me-e-e

Nei, nei, þetta blogg er ekki dautt og ekki komið í dvala... hélt ég alla vega. Satt best að segja þá fannst mér ég hafa sett bloggið á "sjálfvirk skrif" en það hefur greinilega misheppnast eitthvað. Það er satt best að segja alltof alltof mikið að gera í náminu núna þessa dagana og verður þannig væntanlega a.m.k. næstu 3 vikurnar. Auðvitað gæti ég skrifað um 4-6 pistla, bjarnheiðska að lengd, um atburðina, lífið og tilveruna síðustu vikur, en það er ekki smuga að koma því að á dagskránni - ég er of upptekin við að fylgjast með M5. Ég leyfi ykkur þess í stað að njóta þessarar elsku hérna:


Eins og svo oft áður þá horfir hún til mín af tölvuskjánum. Ef ykkur langar til að hún líti líka til ykkar af ykkar eigin tölvuskjá, þá er ráðið að líta á þessa vefsíðu og nota leitarorðið "curiosity" (leitarreitur efst í vinstra horni). Þá ætti hún að vera mjög viljug að koma til ykkar, ólíkt flestum öðrum kindum...

óeirðir

Ef einhver skyldi hafa haft minnstu áhyggjur, þá höfum við Sigurður ekki farið til Málmeyjar síðan í byrjun mánaðarins í IKEA-ferðinni góðu...

strengjabrúður, epli, bankastúss og kaka

Pabbi átti erindi á vegum vinnunnar til Køben núna í byrjun vikunnar. Svo skemmtilega vildi til að hann gat hagað ferðinni þannig að hann ætti frí allan sunnudaginn og skrapp þá auðvitað yfir til okkar Sigurðar. Þessi ferð var einnig sérlega hentug að því leyti að svona "bissnissmenn" hafa aldrei neinn teljandi farangur meðferðis - svo við Sigurður tróðum auðvitað um 10 kílóum á pabba ;) Nú ætti allt okkar hafurtask að vera komið út. Þ.e.a.s. það sem átti einhvern tímann að koma út í bili. Okkur Sigurði tókst (auðvitað) að vera rétt aðeins of sein á lestarstöðina að taka á móti pabba svo næsta skref var auðvitað að farast á mis við hann. Með dyggri hjálp gemsa og skiptingu leitarflokka (Sigurður vestur, Líney austur) tókst okkur þó að ramba á hvert annað.

Eftir að pabbi hafði hlaðið kaffihlöðurnar með örstuttu expresso-stoppi (hann hafði jú vaknað um klukkan 6 að íslenskum tíma), röltum við með aukafarangurinn upp í Spörtu (þar sem við búum). Pabbi lagðist þar flatur í stóra góða rúmið, ég týndi upp úr bakpokanum og Sigurður tæklaði vandamálið sem olli því að við vorum of sein á lestarstöðina - netbeinirinn okkar virtist vera að gefa upp öndina. Innan skamms kom í ljós að við þyrftum ekki að senda pabba með beinisgreyið heim á klakann, því hann hrökk í gang eftir að Sigurður hafði enduruppsett hann frá grunni.

Þegar góðu verki er lokið, þá er náttúrlega næst á dagskrá að næra sig. Að vísu vantaði ýmislegt bráðnauðsynlegt í ísskápinn svo við tókum rúnt í versluninni hérna með pabba, áður en við settumst að hlöðnu hádegisverðarborði. Þarna fékk pabbi einnig ofurlítið sýnishorn af stemmningunni á ganginum, þ.e. MTV heldur hátt stillt, allt fremur sjúskað og óhreint í tilefni helgarleti og athyglissjúki (en indæli) Kaninn í góðum gír.

Eftir þessa örstuttu leiðsögn um stúdentalíf nútímans röltum við niður í bæ. Ég hafði þefað uppi að það ætti að opna austurlenska strengjabrúðusýningu á hliðstæðu Árbæjarsafnsins hérna í Lundi (þema sérsýninganna á safninu í ár er Kína) um tvöleytið. Okkur tókst að ramba á safnið eftir ofurlítinn krók og skelltum okkur inn. Eftir smá umm og humm fundum við leiðina til strengjabrúðanna. Sýningin var nú ekki stór, hún rúmaðist öll inn í rými á stærð við 1-2 kennslustofur. Opnunin fólst heldur ekki í öðru en að misskemmtilegt fólk hélt mislangar ræður. Það skrýtna var að bakvið ræðumennina var baklýst tjald og pinnabrúðum still bakvið það svo eðlilegast hefði verið að maður fengi smá sýnishorn af skuggabrúðuleikhúsi. En nei, ekki var það svo.

