að eiga frídag inni. Sigurður er líka í Ameríku á ráðstefnu, svo ég væri hvort eð er bara ein heima að rolast... Er svo á leiðinni í munnlegt próf á fimmtudaginn, sem á að fylgja eftir 5 tíma skriflegu prófi síðasta miðvikudag. Af frásögn þeirra sem eru búnir með sitt munnlega próf er það samt bara létt rabb, gjuggað í próflausnirnar en ekkert spurt út í efnið að ráði. Sem er svo sem ágætt, því skriflega prófið var aaaaaalltof langt. Grey kennarinn misreiknaði sig svona svakalega, prófið hefði þurft að vera 8 tímar í stað 5... En hann er annars svo ljúfur og góður að allir áttuðu sig á því að prófið yrði skalað, við bara sátum sveitt allan tímann og þurftum svo kælingu fyrir skrifhöndina á eftir ;)

Við förum í sónar eftir viku. Víhú! ég hlakka til :) Það er venjan að fara í sónar eftir 32 vikur hérna í Lundi, þ.e. ef maður kemst að áður en barnið fæðist... En frumbyrjur eins og ég komast víst eiginlega alltaf að á 33.-34. viku, sem stóðst líka hjá okkur :)

askasleikir

Sá sjötti, Askasleikir,
var alveg dæmalaus. -
Hann fram undan rúmunum
rak sinn ljóta haus.

Þegar fólkið setti askana
fyrir kött og hund,
hann slunginn var að ná þeim
og sleikja á ýmsa lund.

Askasleikir sleppur inn á réttum degi miðað við íslenskan tíma ;) Dagurinn er búinn að vera svooolítið þéttpakkaður: Þvottatími kl. 7 í morgun, mjög áhugaverður fyrirlestur kl 9:15, jólaglögg og nemendakynningar í framhaldi af því, útbúa mitt eigið kennsluyfirlit ársins, hádegismatur, doktorsvörn Jonasar, maraþon tiltekt á skrifborðinu mínu og ákvarðanataka um hvað ég þyrfti að taka með heim, slembin strætóferð heim (strætó kemur bara þegar hann kemur þessa snjóþungu daga), fataskipti í einum hvelli, slembin strætóferð niður í bæ í veisluna hans Jonasar, heimferð um tíu, símtal í foreldrahús, síðustu umferðir á ungbarnateppinu handa krílinu hennar Hönnu, frágangur, skolun, hárnæringarbleytir, skolun og útbreiðsla teppisins til þerris, rabb við Bjarnheiði systur, jólasveinn dagsins. Sofa. Jólasveinaleiðangur niður í bæ á morgun.

pottaskefill

Sá fimmti, Pottaskefill,
var skrítið kuldastrá.
- Þegar börnin fengu skófir
hann barði dyrnar á.

Þau ruku upp, til að gá að
hvort gestur væri á ferð.
Þá flýtti' ann sér að pottinum
og fékk sér góðan verð.

Jæja, þetta hafðist allt. Fluginu seinkaði um rúmlega hálftíma, svo ég komst heim um ellefu og í bólið um hálf eitt, þ.e. ekkert svo rosalega seint. Ég náði því að skvera mér nógu snemma á lappir í morgun og með prófverkefnin upp í skóla í tæka tíð, fyrir klukkan 8:00. Það var allt í lagi veður í morgun en fljótlega fór að snjóa og hefur snjóað nær sleitulaust síðan svo nú er hægt að segja að það sé vetrarveður hérna. Spurning hvort ég muni hjóla eða spóla heim? Það verður alla vega stuð.

Annars beið mín óvænt ánægja þegar ég kom heim því Sigurður var búinn að taka íbúðina í jólatiltekt og -hreingerningu og meira að segja taka til á skrifborðinu sínu (við skulum ekkert minnast á ástandið á skrifborðinu mínu, dúddírarírei...). Ég ætti kannski að bregða mér oftar í burtu í svona nokkurra daga skreppitúra? ;)

kraftaverkin gerast enn

Núna áðan fór ég ásamt nýjum meistaranema í hópnum mínum til að fá aðgangskort að eðlisfræðibyggingunni. Vandamálið er að hann er ekki skráður við LU heldur er eins og "gestanemi" og venjulega fá engir nema þeir sem eru á launaskrá eða nemendaskrá svona aðgangskort. Nema hvað, sænska miðaldra konan í afgreiðslunni tautaði þetta með að raunar mætti hann ekki fá kort en fyrst hann yrði hérna fram í júní, jafnvel júlí, að gera verkefnið sitt þá gengi náttúrlega ekki að hann kæmist ekki inn í húsið á kvöldin og um helgar og lét hann fá kort! Ég trúði hvorki augum né eyrum. Hallelúja, það eru til Svíar sem ekki fylgja reglum í blindni!!! Þessari skrifstofukonu var snarlega fyrirgefið að vera sjaldan við vegna mikillar rabbhneigðar og er komin á uppáhaldslistann minn.

stúfur

Stúfur hét sá þriðji
stubburinn sá.
Hann krækti sér í pönnu,
þegar kostur var á.

Hann hljóp með hana í burtu
og hirti agnirnar,
sem brunnu stundum fastar
við barminn hér og þar.

Það er ennþá snjóföl yfir hérna, en skærgrænt gras sést vel í gegn. Frekar skringilegt, en þetta snjósmotterí lýsir samt merkilega mikið upp í skammdeginu :) H&M og jólalagakóræfing núna eftir vinnu og hraðpökkun í tösku og jafnvel smávegis heimilisþrif í framhaldinu. Vinna á morgun og svo heim heim heim... :)

ah-búh!

Það er að verða kominn mánuður síðan ég kom hingað út til Lundar á ný og trúið þið mér, það hefur verið mikið að gera allan tímann síðan þá. Ég byrjaði á því að ná í lykla að nýju 3ja herbergja íbúðinni okkar Sigurðar, losa mig við farangurinn þangað og skoða alla króka og kima íbúðarinnar - sem reyndist hrein og fín og sérdeilis prýðileg, sérstaklega þegar tekið er tillit til þess að það á að mála hana alla bráðlega. Kórfélagi Jonas hennar Guðrúnar var svo indæll að lána mér fjögur hjól og tvær hendur til að flytja dótið mitt af gamla staðnum og upp á "Kjamma" (uppnefni Íslendinga á Kämnärsrätten þar sem við búum núna) og bætti svo um betur með því að fá mér örbylgjuofn til langtímaleigu. Alltaf gott að eiga góða að :)

Þá tók við lagleg törn við ritgerðarskrif og undirbúning fyrirlesturs með geðheilsubætandi djöfulgangi með kórnum og kvenhluta kórsins inn á milli. Meistararitgerðinni skilaði ég á mánudeginum fyrir rétt rúmum þrem vikum, djöfulgangurinn náði hámarki í fimmtugsafmælinu hans Sverris 29. ágúst (sjá t.d. hér; kröfur um klæðaburð voru litríkar) og fyrirlesturinn hélt ég mánudaginn fyrir um tveim vikum (gekk vel :) ). Sigurður mætti á svæðið daginn fyrir fyrirlesturinn; alltaf stundvís pilturinn sá, ehrm, ólíkt kærustunni ;)

Afslöppunin eftir þessa törn fólst í að elda og borða góðan mat, spá og spökúlera í fínu en ansi tómu íbúðinni okkar, sitja svo eins og klessur uppi í hroðalega gulum svefnsófa sem mér áskotnaðist, þar sem Sigurður leitaði á netinu að hentugum þráðlausum beini sem uppfyllti allar kröfur hans en ég hreinlega gleypti í mig dásamlega ljóðabók eftir Draumeyju (Fimm vörður á vegi ástarinnar) sem hún gaf mér í tilefni verkefnislokanna. Mjög svo notalegt.

