veisla fyrir bragðlauka og hláturtaugar

Við Sigurður áttum 4 ára parafmæli í gær og ákváðum að fara út að borða og í bíó að sjá Hróa hött í tilefni dagsins. Ótrúlegt en satt þá datt okkur nokkurn veginn það sama í hug (ekkert svo óvanalegt) með nokkurra daga fyrirvara (mjöööög óvanalegt), þannig að við gátum valið veitingastað og bíó, pantað borð og keypt bíómiða (föst sætaskipan) tímanlega.

Í stuttu máli sagt þá var kvöldið yndislegt. Við fengum mjög gott borð út af fyrir okkur á Elysée í Málmey, maturinn var einfaldlega frábær (salatbar, smjörsteiktar tígrisrækjur í forrétt, nautasteik með shitake-sveppum og parmesan í aðalrétt og toblerone-mús með hindberjasósu í eftirrétt), rauðvínið sem pabbi mælti með (við sendum auðvitað vínlistann á sérfræðinginn) átti svo vel við for- og aðalrétt að við sammæltumst um að það væri hverrar krónu virði - a.m.k. ef keypt í ríkinu... ;) - og þjónustudaman okkar var svo indæl að við greiddum henni þjórfé þótt þess þyrfti ekki. Það smellpassaði að þegar við vorum búin að borga þá voru um 25 mínútur þar til bíómyndin byrjaði, en það var akkúrat tíminn sem Sigurður þurfti til að teyma meir en pakksadda Líneyju á lúsarhraða yfir í Entré-bíóið. Hróa hattar myndin var búin að fá svo misjafna dóma að við fórum á hana án nokkurra væntinga. Hún er ekkert meistarastykki, en ég skemmti mér konunglega (þakkaði fyrir hve fljótt sjatnaði í mallakút við það að rölta í bíóið, ég hló svo mikið) og langar til að sjá myndina aftur. Sigurður var að mestu sammála en það fór í taugarnar á honum hversu mikið er tekið beint úr myndinni Gladiator (sami aðalleikari og leikstjóri...) en hann er búinn að horfa svo oft á þá mynd að ég vil meina að hann sé ekki marktækur ;) Loks náðum við strætó aftur til Lundar beint eftir bíóið í stað þess að bíða í allt að hálftíma eins og við höfðum gert ráð fyrir. Yndislegt kvöld í alla staði :)

að spræna bleiku

Í dag eldaði ég rauðrófusúpu. Henni fylgja þær bráðskemmtilegu aukaverkanir að búast má við appelsínugulum, jafnvel skærbleikum lit í klósettskálinni morguninn eftir. Ég bíð spennt ;)

Annars er það helst í fréttum að við Sigurður eigum nú rúm og sofum þ.a.l. ekki lengur á sólskinsgulum svefnsófa og samanbrjótanlegum IKEA-bedda með örþunnri dýnu. Ó, ljúfa líf! Sömuleiðis vorum við að enda við að koma upp gardínum í svefnherberginu. Þá er bara eftir að kaupa sér bókahillur, tvö skrifborð, einn skrifborðsstól, potta, pönnur, fleiri eldhússtóla, meira leirtau, sófaborð, svefnsófa o.s.frv. o.s.frv. Þetta kemur allt með kalda vatninu. Eða öllu heldur fleiri launaumslögum og fleiri IKEA-ferðum.