Ojamm ojá, við römbuðum inn í annað rými í sama húsi og þar var dæmigerð sýning á bátum, veiðarfærum, híbýlum, verkfærum, eldhúsáhöldum o.s.frv. á Skáni fyrr á tímum. Við pabbi gátum alveg grúskað í þessu en svona hlutir teljast seint til uppáhaldsdægrastyttinga Sigurðar Ægis. Úbbosí. Eftir smá viðkomu í gömlu prestshúsi, þá ákváðum við að leita að sýningunni sem pabbi hafði borgað okkur inn á - allt sem við höfðum verið að skoða var nefnilega frítt, komumst við að eftir á. Eftir ofurlítið ramb til og frá, fundum við loksins aðalsýninguna. Reyndar fórum við inn öfugum megin, svo við gengum mest megnis aftur í tíma, frá lokum endurreisnar nánar til tekið. Við pabbi týndum Sigurði fljótlega. Eftir að við höfðum skoðað ýmsa muni innan í glerkössum og endanlega sannfært okkur um að við gengjum afturábak í sýningunni, þá fórum við að svipast um eftir Sigurði. Á leiðinni sáum við alveg hreint ótrúlegan kínverskan flatsaum (þemað var drekar) þar sem flennistórar flíkur voru bókstaflega allar útsaumaðar með örfínum þræði. Jaminnsann, hvílík vinna! Nú, loks sá ég skilti sem sagði mér að við hefðum nær örugglega fundið Sigurð: "Vopnasýning". Og viti menn, niðri í þessum kjallara fannst sá týndi. Þarna niðri hafði hann ekki bara fundið það fyrsta verulega áhugaverða á safninu, heldur var þarna einnig leisiskammbyssa þar sem maður gat séð hve góður maður væri að hitta í mark. Almennilegt! ;D

Eftir að hafa öll reynt svolítið með okkur í skotfiminni, héldum við út í sólarljósið. Næsta skref var að fá sér labbitúr um bæinn og hafa augun opin fyrir álitlegum veitingastað. Það tók ekki langa stund, því eins og pabba er einum lagið þá bókuðum við borð á hérumbil fyrsta veitingastaðnum sem við sáum. Það vandamál frá. Þá var spurning hvort einhver væri kaffiþyrstur og aðrir í kökuþörf. Njah, nei, tjah, ekki svo... En eftir allt kökutalið þá langaði mig svo mikið í köku að við hófum leit að kaffihúsi. Fundum eitt í þvergötu við Lille Fiskaregatan (aðalgöngugatan í bænum). Þar buðum við pabba upp á expresso og rabbarbaraköku meðan við Sigurður fórum bæði út í tvöfalt súkkulaði - vel raka súkkulaðiköku og risastóran skammt af kakói með þeyttum rjóma og tveim sykurpúðum(!) Amminamminamm. Svo var nú líka kærkomið að geta sest aðeins niður og slakað á.

Á leið í leit að góðum veitingastað.

Við héldum röltinu áfram, kíktum þangað sem mamma bjó eitt sinn sem stúdent (Billegården), litum inn milli indælla húsa, gáfum vinalegri og kettlingafullri læðu ríkulegt klapp og klór, þvældumst hingað og þangað, litum inn um nokkra búðarglugga og röbbuðum um heima og geima. Á endanum var klukkan orðin korter í sex, en við áttum pantað borð á veitingastaðnum klukkan sex. Við settumst á bekk við Mårtenstorgið og fylgdumst með krákum og dúfum í merkilega mikilli sátt og samlyndi (greinilega nóg að éta og lítil samkeppni). Loks stóðum við upp og héldum á veitingastaðinn (sem ég man því miður engan veginn hvað heitir - manst þú það pabbi?) þar sem við fengum dýrindismat sem metti alla munna og prýðisgott rauðvín. Nammmm....

Eftir matinn skunduðum við á lestarstöðina. Fórum jafnvel heldur geyst fyrir minn stútfulla og upptekna maga, en pabbi vildi auðvitað vera öruggur um að ná lestinni, svo meltingin var einfaldlega tekin úr forgangi í bili ;) Lestin kom og við kvöddum pabba sem hvarf inn í næsta vagn. Á leiðinni heim heilsuðum við upp á nokkur eplatré sem eru á almennu svæði og gripum nokkur epli. Upphaflega áttu eplin auðvitað bara að vera um 2-4 en ætli þau hafi ekki verið nær 15 þarna í lokin. Ji, hvað þetta var gaman :D Góður endir á góðum degi :)

Nokkur eplanna - 1-2 fundust síðar í jakka- og peysuvösum ;)

