gluggagægir

Tíundi var Gluggagægir,
grályndur mann,
sem laumaðist á skjáinn
og leit inn um hann.

Ef eitthvað var þar inni
álitlegt að sjá,
hann oftast nær seinna
í það reyndi að ná.

Sigurður Ægir lendir í Keflavík í nótt, lending áætluð um klukkan tvö en einhver seinkun er nú ekki ólíkleg vegna fjölda farþega í hverri ferð og sér í lagi vegna magns alls farangursins sem þessum farþegum fylgir...

Svía-staðreynd dagsins - matur: Það verður örugglega framhald af þessum staðreyndaflokki. Byrjum á sænsku brauði. Úti í búð er ekki hægt að kaupa brauð nema tekið sé fram á pakkningunni "Inget tillsatt socker" því annars er brauðið næstum eins sætt og kaka (svona með hæfilegum ýkjum). Bjakk!

bjúgnakrækir

Níundi var Bjúgnakrækir,
brögðóttur og snar.
Hann hentist upp í rjáfrin
og hnuplaði þar.

Á eldhúsbita sat hann
í sóti og reyk
og át þar hangið bjúga,
sem engan sveik.

Úbbs! Bjúgnakrækir gleymdist. Ég er búin að vera svo dugleg í dag að slappa af og baka gyðingakökur og borða nammigóðan mat og mæta í partý... Já já já.

Svía-staðreynd dagsins - endurskinsmerki: Á Íslandi (eða a.m.k. í Reykjavík) gengur varla nokkur sála með endurskinsmerki. Enda er hér afar góð götulýsing og a.m.k. í Reykjavík gerir heilvita fólk ekki ráð fyrir því að bílar stoppi fyrir því við gangbraut svo það anar ekkert yfir götuna nema hún sé því sem næst bíllaus. Í Lundi eru menn samtaka í því að nota ekki endurskinsmerki. Þar er hins vegar götulýsingin ósköp dauf og ökumenn hafa þann "ósið" að stöðva fyrir gangandi vegfarendum við gangbrautir. Fólkið er orðið svo ofdekrað að það varla lítur eftir því hvort bíll nálgist eður ei og bara veður út á næstu gangbraut. Þetta er sannkölluð sjálfsmorðsárátta í myrkrinu því ökumenn hafa varla nokkurn möguleika á að sjá viðkomandi göngufólk, ef það er endurskinsmerkjalaust, fyrr en það er komið hér um bil beint fyrir framan bílinn. Það mætti alveg athuga hvort tíðni hjartaáfalla undir stýri sé meiri í Svíþjóð en á Íslandi, og þá sér í lagi tíðni hjartaáfalla í grennd við gangbrautir...

skyrjarmur

Skyrjarmur, sá áttundi,
var skelfilegt naut.
Hann hlemminn o´n af sánum
með hnefanum braut.

Svo hámaði hann í sig
og yfir matnum gein,
unz stóð hann á blístri
og stundi og hrein.

Jahúúú! Ég er komin heim og það er meira að segja allt fullt af snjó :D Svo ógurlega gaman. Nú ætla ég að hnoða saman deig í gyðingakökur og kannski krota á eitt eða eitt jólakort - sem munu berast til viðtakenda eftir jól... ;) En fyrst þetta:

Svía-staðreynd dagsins - partý: Ég hef farið í tvö partý í Svíþjóð (ji, svo dugleg!) og bæði höfðu séreinkenni sænskra partýa á sér. Tónlistin er svo hátt stillt að það er gersamlega vonlaust að tala saman. Helst mætti ætla að Svíum þyki hver annar svo leiðinlegur með víni (því í öllum partýum er staðfastlega drukkið) að þeir útiloki öll samtöl með þessum hætti. Hvað veit ég. Verst er þó að mér skilst að á skemmtistöðunum sé tónlistin enn hærra stillt, sleiki hættumörk desibelskalans stöðugt. Svo slæmt er það að hljóðhimna kórfélaga míns sprakk á djamminu í Lundi og síðan hefur hún neyðst til að nota eyrnatappa þegar hún vill fá sér snúning þar í bæ. Glæsilegt, ekki satt?

hurðaskellir

Sjöundi var Hurðaskellir,
- sá var nokkuð klúr,
ef fólkið vildi í rökkrinu
fá sér vænan dúr.

Hann var ekki sérlega
hnugginn yfir því,
þó harkalega marraði
hjörunum í.

Ég er búin að vera svolítið á fullu í dag. Ætla núna að ljúka við að pakka. Vá! ég blogga næst frá Íslandi :D En, hm, Svía-staðreynda dagsins verður víst að bíða þar til á morgun. Er með a.m.k. tvær í handraðanum, svo örvæntið eigi... ;)

askasleikir

Sá sjötti, Askasleikir,
var alveg dæmalaus. -
Hann fram undan rúmunum
rak sinn ljóta haus.