Næsta dag hófst svo doktorsnámsumsóknartörn, þ.e. uppfærsla á ferilsskrá, lokasnurfus á meistararitgerðinni, sjálfshólsbréfaskriftir (bvðeh!), pappírsvesen og alls kyns meira vesen. Þetta hafðist allt og ég og Daniel (félagi úr meistaranáminu) röltum með umsóknirnar okkar til hans Everts sem sér um að fara í gegnum þær. Það vantaði eiginlega bara að við Daniel valhoppuðum þetta hönd í hönd, svo fegin vorum við að vera laus við umsóknirnar. Í staðinn þá dembdi ég mér í næstu verkefni en Daniel fór heim að sofa eftir ansi svefnlitla helgi vegna umsóknarskrifanna.

En já, nú er ég smátt og smátt að vakna til lífsins á ný. Svei mér þá, blogg! Verst að ég get ekki farið núna og heimsótt alla þá sem ég ætlaði að heimsækja í sumar en ekkert varð af. Ég fór ekkert vestur á Stað, leit ekki í Skál til Jóhönnu í Mosó, fór ekki aftur norður til að heilsa upp á afa og ömmu og Hlyn og fjölskyldu á Akureyri eða tengdó á Ærlæk og sá afa og ömmu í Sigtúni, MH-vinkonurnar og Stigla ekki nærri eins oft og ég vildi. Sömuleiðis klikkuðu öll útilegu- og gönguferðaplön og daglegar sundferðir. Tjah, þið sjáið að það verður nóg að gera á næsta ári við að bæta upp fyrir sumarfríleysi þessa árs... :P ;)

Og nú er ég búin og búin á því og farin að sofa. Góða nótt 3-)

góðar og vondar fréttir

Vondu fréttirnar eru þær að okkur Sigurði leiðast ritgerðaskrifin ógurlega mikið. Góðu fréttirnar eru að Sigurður hefur fundið út að það er ekki hægt að deyja úr leiðindum (annars væri hann löngu dáinn).

kostaðir tenglar

Nei nei nei, þetta blogg er ekki dautt! Það er bara í verkefnapásu...

Og minnst á verkefni. Þegar ég les tölvupóstþráðinn um fyrsta uppkastið að ritgerðinni minni, þá koma eftirfarandi tenglar/auglýsingar til hliðar í boði gmail:

Your Zodiac Horoscope
Insert Your Birthdate & Get Answers about Past-Present and Future. Free
www.AboutAstro.com/horoscope

Algae Biomass Companies
Private and Gov't Funding Boosts Algae's Profit Potential. New Rpt.
www.GreenChipStocks.com/Algae_Rpt

Energy harvesting kits
Wireless sensors with datalogging. Energy conversion gains up to 400%
www.ambiosystems.com

Natural Born Healer
Distance Healer of people, pets, and places. You'll love this work.
www.distancehealer.net

Spectral Solutions
We supply instruments for surface analysis like XPS and SIMS
www.spectral.se

Magnetic Energy Generator
Generate Your Own Free Electricity. DIY Step By Step &Tech Help.
www.Magni-Works.com

Modified Trypsin
Sequencing-Grade. Highly Stable. >70% activity after 24 hrs at 30°C
www.empbiotech.com

Waste2Tricity
electricity from MSW using proven gasification technology
www.Waste2tricity.com

Hydrogen From Water
Hydrogen gas electrolyzers Buy direct to save time and money
www.HGenerators.com

Stjörnuspá, heilun og trypsín (meltingarensím fyrir prótín) - uuuhh??? Ég vissi ekki að þetta kæmi ofursvölum bóseindum á snúningi nokkuð við ;)

stiklað á stóru

Jæja, loksins nenni ég að blogga aftur. Ætli ég reyni ekki að muna eftir helstu atburðum og gefa smá yfirlit. Gleymi samt örugglega einhverju. En hvað um það...

Blá blómabreiða og hjól sem erfitt er að stela - og nota - fyrir framan háskólabókasafnið. Fólkið hérna er ekki húmorslaust, sko... ;)

Byrjum fyrir rétt tæpum mánuði, þ.e. 24. apríl. Þá áttum við Bjarnheiður systir afmæli. Þar sem þetta var föstudagur, þá var "fika" (þ.e. kaka með kaffinu) klukkan þrjú á ganginum mínum upp í skóla. Ég var búin að semja við kökuumsjónarmann vikunnar, hana Yvonne, um að ég mætti mæta með kringlu, en ég var ekkert að segja henni að þetta væri hin (hér um bil) árlega afmæliskringla okkar Bjarnheiðar ;) Kringlan rann ljúflega niður í alla eðlisfræðingana og ritarana og Bergþóru vinkonu mömmu (sem hringdi um morguninn til að plata mig á kaffihús en ég fékk bara til að mæta í föstudags-fiku í staðinn), ásamt ávaxtakökunum hennar Yvonne og slatta af kaffi og tei.

Krásirnar skömmu áður en fólk hrúgaðist inn í eldhúsið og stútaði þeim af bestu lyst.

Rétt fyrir fjögur stakk ég svo af yfir í eina verkfræðibygginguna, því Sverrir (í kórnum) og Þóra (konan hans) buðu mér í grillveislu í góða veðrinu. Þangað mættu líka Finnur sonur þeirra Sverris og Þóru, Haukur (í kórnum), sonur hans og María sonardóttir, Freyr (í kórnum) og tveir synir hans. Þóra vinnur sem sé á verkfræðibókasafninu og ég fékk far með henni og Finni til Hjärup. Úr varð dásamlegt kvöld með óvæntum afmælisgjöfum og afmælissöng (Sverrir er sem sé afar duglegur á fésbókinni og þefaði afmælisdaginn minn uppi ;) ), rosalega góðum grillmat og meðlæti, kátu og skemmtilegu fólki og svo hreinlega grét ég af hlátri þegar Sverrir setti diskinn "Hundur í óskilum" í græjurnar. Þessi hljómsveit (eða dúó) er alger snilld!

Amminammi grillmatur og sól og sumar (f.v. Líney, Sverrir, Haukur, Freyssonur yngri, María, Finnur, Haukssonur, Freyssonur eldri og Freyr í felum - nöfn á Freys- og Haukssonum eru vel þegin... :P)

Uppúr þessari helgi, þ.e. 24.-26. apríl, gerðist ég innipúki af verstu gerð í þessari líka bongóblíðu sem varði næstu vikurnar. Ég er með birkifrjóofnæmi sem er í fína lagi á Íslandi en er gersamlega óþolandi í löndum með alvöru birkitrjám. Ég ruslaðist ekki til læknis til að fá almennileg lyf við þessu fyrr en 5. maí. Þá byrjaði líka að rigna eftir 3 vikna þurrkatíð (þurrkar=martröð frjófnæmisfólksins, því þá hreinsast fjóið ekki reglulega úr loftinu). Úje. Ég er þó komin með almennilegar töflur við þessu sem ég tek samviskusamlega, svona til öryggis ef ég þoli grasfrjómagnið hérna ekki, og er voða kát með að geta rekið nefið undir bert loft og opnað gluggann án þess að fá hnerrakast ;)

Það var margt um manninn í Lundagård þegar karlakór Lundarháskóla söng inn vorið.

