uppskrift

Jæja Kristín, þá er bara að vinda sér í Bónus, kaupa íslenska tómata á kostakjörum og láta svo hendur standa fram úr ermum! Ger svo vel: tómatsósuuppskriftin ;)

tómatsósa

Jú jú, rétt til getið. Hin árlega tómatsósa mallar núna í risapottinum hans pabba. Ég fékk sum sé ódýra íslenska tómata í Bónus um daginn og fékk því pottinn góða og töfrasprotann lánaðan á Laugarnesveginum (þangað sem pabbi og mamma eru nú flutt) en fór að auki óskammfeilinni ránshendi um kryddskápana og -kassana (þau lifa að hálfu í kössum enn sem komið er; þetta er allt að koma...). Reyndar virðist manni að það þurfi bara að segja: "Þurfið þið nokkuð...", og svarið kemur áður en maður lýkur setningunni: "Nei nei, við þurfum ekkert á þessu að halda, endilega taktu það". Þau eru sum sé að drukkna í dóti. En þau eru alla vega búin að tæma á Laugalæk, þar hanga einungis gluggatjöld uppi, auk þess sem einn sparibaukur með Tinna og Kolbeini kaftein verður skilinn eftir. Litla skottan sem mun flytja inn ásamt foreldrum sínum rak nefnilega augun í þennan forláta sparibauk þegar hún fékk að kíkja á nýja heimilið núna seinni part sumars. Hún missti meira að segja áhugann á hinu mjög svo spennandi háalofti í nokkrar sekúndur. Hnátan reyndist með nýtilkomið æði fyrir Tinna og félögum eftir að hafa horft myndbönd með þeim heima hjá afa sínum og ömmu. Það var því samið um það í snatri að sparibaukurinn myndi fylgja húsinu ;) Annars ku þessir sparibaukar vera þeir vinsælustu sem bankarnir hafa nokkru sinni dreift til landans. Skjóta Georgi, Króna og Krónu, hvíta bangsanum í Landsbankanum (hét hann eitthvað?), Paddington o.s.frv. o.s.frv. ref fyrir rass. En þar sem ég hef ekki snefil af sölumannsgenum í mér, þá gaf ég frekar 5 ára ókunnri stelpu með Tinna-æði baukinn minn heldur en að bjóða hann upp á eBay...

hollíhú

Jæja, kvefið á braut og allt að verða vitlaust í skólanum. Auðvitað. Pabbi og mamma eru líka alveg á kafi að klára að flytja. Eiga að afhenda lyklana á miðvikudaginn eftir viku. Og endalaust fleiri staðir með endalaust meira af bráðnauðsynlegum og ónauðsynlegum og veit-ekki-nauðsynlegum hlutum. Það er erfitt að flytja. Sérstaklega þegar verið er að minnka við sig. Úffpúff.

Það er annars greinilega sama hvort afmæli ber upp undir lok annar, eins og hjá mér, eða í upphafi annar, eins og hjá Sigurði. Skólinn gleypir daginn. Já, Sigurður á afmæli í dag og dagurinn hefur bara farið í lærdóm, rækt, kvöldmat og meiri lærdóm. En, skítt með það. Við förum þá bara kannski út að borða um helgina. Eða þá næstu. Eða bara rétt eftir jólapróf. Eða eftir áramót. Eða... kannski bara næsta sumar? Alla vega hefur okkur tekist að fresta út-að-borða-ferð alveg frá jólum og fram yfir mitt sumar. Jú, við erum snillingar.

