mánudagur, janúar 26, 2009

lúxusíbúð

Ég minntist eitthvað á að lýsa "höllinni" sem ég leigi herbergi í. Sömm sé, þetta er lítið herbergi, um 12 fermetrar að stærð, í 3ja herbergja íbúð (þ.e. 3 herbergi og eldhús). Konan sem leigir mér herbergið, Birgitte, býr í stærsta herberginu (þó undir 20 m2) og svo býr indæll Indverji í því þriðja, sem er álíka stórt og mitt herbergi. Baðherbergin eru tvö. Annað er einkaklósett Birgitte og hitt samnýtum við Indverjinn (veit ekki alveg hvað hann heitir), nema hvað við notum öll þrjú baðkarið/sturtuna sem þar er. Milli allra þessara herbergja, þ.e. herbergis Birgitte, herbergis Indverjans, baðherbergisins, einkaklósettsins, eldhússins og herbergisins míns er þröngur L-laga gangur (forstofa innifalin í honum).

Jæja, þá er komin svolítil yfirsýn yfir íbúðina. Þá er að byrja á skondnu atriðunum við hana. Íbúðin er í stuttu málli sagt úr sér gengin. Síðan ég flutti hingað hef ég myndað mér þá skoðun að Birgitte sé sérlega indæl manneskja en eigi við "sjúkdóminn" framtaksleysis magnum að stríða. Hún hefur búið hérna lengi. Leigði íbúðina framan af, en keypti hana fyrir 1-2 árum. Þegar maður leigir íbúð, þá gerir maður athugasemdir ef eitthvað þarf að laga eða endurnýja sökum elli, sérstaklega þegar maður býr þar ekki bara tímabundið. Það virðist Birgitte hafa gert í aaaafar takmörkuðum mæli. Eftir að hún eignaðist íbúðina sjálf hugsa ég að enn ólíklegra sé að nokkuð gerist, því nú þarf hún jú að redda hlutunum sjálf.

Tökum dæmi. Eldavélin hérna er prýðilegur gripur með víðum ofni. Hins vegar er hún eins og flest gömul rafmagnstæki komin með eigin sál og því þarf að læra nokkur trikk. Það þarf sem sé borðhníf eða eitthvað álíka til að tjónka við barnalæsinguna á ofninum svo hann opnist. Sömuleiðis ef maður vill stilla hitann á ofninum eitthvað hærra en 50°C, þá snýr maður ekki takkanum. Nei, maður tekur takkann af, opnar skúffu, nær í litla töng og notar hana til að snúa járntittinum sem eftir stendur þegar takkinn er kominn af. Svo þarf að máta við takkann hversu hátt hitinn er kominn. Þetta er vegna þess að grópin í takkanum fyrir járntittinn er lúin og gefur eftir þegar maður vill hækka hitann. Stuð. Ætla að athuga hvort ekki sé hægt að fá annan takka, því ég treysti Birgitte til að finnast það of erfitt.

Fleiri dæmi? Jú jú, baðkarið er þannig að ef maður færir þungann á öðrum fæti frá hæl og fram í táberg þá rymur það og stynur með miklum málmhljóðum. Þið getið ímyndað ykkur sinfóníuna sem hljómar þegar maður tekur stígur í það eða upp úr því. Þetta er sem sé svona baðkar sem er venjulega með flísalögðum kanti meðfram a.m.k. þrem hliðum. En nei, það stendur eitt og óstutt á gólfinu. Anginn litli. Við hérna, öll þrjú, notum sturtuna en látum alla jafna ekki renna í bað. Samt er enginn sturtuhaldari, bara hausinn. Jei.

Aðeins fleiri dæmi? Endilega. Íbúðin er veggfóðruð með einhverju mjög einföldu pappírsveggfóðri. Frammi á gangi má sjá þess greinileg merki að hér hafi einhvern tíma búið köttur, því viðkomandi hefur notað tvo "veggrenninga" milli herbergja sem klórustaur. Þar af leiðandi er veggfóðrið þar rifið og tætt og eiginlega næstum horfið frá gólfi og upp í um 80 cm hæð. Eitthvað segir mér að þetta sé búið að vera svona lengi...

Það má alveg halda áfram að lýsa eldhúsinnréttingunni (eldri en 60 ára, ekki spurning), baðskápnum, hillunum fyrir utan herbergisdyrnar hjá mér (sem þrengja þær talsvert því þær eru fullar af vínylplötum á báða bóga) o.s.frv. Læt hér samt staðar numið. Og þó, gleymdi að minnast á hve illa einangruð þessi blokk er, bæði hvað hljóð og varma varðar. Herbergið mitt er við hliðina á eldhúsinu og ef einhver er þar að bardúsa eitthvað, þá hljómar það eins og ég búi í eldhúsinu (sem betur fer nota þau Birgitte og Indverjinn eldhúsið mjög takmarkað snemma á morgnana og seint á kvöldin...). Þegar farið er í sturtu, en baðherbergið er næstum í hinu horni íbúðarinnar, þá heyri ég það mjög vel. Bæði vatnsniðinn og svo auðvitað sönginn í baðkarinu. Gleðitónlist ;) Loks, fyrir utan að veggirnir virðast halda varmanum illa inni í húsinu, þá hefur einhver snillingur verið að spara þéttilistann við að þétta gluggana svo það blæs alltaf ferskt, en kalt, loft inn um eitt hornið á glugganum hjá mér. Það kemur sér reyndar vel, því þá hef ég alltaf sæmilega gott loft á nóttunni (það er ekki hægt að hafa gluggann opinn á nóttunni því ég er á jarðhæð og það er engin læsing á glugganum). Lán í óláni.

Samantekt: Ef við Sigurður keyptum þessa íbúð, þá myndi hann byrja á því að rífa allt út úr henni, veggfóðrið og gólfdúkinn auðvitað með, og gera hana svo upp. Basta. Samt finnst mér voðalega notalegt að búa hérna. Myndi helst vilja fá öflugri matvörubúð í nágrennið...

Smelli inn myndum af herberginu við tækifæri. Þarf bara að ná þeim úr myndavélinni, en klukkan er því miður orðin of margt fyrir svoleiðis bras. Yfir-og-út.

Engin ummæli: