laugardagur, júlí 09, 2005

vinna, vinna - víhí!

Jamms, nú er ég eiginlega í smá vandræðum því mér finnst sumarvinnan svo svaaaakalega skemmtileg að ég gleymi mér algerlega, og tímanum þar með! Þetta er eiginlega að verða að áhugamáli ;P Bráðsmitandi yfirvinnuveira þarna á Orkugarði... Neinei, kannski ekki svo afskaplega "slæmt" en Kanarnir og vinnan á Henglinum eru mjög skemmtileg, forvitnileg, lærdómsrík... (ég vann í dag lau. og fer að hitta Jonathan, annan prófessoranna, á morgun sun. til að skoða forrit hjá honum, fyrir utan að þvo ÍSOR-bílinn sem við vorum á). Krakkarnir eru yfirsighrifnir af landslaginu, útsýninu og kindunum; ein mælistöðin er kölluð "Sheep". Aðrar sem nefna má er "Devil's Road" (lélegur vegur), "Fluffy Land" (mosinn yfir hrauninu), "Death Valley" (ekki hugmynd hvers vegna!), "Sigvaldi in the Rain" (Sigvaldi gekk þvers og kruss um svæðið í grenjandi rigningu með GPS tæki til að finna norður, því þau gleymdu áttavitanum), "High Way #1" (segir sig sjálft). Alls eru um 20 stöðvar dreifðar um Hengil/Hellisheiði og krakkarnir munu næstu 5 vikurnar hossast milli þeirra á pallbíl, eftir misgóðum vegum sem gerðir hafa verið til að koma upp háspennulínum frá Nesjavallavirkjun eða fyrir framkvæmdirnar við Hellisheiðarvirkjun, og safna saman gögnum og tékka hvort tækin virki vel. Svo er bara að skipuleggja starfið vel svo þau fái frídaga reglulega til að skoða sig um :)

Ferðinni austur var frestað fram á fim. eða fös. því segulmælirinn bilaði - hvað annað! Og auðvitað áttu framleiðendurnir ekki til annað tæki, hvorki til að lána né selja!!! Baah, mælirinn sendur vestur um haf með hraðpósti og kemur vonandi aftur á mið. því okkur (og Kárahnjúkafólkinu) liggur á. Borun og Skagafjörðurinn og margt fleira bíður. Annars er nokkuð skondið að ef mælingarnar á Kárahnjúkum takast vel, þá má vel vera að það þurfi ekki bara að mæla þennan 1,5km kafla, heldur heila 30km. Sem þýðir að við Tobba mættum alveg taka okkur frí frá skólanum og vinna eins og berserkir fyrir jól ;) Hehe, glætan!

mánudagur, júlí 04, 2005

Hengillinn

Þessa vikuna mun ég aðstoða hóp kennara og nemenda frá UNC (University of North Carolina) í smáskjálftamælingum á Hengilssvæðinu. Í dag rúntuðum við um svæðið og settum upp mælistöðvar. Aumingja fólkið vann víst líka í því í gær í öllu rokinu og rigningunni. Það er líka alveg dæmigert að þau höfðu séð myndir frá hópnum sem kom hingað í fyrra (voru í Kröflu) þar sem sást endalaus sól og blíða og þar sem veðrið var skaplegt fyrir hádegi í gær, áður en þau fóru af stað "út í náttúruna", þá héldu þau að það myndi ekkert rigna og urðu hundrennandidrullublaut og köld. Úgh! Í dag voru þau öll með regnjakka...

