strengjabrúður, epli, bankastúss og kaka
Pabbi átti erindi á vegum vinnunnar til Køben núna í byrjun vikunnar. Svo skemmtilega vildi til að hann gat hagað ferðinni þannig að hann ætti frí allan sunnudaginn og skrapp þá auðvitað yfir til okkar Sigurðar. Þessi ferð var einnig sérlega hentug að því leyti að svona "bissnissmenn" hafa aldrei neinn teljandi farangur meðferðis - svo við Sigurður tróðum auðvitað um 10 kílóum á pabba ;) Nú ætti allt okkar hafurtask að vera komið út. Þ.e.a.s. það sem átti einhvern tímann að koma út í bili. Okkur Sigurði tókst (auðvitað) að vera rétt aðeins of sein á lestarstöðina að taka á móti pabba svo næsta skref var auðvitað að farast á mis við hann. Með dyggri hjálp gemsa og skiptingu leitarflokka (Sigurður vestur, Líney austur) tókst okkur þó að ramba á hvert annað.
Eftir að pabbi hafði hlaðið kaffihlöðurnar með örstuttu expresso-stoppi (hann hafði jú vaknað um klukkan 6 að íslenskum tíma), röltum við með aukafarangurinn upp í Spörtu (þar sem við búum). Pabbi lagðist þar flatur í stóra góða rúmið, ég týndi upp úr bakpokanum og Sigurður tæklaði vandamálið sem olli því að við vorum of sein á lestarstöðina - netbeinirinn okkar virtist vera að gefa upp öndina. Innan skamms kom í ljós að við þyrftum ekki að senda pabba með beinisgreyið heim á klakann, því hann hrökk í gang eftir að Sigurður hafði enduruppsett hann frá grunni.
Þegar góðu verki er lokið, þá er náttúrlega næst á dagskrá að næra sig. Að vísu vantaði ýmislegt bráðnauðsynlegt í ísskápinn svo við tókum rúnt í versluninni hérna með pabba, áður en við settumst að hlöðnu hádegisverðarborði. Þarna fékk pabbi einnig ofurlítið sýnishorn af stemmningunni á ganginum, þ.e. MTV heldur hátt stillt, allt fremur sjúskað og óhreint í tilefni helgarleti og athyglissjúki (en indæli) Kaninn í góðum gír.
Eftir þessa örstuttu leiðsögn um stúdentalíf nútímans röltum við niður í bæ. Ég hafði þefað uppi að það ætti að opna austurlenska strengjabrúðusýningu á hliðstæðu Árbæjarsafnsins hérna í Lundi (þema sérsýninganna á safninu í ár er Kína) um tvöleytið. Okkur tókst að ramba á safnið eftir ofurlítinn krók og skelltum okkur inn. Eftir smá umm og humm fundum við leiðina til strengjabrúðanna. Sýningin var nú ekki stór, hún rúmaðist öll inn í rými á stærð við 1-2 kennslustofur. Opnunin fólst heldur ekki í öðru en að misskemmtilegt fólk hélt mislangar ræður. Það skrýtna var að bakvið ræðumennina var baklýst tjald og pinnabrúðum still bakvið það svo eðlilegast hefði verið að maður fengi smá sýnishorn af skuggabrúðuleikhúsi. En nei, ekki var það svo.
Ojamm ojá, við römbuðum inn í annað rými í sama húsi og þar var dæmigerð sýning á bátum, veiðarfærum, híbýlum, verkfærum, eldhúsáhöldum o.s.frv. á Skáni fyrr á tímum. Við pabbi gátum alveg grúskað í þessu en svona hlutir teljast seint til uppáhaldsdægrastyttinga Sigurðar Ægis. Úbbosí. Eftir smá viðkomu í gömlu prestshúsi, þá ákváðum við að leita að sýningunni sem pabbi hafði borgað okkur inn á - allt sem við höfðum verið að skoða var nefnilega frítt, komumst við að eftir á. Eftir ofurlítið ramb til og frá, fundum við loksins aðalsýninguna. Reyndar fórum við inn öfugum megin, svo við gengum mest megnis aftur í tíma, frá lokum endurreisnar nánar til tekið. Við pabbi týndum Sigurði fljótlega. Eftir að við höfðum skoðað ýmsa muni innan í glerkössum og endanlega sannfært okkur um að við gengjum afturábak í sýningunni, þá fórum við að svipast um eftir Sigurði. Á leiðinni sáum við alveg hreint ótrúlegan kínverskan flatsaum (þemað var drekar) þar sem flennistórar flíkur voru bókstaflega allar útsaumaðar með örfínum þræði. Jaminnsann, hvílík vinna! Nú, loks sá ég skilti sem sagði mér að við hefðum nær örugglega fundið Sigurð: "Vopnasýning". Og viti menn, niðri í þessum kjallara fannst sá týndi. Þarna niðri hafði hann ekki bara fundið það fyrsta verulega áhugaverða á safninu, heldur var þarna einnig leisiskammbyssa þar sem maður gat séð hve góður maður væri að hitta í mark. Almennilegt! ;D
Eftir að hafa öll reynt svolítið með okkur í skotfiminni, héldum við út í sólarljósið. Næsta skref var að fá sér labbitúr um bæinn og hafa augun opin fyrir álitlegum veitingastað. Það tók ekki langa stund, því eins og pabba er einum lagið þá bókuðum við borð á hérumbil fyrsta veitingastaðnum sem við sáum. Það vandamál frá. Þá var spurning hvort einhver væri kaffiþyrstur og aðrir í kökuþörf. Njah, nei, tjah, ekki svo... En eftir allt kökutalið þá langaði mig svo mikið í köku að við hófum leit að kaffihúsi. Fundum eitt í þvergötu við Lille Fiskaregatan (aðalgöngugatan í bænum). Þar buðum við pabba upp á expresso og rabbarbaraköku meðan við Sigurður fórum bæði út í tvöfalt súkkulaði - vel raka súkkulaðiköku og risastóran skammt af kakói með þeyttum rjóma og tveim sykurpúðum(!) Amminamminamm. Svo var nú líka kærkomið að geta sest aðeins niður og slakað á.