1. maí er mikill merkisdagur hérna í Svíþjóð. Við Bergþóra fórum þá að hlusta á karlakór Lundarháskóla syngja við Lundagård (þar sem aðalháskólabyggingarnar eru). Það var ro-sa-lega flott, nema hvað stöð 4 var með beina útsendingu þaðan og skaut inn einhverju aukaefni og auglýsingum á milli og þá heyrðum við sem stóðum þarna bara talið, sem var ótrúlega hallærislegt. En svo söng kórinn líka við styttuna af stofnanda sínum og þá var engin sjónvarpsútsending, bara grín og glens í kórfélögunum :) Þetta var um kvöld og svolítið kalt, svo við yljuðum okkur með tei heima hjá Bergþóru á eftir.

Við Bergþóra, kátar að hlusta á karlakórinn syngja við styttu stofnanda kórsins - kórinn var stofnaður fyrir 200 árum!

4. maí var síðasta eiginlega kóræfing vetrarins hjá Íslendingakórnum hérna. Hún var haldin heima hjá meistara Draumeyju og allir mættu með eitthvað að borða fyrir kaffihléið. Ég gleymdi (ótrúlegt en satt!) að borða kvöldmat áður en ég mætti á æfinguna en ég sá ekki eftir því, það var svo margt gott að borða - og mikið af því! Æfingin varð náttúrlega óvenjulöng því við þurftum að kjafta svo mikið í kaffihléinu og syngja mikið því þetta var jú síðasta æfingin. Mikið svakalega var gaman :)

Einhvern tíma á þessu tímabili spilaði ég líka tvisvar fótbolta með fótboltaliðinu hennar Guðrúnar, Sparkling Motion, í háskóladeildarkeppninni. Sérlega hressandi og skemmtilegt, þótt ég þurfi nauðsynlega að taka góða törn í að sparka bolta í vegg eða heyrúllur því hittnin er orðin agaleg af æfingarleysi. En ég gat gert fínasta gagn þarna í vörninni. Get reyndar ekki sagt að hálftíma hlaup, hopp og skopp úti í góða veðrinu hafi verið sniðug fyrir fjóofnæmið, en hva... ;)

Við Bergþóra skelltum okkur á kaffihús á laugardaginn fyrir viku til að fagna próflokum hjá henni. Hún er sem sé í spænskunámi í háskólanum. Meiri dugnaðurinn í henni :) Á eftir litum við á hústökumótmælendur sem höfðu hótað hústökum í miðbæ Lundar svo það voru lögreglumenn út um allt í stórum bílum, fótgangandi og á hestum meira að segja. Það hef ég aldrei séð áður. Magnað.

Þennan sama laugardag buðu Guðrún og Jonas í grill og söngvakeppnisgláp. Þangað mættu líka María, Helgi og Svavar litli. Svavar var reglulega hress með fyrstu keppendur kvöldsins en sveif fljótlega með Óla lokbrá í draumalandið eftir súp hjá mömmu sinni ;) Við hin fylgdumst hins vegar með spennt, allt til enda og hrópuðum öll (mishátt) upp yfir okkur þegar Ísland fékk síðustu tólf stigin og hreppti 2. sætið. Geggjað fjör ;)

Dýrðlegt ofát í undirbúiningi (f.v. Guðrún, Jonas, Helgi, Svavar og María)

Núna á uppstigningardag var árleg grillveisla kórsins haldin hjá Hauki og Siggu konunni hans, og þar var auðvitað mikið fjör. Kórstjórinn okkar, hún Hulda Birna, varð fimmtug daginn áður svo það var auðvitað búið að útbúa afmælisgjöf handa henni og breyta einum söngtextanum fyrir hana (Draumey hélt utan um það allt, hún er snillingur). Birna er á leið til Víetnam í sumar og fékk því baðhandklæði, sólhatt, sólgleraugu, stuttermabol með fílamynd á, snyrtiveski með helstu nauðsynjum, sólarvörn, örugglega eitthvað fleira sem ég er að gleyma og svo minnigabók frá öllum kórfélögunum. Draumey sá um að klippa og líma allt saman og fylla upp í bókina með ýmsum spakmælum og nótum (öllum texta breytt í "jú jú jú..." því við fáum varla að syngja með texta hjá Birnu, bara "jú jú jú..." ;D ) svo úr varð ótrúlega falleg og skemmtileg bók fyrir hana Birnu. Rigningin var svo indæl að halda aftur af sér þangað til við vorum að klára að borða svo öll garð-"verk" náðust á undan hellirigningunni og við flúðum inn í hús. Ég hins vegar hjólaði heim í dembunni og var eins og hundur af sundi dregin að því loknu því Haukur og Sigga búa í Åkarp sem er um 30 hjólamínútur í burtu þaðan sem ég bý. Sérlega hressandi að hjóla í sturtunni ;)

Þar fyrir utan er það helst í fréttum að meistaraverkefnið mitt mjaaaaakast áfram, Kishor (Indverjinn sem leigir eitt herbergið í íbúðinni) er kominn heim frá Indlandi eftir að hafa gift sig og honum leiðist nú sem aldrei fyrr, baðherbergið er loksins loksins orðið nothæft eftir margra vikna viðgerðir og endurnýjun, ég fór út að skokka í dag eftir að ég held árshlé (út af fjárans hnjánum) og fann ekki fyrir neinum eymslum - úje! (skokkaði voða varlega og bara eftir malar- og moldarstígum). Þvílík hamingja :) Svo eru bara rétt rúmar þrjár vikur í að ég komi heim og þótt það sé óraunhæft að ég klári meistaraverkefnið fyrir þann tíma, þá ætti ég að komast langleiðina með það og standa mest í snurfusi er heim kemur (ehrm-hm, *krossa putta*!).

Segjum þetta gott í bili.

sumar og sól

Sumarið er komið! Það kom fyrir um 2 vikum síðan. Svíarnir kalla þetta reyndar vor, en þeir eru jú svolítið skrýtnir blessaðir ;) Mér líkar prýðilega við þessar 10-15°C og glampandi sól nær alla daga. Prísa mig líka sæla með að Lundur skuli vera "rokrassgat" í augum Svíanna. Þeir kalla nefnilega 5-12 m/s rok, sjáið þið til. Eins gott að hafa smá kælingu fyrir svona mörgæsir eins og mig. Einhvern veginn þarf ferskt loft líka að komast inn um gluggann.

Ég fór og kaus í dag. Á að vísu eftir að kaupa frímerki og koma atkvæðinu í póst, en það verður gert á morgun. Ég fékk far með þeim Maríu og Helga úr kórnum og Svavari litla (8 vikna rúsína). Svavar var svo hrifinn af því að hafa nýtt andlit til að skoða að hann hætti við að lúlla í bílnum á leiðinni ;) Ræðismannsskrifstofan er í Höllviken, sunnan við Málmey. Þar hittum við nokkra kórfélaga og slatta af öðrum Íslendingum sem voru að kjósa. Fyrst við vorum nú komin þetta sunnarlega og veðrið fallegt og ekkert okkar að fara að gera neitt sérstakt þá tók Helgi okkur í smá bíltúr út á "nefbroddinn" á Svíþjóð að kosningu lokinni. Þarna má m.a. sjá helling af skútum, fallegum gömlum húsum í öllum regnbogans litum og hestum. Ekki amalegt. Svo varð María svöng (hún er jú með tvo í fæði ennþá) og við byrjuðum að svipast um eftir bakaríi til að fá okkur kosningakaffi. Enduðum inni á gistihúsi og þar sem klukkan var að verða fimm og María orðin glorsoltin og við Helgi líka svöng, þá enduðum við á því að fá okkur barasta kvöldmat. Fengum þessa líka fínu sjávarréttasúpu - slúrrrrp! Staðurinn heitir Gästgivaregården og er við Mellangatan í Skanör, mæli með honum ef þið eigið leið hjá. Þetta var sérlega skemmtilegur kosningadagur :)

Á morgun syngur kórinn í messu í Arlöv. Það verður örugglega gaman. Annars fer að hylla undir lok kórastarfsins, held það séu bara tvær eða þrjár æfingar eftir og svo grill, ef ég man rétt. Hmm... þarf að redda mér almennilegri dagskrá á morgun.