Þegar fólkið setti askana
fyrir kött og hund,
hann slunginn var að ná þeim
og sleikja á ýmsa lund.

Í dag flyt ég að mestu yfir í nýja herbergið. Það er ekki mikið verk, en þó betra að bretta upp ermarnar og láta hendur standa fram úr þeim...

Svía-staðreynd dagsins - enska: Svíar tala upp til hópa afar góða ensku. Hafa bæði góðan orðaforða og að mestu prýðilegan framburð. Alla vega nýt ég þess yfirleitt að hlusta á kennarana (allt kennt á ensku í framhaldsnámi) og gæti alveg haldið að sumir væru Englendingar... svona þar til þeir hnjóta um orð eins og 'general', 'check' og change'. Guð minn góður, hvílíkt áfall! Framburðurinn er ekki [dsjeneral], [tsjekk] og [tsjeinds], nei onei, á sænsk-ensku útleggst þetta [jeneral], [shjekk] og [shjeinds]. Úff. En eins og við Íslendingar höfum gjarna húmor fyrir okkar harða framburði a la Halldór Ásgrímsson, þá hafa Svíar einnig húmor fyrir sjálfum sér. Ímyndið ykkur, svona með hliðsjón af dæmunum hér að ofan, hvernig Svíar bera fram orðið 'cheap'. Jújú, kindur hvað??? Eitt ódýra símafélagið hérna gerir út á þessa skemmtilegu afleiðingu rangs framburðar. Auglýsingarnar þeirra eru á sænsk-ensku. Samkvæmt þeim starfa sem sé einungis mórauðar kindur við fyrirtækið - "born to be sheep", nei afsakið, "born to be cheap" átti það að vera ;)

pottaskefill

Sá fimmti, Pottaskefill,
var skrítið kuldastrá.
- Þegar börnin fengu skófir
hann barði dyrnar á.

Þau ruku upp, til að gá að
hvort gestur væri á ferð.
Þá flýtti' ann sér að pottinum
og fékk sér góðan verð.

Jahá, jarðskjálfti? Í Lundi??? Auðvitað svaf ég hann af mér - pfff, bara 4.7 á Richter ;) En engu að síður, stærsti skjálftinn á svæðinu síðan 1904. Tat var ok.

Svía-staðreynd dagsins - sænskir strákar: Ef tekinn væri frekar venjulegur sænskur strákur á aldrinum 13-22 ára og hann fluttur beinustu leið inn í íslenskt þjóðfélag, þá yrði hann tafarlaust metinn sem samkynhneigður og væri líklega að einni viku liðinni búinn að eignast fleiri vinkonur en karlkyns vini. Hvers vegna? Jú, sænskir strákar virðast nota almennt um 1 geldollu í hárið á dag, passa sig að klæða sig í fín föt samkvæmt tískunni og eru ótrúlega pempíulegir. Frekar miklir stelpustrákar. Auðvitað er þetta ekki algilt, en hlutfall töffara og pempíulegra vöðvarýrra Selfoss-hnakka (afsakið Selfyssingar, þið losnið víst ekki við þetta hugtak frekar en Hafnfirðingar við Hafnarfirðingabrandarana) er þveröfugt hérna miðað við Ísland. Ég veit ekki hvort sé betra... Alla vega hef ég ekki smekk fyrir sænsku týpunni, er hæstánægð með minn Sigurð og dauðfeginn að fyrr myndi hann ganga nakinn en klæða sig eins og þeir (jafnvel þótt hann kæmist í níðþröngu innvíðu buxurnar þeirra og gæti látið þær leka hæfilega mikið niður á rassinn svo sæist í litríku Björn Borg nærbuxurnar - comm'on!!!).

þvörusleikir

Sá fjórði, Þvörusleikir,
var fjarskalega mjór.
Og ósköp varð hann glaður,
þegar eldabuskan fór.

Þá þaut hann eins og elding
og þvöruna greip,
og hélt með báðum höndum,
því hún var stundum sleip.