Reyndar voru rúmkaupin okkar fremur skrautleg. Upphaflega ætluðum við nefnilega að leigja kerru hjá Statoil og reyna að fá lánaðan bíl með dráttarkúlu hjá einhverjum góðum kunningja, en svo kom í ljós að enginn dráttarkúlubíleigandi gat séð af bílnum sínum yfir miðjan daginn. Obbosí. Svo við enduðum á því að leigja stærsta mögulega fólksbílinn hjá Statoil í Lundi til að renna upp í Helsingborg (IKEA í Málmey er að flytja svo það fæst voða lítið þar þessa dagana). Bíllinn reyndist vera Audi A4 skutbíll. Þegar til kastanna kom reyndust tvær dýnur og einn rúmgafl frá IKEA smellpassa inn í Audi-inn hvað hæðina varðar. Mátti ekki vera millimetra þykkara. Glópalán! Afganginum af rúminu og helling af gardínustöngum og fleiru tókst að troða til hliðar við dýnurnar og gaflinn. Tveir kollar komust á gólfið aftur í ásamt öllu smádótinu sem við keyptum í IKEA, bakpokunum okkar og ýmsu fleiru. Tveir eldhússtólar komust einn til hvorrar hliðar í aftursætunum með því að Sigurður stillti pakkanum upp, ég hélt honum uppi og hann skellti hurðinni í snatri. Úje. Þá var eftir að festa skottlokið niðri. Það tók heillangan tíma að finna út úr því þ.s. það var eiginlega ekki hægt að krækja neins staðar í það. Audi er sem sé ekki hugsaður til flutninga, heldur til að vera lúxusbíll. En það hafðist á endanum með heilmiklu kollaklóri, humm-i og ha-i. Þá var yfirdýnan eftir og ökumannssætið of framarlega til að Sigurður gæti ekið. Hann tróð sér því í farþegasætið fram í með dýnuna samanpressaða í fanginu, svo þétt að hann gat varla andað almennilega inn. Ég held enginn hafi fyllt þennan bíl jafn rækilega og við gerðum. Svo ókum við af stað í hellidembu - það kom þetta líka rosalega skýfall rétt eftir að ég tróð yfirdýnunni á eftir Sigurði og skellti hurðinni á eftir. En þá kom babb í bát, því ég vissi ekki hvaða leið átti að fara til að koma sér til baka til Lundar og það voru engin skilti til að hjálpa. Þar að auki þurfti ég að nota Sigurð sem hægri hliðarspegil. Við enduðum því fyrst á hraðbrautinni upp til Ängelholm, sem sé í þveröfuga átt en við ætluðum. Út af hraðbrautinni, stoppa, kíkja á kort, horfa í kring, finna álitlegt skilti... Af stað héldum við á ný og í þetta sinn í rétta átt. Og allt í einu spratt upp hvítt skilti með "E20 S, E6 S". Sem betur fer var enginn bíll hægra megin við mig því ég þurfti að skipta strax um akrein til að elta skiltið áður en Sigurður gat tékkað. Fjúh. Og svo gekk vandræðalaust að elta uppi þessi hvítu skilti þar til við loks komumst á E20/E6 hraðbrautina niður eftir til Lundar. Við skulum segja að Sigurður hafi verið svaka mjög rosalega feginn að komast út úr bílnum þegar heim kom.

Smá pæling í lokin, svona þegar ég les síðasta pistil. Við Sigurður áttum bæði afmæli í ár á föstudegi og bæði urðum við 25 ára. Hvorugt okkar hélt partý. Það læðist að mér sá grunur að við séum svolítið spes... ;)

epli

Hvað skal gera við þrjú risastór jónagoldepli sem eru orðin aðeins of hrukkótt til að vera girnileg, en þó ekki farin að rotna/mygla? Baka köku! Ég hringdi í ömmu í Sigtúni og fékk uppskriftina að hinni óbrigðulu eplaköku frú Madsen og snaraði fram tveim dýrindis eplakökum í gær. Amminamminamm... og ekki er verra að eplakaka er eitt besta tilefnið til þess að þeyta helling af rjóma ;)

notalegheit, hangilæri og gönguskíði

Ég var ekki í neinum tíma í háskólanum í gær og fannst ég hafa ósköp lítið að gera (sem er auðvitað ranghugmynd, það er fullt að gera, bara ekki brjálæðislega hryllilega mikið að gera...). Þar sem ég átti erindi austur í bæ klukkan ellefu, þá hringdi ég í ömmu og afa í Sigtúni og athugaði hvort ég mætti ekki kíkja í hádegismat. Það voru jú að verða tvær vikur síðan ég sá þau síðast. Þar beið mín steiktur fiskur, hrásalat og notalegheit. Það var meira að segja svo notalegt að ég nennti ekkert að fara strax eftir matinn og fann mér það til afsökunar að "leika" mér að ljósmyndaprentaranum ásamt afa. Ég hafði nefnilega tölvuna með, svo í stað þess að prenta beint út úr myndavélinni þeirra, þá skelltum við myndunum á tölvuna mína og prentuðum nýjustu myndirnar með jöfnum, hvítum kanti, afa til mikillar ánægju. Amma bættist síðan í hópinn til þess að setja myndirnar í myndaalbúmið og skrifa myndatexta.