Síðan gleypti lærdómurinn okkur. Þangað til í gær hjá mér, þegar ég ætlaði að útrétta svo ósköp margt en endaði bara í endalausu veseni. Ég ætlaði að næla mér sem snöggvast í bankareikning, en ákvað auðvitað að athuga aðeins kjörin hjá bönkunum fyrst. Ebleehhh... hvílík tímasuga! Ef ykkur finnst þóknanapilleríið mikið á Íslandi, þá trúið mér, það er ekkert miðað við hérna í Svíþjóð! Upphaflega ástæðan fyrir því að ég ætla að fá mér bankareikning er einmitt sú að það er ekki hægt að borga reikninga hjá gjaldkera í neinum banka án þess að vera rukkaður um a.m.k. 60 SEK, þ.e. um 800 IKR. Haaaa??? Mér skilst hreinlega að það eitt að opna munninn fyrir framan gjaldkera kosti þetta um og yfir 60 SEK. Lausnin er að fá sér einhvern bankareikning og þar með netbanka þar sem hægt er að greiða reikninga (leiga, nemendafélag, ...) ókeypis. Ég er alvarlega að hugsa um að fá mér reikning hjá Kaupthing í Málmey. Mér sýnist þeir flytja inn íslenska kerfið a.m.k. að því leyti að innlánsvextirnir hjá þeim eru hærri en almennt gengur og gerist hérna í Svíþjóð og þóknanirnar eru ekki jafn yfirgengilegar - a.m.k. enn um sinn. Verst að maður fær engan afslátt af hefðbundnum millilanda-millifærslugjöldum þótt maður millifæri frá Kaupþingi á Íslandi til Kaupthings hérna í Svíþjóð...

Nokkrir gangfélagar og einn gestur. Charlotte situr lengst til hægri og káti Kaninn er fremstur á myndinni. Robin og Jasper (fyrsti og þriðji frá vinstri) hafa búið hérna lengst. Stelpan í sófahorninu er indæl og að læra ljósmyndun og strákurinn hægra megin við hana er dæmigerður sænskur strákur, nýfluttur að heiman.

En ojæja, ég náði þó að baka köku úr hluta af eplunum góðu. Sigurður átti jú afmæli í gær :) Það fyndna var ég hef enn ekki orðið vör við neinn bakstur hérna á ganginum, en þegar ég kom fram í eldhús þá var Charlotte að enda við að baka eplapæ :D Epli hér, epli þar... Þar sem eplakökuuppskriftin er stór (heil ofnskúffa) þá skildi ég kökuna eftir á bekknum svo fólk gæti fengið sér, eftir að við Sigurður vorum búin að narta í hana yfir kvöldmatargerðinni og fá okkur væna sneið í eftirmat. Úbbs - gleymdi að taka bita frá! Það var bara smotterí eftir þegar ég ætlaði að ganga frá kökunni seint í gærkvöldi. Trallarí... Enn eru til epli og öll önnur innihaldsefni. Spurning um að baka aðra? ;)

geisp!

Milli þrjú og sex á mánudags- og föstudagssíðdegi sitjum við Sigurður fyrirlestra í tilraunaeðlisfræðiáfanga. Fyrir utan að byrja seint þá eru fyrirlestrarnir hrikalegt fla, ble og bla. Meðfylgjandi mynd lýsir líðan minni best í þessum tímum:

netkosningar

Þetta er nokkuð forvitnileg tilraun. Þið skuluð endilega taka þátt! :) En jú jú, svo er auðvitað hópefli á fésbókinni í tilefni kosninganna. Ef þið viljið líka vera með þar, þá er um að gera að skella sér hingað - og auðvitað er almenn kurteisi að bjóða öllum vinunum sínum að vera memm ;)

að hjóla með rúm á bakinu

Jæja, okkar elskulegu ræstitæknar komu looooksins á mánudaginn (3. tilraun til að hundskast hingað) og þrifu herbergið okkar. Við búum því ekki lengur í svínastíu og getum gengið um á sokkaleistunum hér inni. Sigurður fékk líka nóg af rykkögglunum á ganginum og ryksugaði hann. Eitthvert hinna á ganginum álpaðist svo til að opna frystiskápinn á ískáp nr 4 í svosem eitt sekúndubrot og út gaus rokna fnykur. Frystirinn dauður og rotnandi matur á floti í vatni. Vissi fólk af þessu? Jú jú, ein stelpan taldi þetta hafa líka verið svona þegar hún kom (fyrir einu ári eða svo). Einhver spurði hví hún hefði ekki látið neinn vita og svarið kom um hæl: "Nú, ég á ekkert þarna inni!" Tat var ok. Þar sem Sigurður sendi stúdentagörðunum póst um að búið væri að þrífa kompuna okkar, þá minntist hann á ónýta frystinn. Þar af leiðandi var nú sniðugra að tæma kvikyndið, svo þessi bomba tæki ekki á móti mögulegum viðgerðarmönnum. Nú, hann fór fram í eldhús og spurði fólkið hvort því væri sama um að hann tæmdi fýluhólfið. Ojújú, hann mátti það. Svo lá allt þetta ofurkúl fólk í kasti á meðan, takandi fyrir nefið og nær öngviti. Smábörn! Ehm, segi ég sem hékk inni í herbergi allan tímann... Ég að vísu dauðsá eftir því eftir á, því þetta var heilmikill sirkus miðað lýsingarnar hjá Sigurði þegar hann hneykslaðist á þessum pempíum - og ég var ennþá alveg lyktarskynslaus þarna ;) En jammogjá, frystirinn er tómur og lyktarlaus núna. Þennan dag byrjuðu annars fyrstu kynningarfyrirlestrarnir í eðlisfræðideild, námshjólin fóru að snúast.