Ég er farin að verða óróleg með meistaraverkefnið mitt. Mér finnst ég aldrei komast í að vinna við það. Sat alla síðustu viku yfir því að lagfæra greinina sem ég skrifaði hjá ÍSOR síðasta sumar áður en hún verður birt. Ætla að klára það verk á morgun, segja búið og bless og henda mér af fullum krafti í meistaraverkefnið á mánudaginn. Vonum að það gangi eftir. Ég er búin að setja sjálfri mér tímamörk, þ.e. ég ætla að koma í síðasta lagi heim um miðjan júní. Ef mér tekst ekki að klára verkefnið fyrir þann tíma, tjah, þá verður það bara að bíða þar til í ágúst. Á reyndar eftir að tala við prófessorinn minn um þetta plan, hún dembdi sér nefnilega í eyrnabólgu beint eftir páskafríið eyminginn, svo ég hef ekki hitt hana lengi. Annars treysti ég á það að hlutirnir reddist, a.m.k. fara þeir einhvern veginn...

Ég fann aftur lestrarhestinn í mér um páskana. Ég ætlaði satt best að segja bara að taka frí laugardag og svo páskadag, en endaði með því að taka annan dag páska líka í frí. Ég sló meira að segja persónulegt met í næturlestri, þ.e. ég las til 8 að morgni páskadags. Laglegt ekki satt? ;) Svo las ég líka á páskadag og hluta af öðrum í páskum. Ljúfa líf. Ég held ég hafi ekki misst mig svona í lestri síðan ég var í grunnskóla, fyrir utan í veikindum. Verst að svona lestrartarnir stangast á við meistaraverkefnisvinnuna. Lestrarhesturinn verður því (vonandi) tjóðraður að mestu þar til ég kem heim í mitt langþráða frí.

bálreið

Ég er ekki pirruð, ekki megapirruð, ekki reið, nei, ég er bálreið. Ég asnaðist sem sé til að velja ömurlega lélegan verkefnisleiðbeinanda í einum kúrsi sem ég er í. Málið er bara að ég komst heldur seint að því hversu vanhæfur hann Sergei er. Núna sit ég sem sé með reyk út um eyrun af reiði út í þennan hálfvita (afsakið orðbragðið). Ég átti að skila verkefni 6. mars. Það gekk ágætlega að skrifa það framan af en svo strandaði ég skömmu fyrir skil svo ég sendi Sergei póst með beiðni um smá aðstoð. Ekkert svar. Sendi ítrekun 4. mars. Ekkert svar. Það var mikið að gera svo fyrst ekkert svar barst, þá skilaði ég engu verkefni 6. mars. Sendi enn á ný póst 16. mars og núna á tvö netföng hjá Sergei. Fékk svar samdægurs um að hann myndi svara mér um kvöldið. Sá póstur kom aldrei. Nú eigum við að flytja fyrirlestur á morgun, 30. mars, upp úr verkefnunum svo ég sendi enn á ný beiðni um athugasemdir 27. mars. Fékk svar um að ég fengi svar um kvöldið. Loksins loksins kom svar með athugasemdum í gær, 28. mars. Nema hvað, Sergei svaraði ekki þeim spurningum sem ég hafði spurt og kemur bara með athugasemdir við einn undirkafla í verkefninu sem inniheldur nokkrar forsendur fyrir aðalefnið. Athugasemdirnar hans Sergei annaðhvort biðja um eitthvað sem þegar er í þessum undirkafla eða eitthvað sem ég sleppti viljandi því það kemur aðalefninu barsta ekkert við. Svo toppar hann allt saman með tali um áframhaldandi samstarf eftir að kúrsinn er búinn. ER EKKI Í LAGI???? (E.S. Fyrirlestrarnir áttu upphaflega að vera 18. mars en vegna þess að Sergei kann ekki að skipuleggja sig varð að fresta þeim til 30. mars.)

En áður en ég spring af vonsku, þá er best að snúa sér að öðru. Allt öðru. Sigurður kom sem sé í heimsókn 20.-25. mars sem var alger snilld, frábært og æðislegt :) Það er ekkert gaman að vera bara í netsambandi í tvo mánuði :P Verst er að það eru 2 mánuðir enn í að við losnum úr þessari fjarbúð, en urg, best að bíta á jaxlinn og bölva í hljóði... Það er ekki eins og við séum ekki komin í æfingu í þessu eftir sumrin mín tvö í Potsdam. Bvðah! En hva, Pollýanna segir að það verði þá bara enn yndislegra þegar við komumst í sambúð á ný - og það er alveg rétt :)

Að vísu erum við svolítið úr fókus þarna (trén eru í fókus), með sólina í augun og svona, en hva...

Svo til að skemmta okkur í lokin, þá kemur hér ein Svía-staðreynd sem einhverra hluta vegna hefur enn ekki ratað hingað inn.

Svía-staðreynd dagsins - bréfabindi: Svíar, eins og svo margar þjóðir, trúa því að hjá þeim sé fyrirkomulagið á hlutunum það besta í heimi. Þeir hafa því enn ekki áttað sig á því að möppurnar sem þeir nota eru eitt stórt hönnunarklúður. Þeir gata blöðin heldur ekki eins og flestar (allar aðrar?) Evrópuþjóðir, en ég get reyndar fúslega viðurkennt að götunin hjá þeim er skynsamlegri en sú sem Íslendingar eiga að venjast (það eru alltaf fjögur göt og það eru 2 - 7 - 2 cm á milli gatanna). Hins vegar eru möppurnar alveg vonlausar. Þeim er varla hægt að lýsa í orðum, svo hérna eru myndir:

Opin mappa...

... galopin mappa

Sem sé þegar mappan er opin, þá eru blöðin svo kramin við kjölin að það er óþægilegt að fletta, illmögulegt að láta möppuna standa opna ófergða nema í miðjunni án þess að blöðin flettist til og ómögulegt að skrifa/glósa á blöðin í möppunni. Ef mappan er galopin þá er auðvitað ekki hægt að fletta í henni en það er mögulegt að skrifa/glósa á blöðin. Svo þegar maður ætlar að loka möppunni á ný þá getur það verið heilmikið púsluspil að koma pinnunum í blaðagötin á ný og í hvert sinn sem maður þarf að nota möppuna þarf að fara í gegnum sama púsluspilið. Þið skiljið hvað ég er að fara? Í venjulegum velhönnuðum möppum setur maður blöðin upp á pinnana og þarf ekkert að hugsa um það meir nema maður taki blöðin úr möppunni - ekki í hvert sinn sem maður opnar hana.

