þreytt

Jæja, þetta hefur verið langt og mikið bloggfrí hjá mér. Best að grípa upp þráðinn þar sem frá var horfið.

Jólin liðu ljúf og góð í faðmi fjölskyldunnar. Að kvöldi annars í jólum flugum við Sigurður norður til Akureyrar þar sem við mættum Hörpu systur hans og skiptumst á bíllyklum við hana - hún fékk lykilinn að eigin bíl hjá okkur en Sigurður tók við lyklum að bíl foreldranna af Hörpu. Hún tók vélina til baka til Reykjavíkur, Sigurður skutlaði mér upp í Grundargerði til afa og ömmu og ók svo áfram austur í Öxarfjörð.

Það var gott að komast í rólegheitin hjá afa og ömmu. Verst að ég var með eitthvert kvefslen og slappleika síðustu 1-2 dagana, en hvað um það, ég smitaði hvorki afa né ömmu, náði að spila við þau manna, missti ekki matarlystina og gat því borðað á mig gat af matnum hennar ömmu, hitti Boggu og Boga (hrikalega langt síðan ég sá þau síðast!), naut þess að sitja og rabba við fjölskylduna í Ásabyggð o.s.frv. Ég tók svo rútuna til Ærlækjar 30. desember, var skutlað heim í hlað meira að segja :) Þar tók við meiri afslöppun og át, smá fjárhúsastúss, pínkulitlir hvolpar (voru eiginlega enn of litlir til að vera með eitthvert fjör, en þeim mun meiri krútt ;) ), heitapottslega, gítarplokk (Sylvía er í fullum gangi með að pikka upp hvert lagið á fætur öðru), flugeldar, nýtt ár, göngutúrar. Einfaldlega ofurnotalegir dagar hjá tengdó.

Við brunuðum suður (þ.e. "brunuðum", færðin bauð ekki upp á mikinn hraða) á gamla góða hvíta Legacy 3. janúar, beint í matarboð hjá Gullu og Óla Hauki. Þ.e.a.s. ég, Bjarnheiður, pabbi og mamma fórum þangað, en Sigurður var hálfslappur enn á ný og ákvað að taka því rólega heima. Spes kvef. Daginn eftir efndum við Bjarnheiður jólagjöf okkar til Matthíasar og Bjarka, þ.e. vörðum heilum degi með þeim. Við kíktum á stóra Íslands-líkanið í ráðhúsinu (að vísu bara inn um gluggann - þar opnaði ekki fyrr en kl 12! :P), röltum í kolaportið fyrir pabba á leiðinni upp í Þjóðmenningarhúsið til að sjá sýningu um Surtsey. Sú sýning gerði töluverða lukkur hjá strákunum, sem var reglulega gaman. Við fórum svo heim á Laugarnesveg í hádegismat og spiluðum Cluedo, skelltum okkur í diskókeilu í Öskjuhlíðinni og stunduðum m.a. pictionary af miklum móð fram undir kvöldmat þegar Baldur og Birte komu. Pabbi klikkaði ekki í matargerðinni frekar en fyrri daginn. Svo lauk góðum degi. Ég var reyndar svo þreytt að ég held ég hafi sofnað um átta eða níu og sofið til að verða ellefu. Úbbs! Uppsöfnuð þreyta eftir aksturinn og slakan svefn.

Eftir heilmikið snatt í Reykjavík, flugum við Sigurður aftur út til Lundar á sérlega ókristilegum tíma að morgni þrettándans. Við tóku síðustu skref flutninganna milli Spörtu og Sunnanväg og svo var maraþonpróflestur og vinnufundur að auki hjá mér (en ég fór bara í eitt próf en ekki tvö eins og Sigurður og þurfti ekki að halda neinn fyrirlestur). Einhvern veginn flaug tíminn út í buskann og allt í einu var kominn brottfarardagur hjá Sigurði, 19. janúar. *Væææl...* Með einstökum hæfileikum mínum tókst mér reyndar að kaupa mér um korter aukalega með honum, en ég sem sé slapp ekki út úr lestinni sem hann tók frá Lundi (hjálpaði til við að bera inn farangurinn, heilt hjól er enginn smáfarangur...) áður en dyrnar lokuðust og sat því föst þar (miðalaus) þangað til í Málmey. Dúbbídú...

Síðan hef ég reynt að vinna eins og brjálæðingur. Það gengur ágætlega, en á morgun ætla ég að útrétta aðeins eftir venjulegan vinnutíma og mun því borða kvöldmatinn heima, svona til tilbreytingar (hef haft með mér afganga til að hita upp síðustu tvo daga). Svo er planið að halda áfram þessari vinnuhörku með einum frídegi í viku, eða svona þar til kroppurinn (aðallega heilinn) vælir um of yfir meðferðinni, þá endurskoða ég skipulagið. Ætlunin er sem sé að koma meistaraverkefninu frá sem fyrst með þessari árlegu ógurlega girnilegu gulrót: sauðburður í lok maí! Í ár bætist við ein öllu meiri, þ.e. Sigurður Ægir Jónsson. Það sem setur strik í reikninginn er að ég er ennþá í einum áfanga sem er langt í frá búinn (verkefni, fyrirlestur, tvær verklegar æfingar með tilheyrandi skýrslum, skiladæmi) en á að klárast fyrir lok mars. Þetta er aðalástæðan fyrir brjálæðisplaninu. Ég skal samt lofa að slaka á áður en geðheilsan er horfin og sömuleiðis ætla ég að borða eins og fíll svo ég hrynji nú ekki í sundur (í alvöru, ég ætti að láta tékka hvort ég sé með orma eins og tengdafjölskyldan benti á að þau væru löngu búin að gera ef ég væri búfé... ;) ).

En nú er ég ógurlega þreytt og ætla í bólið. Ætli ég bloggi ekki næst um þessa kostulegu íbúð sem ég leigi herbergi í og sömuleiðis lauma að einni Svía-staðreynd. Þær eru ekkert búnar þótt ég hafi tekið mér frí ;) Þið minnið mig á ef ég virðist ætla að gleyma þessu...