Á þriðjudaginn var ekkert um að vera í skólanum fyrir okkur svo við ákváðum að fara í IKEA-ferð til Málmeyjar. Það tekur enga stund að fara þetta með lest en þar sem Ikea er ekki í miðbænum, frekar en venjulega, þá ákváðum við að hjóla. Það tók nú reyndar lengri tíma en við héldum (um 2 klst), en skítt með það, í Ikea komumst við. Þá vorum við alveg glooooorsoltin og byrjuðum á því að skunda allar mögulegar leiðastyttingar inn að veitingastað IKEA. Smjatt, kjamms, kjúmms, dæs, ahhhh... Þá gátum við farið að versla. Aðaltakmarkið var að finna barnaherðatré (ég er svo lítil - og skúffupláss skápanna lítið, stangapláss þeim mun meira), rúm (120 cm eru bara of lítið fyrir okkur tvö), kannski rúmföt og mögulega eitthvað fleira sniðugt. Við vöppuðum lengi um í rúm- og dýnudeildinni og prófuðum dýnur og botna og yfirdýnur og og og. Á endanum gengum við þó á braut með samanbrjótanlegt gestarúm. Það dugir mér fínt, af sömu ástæðu og barnaherðatré henta mér best ;) Nú, barnaherðatré, óhreinatauspoki og 6 teskeiðar komast vel ofan í bakpoka, en hvað skal gera með samanbrotið, 13 kílóa rúm þegar maður er á hjóli??? Ojújú, maður festir það á bakpokann og hjólar með það á bakinu til næstu lestarstöðvar! :) Það þarf bara smá fiff til, eins og smellufestingu framan á bakpokann, eina bögglaberateygju og breitt bak (Sigurður). Svo er bara að passa sig að missa ekki jafnvægið á hjólinu fyrir hlátri yfir öllum bráðfyndnu undrunarsvipunum sem maður mætir og tilraunum viðkomandi til að snúa sig úr hálsliðnum :D Við vorum sem sé heldur betur skondin sjón þar sem við hjóluðum frá Ikea inn í miðbæ Málmeyjar og að lestarstöðinni til að taka lestina heim til Lundar. Því miður fyrir ykkur, góða fólk, þá tók ég myndavélina upp úr bakpokanum áður en við lögðum af stað að heiman, svo okkar frábæri rúmflutningur var ekki festur á flögu :P Þið verðið bara að ímynda ykkur Sigurð á hjóli með rúmið hangandi á bakinu... :)

Eftir betri nætursvefn en í töluvert langan tíma, þá héldum við áfram að þræða kynningarfundi í eðlisfræðinni allan miðvikudaginn. Rabbi rabbi rabbi rabb. Magnað hvað það getur verið lýjandi. En okkur leist sæmilega á kúrsana og kennarana, svo það var í lagi.

Fimmtudagurinn var aftur kúrsalaus svo við nýttum tækifærið og heilsuðum upp á prófessor sem Viðar Guðmunds hafði bent mér á og fengum að vita hvað hún og hennar rannsóknarhópur væri að brasa. Úje! Eitthvað fyrir mig :) Fyrir utan að mér líkaði prýðilega við hana Stephanie, náungann á næstu skrifstofu við hliðina á (fer væntanlega í kúrs hjá honum á næsta "kvarteri", þ.e. í okt/nóv) og þá tvo doktorsnema sem við hittum. Nú er bara að sjá hvort Sigurður finni eitthvað við sitt hæfi. Hann er meira fyrir tilraunahliðina en ég, en hópurinn hennar Stephanie er í nánu sambandi við tilraunahóp þarna, svo nú þarf Sigurður bara að fara og rabba við æðstastrumpinn þar, eða í einhverjum öðrum tilraunahóp, og sjá hvort honum líki við liðið. Annars er jú planið að sækja um í BNA fyrir næsta skólaár. Taddarammmmm... allt að gerast!

Kroppurinn virðist hafa tekið ástfóstri við nýja beddann og krefst svefns sem aldrei fyrr. T.d. var ég ofurlítið lúin um fimmleytið þarna á fimmtudaginn og skreið undir sæng til að kúra oggupínkupons. Líney, sem varla nokkurn tíma getur sofið á daginn, steinrotaðist alveg óvart innan skamms í öllum fötunum, með belti og allt saman og var út úr heiminum í um eina og hálfa klukkustund. Svei mér, ég hefði alveg getað sofið áfram. Ég vissi bara að ég þyrfti nú að fá mér eitthvert kvöldsnarl. Niðurstaðan var afskaplega gott ávaxtasalat með banönum, perum, ávaxtasafa og bláberjum og hindberjum úr frysti. Þið getið ímyndað ykkur að ég var glæsileg um munninn á eftir - dökkblá! Sigurður hafði mjög svo gaman af ;) Svo horfðum við á The Incredibles fyrir háttinn. Ég sofnaði um hálf tólf, svaf til hálf tíu og hefði alveg getað sofið lengur! Við bara þurftum að mæta í tíma klukkan korter yfir tíu. Bömmer. En erum við að tala um svefnfíkil? Skulum bara vona að þetta verði til þess að bévítans kvefið fari að fara úr mér, því trúið mér, svefnþörfin hefur lítið minnkað...