Venjuleg mappa!

Það er verulega freistandi að gera magnkaup á möppum í hvert sinn sem maður fer út fyrir landsteinana...

allt á fullu

Jæja já. Kominn tími á blogg. Langt blogg. Ég hef verið á svolitlu flandri undanfarið og haft alveg hreint helling að gera. Sjáum nú til eftir hverju ég man...

Kaffihús og kjaftagangur

Föstudagsskyndiboðin héldu áfram með smá hliðrun. Þ.e. fyrsta laugardaginn í febrúar fékk ég sms frá Drífu (sérdeilis hressri bekkjarsystur úr grunnskóla, sem er líka í námi í Lundi) um að Tinna (ein besta vinkona mín í grunnskóla) væri í heimsókn og að þær ætluðu á kaffihús eftir um klukkutíma, einn og hálfan - hvort ég væri með? Ekki spurning. Var að vísu akkúrat þarna búin að koma mér í stellingar til að hrista eitt stykki fyrirlestur fyrir ráðstefnu í Potsdam (sjá síðar) fram úr erminni, en hva, glærurnar máttu alveg bíða ;) Mér tókst að finna stelpurnar innst í hinu ógnarlanga Ariman kaffihúsi þar sem þær sátu ásamt kærustu Drífu frá Belgíu (sem ég man ekki hvað heitir því ég er núorðið gersamlega vonlaus með nöfn á fólki sem ég hitti bara einu sinni - einhver sem veit nafnið?). Úr varð sérlega skondin og skemmtileg stund þar sem við skiptumst á helstu fréttum (ég held ég hafi ekki rabbað almennilega við Tinnu og Drífu síðan í gaggó, eh?!), fórum í keppnina "hver hefur kysst flesta?" þar sem ég skíttapaði (sá eini sanni dugir skammt í slíkum samanburði), nýttum spilastokk sem Drífa lumaði á til að rifja upp gaggóspilið mikla 'forseta' (hvað annað? ;) ) og kjöftuðum um heima og geima, en sem minnst um kreppu. Það er virkilega gaman finnst mér að hitta núna þá sem ég var með í grunnskóla og gaggó. Ég hef haldið sama sem engu sambandi við flest þeirra, því ég var á svo gersamlega annarri bylgjulengd en þau í gaggó. Það gerir það ennþá skemmtilegra að hitta þau núna því ég sé svo mikinn mun á þeim frá því, eh, 2000 (gavöð, á síðust öld!) og á móti finn ég náttúrlega hvað ég er allt önnur en þá. Þar fyrir utan eru "krakkarnir" upp til hópa sérlega skemmtilegt fólk. Mikið stuð :) Vonandi að ég nái 10 ára endurfundunum á næsta ári, ég missti af þeim síðustu út af sumarvinnunni...

Gautaborg

Nú jæja, svo var það bara vinna vinna vinna vinna... allt til fimmtudagsins 19. febrúar þegar 12 manna hópur hélt frá Lundi til Gautaborgar til að gera (þ.e. horfa á) verklega tilraun í skammtaupplýsingatækni (quantum information, QI). Fimmtudagurinn fór eingöngu í ferðalög, fyrirlestur um tilraunina og að fara út að borða með QI-fólkinu í  Chalmers. Ég náði þó að hitta Jóa í hádeginu og skófla niður hádegisverði með honum. Á föstudeginum fórum við í skoðunarferð kringum hreinherbergið í Chalmers (hreinherbergið í HÍ er eins og kústaskápur í samanburði...), skoðuðum tæki og tól og horfðum á sýnitilraunina sem dró okkur til Gautaborgar.

Ég var laus upp úr klukkan eitt og hafði þá allan heimsins tíma til að draga Jóa frá skrifstofunni og öllum lestarpælingum (meistaraverkefnið hans snýst um eyðingu út frá samskeytum lestarteina). Eftir að ég var búin að losa mig við bakpokann upp í íbúðina hans skelltum við okkur niður í bæ. Jói í leit að langermabol og nýrri íþróttatösku og ég í leit að púðursykri (sjá síðar) og myndavélartösku. Okkur tókst að finna þetta allt saman, húrra fyrir okkur! ;) Við fórum á pítsu/kebabstað um kvöldið með Palla þar sem Palli og Jói fengu sér stærsta kebab sem ég hef séð. Palli gat ekki klárað sitt, sem segir held ég allt um stærðina á rúllunni. Skömmu fyrir níu byrjaði svo fólk að tínast inn í íbúðina hans Jóa í það sem varð sérdeilis skemmtilegt Íslendingapartý. Það er sem sé hellingur af fólki sem ég þekki eða kannast við í Gautaborg að læra m.a. verkfræði og stærðfræði. Þvílíkt gaman að hitta liðið aftur :) Við vorum um 20 í ponsulitlu stúdíóíbúðinni hans Jóa þegar mest var. Þröngt mega sáttir sitja ;) Þarna var tónlistin hæfilega hátt stillt, ólíkt því sem gerist í sænskum partýum, og kjaftagangurinn þvílíkur. Fatta Svíar ekki að þetta er langskemmtilegasta fyrirkomulagið - eða hafa þeir kannski ekkert að tala um? Maður spyr sig... Aumingja Jói var dauðþreyttur eftir að hafa vaknað snemma til að mæla lestarteina fyrir hádegi í 10 gráðu frosti og sat í lok partýsins um kl hálf tvö með fjórum stærðfræðingum að kjafta um m.a. mál- og tegurfræði og líkindafræði. Úbbs... ;)

Daginn eftir kíktum við Jói aðeins í bæinn með Sveinbirni (sem hafði lánað mér dýnu til að lúra á, takk!) og hittum svo Ragga og Elínu á ljósmyndunarsölusýningu um tvöleytið. Þar skoðuðum við ógrynni af myndavélum, myndavélatöskum, ljósmyndum, linsum og ég veit ekki hvað og hvað þar til lappirnar voru við það að detta af okkur fimmmenningunum. Fjúff! En gaman var það :) Eftir þau átök var málið að sporðrenna einum hammara á mann. Að því loknu var kominn tími fyrir mig að bruna í lestina til Lundar sem hafðist allt á tilsettum tíma, úje.

Potsdam og púðursykur

Ég hafði þá einn dag til að kasta ferðamæðinni, því eldsnemma á mánudagsmorgni var ferðinni heitið á tveggja daga jarðeðlisfræðiráðstefnu í Potsdam, þ.e. lokaráðstefnu um I-GET samvinnuverkefni fjölmargra stofnana og fyrirtækja tengdum jarðhitarannsóknum. Sumarvinnuverkefnið mitt síðustu þrjú sumurin er sem sé hluti af I-GET, svo ég átti næst síðasta erindið á ráðstefnunni. Kishor, Indverjinn sem leigir hérna í sömu íbúð og ég (sko mig, búin að ná nafninu hans ;) ), flaug fyrir tilviljun með sömu vél og ég til Berlínar. Við vorum því auðvitað samferða til Kastrup, en jiminn eini hvað ég hefði verið til í að vera laus við það. Hver er með munnræpu klukkan sex að mánudagsmorgni??? Þegar ég þarf að vakna um fimm til að mæta í flug, þá vil ég helst bara horfa út um gluggann á lestinni og þegja, jafnvel fá mér kríu. En nei, Kishor var í banastuði svo ég neyddist til að vera með eyrun sperrt allan tímann til að skilja enskuna hans og koma með "yes", "no", "interesting" og "wow, great!" á færibandi því hann fattaði alls ekki að ég vildi rólegheit. Mikið var ég glöð að losna við hann í hendur vinnufélaga hans á Kastrup! Fjúff.

