fimmtudagur, janúar 20, 2005

ekkert er svo með öllu illt að ei boði gott...

Bjarnheiður systir er búin að vera veik síðan á mánudaginn. Eyminginn hefur legið í bælinu með allt að 39°C hita og örugglega að farast úr áhyggjum yfir verkefnaFJALLINU sem hefur hlaðist upp eins og Himalajafjallgarðurinn á meðan hún lá bjargarlaus undir þessari skyndiárás miskunnarlausra hálsbólgukvikinda sem nýttu sér missvefn og skrall vel heppnaðarar skíðaferðar síðustu helgar til hins ýtrasta. En þótt líkaminn sé ofurseldur sýklastríði gildir svo sannarlega ekki það sama um hugann. Og hjá Bjarnheiði systur var hugurinn ákaflega virkur, myndi ég ætla. En þar sem hún hefur ekki smíðað sér bloggsíðu, fær hluti hins frábæra afraksturs hugar hennar að fljóta inn á mína.
ATH. Ef þú ert með harðsperrur í magavöðvunum og vilt ekki reyna á þær, lestu þetta þegar vöðvarnir eru aftur orðnir mjúkir og fínir...

Innlegg Bjarnheiðar:

Sem ég lá með hita drjúgan part úr viku og gat ekki annað fór ég að velta ýmsu fyrir mér - meðal annars því hvernig það nú væri að senda álíka póst og þennan hér að neðan á fólk sem sendir manni leiðinlega FWD: pósta (dæmi um leiðinlega FWD: pósta eru svona "bad-luck-year-if-you-dont-send-it-to-at-least-50-friends-of-yours"-leiðindi... sem geta notabene leitt til þess að maður verði 50 vinum fátækari... ef maður sendir það áfram þ.e.a.s.)


---
EKKI SENDA ÞETTA ÁFRAM!!!

Lúðvík (48) sendi þetta ekki áfram og fann 50-kall á gólfinu á Núllinu!
Jóna (21) sendi þetta ekki áfram og fékk að smakka nýja pastasósu á smakkstandi 10-11!
Rútur (2) fékk senda heim fría prufu af nýju extra-super-ultra-plus bleyjunum!
Arnfríður (93) mundi skyndilega hvar hún hafði lagt frá sér gleraugun!
Draumey (51) fann sína innri gyðju!

Ert þú að hugsa um að senda þetta EKKI áfram...
...á 100-200 þúsund manns? Hey! Þú getur nú gert betur en þetta, ha?!
...á milljón-milljarð manns? Jæja - þetta er bara allt að koma hjá þér
...á NEINN? (einmitt - ekki sálu) Já! Þetta er rétta hugarfarið! Svona leiðinlegan póst og alla hans líka á ENGINN skilið að fá!

Hvernig fékkst þú þá þennan póst?
Jú, hann var sendur AFTUR Á BAK - sem RE: póstur við leiðinlegum FWD: pósti
Ekkert svona aftur, takk.
Góðar stundir...
---

Jæja þá vantar mig bara betrumbætur og niðurrif (dæmi um niðurrif: þetta er alveg ömurleg hugmynd, farðu nú að sofa :P )

Kveðjur frá
Bjarnheiði :)

Þetta er ykkur velkomið að klippa, líma og senda eins og hugsuðurinn stingur upp á.

E.S. Þeir sem ekki vita, þá er Núllið almenningsklósettin í Bankastrætinu og hafa þau sum sé heimilisfangið Bankastræti 0, 101 Rvk.

miðvikudagur, janúar 05, 2005

öflug ýta

Merkilegt hve auðvelt er að ýta hlutunum á undan sér, þegar maður er einu sinni byrjaður á því. Hversu oft ætli ég hafi ekki hugsað eða sagt: „Nei, ég hef ekki sekúndu til þess núna. Geri það um helgina / eftir stóra verkefnið / eftir próf / milli jóla og nýárs / eftir áramót /...“. Kannist þið við þetta? Og þetta á ekki bara við einhver stórverkefni eins og að hreinsa til í hillunum, henda eldgömlum lúðrasveitarnótum í blaðagáminn og hinu blaðadótinu í kassa og upp á háaloft (þar sem það mun hreiðra um sig þar til ég kemst á eftirlaun eða foreldrar mínir flytja), heldur líka eitthvert smotterí eins og að fara í banka og stoppa í sokkabuxur. Verkefnin og smásnúningarnir eru hreinlega orðin rótgróin bak við eyrað á mér eða á hinum og þessum minnismiðanum, vilja einfaldlega ekki strikast út. Ég er orðin svolítið þreytt á þeim...