Í dag rumskaði ég þegar Sigurður fór á fætur um hálf níu. Rumskaði aftur þegar hann kom inn á ný eftir morgunmatinn og gerði heiðarlega tilraun til að vakna, en hætti við. Lúllaði svo þangað til Sigurður kom úr ræktinni. Gerði þá aftur tilraun til að fara á fætur, en það gekk eitthvað hægt. Loks komst ég fram úr og í sturtu. Kom fram og leit á klukkuna. Gaaaaa! 11:06??? Sjúbbídú... ég ætlaði að hitta Bergþóru, vinkonu mömmu sem býr hérna í Lundi, klukkan hálf tólf. Morgunmatur hraðferð! Merkilegt nokk, ég kom einungis fimm mínútum of seint til Bergþóru. Svo flaug tíminn á ný, því það er hægt að kjafta endalaust við hana Bergþóru. Eftir smá rabb þá röltum við í saumabúð gamals Dana sem tók að sér að sytta tvennar buxur fyrir mig. Þaðan fórum við á markaðinn þar sem Bergþóra keypti fisk og grænmeti en ég hélt aftur af mér, með okkar aggalitla ískápspláss í huga. Við kíktum líka í markaðshöllina, þar sem Bergþóra keypti tvær bláberjakökusneiðar handa okkur, og röltum þangað sem mamma og Bergþóra kynntust fyrst, þ.e. gamla stúdentagarðinn sem nú gegnir hlutverki glæsihótels. Svo settumst við yfir te og kaffi og bláberjakökuna og tilheyrandi gúmmulaði vanillusósu og röbbuðum um heima og geima. Ég kom ekki heim fyrr en um fjögur og þá tók lærdómurinn við. Hann gekk nú heldur hægt, allt eins og venjulega svona fyrst á haustin.

Svona í lokin, smá skemmtisaga af fyndnu, kúl og þroskuðu gangfélögunum okkar: Þegar ég kom fram í eldhús til að sjóða hrísgrjón með kvöldmatnum, þá stóðu Kaninn og sænskur strákur og stelpa með honum með vatnsblöðrur í höndunum. Svo var farið út á svalir og reynt að hitta þá sem gengu hjá, rokið inn og flissað eins og vitleysingar. Nú er spurning hvort þau hafi áttað sig á því að ég hló ekki ógurlega með þeim, heldur að þeim ;D Sigurði líður eins og hann sé aftur kominn á heimavistina í menntó. Æ-æ, þetta eru bestu skinn :)

ljúf helgi

Jæja, það hafðist að fara til Køben og gera það sem gera þurfti, þ.e. kaupa pilluna! Það kom nefnilega í ljós að pillutegundin mín (Harmonet) fæst ekki hérna í Svíþjóð og ekkert samheitalyf (Meloden, Gestonette, Gestinyl, ...) heldur og þar að auki engin pilla sem er álíka væg og mín. Þar sem ég hef áður verið á sterkari pillu, sem kroppurinn var alls ekki eins sáttur við og þá sem ég er á núna, þá var mikil gleði þegar Bjarnheiður fann út að pillutegundin mín fengist í Danmörku. Enn meiri gleði þegar ég fann út að venjuleg apótek hafa líka opið á laugardögum (ekki bara mán-fös). Alger aukabónusgleði þegar mér var boðið samheitalyf sem kostaði 56,10 DKR < 1000 íkr. Heima á klakanum er nefnilega seld dýr útgáfa af þessari pillu (kemur á óvart? NEI!), þ.e. hún kostar a.m.k. 2200-2400 kr. Svo ef ég á fleiri erindi til Køben þá borgar sig að kaupa pilluna þar :) Verst er bara að fjölnota lyfseðlar frá Íslandi eru bara einnota á hinum Norðurlöndunum.

