alveg á milljón

Júbb, það er kominn tími á (langt) blogg. Ætli ég breyti ekki ofurlítið til og byrji á byrjuninni! Sum sé, Sigurður fór í vinnuferð á norðausturhorni landsins (hálendi meðtalið) vikuna áður en við fengum lyklana að paríbúðinni okkar afhenta. Það þýddi að hann kláraði að pakka öllu fyrir flutninginn áður en hann fór í ferðina og við fórum ofurlítið á haus í að þrífa íbúðina þeirra Palla. Nújæja, ég rétt slapp til að ná í íbúðarlyklana fyrir kl fjögur föstudaginn 17. ágúst (neibb, ég kann ekki nógu vel á þessa föstudagsumferð :P ). Seint um kvöldið komu svo Sigurður og vinnufélaginn Jón Ottó dauðþreyttir í bæinn með rúm (var í geymslunni heima hjá Sigurði á Ærlæk) á toppnum á vinnubílnum. Þegar því hafði verið skverað inn í íbúðina komust lúnir menn fljótlega í langþráða sturtu og mjúkt rúm með sæng og kodda í. Helgin flaug svo hjá við flutninga og þrif og flutninga og þrif o.s.frv. með góðri hjálp Hörpu systur Sigurðar og pabba og mömmu. Eftir vinnu héldu flutningarnir áfram og svo hið gífurlega mikla verk sem kallast að-koma-sér-fyrir.

Til þess að ná aftur smá skammti af eigin geðheilsu eftir þessa törn, þá brunuðum við Sigurður norður á Ærlæk strax eftir vinnu núna síðasta fimmtudag. Þar slöppuðum við af, fórum í dagsferð um þjóðgarðinn (Dettifoss að vestan, Hólmatungur, Hljóðaklettar, Vesturdalur) á fjórum hjólum og tveim jafnfljótum til skiptis, bökuðum pítsur, fórum í heita pottinn, röltum meðfram Brunná þar sem Sigurður var í vandræðum með að fá mig áfram vegna fagurblárra berja í hrönnum, nutum töðugjalda (nýslátrað lamb með tilheyrandi) með stórfjölskyldunni, fórum í ber (þ.e. ég og Guðný), röbbuðum við afa og ömmur, lögðum net fyrir silung og nutum lífsins! Á heimleiðinni buðum við okkur svo í mat til afa og ömmu (mín megin) á Akureyri þar sem við lögðum til aðalber í eftirmat. Þar voru fyrir Hallur Heiðar bróðir mömmu, Saga frænka mín frá Svíþjóð og Bjorn kærastinn hennar. Heilmikið gaman að hitta þau öll. Við rétt litum við til Hlyns og fjölskyldu í Ásabyggð áður en við héldum svo áfram í bæinn. Pabbi og mamma nutu berjanna með okkur Sigurði í fyrradag og svo hjálpaði Daníel "skáfrændi" Sigurðar okkur við að bera sófa í gær og fékk mexíkanska kássu og ber að launum ;) Við eigum samt einn berjaskammt eftir enn :D

Svo er skólinn barasta byrjaður! Jaminnsann. Upphafið hefur verið svolítið skrautlegt hjá mér því mér var eiginlega ekki ætlað að mæta í eitt fagið þ.s. fyrirlestrar sköruðust við önnur fög. Svo datt eitt þeirra út af stundatöflu (en, fjúh, verður sem betur fer kennt) og hægt var að flytja einn tíma til og volà! málum reddað. Lengi var ég að vandræðast með hvaða fjórða kúrs ég ætti að velja, en þar sem allt áhugavert skaraðist við þá fáu tíma sem fyrir voru (alveg dæmigert) þá er ég núna búin að koma mér í kennslu í verklegri eðlisfræði þ.a. fjórði áfanginn kemur ekki til. Ég hef þá vonandi tíma til að reikna þeim mun fleiri dæmi hjá ofurvirku kennurunum mínum ;) Þetta stefnir í prýðisönn. Og já, Bjarnheiður, brjálæðisönnin mín er ekki lengur svo brjáluð :) Ég vona bara að þessu flutningsstússi fari að ljúka svo ég geti farið að líta í bækurnar!

Nú klikka ég reyndar á einu, því ég enda á vondu fréttunum. Þær eru sum sé þær að á mánudaginn fékk ég staðfestingu á því að hnén á mér eru í hakk' og spagettí (hafa verið aum í a.m.k. rúm tvö ár). M.ö.o. það er sprunga í hvorum liðþófa og trosnað og tognað liðband í öðru hnénu. Nú hef ég átta vikur til að leika bölvaðan letingja í tilraun til að láta þetta jafna sig, ella verð ég send til bæklunarlæknis til að krukka meira í þessum gölluðu hnjám. Ég má sem sé ekki reyna á hnén sem þýðir engin hlaup, hjólreiðar, þungaflutninga, lyftingar með fótum, bringusund, harðar spyrnur frá sundlaugarbakka o.s.frv. Ég neita aftur á móti að taka lyftu og geng rólega upp og niður þá stiga sem á vegi mínum verða. Næsta skref er að kaupa sér glúkósamín & chondroitín til að hjálpa vesalings hnjáliðunum. Svo er bara að krossa putta með að þetta reddist eins og flest allt á Íslandi...