I-GET ráðstefnan var svo alger snilld. Heilmikið af áhugaverðum erindum sem ég skildi heilmikið af (ólíkt erindunum á ráðstefnunni í Þrándheimi, dúddúrú...) og svo var auðvitað algert æði að hitta allt fólkið í GFZ aftur (þar sem ég vann sumurin 2006 og 2007 í 6 vikur í senn). Þar fyrir utan gekk erindið mitt vel og við fengum talsverð viðbrögð jafnvel þótt við hefðum átt tvö síðustu erindin á ráðstefnunni (Harald GFZ-vinnufélagi minn átti síðasta erindið). Frábært :)

Nú kem ég að púðursykrinum. Bjarnheiður systir er algert yndi, eins og allir vita. Hún kynntist henni Anne í Freiberg og þær eru prýðisgóðar vinkonur. Anne er núna að vinna lokaverkefnið sitt hjá GFZ í Potsdam. Anne þykir púðursykur mjög góður, en hann fæst ekki í Potsdam eða Berlín (eða a.m.k. hefur hann ekki fundist þar). Því þótti Bjarnheiði alveg tilvalið að ég myndi færa Anne púðursykur til Potsdam fyrst ég var á leið þangað. Fullkomið plan ;) Anne var reyndar á námskeiði í Berlín alla síðustu viku en ætlaði að ná af mér í lok umræðna á mánudagskvöldinu. Það hafðist ekki, því ég gleymdi að svipast um eftir Anne og hún var svolítið sein. En hún hitti hina ofurindælu Angelu sem gaf mér eitt sinn kakóbolla (sjá neðst hérna) og Angela bauð Anne barasta að vera með í kvöldverðarboði ráðstefnunnar. Þar hitti ég því Anne og sat og kjaftaði við hana og Harald allt kvöldið sem gerði það að verkum að kvöldið gat ekki klikkað.

Heima á ný

Anne gaf mér baðolíukúlur fyrir að færa sér púðursykurinn. Það var algert skot úr í loftið hjá henni sem hitti beint í mark, því ég hef loksins baðkar á heimilinu í fyrsta skipti í mörg ár. Ég elska að komast í sjóðandiheitt, langt bað með svona baðolíukúlum :) Skellti mér í svoleiðis á þriðjudagskvöldið eftir langan dag og slakaði vel á. Afslöppunin krafðist þess reyndar að ég skrúbbaði baðkarið með lítið þynntu ajax-i áður en ég fyllti það af vatni, en bara betra að reyna aðeins á vöðvana fyrir slökun ;)

þreytt

Jæja, þetta hefur verið langt og mikið bloggfrí hjá mér. Best að grípa upp þráðinn þar sem frá var horfið.

Jólin liðu ljúf og góð í faðmi fjölskyldunnar. Að kvöldi annars í jólum flugum við Sigurður norður til Akureyrar þar sem við mættum Hörpu systur hans og skiptumst á bíllyklum við hana - hún fékk lykilinn að eigin bíl hjá okkur en Sigurður tók við lyklum að bíl foreldranna af Hörpu. Hún tók vélina til baka til Reykjavíkur, Sigurður skutlaði mér upp í Grundargerði til afa og ömmu og ók svo áfram austur í Öxarfjörð.

Það var gott að komast í rólegheitin hjá afa og ömmu. Verst að ég var með eitthvert kvefslen og slappleika síðustu 1-2 dagana, en hvað um það, ég smitaði hvorki afa né ömmu, náði að spila við þau manna, missti ekki matarlystina og gat því borðað á mig gat af matnum hennar ömmu, hitti Boggu og Boga (hrikalega langt síðan ég sá þau síðast!), naut þess að sitja og rabba við fjölskylduna í Ásabyggð o.s.frv. Ég tók svo rútuna til Ærlækjar 30. desember, var skutlað heim í hlað meira að segja :) Þar tók við meiri afslöppun og át, smá fjárhúsastúss, pínkulitlir hvolpar (voru eiginlega enn of litlir til að vera með eitthvert fjör, en þeim mun meiri krútt ;) ), heitapottslega, gítarplokk (Sylvía er í fullum gangi með að pikka upp hvert lagið á fætur öðru), flugeldar, nýtt ár, göngutúrar. Einfaldlega ofurnotalegir dagar hjá tengdó.

Við brunuðum suður (þ.e. "brunuðum", færðin bauð ekki upp á mikinn hraða) á gamla góða hvíta Legacy 3. janúar, beint í matarboð hjá Gullu og Óla Hauki. Þ.e.a.s. ég, Bjarnheiður, pabbi og mamma fórum þangað, en Sigurður var hálfslappur enn á ný og ákvað að taka því rólega heima. Spes kvef. Daginn eftir efndum við Bjarnheiður jólagjöf okkar til Matthíasar og Bjarka, þ.e. vörðum heilum degi með þeim. Við kíktum á stóra Íslands-líkanið í ráðhúsinu (að vísu bara inn um gluggann - þar opnaði ekki fyrr en kl 12! :P), röltum í kolaportið fyrir pabba á leiðinni upp í Þjóðmenningarhúsið til að sjá sýningu um Surtsey. Sú sýning gerði töluverða lukkur hjá strákunum, sem var reglulega gaman. Við fórum svo heim á Laugarnesveg í hádegismat og spiluðum Cluedo, skelltum okkur í diskókeilu í Öskjuhlíðinni og stunduðum m.a. pictionary af miklum móð fram undir kvöldmat þegar Baldur og Birte komu. Pabbi klikkaði ekki í matargerðinni frekar en fyrri daginn. Svo lauk góðum degi. Ég var reyndar svo þreytt að ég held ég hafi sofnað um átta eða níu og sofið til að verða ellefu. Úbbs! Uppsöfnuð þreyta eftir aksturinn og slakan svefn.

Eftir heilmikið snatt í Reykjavík, flugum við Sigurður aftur út til Lundar á sérlega ókristilegum tíma að morgni þrettándans. Við tóku síðustu skref flutninganna milli Spörtu og Sunnanväg og svo var maraþonpróflestur og vinnufundur að auki hjá mér (en ég fór bara í eitt próf en ekki tvö eins og Sigurður og þurfti ekki að halda neinn fyrirlestur). Einhvern veginn flaug tíminn út í buskann og allt í einu var kominn brottfarardagur hjá Sigurði, 19. janúar. *Væææl...* Með einstökum hæfileikum mínum tókst mér reyndar að kaupa mér um korter aukalega með honum, en ég sem sé slapp ekki út úr lestinni sem hann tók frá Lundi (hjálpaði til við að bera inn farangurinn, heilt hjól er enginn smáfarangur...) áður en dyrnar lokuðust og sat því föst þar (miðalaus) þangað til í Málmey. Dúbbídú...