Eftir að hafa reddað pillunni, andað léttar og bölvað hitanum í sólinni ofurlítið, þá röltum við yfir á Strikið. Nærðum kroppinn á Shawarma Grill (ágætur skyndibiti) og röltum svo af stað eftir hinni ægilega löngu verslunargötu. Á þessum tímapunkti var kvefið farið að minna á sig og ég strax farin að sjá rúm í hyllingum. Þið getið því ímyndað ykkur hversu ofur"hress" ég var þegar við vorum komin niður allt Strikið :P Þar fyrir utan leiðist Sigurði svona verslunarrölt, fataverðið var greinilegra hærra í Køben (m.ö.o. sama krónutala er á verðmiðunum beggja megin sundsins - sú sænska margfaldast með 13 en sú danska með 17...) og það var aðeins of heitt (~18°C) fyrir ísbjörninn Sigurð. Við höfðum þó belti og andlitskrem fyrir mig upp úr krafsinu, hvort tveggja eitthvað sem leitað hefur verið að leeeengi. Fundum líka Guinnes heimsmetasafnið sem við viljum kannski kíkja á næst, þ.e. þegar frökenin verður úthaldsbetri. Næst á atburðaskránni var að rölta upp Strikið, grillast í sólinni á Ráðhústorginu, uppgötva að sýningin "Bodies" er í Køben fram undir áramót (jei!), finna Pétur Gordon og Gunni, rölta með þeim langleiðina niður Strikið til að fara í raftækjabúðina Fona (sem mér er nær hulin ráðgáta hvernig fór framhjá tækjatótunum okkur Sigurði áður - við vorum kannski bara svona lúin?), skemmta okkur þar um stund og rölta upp Strikið á ný gjuggandi eftir álitlegum matsölustað. Settumst að lokum inn á kínverskan veitingastað sem bauð upp á hlaðborð. Smjatt, góður matur! Þarna inni, fjarri sólinni, sitjandi og borðandi góðan mat, rann kvefslenið líka smám saman af mér. Við sátum dágóða stund eftir að hafa klárað matinn og kjöftuðum og hefðum alveg getað setið talsvert lengur ef skynsami hlutinn af mér hefði ekki verið búinn að negla niður lest til að taka heim til Lundar sæmilega snemma.

Í lestinni sátu á móti okkur málglaður og góðglaður Sví og Úsbeki sem talaði ótrúlega góða ensku miðað við að hann hafði bara lært hana í 2 mánuði. Svíinn hélt uppi samræðunum til Málmeyjar með skemmtilegum lýsingum á sænsku háskólalífi og spurningaflóði til okkar hinna þriggja, en eftir það röbbuðum við við Úsbekann sem hafði komist inn í haśkólann í Växjö. Svo skemmtilega vildi til að hann var stærðfræðilegur eðlisfræðingur. Er ekki heimurinn lítill? :)

Nújæja, í dag var svo nýnemadagur í náttúruvísindadeild LU. Það kom í ljós að hann var aðallega hugsaður fyrir glænýju sænsku stúdentana en við Sigurður ákváðum samt að fá að fljóta með. Við sáum þó strax að fólkið í kringum okkur væri töluvert yngra (og óþroskaðra) en við og - það sem skemmti a.m.k. mér mest - með einstaklega hátt hlutfall nörda í stærð- og eðlisfræðihópunum, sem virtust alveg nýskriðnir út úr menntaskóla og hreiðrinu heima ;) Það var samt ósköp gaman að fljóta með fólkinu, hlusta á allar kynningarnar, fara í leiki með þeim, borða risastórar sörur og rabba. Það gladdi mig mikið þegar einn eldri nemandi lýsti fyrir hinum að kannski myndu þau skila fyrstu verklegu skýrslunni sinni skrifaðri í Word, en "síðan myndu þau án efa fara að nota það sem kallaðist LaTeX". Úje! ;) Svo sló hann mig niður á jörðina aftur þegar talið barst að Matlab og ég heyrði að enginn hinna nýnemanna vissi hvað fylki er. Úbbs. Jaaaaáá, fylki er víst ekki jafn sjálfsagt fyrirbæri og blóm og tré. Tjah, alla vega ekki fyrir öllum... ;)

1 mánuður

Ojú, það er nákvæmlega einn mánuður síðan ég bloggaði síðast. Það að ég sé ekkert búin að blogga allan þennan tíma er ekki vegna þess að ég hafi ákveðið að fara í sumarfrí, heldur er allt búið að vera á milljón og netsambandið þess utan stundum eitthvað stopult. Byrjum á byrjuninni....

Það var ákveðið að fara í útilegu með fjölskyldunni hans Sigurðar helgina eftir verslunarmannahelgi. Þar sem Sigurður myndi fljúga út í lok vikunnar eftir þá helgi, þá ákváðum við að gera eins mikið og hægt væri áður en farið væri í útileguna. Við byrjuðum því að pakka um verslunarmannahelgina, þ.e. tókum laugardag og mánudag í slíkt stúss, en leyfðum okkur að rölta ásamt pabba og mömmu upp að fossinum Glym í Hvalfirði á sunnudeginum. Eitthvað var fólk ruglað með hver rétta leiðin að fossinum væri, því ég ætlaði varla að þora að halda áfram á einum stað þar sem prílað var eftir hallandi bergvegg. Sigurður steingeit kom mér þó alla leið en mamma ákvað að vera eftir (pabbi hafði þá hellst úr lestinni nokkru áður og sest niður með góða bók, enda seinni partur leiðarinnar ekki fyrir lofthrædda). Þar sem við sátum fram á klettssnös og virtum fossinn fyrir okkur, kom mamma að. Hún hafði þá fundið réttu leiðina. Seig hún mamma. Þegar við komum niður til pabba var auðvitað sest niður og skotið saman í herlegt nestispúkk með pítsu, flatkökum með hangikjöti, harðfiski, döðlum og suðusúkkulaði o.s.frv. Smjatt!