Við héldum röltinu áfram, kíktum þangað sem mamma bjó eitt sinn sem stúdent (Billegården), litum inn milli indælla húsa, gáfum vinalegri og kettlingafullri læðu ríkulegt klapp og klór, þvældumst hingað og þangað, litum inn um nokkra búðarglugga og röbbuðum um heima og geima. Á endanum var klukkan orðin korter í sex, en við áttum pantað borð á veitingastaðnum klukkan sex. Við settumst á bekk við Mårtenstorgið og fylgdumst með krákum og dúfum í merkilega mikilli sátt og samlyndi (greinilega nóg að éta og lítil samkeppni). Loks stóðum við upp og héldum á veitingastaðinn (sem ég man því miður engan veginn hvað heitir - manst þú það pabbi?) þar sem við fengum dýrindismat sem metti alla munna og prýðisgott rauðvín. Nammmm....
Eftir matinn skunduðum við á lestarstöðina. Fórum jafnvel heldur geyst fyrir minn stútfulla og upptekna maga, en pabbi vildi auðvitað vera öruggur um að ná lestinni, svo meltingin var einfaldlega tekin úr forgangi í bili ;) Lestin kom og við kvöddum pabba sem hvarf inn í næsta vagn. Á leiðinni heim heilsuðum við upp á nokkur eplatré sem eru á almennu svæði og gripum nokkur epli. Upphaflega áttu eplin auðvitað bara að vera um 2-4 en ætli þau hafi ekki verið nær 15 þarna í lokin. Ji, hvað þetta var gaman :D Góður endir á góðum degi :)
Síðan gleypti lærdómurinn okkur. Þangað til í gær hjá mér, þegar ég ætlaði að útrétta svo ósköp margt en endaði bara í endalausu veseni. Ég ætlaði að næla mér sem snöggvast í bankareikning, en ákvað auðvitað að athuga aðeins kjörin hjá bönkunum fyrst. Ebleehhh... hvílík tímasuga! Ef ykkur finnst þóknanapilleríið mikið á Íslandi, þá trúið mér, það er ekkert miðað við hérna í Svíþjóð! Upphaflega ástæðan fyrir því að ég ætla að fá mér bankareikning er einmitt sú að það er ekki hægt að borga reikninga hjá gjaldkera í neinum banka án þess að vera rukkaður um a.m.k. 60 SEK, þ.e. um 800 IKR. Haaaa??? Mér skilst hreinlega að það eitt að opna munninn fyrir framan gjaldkera kosti þetta um og yfir 60 SEK. Lausnin er að fá sér einhvern bankareikning og þar með netbanka þar sem hægt er að greiða reikninga (leiga, nemendafélag, ...) ókeypis. Ég er alvarlega að hugsa um að fá mér reikning hjá Kaupthing í Málmey. Mér sýnist þeir flytja inn íslenska kerfið a.m.k. að því leyti að innlánsvextirnir hjá þeim eru hærri en almennt gengur og gerist hérna í Svíþjóð og þóknanirnar eru ekki jafn yfirgengilegar - a.m.k. enn um sinn. Verst að maður fær engan afslátt af hefðbundnum millilanda-millifærslugjöldum þótt maður millifæri frá Kaupþingi á Íslandi til Kaupthings hérna í Svíþjóð...
En ojæja, ég náði þó að baka köku úr hluta af eplunum góðu. Sigurður átti jú afmæli í gær :) Það fyndna var ég hef enn ekki orðið vör við neinn bakstur hérna á ganginum, en þegar ég kom fram í eldhús þá var Charlotte að enda við að baka eplapæ :D Epli hér, epli þar... Þar sem eplakökuuppskriftin er stór (heil ofnskúffa) þá skildi ég kökuna eftir á bekknum svo fólk gæti fengið sér, eftir að við Sigurður vorum búin að narta í hana yfir kvöldmatargerðinni og fá okkur væna sneið í eftirmat. Úbbs - gleymdi að taka bita frá! Það var bara smotterí eftir þegar ég ætlaði að ganga frá kökunni seint í gærkvöldi. Trallarí... Enn eru til epli og öll önnur innihaldsefni. Spurning um að baka aðra? ;)
Engin ummæli:
Skrifa ummæli