Síðan hef ég reynt að vinna eins og brjálæðingur. Það gengur ágætlega, en á morgun ætla ég að útrétta aðeins eftir venjulegan vinnutíma og mun því borða kvöldmatinn heima, svona til tilbreytingar (hef haft með mér afganga til að hita upp síðustu tvo daga). Svo er planið að halda áfram þessari vinnuhörku með einum frídegi í viku, eða svona þar til kroppurinn (aðallega heilinn) vælir um of yfir meðferðinni, þá endurskoða ég skipulagið. Ætlunin er sem sé að koma meistaraverkefninu frá sem fyrst með þessari árlegu ógurlega girnilegu gulrót: sauðburður í lok maí! Í ár bætist við ein öllu meiri, þ.e. Sigurður Ægir Jónsson. Það sem setur strik í reikninginn er að ég er ennþá í einum áfanga sem er langt í frá búinn (verkefni, fyrirlestur, tvær verklegar æfingar með tilheyrandi skýrslum, skiladæmi) en á að klárast fyrir lok mars. Þetta er aðalástæðan fyrir brjálæðisplaninu. Ég skal samt lofa að slaka á áður en geðheilsan er horfin og sömuleiðis ætla ég að borða eins og fíll svo ég hrynji nú ekki í sundur (í alvöru, ég ætti að láta tékka hvort ég sé með orma eins og tengdafjölskyldan benti á að þau væru löngu búin að gera ef ég væri búfé... ;) ).

En nú er ég ógurlega þreytt og ætla í bólið. Ætli ég bloggi ekki næst um þessa kostulegu íbúð sem ég leigi herbergi í og sömuleiðis lauma að einni Svía-staðreynd. Þær eru ekkert búnar þótt ég hafi tekið mér frí ;) Þið minnið mig á ef ég virðist ætla að gleyma þessu...

stekkjastaur

Stekkjastaur kom fyrstur,
stinnur eins og tré.
Hann laumaðist í fjárhúsin
og lék á bóndans fé.

Hann vildi sjúga ærnar,
- þá var þeim ekki um sel,
því greyið hafði staurfætur,
- það gekk nú ekki vel.

Jæja, fyrsti jólasveinninn mættur til byggða. Ólíkt fyrri árum, þá fylgja engar frásagnir af jólaprófum með jólasveinunum hér á síðunni, enda fer ég ekki í próf fyrr en eftir jól. Nánar tiltekið eitt munnlegt próf í rafsegulfræði. Sigurði var tjáð að þetta væri killer-kúrsinn í eðlisfræðinni við LU. Jaså. Habblaha. Ekki hefur okkur virst svo vera. A.m.k. hafa dæmin verið sæmilega reiknanleg og jafnvel skiljanleg. Prófið hefur ósköp þægilega uppbyggingu, þ.e. settir verða saman nokkir 4-dæmaskammtar með dæmum af þessum 5 dæmablöðum sem við höfum fengið og svo á að kasta teningi upp á hvaða skammt maður fær í prófinu. Þar á að útskýra fyrir kennaranum hvers vegna hann setti fyrir hvert þessara fjögurra dæma og kannski reikna svona aðalatriðin í þeim. Taka má þriggja A4-síðna tossamiða með í prófið. Fjandakornið, þetta á ekki að vera svo hrikalega erfitt!

En aðeins yfir í jólin: Í gær fórum við Bergþóra (vinkona mömmu frá því hún var í námi í Lundi) á Lúsíutónleika í dómkirkjunni. Vá! Þetta voru svoleiðis tónleikarnir til að koma manni í jólaskap :) Hvorki fleiri né færri en 5 barna- og unglingakórar sáu um sönginn og auðvitað gengu þau með logandi kerti inn eftir kirkjunni í upphafi og við lok tónleikanna; stúlkurnar hvítklæddar með kransa á höfðinu og með sína Lúsíu í fararbroddi með kertakórónu, drengirnir prúðbúnir þar á eftir og þrír litlir hestasveinar (Staffan stalledräng) klæddir í rauð og grá föt með langa rauða prjónahúfu á kollinum trítlandi með þeim.

Annars tók ég einhverja sévítans kvefpest upp eftir Sigurði fyrir rúmri viku og hún virðist ekkert ætla sér að yfirgefa hálsinn og nefið á mér í bráð. Arg garg. Ég hafði það þó af að flytja lögheimilið til Svíþjóðar áður en pestin gerði mig óvirka í lok síðustu viku. Það gladdi mig mjög að það að sækja um lögheimilisflutninginn gekk eins og smurt án pappírs- og vottorðavandræða og án óendanlega langrar biðar - kennitalan tilbúin á einni viku! Hér skal tekið fram að ég hafði heyrt miklar skelfingarsögur af laaaangri bið eftir kennitölu eftir mikið pappírsflóð. En já, þetta gekk prýðilega og þ.a.l. fékk ég þessa fínu sænsku kennitölu með póstinum á miðvikudaginn. Ég fór í gær og náði í hana ásamt lyklinum að nýja herberginu mínu. Mikil gleði :)

Í dag mannaði ég mig svo upp í að fara í banka til að stofna reikning og fá greiðslukort og netbanka (svo ég þurfi ekki að bíða endalaust í bönkum eftir afgreiðslu og borga þjónustugjald upp á 60-80 SEK fyrir hvern einasta reikning sem þarf að greiða). Sparbanken Finn: "Nei, maður þarf ID kort [sænsk persónuskilríki] til að fá netbanka og skv. [óþolandi] reglum frá því fyrir um ári, þá fá einungis sænskir ríkisborgarar ID kort." Nordea: "Velkomin í viðskipti! Við rukkum þig svo einungis um 24 SEK/mán fyrir debetkortið og 12 SEK/mán fyrir netbankann..." Bless!!! SEB: "Nei, sænsk kennitala dugir ekki til að geta fengið netbanka." Handelsbanken: "Þú getur fengið reikning, debetkort og netbanka fyrir 150 SEK/ári, en þú getur ekki fengið kort sem nota má til netviðskipta." Fjandinn, ojæja, ég lét þó slag standa. En hvað er að??? Það hafa verið gapandi hálfvitar sem settu þessi lög um að einungis sænskir ríkisborgarar mættu fá ID-kort, því það gerir líf innflytjenda/útlendinga gersamlega óþolandi meðan allar þessar þúsund stofnanir sem krefjast ID-korta eiga eftir að breyta reglunum hjá sér (eða ákveða að breyta þeim ekki...). Þið getið svo rétt ímyndað ykkur hve lengi ég fékk að bíða í hverjum banka fyrir sig, braaah! Til að kæta mig ofurlítið í lok þessara útréttinga, þá þurfti ég ekki að bíða nema örskotsstund eftir afgreiðslu hjá tryggingastofnun Svíþjóðar. Þar var ég afgreidd af afar indælli konu sem skráði mig samviskusamlega í sænska tryggingakerfið - en tók ósköp leið og afsakandi fram að það myndi taka 3-6 mánuði að koma mér inn í kerfið. Hallelúja, jibbíjei. Mér skilst að á meðan sé ég í lausu lofti milli íslenska og sænska kerfisins, en geti þó reynt að veifa kennitölu-pappírunum frá skattinum framan í lækna og aðra ef þeir skyldu mögulega hugsanlega kannski taka þá sem næga sönnun þess að ég sé rétt að komast inn í kerfið. Urg.

Annars er það að frétta að ég lendi í Keflavík um hálf þrjú eftir viku. Þangað til mun ég fást við að losa mig við kvefpestina, klára ritgerð um tengsl takmörkuðu afstæðikenningarinnar og rafsegulfræði og flytja fyrirlestur um sama efni, reyna að flytja eins mikið af dóti og drasli yfir í nýja herbergið mitt og hægt er, skrifa nokkur jólakort, grufla í hvaða jólagjafir þurfi að kaupa inn þegar til Íslands er komið og sinna ýmsu öðru snatti. Mikið gaman, mikið grín.

dragið andann djúpt: myndablogg!