Þetta er reglulega skemmtilegt fólk og gott að vinna með þeim. Drepfyndið að byrja að vinna með þeim í morgun þegar einn eldri nemendanna, Matt, sýndi mér hvernig þau setja saman mælistöðvarnar. Það var svo hriiiiikalega "idiot proof" hvernig hann fór í gegnum þetta skref fyrir skref. Alveg skelfilegt. Hann afsakaði sig að vísu, en virtist samt þurfa á því að halda sjálfur því þótt öll tengi væru þannig að það var ekki hægt að setja þau í vitlausar innstungur, þá reyndi hann einstaka sinnum að stinga þeim inn á vitlausum stað ;) Svo kenndi ég Matt að segja "takk", "bless", "bjór" og "einn" (honum fannst mikilvægt að geta beðið um "einn bjór"). Sé til hvort hann muni þetta á morgun :) Svo tvítékkar, þrítékkar, krosstékkar og "ég veit ekki hvað"-tékkar fólkið hlutina. Soldið óskipulagt. En alveg svakalega flottur búnaður.

Á morgun munum við setja niður eina til tvær stöðvar, kannski færa nokkrar og ná í gögn úr öðrum. Nóg að gera. Kennararnir fara svo eftir u.þ.b. viku, á sun. og þri., en þá verða nemendurnir eftir (fram í ágúst) og sjá um að rúnta á milli mælistöðvanna, ná í gögnin og athuga hvort allt sé í lagi.

Upphaflega átti ég að vera með þeim í tvær vikur, en sú áætlun breyttist (eins og allar aðrar áætlanir á ÍSOR ;) ) því stór hópur mælingafólks frá ÍSOR er að fara á Kárahnjúka 11. júlí (hmm, það var alla vega dagsetningin síðast þegar ég vissi :P). Ragna, sem sér um að halda utan um tímasetningar verkefna og pota saman áætlunum, þorði held ég ekki að prenta út áætlunina sem gilti frá síðustu viku því hún var viss um að hún myndi breytast þá og þegar. Sem var svo auðvitað raunin: Inn rann nýtt verkefni. Einhvern tíma eftir Kárahnjúkaverkefnið (1 vika) förum við Tobba í rúma viku í Skagafjörðinn í segulmælingar. Það er sko nóg að gera hjá okkur í segulstússinu - mælingar, gagnavinnsla og skýrslugerð. Svo á Tobba líka að aðstoða einhvern rannsóknarhóp í Kröflu í júlí/ágúst en þar sem við vitum enn ekki með vissu hvenær sá hópur kemur og Tobba mun að öllum líkindum fara í eitt keppnisferðalag í viðbót í sumar (óvíst hvenær), þá er þetta allt fremur óljóst enn! Sumarvinnan mín er yndi :)

ættarmót

Um helgina var ættarmót hjá Gromsurum á Reykjanesi við Ísafjarðardjúp. Við fjölskyldan fórum ásamt afa og ömmu og svo komu einnig Gunna systir pabba, Summi maðurinn hennar og dóttir þeirra Dagga ásamt tveim börnum (5 og 1 árs), manni og peru (aupair). Þetta voru allir sem mættu af ættleggnum okkar (vantaði a.m.k. 20 aðra). Við Bjarnheiður reyndum að halda uppi heiðri græna leggsins á íþróttamóti Gromsara (snúsnú, reiptog, fótbolti ...) með hjálp Döggu í reiptoginu og dóttur hennar Diljár í snúsnúinu. En við tvær gátum varla myndað 8 manna grænt fótboltalið. Svo við sameinuðumst appaelsínugula leggnum. Þá vorum við 5. Fengum að lokum að láni nokkra hressa krakka í öðrum litum. "Appelsínugræna liðið með rauðu og ljósbláu ívafi" var afar skemmtilegt lið, því hjá okkur fengu krakkarnir sko að spreyta sig; engar fullorðinstruntur að valta yfir þau ;) Svo þegar úrslitaleikirnir nálguðust var farið að spara rauðu og ljósbláu krakkana og þá voru leikmannaskiptin svo tíð að ég veit ekki hvort ég sá alla sem léku fyrir okkur í síðasta leiknum. Á eftir skunduðum við svo í það sem ég held að sé stærsti heiti pottur landsins; 52x12,5 m laug/heitur pottur. Aaahhhhh.....

Á leiðinni suður hossuðumst við yfir Þorskafjarðarheiði (í stað þess að fara Hólmavíkur og Stranda megin) og komum við í sveitinni á Stað. Víííí :)