Hm, ég hugsa að ég gefi mér ekki tíma til að skrifa öll skondnu og skrýtnu atriðin um Svía í einu lagi, svo ég hugsa að ég komi með svona "Svía-staðreynd dagsins"... Hér kemur sú fyrsta:

Svíum finnst að því er virðist æðislegt og fullkomlega eðlilegt að bíða í biðröð og því lengri sem röðin er, þeim mun betra. Tökum dæmi: Ætlir þú þér að hringja og panta tíma hjá heimilislækni, þá skaltu taka frá góðan tíma, vera viss um að eiga hellings inneign á gemsanum (ef þú notar ekki fastlínusíma) og nota handfrjálsan búnað svo þú getir unnið eitthvað meðan þú bíður - venjulegur biðtími eftir að komast að hjá símastarfsfólkinu er um 1 klst. Á heilsugæslustöðinni hér í Norður-Lundi þótti ástandið vera orðið nokkuð slæmt, en þar er biðtíminn um 2 klst og alls ekkert víst að nokkur tími finnist. Annað dæmi: Ef þú sendir tölvupóst til einhverrar stofnunar eða fyrirtækis þá má yfirleitt ekki búast við svari fyrr en í fyrsta lagi eftir tvo daga og jafnvel berst aldrei neitt svar.

stúfur

Stúfur hét sá þriðji
stubburinn sá.
Hann krækti sér í pönnu,
þegar kostur var á.

Hann hljóp með hana í burtu
og hirti agnirnar,
sem brunnu stundum fastar
við barminn hér og þar.

Ji, ég næstum gleymdi að setja hann Stúf inn á bloggið í dag - uppáhalds jólasveininn minn! En ég slepp miðað við íslenskan tíma ;)

giljagaur

Giljagaur var annar,
með gráa hausinn sinn.
- Hann skreið ofan úr gili
og skauzt í fjósið inn.

Hann faldi sig í básunum
og froðunni stal,
meðan fjósakonan átti
við fjósamanninn tal.

Í gær talaði ég um nýja herbergið mitt og áttaði mig seinna á að ég var alls ekkert búin að segja frá því að ég fann herbergi! Ég splæsi inn núna á eftir nýja heimilisfanginu hérna til hliðar. Í byrjun nóvember fann ég sem sé loksins herbergi á góðum kjörum hjá indælli konu og ekki lengst út í buska. Fjúff! Eini gallinn er sá að ég varð líka að leigja herbergið í desember, þótt ég þyrfti það ekki fyrr en í janúar. En skítt með það, þá getum við flutt mest af dótinu þangað yfir fyrir jól og því verið í minna flutningsstressi þegar við komum til baka (nóg ætti prófstressið að verða...). Svo var ekkert mál að Sigurður fengi að vera í rúma viku hjá mér í janúar meðan hann klárar tvö munnleg próf og heldur einn fyrirlestur, og það er jú alls ekkert sjálfsagt að allir leyfi.

Annars er alveg hreint magnað hvað fólk reynir að leigja pínkuponsu kytrur dýrt hérna, bara út af því að það er viðvarandi leiguhúsnæðisskortur. Eðlileg mánaðarleiga (að mínu mati) er um 150 SEK/m2 fyrir herbergi með aðgang að eldhúsi og baði, en margir klína vel yfir 200 SEK, jafnvel 300 SEK, á fermetrann. Herbergið sem ég fann er líkast til um 15m2 og er á 2500 SEK/mán, með hita, rafmagni og interneti inniföldu. Slík herbergi eru verðlögð á allt að 4500 SEK/mán - án rafmagns og internets. Snargalið!

stekkjastaur

Stekkjastaur kom fyrstur,
stinnur eins og tré.
Hann laumaðist í fjárhúsin
og lék á bóndans fé.

Hann vildi sjúga ærnar,
- þá var þeim ekki um sel,
því greyið hafði staurfætur,
- það gekk nú ekki vel.

Jæja, fyrsti jólasveinninn mættur til byggða. Ólíkt fyrri árum, þá fylgja engar frásagnir af jólaprófum með jólasveinunum hér á síðunni, enda fer ég ekki í próf fyrr en eftir jól. Nánar tiltekið eitt munnlegt próf í rafsegulfræði. Sigurði var tjáð að þetta væri killer-kúrsinn í eðlisfræðinni við LU. Jaså. Habblaha. Ekki hefur okkur virst svo vera. A.m.k. hafa dæmin verið sæmilega reiknanleg og jafnvel skiljanleg. Prófið hefur ósköp þægilega uppbyggingu, þ.e. settir verða saman nokkir 4-dæmaskammtar með dæmum af þessum 5 dæmablöðum sem við höfum fengið og svo á að kasta teningi upp á hvaða skammt maður fær í prófinu. Þar á að útskýra fyrir kennaranum hvers vegna hann setti fyrir hvert þessara fjögurra dæma og kannski reikna svona aðalatriðin í þeim. Taka má þriggja A4-síðna tossamiða með í prófið. Fjandakornið, þetta á ekki að vera svo hrikalega erfitt!