Næstu daga héldum við áfram að pakka og fikruðum okkur yfir í að fara að þrífa (þ.e. Sigurður fór fljótlega að þrífa, því ég er lengur að pakka...). Á þriðjudagskvöldi vorum við komin svo langt að við fluttum okkur yfir til pabba og mömmu á Laugarnesveginn og troðfylltum gestaherbergið hjá þeim af dóti (svo fljótlega fór svo að dótið flæddi út úr herberginu fram á gang). Áfram héldu þrif og pakkningar að lokinni vinnu næstu tvö kvöld. Við vorum orðin ansi hreint þreytt. Okkur tókst þó því sem næst að tæma íbúðina á fimmtudeginum.

Á föstudeginum tókum við frí, því þá var komið að útilegunni. Það var nokkuð magnað með hve miklum fyrirvara var ákveðið að fara í útilegu þessa helgi, því í fjölskyldu Sigurðar tíðkast skipulegt frí-óskipulag. Ekki við öðru að búast hjá bændum þar sem hlutirnir ráðast gjarna af óútreiknanlegum hlutum eins og veðri. Lýsandi fyrir þetta er að það var ekki ákveðið fyrr en um ellefuleitið hvert skyldi eiginlega farið í útilegu. Skaftafell varð fyrir valinu og fólkinu fyrir norðan sagt að beygja til hægri á þjóðveginum (vinstribeygja ef Snæfellsnes hefði orðið ofan á). Við Sigurður stússuðumst hitt og þetta áður en við náðum í Hörpu og Magga. Ætli við höfum ekki komist út úr bænum rétt fyrir tvö.

Allir komust klakklaust í Skaftafell og úr varð indælisútilega í prýðilegu veðri. Verst var að kvefpest sem ég hélt að ég væri að koma mér upp á fimmtudeginum ákvað að herja frekar á Sigurð svo hann var ekki sá allra hressasti. En þar sem hann kann ekki að vera lasinn, þá var ágætt fyrir hann að vera í útilegu með tilheyrandi göngutúrum, áti og afslöppun og ekki verra að foreldrarnir eiga fellihýsi sem rúmar fimm manns, svo ekki þrufti að þola kulda á næturnar. Við gengum auðvitað að Skaftafellsjökli og Svartafossi og þeir gönguglaðari í hópnum röltu inn í Morsárdal og horfðu yfir að Bæjarstaðaskógi.

Áfram hélt vinna og þrif og pökkun á mánudeginum og næstu daga. Allt hafðist þetta áður en Sigurður fór í loftið, kl 1 aðfaranótt föstudagsins. En hvað gerðist ekki þá? Jú, Líney tók við kvefpestinni hans Sigurðar síns! Urrrg... Mér rétt tókst eftir vinnu á föstudeginum að fara vestur eftir og renna síðustu bónumferðinni yfir íbúðina, tæma og þrífa geymsluna. Hinn mikli tími (sex dagar, þar af tveir heilir) sem ég hafði hugsað mér að nota til þess að klára að pakka ofan í töskur, setja hjólið í kassa, klára endanlega bón og þrif á íbúðinni, henda smá drasli, ganga frá ýmsu sem átti að vera eftir, skrifa bréf, prjóna ullarsokka... varð þar með að engu. Um helgina var blýstykki fast við höfuðkúpuna svo ég afrekaði helst það að horfa á ólympíuleikana í sjónvarpinu. Ég herti mig upp og mætti í vinnuna á mánudeginum því mér fannst mér vera að batna. En nei, onei, daginn eftir hringdi ég í vinnuna og tilkynnti mig veika. Reyndi svo allan daginn að pakka, en það gerðist á einstaklega litlum afköstum. Ég gat svo varla haldið nema einu auga opnu um kvöldið þegar gestir komu í mat, því höfuðið var að springa af kvefi. Ja fussumsvei. Daginn eftir var harkan enn aukin og líkaminn fór loks að skilja að það þýddi ekki að vera með neinn aumingjaskap, það væri barasta ekki í boði. Það hafðist því að klára að pakka, skreppa í vinnuna og ganga frá þar, senda um 50 kg af dóti í þrem kössum með póstinum... og gefa pabba og mömmu yfirlit um allt það sem enn væri eftir og hefði ekki tekist að ljúka :P Úúffff... hvað væri maður án foreldra? Þau redduðu mér alla vega aaaalgerlega! Pabbi meira að segja renndi með mig suður á flugvöll klukkan rétt rúmlega fjögur að fimmtudagsmorgni, svo ég þyrfti sem minnst að brasa með risastóra hjólakassann minn!

