Jæja, nú getið þið rifjað upp rafrásafræðin ykkar. Í báðum tilvikum felst verkefnið í því að finna heildarviðnámið milli punktanna A og B. Öll viðnámin (kassarnir) á myndunum eru jöfn R. Góða skemmtun!
Léttari rásin:
og sú flóknari:
Ég birti svörin svo kannski eftir 1-2 vikur, þ.e. ef þið verðið ekki búin að leysa þetta ;)
Jói kíkti í mat í gærkvöldi. Við matreiddum fylltar svínalundir með rösti kartöflum og steiktum eplum og svo var ís og velsveitt súkkulaðisósa í eftirrétt. Namm! Ég hjólaði gegn norðaustan-strekkingi til pabba og mömmu til að ræna tæpum desílítra af calvados (eplabrennivíni) af pabba til að steikja eplin upp úr (það sem maður leggur nú ekki á sig ;) ). Heimleiðin var aftur á móti ekkert nema sæla, svoleiðis flaug áfram án nokkurrar mótstöðu :D Fínn hjóltúr svona eftir á, þótt ég sótbölvaði Kára kallinum á austurleiðinni (og það ekki í fyrsta skipti!). Og eplin voru mjöööög góð :) Pétur Gordon kíkti svo inn áður en Jói yfirgaf staðinn. Við Sigurður töltum með Pétri í VR-III og sátum þar fram yfir miðnætti við að klambra saman dæmum fyrir úrslitakeppni framhaldsnema í eðslifræði, sem er haldin núna á morgun. Sosum gaman, en bvðah! tímafrekara en forritun í fortran, svei mér þá. Það verður svo ráðist í það á morgun að fara yfir keppnina. Spennandi að sjá hvað krakkarnir geta af þessu. Ég birti svo kannski eins og eina rafrás hérna fyrir ykkur að spreyta ykkur á ;)
Allt páskafríið fór í að skrifa um skammtalíkindi, fyrir utan 3 kvöld sem varið var í dásamleg fjölskyldumatarboð og svo gerði ég ekkert skólatengt á páskadag. Sí-jett hvað þetta var mikil drulla! ... svona svo við notum pent og fallegt orðalag *hóst*. Svo þið vitið það, þá er erfitt að þýða eðlisfræðísku og tilheyrandi kæruleysi yfir á formfasta og fullsannaða stærðfræðísku. Það er líka eiginlega ómögulegt að kynna skammtafræði með stærðfræðilegri framsetningu þannig að hún verði skemmtileg og upplýsandi. Það hafði enginn áheyrenda lært eða kynnt sér skammtafræði (nema eitthvað sem minnst var á í menntaskóla, en slíkt telst einfaldlega ekki með) svo ekki gátu þau tengt þetta við neitt sem þau þekktu. Sem sé, ég talaði í rúman klukkutíma um algerlega eða svotil glænýtt efni. Og þetta var ekki beint af léttustu gerð :P Svo að, Gunni, mig grunar að ég hafi rústað stigakeppninni. Ég stóð að vísu engan að því að sofna (þó það kæmi mér ekkert á óvart að slíkt hefði skeð ;) ) en af meir en 10 manns voru einungis 2-3 sem ekki voru fastir á rauðu ljósi á fáförnum sveitavegi. Hm, ég vona bara að einhverjir hafi haft pínu gaman af þessu. Alla vega, ef við lítum fram hjá að allt páskafríið fór í þetta svo ég komst ekki á skíði, þá var ansi gaman að skoða skammtalíkindin :) Skemmtilega geggjað og kófsveitt fag.
Páskafríið mitt mun að mestu leyti fara í að hnoða saman fyrirlestri um skammtalíkindi. Það er sem sé komið að mér í samæfingum í stærðfræði núna á miðvikudaginn eftir viku. Til þess að fjalla almennilega um skammtalíkindi, þ.e. án þess að fjalla bara um einföld sértilvik (eins og endanlegan fjölda mögulegra útkoma), þarf ég að notfæra mér tæki og tól (skilgreiningar og setningar) úr algebru II, fellagreiningu, mál- og tegurfræði, líkindafræði og að sjálfsögðu skammtafræði. Stór hluti þeirra sem munu hlusta á fyrirlesturinn hafa hvorki tekið algebru II, fellagreiningu né mál- og tegurfræði og í mesta lagi einn í salnum (fyrir utan mig) mun hafa lært eitthvað um skammtafræði. Fyrirlesturinn á að vera mesta lagi 1 klukkustund. Ég er í oggopínkuponsu bobba....