haustlægð og haustkvef

Jebbs, það fór eins og við óttuðumst: Ég tók við kvefbakteríunum hans Sigurðar og þær héldu enn villtara partý í mér en honum. Allt eins og venjulega. Meðan hann þarf að berjast við fullan haus af kvefi og 50-80% afkastagetu í 3-4 daga og smá eftirköst í aðra 3 daga, þá þarf ég að berjast við 0-50% afkastagetu og 14 klst svefnþörf í 3-4 daga (mögulega allt að 6 dögum) auk eftirkasta. Arg. Annars er þetta hefðbundna haustkvef greinilega að ganga, því meir en annar hver maður kepptist við að sjúga upp í nefið þarna í þessum eina fyrirlestri sem ég sat í gær og einn meira að segja gekk svo langt að snýta sér (nei, það var ekki þýska stelpan). Jú, ég reyndar líka, en ég stakk af út úr stofunni til þess arna þegar flóðgáttir nebbans brustu. Spurning hvernig þeirri þýsku hafi liðið þarna innan um okkur Íslendingana. Í Þýskalandi tíðkast nefnilega að snýta sér í tíma og ótíma en það að sjúga upp í nefið er eiginlega bannað, telst a.m.k. svaka lélegir mannasiðir, öfugt við normið hérna í norðri þar sem maður notar frekar nefsogið og vasaklúturinn frekar upp á punt eða rétt aðeins til að fanga það sem hótar að leka út á næstu sekúndu.

Spurning hvort þetta kvef sé eitthvað í tengslum við fyrstu alvöru haustlægðina? Tæpast. Það er bara komið haust. En ég hafði a.m.k. prýðisafsökun fyrir að fara ekkert út í þessa hraustlegu rigningu í dag.

fjúhh

Já, ég er fegin að hafa ekki farið í fleiri áfanga á þessari önn fyrst ég er í mál&tegur hjá Ragnari og safneðlisfræði hjá Þórði. Ragnar lætur mann sitja sveittan við ofvaxna dæmaskammta að reikna hvert dæmið á fætur öðru en Þórður, tjah, tökum bara dæmi: ég var 5-6 klst í dag að reikna 1 dæmi... af 4 (sem á að skila, en í heild eru dæmin 7). Mér líður eins og sigurvegara heimsins eftir að hafa klárað þetta eina dæmi (en af fenginni reynslu verður það í lok námskeiðsins örugglega "trivielt" eins og menn segja hér, á íslensku útleggst það sem "fáfengilegt", "augljóst", "ekki þess virði að eyða miklu púðri í" eða "með eindæmum auðvelt").

ofbeldi - nei takk!

Við Sigurður renndum suður Lækjargötuna rétt eftir hádegið í dag og stöðvuðumst á rauðu ljósi. Við Lækjartorgið biðu m.a. maður og kona. Ég veitti þeim sosum enga eftirtekt fyrr en maðurinn vindur sér að konunni og atast í henni, slær hana tvisvar utan undir eða þykist a.m.k. gera það (sá það ekki nógu vel) og er eitthvað æstur og reiður. Sem var þó ekkert í samanburði við mig því í þessu kom grænt ljós og ég bað Sigurð vinsamlegast að renna þarna upp að (enginn strætó í nánd og ekkert af því fólki sem var þarna sýndi nein viðbrögð - grr), steig út úr bílnum og hellti mér yfir manninn á ensku. Sá sum sé þegar ég steig út úr bílnum að þetta voru ekki Íslendingar, heldur líkast til Tyrkir eða Norður-Afríkubúar eða frá því svæði. Sagði manninum hreint út að svona gerði maður ekki. Eitthvað sagði hann án þess að líta á mig á ókunnu tungumáli en konan hrökk þá í gang (þau voru greinilega samferða, hjón eða systkin eða álíka) og virtist eitthvað þýða það sem ég sagði. Alla vega sagði hún eitthvað við hann ákveðin á svip og þótt maðurinn virtist ekki skilja mig var hann þó lúpulegur. Eftir nokkur fleiri orð úr mínum yfirfulla reiði- og hneykslunarbrunni datt loks upp úr manninum eitt "OK". Þá sýndist mér konan vera komin með eitthvað aukið sjálfstraust, ég þakkaði manninum fyrir og kvaddi. Nú vona ég bara að ég hafi ekki gert illt verra, því ekki þekki ég menningu þeirra eða hvert tilefni "handaveifinga" mannsins var. En ofbeldi líð ég einfaldlega ekki. Verst þótti mér að sjá að enginn í grennd um fólkið brást á nokkurn hátt við. Varð hugsað til þessa Spegils-þáttar úr síðustu viku sem fjallar m.a. um "bullumenningu" (pistillinn byrjar þegar um 2/3 eru liðnir af þættinum, ath sérstaklega um 3/4, frásögnina um reynslu Jeremy Vine).