Flugið gekk vel og var seinkunarlaust (með IcelandExpress!). Það eina var auðvitað að hausinn var fullur af kvefi og allt annað en sáttur við þrýstingsbreytingarnar við flugtak og lendingu. Sérstaklega lendingu - held ég hafi ekki losnað almennilega við síðustu hellurnar fyrr en daginn eftir... :P Ég beið tæpa klukkustund á Kastrup en þá kom Sigurður með lestinni til að hjálpa mér með farangurinn. Aumingja hann þurfti að burðast einn með álíka magn af farangri vikuna áður, sem er allt annað en öfundsvert... Hann reddaði mér alveg. Við tókum leigubíl af lestarstöðinni upp í Spörtu, þar sem Sigurður er með herbergi. Herbergið reyndist öllu stærra en Sigurður hafði ímyndað sér en því miður - alveg grútskítugt! Við sem vorum nýbúin að taka okkar gömlu (meir en tvöfalt stærri) íbúð í alþrif, vorum ekki alveg í stuði að halda hreingerningunum áfram. Við tókum okkur þó til og strukum hnausþykkt (nokkurra ára) ryklag úr fataskápnum til að geta pakkað úr töskunum, þrifum hillurnar í baðskápnum og strukum það mesta af hillunum í herberginu. Gólfið létum við samt óhreyft, enda ekki með almennileg tól í það. Bjakk!

Við erum með sameiginlegt eldhús með 12 öðrum (einsmanns) herbergjum. Útgangurinn á eldhúsinu er eftir því... subbulegt :P En nú þegar flestir íbúarnir eru mættir á svæðið, þá fer ástandið batnandi með hverjum degi. Það eina sem þarfnast yfirhalningar nú er gólfið - held maður þyrfti hreinlega að spúla það ;) Fólkið sem er með okkur á gangi virkar ósköp indælt. Flestir eru sænskir og flestir eru karlkyns. Þeir sem ég hef hitt eru tvær sænskar stelpur, a.m.k. tveir Pakistanar, einn Kani og a.m.k. 6 sænskir strákar. Svo þá vantar bara einn íbúa, nema Pakistanarnir séu þrír (er ekki alveg viss, því einn þeirra var að fara að flytja auk þess sem vinir þeirra eru gjarna í heimsókn).


Nú, mér virðist Lundur vera ósköp indæll bær. Enginn stórborgarbragur hér, sem hentar mér sérlega vel. Ef maður þarf að komast í eitthvað stærra, þá er Málmey steinsnar í burtu og það tekur ekki nema klst að komast til Kaupmannahafnar með lest. Sem sé, alveg tilvalið :) Og ekki er verra að vera í landinu sem gaf af sér t.d. IKEA og H&M ;)

Sökum kvefleiðinda hefur mér ekki tekist að afreka mikið síðan ég kom hingað. Þó höfum við skoðað Lund aðeins, kíkt á matarhátíð í Málmey og ég hef skráð mig formlega í skólann og mætt á almennan upplýsingafund meðan Sigurður hefur verið á skiptinemanámskeiðinu (sem lauk í dag). Á morgun ætlum við að fara í dagsferð til Køben, á sunnudaginn kemur vonandi fólk til að þrífa íbúðina fyrir okkur (jamm, því skal reddað hve útgangurinn var lélegur!) og þá verður einhver upplýsingadagur hjá nemendafélagi náttúrufræðinema við LU, á mánudaginn verður almennur upplýsingafundur við eðlisfræðideildina og kynningarfundir fyrir einstök námskeið. Ætli skólinn fari svo ekki að fara að byrja...?!

Læt þetta gott heita í bili, enda orðið heldur betur langt! Reyni að blogga ofurlítið jafnar núna á næstunni, fyrst netið er komið í gott lag hjá okkur :) Ef þið eruð alveg að farast úr fréttaþörf af okkur Sigurði, þá getið þið líka kíkt við hjá hinum helmingnum!

íbúðaleit

Sem betur fer þurfum við Sigurður ekki að hafa áhyggjur af húsnæði í Lundi eins og svo ógurlega margir stúdentar þar. Fjöldi stúdentaíbúða hefur sum sé ekki haldið í við fjölgun háskólanemanna í Lundi, en Sigurður fékk úthlutað smá kompu (tæpir 19 m2) því hann er skiptinemi. Ég er óbreyttur nýnemi og get því barist á stúdentaíbúðamarkaðnum. Staðan þar núna er ofurlítið svekkjandi: Ég er fremst (eða með þeim fremstu) í nýnemabiðröðinni en einu íbúðirnar sem eru í nýnemaforgangi eru litlar kompur eins og sú sem Sigurður fékk! Sum sé, allar lausu stúdentaíbúðirnar sem eru stærri en 22 m2 eru ekki í nýnemaforgangi, sem þýðir að a.m.k. í bili á ég ekki séns í að komast í þær. Urrg... Verst að mig grunar sterklega að ég muni tapa í olnbogaskotaslagnum sem fyrirsjáanlegur er milli okkar Sigurðar í 19 fermetra herbergi ;)

fræðingar

Þar sem flestir segja "ha?", ranghvolfa í sér augunum, fá hroll eða klóra sér í kollinum þegar ég segist hafa lært stærðfræði og eðlisfræði og sé á leið í framhaldsnám í eðlisfræði, þá er kominn tími til að veita ykkur smá innsýn í það hvað felst í því að vera stærðfræðingur og eðlisfræðingur. Svara þessir tveir pistlar ekki örugglega öllum ykkar spurningum?