lífið utan lærdóms

Í gær átti Sigurður afmæli. Þar sem hann er alinn upp í sveit þar sem þessi tími ársins er undirlagður af leitum, réttum og slátrun og tilheyrandi stússi, þá er hann ekkert vanur því að halda upp á afmælið sitt neitt sérstaklega. Sem er mér náttúrlega æði illskiljanlegt. Mér tókst samt að lokka hið óviljuga afmælisbarn með á tælenskan veitingastað í hádeginu ásamt Francesc (nýdoktor, þ.e. postdoc, í hópnum mínum). Francesc og Jonas (annar leiðbeinandinn minn, doktorsnemi) höfðu svo skipulagt hópspilun á tölvuleiknum Counter Strike eftir hið vikulega föstudagskökukaffi. Ég held við höfum verið níu í leiknum þegar mest var, abbskaplega gaman. Við byrjuðum um fjögurleytið og hættum ekki fyrr en um hálf sjö. Þá brunuðum við Sigurður heim á leið til að þvo þvott og setja nautasteik inn í ofn. Roastbeef - amminamminamm! :) Eins og ykkur kannski grunar þá settumst við ekki að borðum fyrr en skömmu fyrir níu, orðin ansi soltin. Eftir matinn var svo eins og það hreinlega slokknaði á mér og ég skreiddist undir sæng, alveg búin eftir vikuna. Ég svaf eins og steinn í nótt, en afmælisbarnið sem át hraustlega af nautinu (hvað annað?) áttaði sig aðeins of seint á því hvað klukkan var margt þegar hann fyllti á belginn, og svaf því heldur illa. Úbbosí...

Í morgun skaust ég svo á flóamarkað með Bergþóru, mætti á kórstjórnarfund um tólf (já, ég slysaðist í stjórn kórsins í fyrradag) og slappaði aðeins af heima áður en við Sigurður röltum á alls kyns vísindabrall og -bauk í tilefni menningarnætur í Lundi. Við komum enn á ný seint heim, rétt ódáin úr hungri og með handónýtar lappir. En gaman var það, meira að segja þrátt fyrir óíslendingsvænar dæmigerðar endalausar sænskar biðraðir. Þar hélt ég uppi heiðri íslenskra prjónakellinga og prjónaði þar sem ég stóð í röðinni ;)

ah-búh!

Það er að verða kominn mánuður síðan ég kom hingað út til Lundar á ný og trúið þið mér, það hefur verið mikið að gera allan tímann síðan þá. Ég byrjaði á því að ná í lykla að nýju 3ja herbergja íbúðinni okkar Sigurðar, losa mig við farangurinn þangað og skoða alla króka og kima íbúðarinnar - sem reyndist hrein og fín og sérdeilis prýðileg, sérstaklega þegar tekið er tillit til þess að það á að mála hana alla bráðlega. Kórfélagi Jonas hennar Guðrúnar var svo indæll að lána mér fjögur hjól og tvær hendur til að flytja dótið mitt af gamla staðnum og upp á "Kjamma" (uppnefni Íslendinga á Kämnärsrätten þar sem við búum núna) og bætti svo um betur með því að fá mér örbylgjuofn til langtímaleigu. Alltaf gott að eiga góða að :)

Þá tók við lagleg törn við ritgerðarskrif og undirbúning fyrirlesturs með geðheilsubætandi djöfulgangi með kórnum og kvenhluta kórsins inn á milli. Meistararitgerðinni skilaði ég á mánudeginum fyrir rétt rúmum þrem vikum, djöfulgangurinn náði hámarki í fimmtugsafmælinu hans Sverris 29. ágúst (sjá t.d. hér; kröfur um klæðaburð voru litríkar) og fyrirlesturinn hélt ég mánudaginn fyrir um tveim vikum (gekk vel :) ). Sigurður mætti á svæðið daginn fyrir fyrirlesturinn; alltaf stundvís pilturinn sá, ehrm, ólíkt kærustunni ;)

Afslöppunin eftir þessa törn fólst í að elda og borða góðan mat, spá og spökúlera í fínu en ansi tómu íbúðinni okkar, sitja svo eins og klessur uppi í hroðalega gulum svefnsófa sem mér áskotnaðist, þar sem Sigurður leitaði á netinu að hentugum þráðlausum beini sem uppfyllti allar kröfur hans en ég hreinlega gleypti í mig dásamlega ljóðabók eftir Draumeyju (Fimm vörður á vegi ástarinnar) sem hún gaf mér í tilefni verkefnislokanna. Mjög svo notalegt.

Næsta dag hófst svo doktorsnámsumsóknartörn, þ.e. uppfærsla á ferilsskrá, lokasnurfus á meistararitgerðinni, sjálfshólsbréfaskriftir (bvðeh!), pappírsvesen og alls kyns meira vesen. Þetta hafðist allt og ég og Daniel (félagi úr meistaranáminu) röltum með umsóknirnar okkar til hans Everts sem sér um að fara í gegnum þær. Það vantaði eiginlega bara að við Daniel valhoppuðum þetta hönd í hönd, svo fegin vorum við að vera laus við umsóknirnar. Í staðinn þá dembdi ég mér í næstu verkefni en Daniel fór heim að sofa eftir ansi svefnlitla helgi vegna umsóknarskrifanna.

En já, nú er ég smátt og smátt að vakna til lífsins á ný. Svei mér þá, blogg! Verst að ég get ekki farið núna og heimsótt alla þá sem ég ætlaði að heimsækja í sumar en ekkert varð af. Ég fór ekkert vestur á Stað, leit ekki í Skál til Jóhönnu í Mosó, fór ekki aftur norður til að heilsa upp á afa og ömmu og Hlyn og fjölskyldu á Akureyri eða tengdó á Ærlæk og sá afa og ömmu í Sigtúni, MH-vinkonurnar og Stigla ekki nærri eins oft og ég vildi. Sömuleiðis klikkuðu öll útilegu- og gönguferðaplön og daglegar sundferðir. Tjah, þið sjáið að það verður nóg að gera á næsta ári við að bæta upp fyrir sumarfríleysi þessa árs... :P ;)

Og nú er ég búin og búin á því og farin að sofa. Góða nótt 3-)