Mér tókst loksins loksins að gefa Sigurði jólagjöf í gær. Leatherman Wave allrahanda-hníf. Hver segir svo að ég sé vandræðamanneskja þegar kemur að því að finna gjöf handa sjálfum sér?!? Ari Ólafs tjáði Sigurði svo í dag að það boðaði ógæfu að fá hníf að gjöf. Úbbosí. En þar sem Pétur vinur okkar fékk nú sams konar hníf í jólagjöf í fyrra (sömuleiðis í mars - skemmtileg tilviljun) og hefur ekki verið venju fremur ógæfusamur síðan þá, þá ætla ég að taka mátulega mikið mark á þessu. Annars kynntist Ari þessari hjátrú á skemmtilegan hátt: Hann fékk gjafabréf í afmælisgjöf sem hljóðaði upp á eitthvað margar krónur og var sagt að bæta við 10 kr úr eigin vasa, þá gæti hann - og ætti - að kaupa sér ákveðinn hníf í tiltekinni verslun. Þannig komst gefandinn hjá því að gefa honum hnífinn beint, það varð óbeint ;)
Annars er það í fréttum helst að í gær steikti ég dágott fjall af fiskibollum eftir óbrigðulli "slatti-slumma-slurkur"-uppskrift ömmu í Sigtúni (næst hringi ég í ömmu á Akureyri og sé hvort þetta sé ekki í grunninn sama uppskriftin - ekta ömmufiskibollur :) ), við Sigurður slógum met í upphæð einnar Bónus/Krónu-verslunarferðar, hentum okkur út í nokkurs konar vorhreingerningu (samt ekki alveg, skápahurðir og veggir voru t.d. ekki strokin) og okkur tókst að sofa í meira en 10 tíma síðustu nótt. Voða dugleg. Í dag litum við svo á óendanlega illa auglýst Raunvísindaþing (ef það er eitthvað sem raunvísindafólk kann hörmulega illa, þá er það að auglýsa/kynna sjálft sig og starfsemi sína!), ég kíkti á Kristínu Þóru á smakksýningu vöruhönnunarnema LHÍ og íslenskra bænda, við Sigurður þóttumst læra eitthvað ofurlítið og elduðum svo indverskan mat ofan í okkur og Hörpu systur Sigurðar sem er í höfuðstaðnum þessa dagana.
Prýðilegir dagar liðnir og prýðilegir dagar fram undan með risastóru lærdómsfjalli til að brytja niður og öðrum skemmtilegheitum.
Við Sigurður vorum fyrir norðan um helgina. Til þess að nýta hana sem best, þá ákváðum við að aka eldsnemma á mánudagsmorgni með Hörpu systur hans inn á Akureyri og taka flug þaðan: Sigðurður um níu að morgni til að ná í tíma en ég, sem ekki er í neinum tímum á mánudögum, um hálf þrjú. Við vorum tiltölulega nýkomin framhjá staðnum þar sem eitt sinn var ekið upp Auðbjargarstaðabrekkuna þegar okkur sýndist minkur skjótast yfir veginn í myrkrinu. Sekúndubroti síðar birtist annar á miðjum veginum. Sá var ekki eins vitur og sá fyrri og hljóp á undan bílnum. Það var aðeins um tvennt að velja, annaðhvort aka yfir dýrið eða aka út af veginum. Harpa valdi auðvitað fyrri kostinn og smakk! steinrotaði þann loðna með stuðaranum og ók yfir trýnið á honum. Sigurður hljóp til baka til að ná í dýrið, en þá kom í ljós að þetta höfðu verið nær fullvaxta yrðlingar eða þá fullorðin dýr (voru hvorugt hvítt á feldinn, heldur brún/skollit) sem voru að þvælast þarna. Við ákváðum að hirða dýrið, svo Harpa gæti fengið greitt fyrir skottið. Sigurður sat því með steindautt rebbagrey milli lappanna það sem eftir var ferðarinnar. Ég er enn ekki viss hvort ég eigi að vera leið, glöð eða alveg sama um að lágfóta drapst...
Eftir að hafa skilað Hörpu í skólann og komið Sigurði í flugið, fór ég á bílnum hennar Hörpu til afa og ömmu í Grundargerðið. Þar byrjaði ég á því að fá almennilegan poka til að koma rebba fyrir í, svo það væri nú aðeins snyrtilegra í bílnum. Amma var hress en afi með einhverja bölvaða magakveisu. Hallur frændi og Dögun (verður 4 ára í júní) eru hjá þeim og verða fram yfir miðjan mánuð skildist mér á ömmu (þau búa annars í Kanada). Hallur var farinn í vinnu en Dögun var ennþá sofandi þegar ég kom. Afi fór fljótlega og lagði sig því hann svaf svo illa í nótt út af pestinni. Amma var heldur ekki lengi að snara sænginni sinni og koddanum í litla vinnuherbergið og þar steinsofnaði ég skömmu síðar. Ég skreið á lappir rúmlega hálf ellefu. Þá var Dögun komin á fætur og var að narta í brauðsneið hjá ömmu. Hún er mikil selskapsmanneskja hún Dögun svo hendinni var varla sleppt af þessum nýja leikfélaga allt þar til ég þurfti að fara út á flugvöll um hálf tvö. Reyndar var hún hálfmóðguð yfir að ég færi svona fljótt ;) Með fullan maga af fiskbollum í karrísósu, kartöflum og rúgbrauði, rambaði ég á heimavistina svo Harpa gæti komið með mér út á flugvöll og tekið við bílnum sínum. Flugið varð þetta líka fína útsýnisflug því það var léttskýjað allan seinni hluta ferðarinnar og flugstjórinn var duglegur að þylja upp örnefnin fyrir okkur farþegana. Punkturinn var svo settur yfir i-ið á Laugarnesveginum um kvöldið með dýrindis andabringum að hætti pabba. Slúúrrrp!
E.S. Rebbi reyndist fullorðinn og karlkyns. Það er því væntanlega tófuekkja á flækingi þarna fyrir norðan.
