komin heim fyrir viku...

... og er þá ekki kominn tími til að láta heyra af sér? Hugsa það.

Hóf kapphlaup við nóttina að kvöldi þriðjudagsins 10. júlí og rústaði henni. Við náðum meira að segja í skottið á sólinni sem skein sterkt í augun uppi í háloftunum en heldur mildar þegar við vorum lent, tæpum hálftíma fyrir miðnætti. Fékk hjartanlegar móttökur frá langþráðum Sigurði sem beið mín fyrir utan tollinn. Komum í bæinn um eittleytið og gæddum okkur á brauði frá mér (afgangs nesti) og súkkulaðiköku og ís. Kjamms-mjamms-mjúmms. Sváfum fram eftir í samræmi við langa vöku og mættum í vinnu daginn eftir, eiginlega rétt mátulega fyrir hádegismatinn ;) Síðan þá hafa dagarnir liðið við símtöl og heimsóknir til ættingja og vina, dagsferð með hinni þýsku Friederike Koch (83 ára, hörkukerling ;) ) til Borgarness og Reykholts, töskutæmingu, verslunarferð, gönguferð upp á Esju, kökuát (pabbi átti afmæli í fyrradag) og grill. Algert sældarlíf sem sé.

Það er gott að vera komin heim.