Um hálffimm í gær fékk Sigurður að vita að það væri búið að skella kjötfjalli ofan í pappakassa og senda suður, Flytjandi væri kominn með hann í afgreiðsluna hérna fyrir sunnan. Hann skrapp að ná í hann. Pappakassinn var auðvitað ekkert lítill, raunar á við 2/3 af frystinum okkar. Í honum leyndist, innan um helling af lambalærissneiðum, -kótelettum og -hrygg, þetta líka fallega og flennistóra hangilæri. Svei mér þá, við héldum fyrst að það kæmist ekki einu sinni inn í frystinn. Það reyndar gekk, en þá komst hin frystivaran ekki fyrir... Svo þá var hafin leit að frystiplássi - hjá pabba og mömmu, auðvitað. Ojú, lærið rétt svo passaði inn í frystiskápinn þeirra. Um leið var ákveðið að lærið yrði matreitt hjá þeim, því við eigum ekki græjur til að elda svona flykki ;) Meðan Sigurður hringdi í móður sína til að þakka fyrir okkur (og reyndar aðallega spyrja hvernig í ósköpunum þeim hefði dottið í hug að senda svona stórt hangilæri... ;D) náðum við pabbi í gönguskíðin hennar Bjarnheiðar niður í kjallarageymslu svo ég gæti tekið þau með vestur eftir.

Núna áðan skellti ég mér á gönguskíðin inn Skerjafjörð að Skeljanesi og svo til baka út á Ægissíðu. Það var einfaldlega dásamlegt! Laaaanga lýsingarorðið úr Mary Poppins á einstaklega vel við hérna - supercalifragilisticexpialidocious ;) (þekkir einhver íslensku þýðinguna á orðinu?) Verst að ég man akkúrat núna að ég gleymdi að teygja á. Ojamm. Eeen ég vandaði mig mikið við að rétta úr öxlunum meðan ég skíðaði, mamma 0;) Farin í sturtu...

að borða sér til óbóta

Við Sigurður fórum á villibráðarhlaðborðið í Perlunni í kvöld til þess að fagna því að hann fékk afhent í gær verðlaun úr Verðlaunasjóði Guðmundar P. Bjarnasonar frá Sýruparti fyrir afburða námsárangur á B.S.-prófinu (húrra fyrir Sigurði!!! :D). Úff, talandi um ofát! Það fyrsta sem ég gerði við komuna heim var nokkuð sem velflestir kvenmenn kannast vel við - dreif mig úr sokkabuxunum ;) Það næsta var að skríða undir sæng svo eymingja magagreyið fengi að vinna í friði. Sigurður hreinlega þorði ekki að leggjast upp í rúm af hættu á að geta ekki staðið á fætur aftur... Já, þetta hlaðborð þeirra í Perlunni er hættulega gott og úr svo mörgu að velja að maður verður ágætlega saddur bara af súpunni og forréttunum. Kjamms mjamms smjatt. Við borðuðum mögulega fyrir alla vikuna á þessu eina kvöldi. Alla vega glottum við þegar stúlkan í fatahenginu spurði hvort okkur vantaði leigubíl, því þrátt fyrir að hvorugt hefði bragðað vín, þá vorum við eiginlega bæði óökufær sökum ofáts ;D

Annars leið helgin við margt annað en lærdóm, því foreldrar og báðar systur Sigurðar komu á föstudagskvöldið. Við buðum þeim fjórum, Magga kærastanum hennar Hörpu og mömmu (pabbi er úti í Aþenu að "olíumálaráðherrast") í mat á sunnudagskvöldið. Fyrsta matarboðið hér á Eggertsgötunni :) Og jamm, átta manns í mat er algert hámark. Við fengum nokkra diska, hnífa og gaffla og kökugaffla lánaða hjá mömmu, notuðum alla stóla sem til voru og skeyttum litla skrifborðinu sem Sigurður notar við endann á eldhúsborðinu. Hehe, og notuðum gömul gluggatjöld frá mömmu (sem ég var nýbúin að ræna nokkrum bandspottum úr) sem borðdúk :D Ofan í fólkið runnu ljúflega 2,5 kíló af nauta- og folaldapiparsteik ásamt átta risastórum bökunarkartöflum, piparsósu og stórri skál af salati. Mamma sá um eftirréttinn, þ.e. gúmmulaðigómsæta gulrótaköku. Svo má segja að Jón Dór (pabbi Sigurðar) hafi séð um skemmtiatriðin því hann er snilldarsögumaður (að öðrum gestum ólöstuðum). Vel valdar Torfasögur eru hápunkturinn :D Þessi máltíð var eiginlega upphitun fyrir hlaðborðið í kvöld því bæði héldum við Sigurður að við hefðum etið yfir okkur þarna á sunnudaginn. Ehm, svo var ekki miðað við núna ;)

uppskrift

Jæja Kristín, þá er bara að vinda sér í Bónus, kaupa íslenska tómata á kostakjörum og láta svo hendur standa fram úr ermum! Ger svo vel: tómatsósuuppskriftin ;)

veðmál

Hér á GFZ finnst fólki gaman að veðja. Og ef það er engin heimsmeistarakeppni til að veðja um, nú þá er bara fundið eitthvað annað til að veðja á. T.d. hversu mikinn þrýsting þurfi til að einhver sprunga opnist. Erum við að tala um samansafn af jarðeðlis- og jarðfræðingum? Já! ;) Veðpotturinn bauð svo upp á bjór, rauðvín og grillmat. Kvöldið í kvöld var frátekið fyrir þá veislu. Í dag hefur rignt nær stanslaust frá því fyrir hádegi. En fyrst það stytti upp þannig að hægt var að kveikja upp í grillinu, þá var ekkert til að stöðva sælkerana og bara staðið yfir grillinu með regnhlíf ;) Fólkið hér er nú alger snilld :D

vömbin kýld

Afmælisgjöfin okkar Bjarnheiðar í ár var út að borða með kærastanum. Bjarnheiður nýtti sýna gjöf úti í Prag um páskana á frönsku veitingahúsi við mikla lukku. Við Sigurður vorum hins vegar að koma frá því að nýta okkar hlut, sem var gert í Perlunni. Þetta var alveg frábært :) Ofboðslega góður matur og nóg af honum. Við fengum okkur fjögurra rétta tilboðið sem nú er í gangi: Humarsúpa með grilluðum kóngarækjum, pönnukaka með sveppafyllingu, steikt/grillað lambafillet og -lund og vanilluskyr með pistasíufrauði og melónusorbet í eftirmat. Úff, ég sprakk úr seddu undir lok aðalréttarins - en við einfaldlega skiptum á diskum *dúddúrú* ;) Svo er nú alltaf hægt að renna eftirréttinum niður :D Þjónustan var prýðileg, ekki uppáþrengjandi en alltaf til staðar. Það voru auðvitað fáir gestir á þriðjudagskvöldi í lok apríl, svo þetta var einstaklega notalegt. Eini mínusinn var spes tónlist, þ.e. bylgjandi tenór og svo skömmu síðar rífandi stuðlag, tenórinn á ný og seinna "hljómborðssönglag". Öööö... ;) Perlan fær 4½ stjörnu af 5, mikið hrós og kærar þakkir.

Ef þið eruð tilbúin til að greiða 5900,- kr fyrir velútilátna og gómsæta máltíð (bætið 750,- kr við til að fá rauðvínsglas með lambinu), þá eru 4 réttir í Perlunni málið!