haustlægð og haustkvef

Jebbs, það fór eins og við óttuðumst: Ég tók við kvefbakteríunum hans Sigurðar og þær héldu enn villtara partý í mér en honum. Allt eins og venjulega. Meðan hann þarf að berjast við fullan haus af kvefi og 50-80% afkastagetu í 3-4 daga og smá eftirköst í aðra 3 daga, þá þarf ég að berjast við 0-50% afkastagetu og 14 klst svefnþörf í 3-4 daga (mögulega allt að 6 dögum) auk eftirkasta. Arg. Annars er þetta hefðbundna haustkvef greinilega að ganga, því meir en annar hver maður kepptist við að sjúga upp í nefið þarna í þessum eina fyrirlestri sem ég sat í gær og einn meira að segja gekk svo langt að snýta sér (nei, það var ekki þýska stelpan). Jú, ég reyndar líka, en ég stakk af út úr stofunni til þess arna þegar flóðgáttir nebbans brustu. Spurning hvernig þeirri þýsku hafi liðið þarna innan um okkur Íslendingana. Í Þýskalandi tíðkast nefnilega að snýta sér í tíma og ótíma en það að sjúga upp í nefið er eiginlega bannað, telst a.m.k. svaka lélegir mannasiðir, öfugt við normið hérna í norðri þar sem maður notar frekar nefsogið og vasaklúturinn frekar upp á punt eða rétt aðeins til að fanga það sem hótar að leka út á næstu sekúndu.

Spurning hvort þetta kvef sé eitthvað í tengslum við fyrstu alvöru haustlægðina? Tæpast. Það er bara komið haust. En ég hafði a.m.k. prýðisafsökun fyrir að fara ekkert út í þessa hraustlegu rigningu í dag.