En aðeins yfir í jólin: Í gær fórum við Bergþóra (vinkona mömmu frá því hún var í námi í Lundi) á Lúsíutónleika í dómkirkjunni. Vá! Þetta voru svoleiðis tónleikarnir til að koma manni í jólaskap :) Hvorki fleiri né færri en 5 barna- og unglingakórar sáu um sönginn og auðvitað gengu þau með logandi kerti inn eftir kirkjunni í upphafi og við lok tónleikanna; stúlkurnar hvítklæddar með kransa á höfðinu og með sína Lúsíu í fararbroddi með kertakórónu, drengirnir prúðbúnir þar á eftir og þrír litlir hestasveinar (Staffan stalledräng) klæddir í rauð og grá föt með langa rauða prjónahúfu á kollinum trítlandi með þeim.

Annars tók ég einhverja sévítans kvefpest upp eftir Sigurði fyrir rúmri viku og hún virðist ekkert ætla sér að yfirgefa hálsinn og nefið á mér í bráð. Arg garg. Ég hafði það þó af að flytja lögheimilið til Svíþjóðar áður en pestin gerði mig óvirka í lok síðustu viku. Það gladdi mig mjög að það að sækja um lögheimilisflutninginn gekk eins og smurt án pappírs- og vottorðavandræða og án óendanlega langrar biðar - kennitalan tilbúin á einni viku! Hér skal tekið fram að ég hafði heyrt miklar skelfingarsögur af laaaangri bið eftir kennitölu eftir mikið pappírsflóð. En já, þetta gekk prýðilega og þ.a.l. fékk ég þessa fínu sænsku kennitölu með póstinum á miðvikudaginn. Ég fór í gær og náði í hana ásamt lyklinum að nýja herberginu mínu. Mikil gleði :)

Í dag mannaði ég mig svo upp í að fara í banka til að stofna reikning og fá greiðslukort og netbanka (svo ég þurfi ekki að bíða endalaust í bönkum eftir afgreiðslu og borga þjónustugjald upp á 60-80 SEK fyrir hvern einasta reikning sem þarf að greiða). Sparbanken Finn: "Nei, maður þarf ID kort [sænsk persónuskilríki] til að fá netbanka og skv. [óþolandi] reglum frá því fyrir um ári, þá fá einungis sænskir ríkisborgarar ID kort." Nordea: "Velkomin í viðskipti! Við rukkum þig svo einungis um 24 SEK/mán fyrir debetkortið og 12 SEK/mán fyrir netbankann..." Bless!!! SEB: "Nei, sænsk kennitala dugir ekki til að geta fengið netbanka." Handelsbanken: "Þú getur fengið reikning, debetkort og netbanka fyrir 150 SEK/ári, en þú getur ekki fengið kort sem nota má til netviðskipta." Fjandinn, ojæja, ég lét þó slag standa. En hvað er að??? Það hafa verið gapandi hálfvitar sem settu þessi lög um að einungis sænskir ríkisborgarar mættu fá ID-kort, því það gerir líf innflytjenda/útlendinga gersamlega óþolandi meðan allar þessar þúsund stofnanir sem krefjast ID-korta eiga eftir að breyta reglunum hjá sér (eða ákveða að breyta þeim ekki...). Þið getið svo rétt ímyndað ykkur hve lengi ég fékk að bíða í hverjum banka fyrir sig, braaah! Til að kæta mig ofurlítið í lok þessara útréttinga, þá þurfti ég ekki að bíða nema örskotsstund eftir afgreiðslu hjá tryggingastofnun Svíþjóðar. Þar var ég afgreidd af afar indælli konu sem skráði mig samviskusamlega í sænska tryggingakerfið - en tók ósköp leið og afsakandi fram að það myndi taka 3-6 mánuði að koma mér inn í kerfið. Hallelúja, jibbíjei. Mér skilst að á meðan sé ég í lausu lofti milli íslenska og sænska kerfisins, en geti þó reynt að veifa kennitölu-pappírunum frá skattinum framan í lækna og aðra ef þeir skyldu mögulega hugsanlega kannski taka þá sem næga sönnun þess að ég sé rétt að komast inn í kerfið. Urg.

Annars er það að frétta að ég lendi í Keflavík um hálf þrjú eftir viku. Þangað til mun ég fást við að losa mig við kvefpestina, klára ritgerð um tengsl takmörkuðu afstæðikenningarinnar og rafsegulfræði og flytja fyrirlestur um sama efni, reyna að flytja eins mikið af dóti og drasli yfir í nýja herbergið mitt og hægt er, skrifa nokkur jólakort, grufla í hvaða jólagjafir þurfi að kaupa inn þegar til Íslands er komið og sinna ýmsu öðru snatti. Mikið gaman, mikið grín.