Eins og mín alvitra eldri systir hefur margsinnis bent á, þá er myndaskorturinn á síðunni agalegur. Hér kemur því dágóð romsa...

Byrjum í Þrándheimi (3.-5. nóv) þar sem ég fór að hlusta á, kynnast og kjafta við helling af eðlisfræðingum á Norðurlöndunum. Eðlisfræðingar er alþekktir fyrir grín og glens og lét þessi velhærði Rússi ekki sitt eftir liggja.


Að vísu vildi fartölvan hans fyrst ekki tengjast skjávarpanum, en hann kunni ráð við því: Hamra og berja hraustlega á lyklaborðið. Þetta líktist nokkurs konar hjartahnoði. Lífgunartilraunirnar báru árangur, eins og sést á myndinni hér að ofan, en eitthvað segir mér að sá skeggjaði þurfi u.þ.b. eitt nýtt lyklaborð á viku...

Að loknum öllum erindunum síðasta daginn gátum við fengið okkur göngutúr um bæinn áður en við héldum í flugið. Þar rákumst við meðal annars á þetta fyrirbæri


sem við skildum lítið í hvað væri, en viti menn


þetta reyndist vera hjólalyfta, til þess að flytja örþreytta hjólreiðamenn á þægilegan máta upp þessa hræðilega bröttu brekku


Erum við að tala um snillinga? :D Verst að lyftan var lokuð (kominn vetur), svo hjólreiðamaðurinn á efstu myndinni gat ekki tekið okkur í sýnikennslu...

Við litum auðvitað á og í dómkirkjuna - vá!


Svo eru hér nokkur okkar sem komum frá Lundi, að bíða eftir leigubíl á flugvöllinn: Claudio, Peter, Henri, Jonas, Frank og Sara.



Nújæja, myndavélar okkar Sigurðar voru orðnar svo slappar að ekki var lengur hægt að taka myndir með þeim, svona með góðu móti. Því var drifið í því að fá Bjarnheiði til að kaupa eina slíka í Þýskalandi. Hún tók auðvitað nokkrar prufumyndir



en mér fannst samt vissara að taka eina prufumynd til viðbótar og þá af herbergisskrímslinu.



Unnur Ósk kom í heimsókn til Lundar um miðjan mánuðinn. Við Sigurður vorum þá að vísu alveg á milljón, en okkur tókst þó að taka frá smá tíma til að mæta í óóóógurlega góðan mat hjá Silju og Hjalta og hitta Unni nú aðeins.



Þess má geta að þetta var í fyrsta skipti sem Unnur og Sigurður hittust, nokkuð magnað.

Svo kom Harpa í heimsókn til okkar akkúrat á réttum tíma, þ.e. aðalbrjálæðinu í skólanum lauk daginn sem hún kom. Smá klúður að þetta er eina myndin sem við tókum í Lundi af því tilefni :P


Harpa var hjá okkur frá mánudegi fram á miðvikudag en fór þá til vinkonu sinnar í Køben. Við tvö skelltum okkur svo til Køben laugardaginn fyrir viku og hittum Hörpu þar


og fórum á sýninguna Bodies.


Sú sýning er alveg hreint mögnuð. Ótrúlega flott! En ég skil vel að hún sé umdeild, maður er jú í rauninni að skoða lík... Á hinn bóginn verður að viðurkennast að sýningin er einhver skemmtilegasta líffræðikennsla sem ég hef kynnst.

Nú, eftir sýninguna og að hafa gengið af okkur lappirnar, þá stigum við um borð í sporvagn, kvöddum Hörpu (fór með okkur spottakorn í sporvagninum) og héldum í átt til Sissa og Ane í Rågeleje.







Þar nutum við þess að slappa af og borða og slappa af og spjalla og borða og slappa af og borða og spjalla og... klappa hundunum, þeim Freyju og Viktori.

Þetta er sófinn sem hundarnir mega liggja í. Freyja: "ZZZzzzz....."


Það gat verið svolítið erfitt að halda hundunum kyrrum meðan tekin var mynd (Freyja)


en möndlur eru pottþéttar til að þau sitji grafkyrr


Það verður seint sagt að þau Freyja (á myndinni) og Viktor hafi verið ósátt við klapp\&klór þjónustu Sigurðar og Líneyjar Höllu ;)


Við fórum í smá göngutúr með Sissa og hundunum á sunnudeginum áður en við héldum heim á ný.



Ég prófaði macro-stillinguna á myndavélinni við fyrsta tækifæri, auðvitað.



Núna síðasta fimmtudag tók Kaninn á ganginum sig til og steikti tvo kalkúna og útbjó allt tilheyrandi með svo úr yrði dýrindis þakkargjörðarmáltíð. Smjatt! Öllum á ganginum var boðið og nokkrum vinum að auki. Það var þétt setið og mikið kjaftað og kjammsað :)





Að lokum koma nokkrar myndir frá 1. des balli íslenska kórsins í Lundi sem var haldið í gærkvöldi (þema í ár: sveitaball!). Við Sigurður vorum voða pen og fín


og auðvitað sungum við í kórnum nokkur lög


Ég hló svo mikið að skemmtiatriði strákanna í kórnum að ég steingleymdi að taka myndir, en Sigurður klikkaði ekki þegar stúlkurnar stigu á stokk. Ætli við séum hér ekki í miðri ákaflega innilegri túlkun á "Hvítir mávar" ;) Asafínar - og á stígvélunum :D


Annað sem ég gleymdi að taka myndir af voru hinn röggsami veislustjóri Eiríkur, ræðumaður kvöldsins María Árnadóttir leikkona (ég svoleiðis lá í krampa - hvílík snilld! :D það hefði þurft að vera með upptökuvél þarna...), Sverrir og Sigrún að draga í happdrættinu (meðal vinninga voru ferðir með Sterling, hlutabréf í íslenskum einkabönkum, ókeypis heimsókn á slysó til Maríu... neeei bara grín, það var spurt hvort einhver kærði sig um svoleiðis vinninga áður en dregið var ;) en "eitthvað lítið, gult, ferfætt og loðið sem segir mjá!" var þegið með þökkum, ásamt konfektkössum, brennivínsflösku, matarkörfum, bókapökkum, málverki, skúlptúr og ýmsu fleiru :) ), allur maturinn (rófustappa og sviðasulta, íslenskt hangikjöt með öllu til heyrandi og kökubasar kvenfélagsins [til styrktar fjármálasnillingum]), skreytingarnar o.fl. o.fl. Ég er sem sé vonlaus ljósmyndari. Ég mundi þó eftir að taka mynd af einsmannshljómsveitinni Halla (brilljant)


fjörinu á dansgólfinu


og kjaftagangnum á barnum



Núna í morgun kom svo í ljós að fleiri höfðu skemmt sér rækilega í gærkvöldi. Látum myndirnar tala






Svo þetta sé nú alveg á hreinu, þá er gólfið venjulega ekki þakið dagblöðum, engin bílastæðiskilti finnast hér, hvorki ryðguð grindverk né rósarunnar og grenigreinar, ekki svartar ruslatunnur fyrir pappír, ekki vagnar fyrir mjólkurfernur, ekki rauðar viðvörunarkeilur... en þó kannski tröll og heeeeellingur af drasli. Á efstu myndinni sést hluti af hinum síkátu sökudólgum. Ah, við búum með svooooo þroskuðu fólki... ;)

Látum þetta gott heita í bili, góðar stundir.