tómatsósa

Jú jú, rétt til getið. Hin árlega tómatsósa mallar núna í risapottinum hans pabba. Ég fékk sum sé ódýra íslenska tómata í Bónus um daginn og fékk því pottinn góða og töfrasprotann lánaðan á Laugarnesveginum (þangað sem pabbi og mamma eru nú flutt) en fór að auki óskammfeilinni ránshendi um kryddskápana og -kassana (þau lifa að hálfu í kössum enn sem komið er; þetta er allt að koma...). Reyndar virðist manni að það þurfi bara að segja: "Þurfið þið nokkuð...", og svarið kemur áður en maður lýkur setningunni: "Nei nei, við þurfum ekkert á þessu að halda, endilega taktu það". Þau eru sum sé að drukkna í dóti. En þau eru alla vega búin að tæma á Laugalæk, þar hanga einungis gluggatjöld uppi, auk þess sem einn sparibaukur með Tinna og Kolbeini kaftein verður skilinn eftir. Litla skottan sem mun flytja inn ásamt foreldrum sínum rak nefnilega augun í þennan forláta sparibauk þegar hún fékk að kíkja á nýja heimilið núna seinni part sumars. Hún missti meira að segja áhugann á hinu mjög svo spennandi háalofti í nokkrar sekúndur. Hnátan reyndist með nýtilkomið æði fyrir Tinna og félögum eftir að hafa horft myndbönd með þeim heima hjá afa sínum og ömmu. Það var því samið um það í snatri að sparibaukurinn myndi fylgja húsinu ;) Annars ku þessir sparibaukar vera þeir vinsælustu sem bankarnir hafa nokkru sinni dreift til landans. Skjóta Georgi, Króna og Krónu, hvíta bangsanum í Landsbankanum (hét hann eitthvað?), Paddington o.s.frv. o.s.frv. ref fyrir rass. En þar sem ég hef ekki snefil af sölumannsgenum í mér, þá gaf ég frekar 5 ára ókunnri stelpu með Tinna-æði baukinn minn heldur en að bjóða hann upp á eBay...