stúfur

Stúfur hét sá þriðji
stubburinn sá.
Hann krækti sér í pönnu,
þegar kostur var á.

Hann hljóp með hana í burtu
og hirti agnirnar,
sem brunnu stundum fastar
við barminn hér og þar.

Ji, ég næstum gleymdi að setja hann Stúf inn á bloggið í dag - uppáhalds jólasveininn minn! En ég slepp miðað við íslenskan tíma ;)

giljagaur

Giljagaur var annar,
með gráa hausinn sinn.
- Hann skreið ofan úr gili
og skauzt í fjósið inn.

Hann faldi sig í básunum
og froðunni stal,
meðan fjósakonan átti
við fjósamanninn tal.

Í gær talaði ég um nýja herbergið mitt og áttaði mig seinna á að ég var alls ekkert búin að segja frá því að ég fann herbergi! Ég splæsi inn núna á eftir nýja heimilisfanginu hérna til hliðar. Í byrjun nóvember fann ég sem sé loksins herbergi á góðum kjörum hjá indælli konu og ekki lengst út í buska. Fjúff! Eini gallinn er sá að ég varð líka að leigja herbergið í desember, þótt ég þyrfti það ekki fyrr en í janúar. En skítt með það, þá getum við flutt mest af dótinu þangað yfir fyrir jól og því verið í minna flutningsstressi þegar við komum til baka (nóg ætti prófstressið að verða...). Svo var ekkert mál að Sigurður fengi að vera í rúma viku hjá mér í janúar meðan hann klárar tvö munnleg próf og heldur einn fyrirlestur, og það er jú alls ekkert sjálfsagt að allir leyfi.

Annars er alveg hreint magnað hvað fólk reynir að leigja pínkuponsu kytrur dýrt hérna, bara út af því að það er viðvarandi leiguhúsnæðisskortur. Eðlileg mánaðarleiga (að mínu mati) er um 150 SEK/m2 fyrir herbergi með aðgang að eldhúsi og baði, en margir klína vel yfir 200 SEK, jafnvel 300 SEK, á fermetrann. Herbergið sem ég fann er líkast til um 15m2 og er á 2500 SEK/mán, með hita, rafmagni og interneti inniföldu. Slík herbergi eru verðlögð á allt að 4500 SEK/mán - án rafmagns og internets. Snargalið!

stekkjastaur

Stekkjastaur kom fyrstur,
stinnur eins og tré.
Hann laumaðist í fjárhúsin
og lék á bóndans fé.

Hann vildi sjúga ærnar,
- þá var þeim ekki um sel,
því greyið hafði staurfætur,
- það gekk nú ekki vel.

Jæja, fyrsti jólasveinninn mættur til byggða. Ólíkt fyrri árum, þá fylgja engar frásagnir af jólaprófum með jólasveinunum hér á síðunni, enda fer ég ekki í próf fyrr en eftir jól. Nánar tiltekið eitt munnlegt próf í rafsegulfræði. Sigurði var tjáð að þetta væri killer-kúrsinn í eðlisfræðinni við LU. Jaså. Habblaha. Ekki hefur okkur virst svo vera. A.m.k. hafa dæmin verið sæmilega reiknanleg og jafnvel skiljanleg. Prófið hefur ósköp þægilega uppbyggingu, þ.e. settir verða saman nokkir 4-dæmaskammtar með dæmum af þessum 5 dæmablöðum sem við höfum fengið og svo á að kasta teningi upp á hvaða skammt maður fær í prófinu. Þar á að útskýra fyrir kennaranum hvers vegna hann setti fyrir hvert þessara fjögurra dæma og kannski reikna svona aðalatriðin í þeim. Taka má þriggja A4-síðna tossamiða með í prófið. Fjandakornið, þetta á ekki að vera svo hrikalega erfitt!

En aðeins yfir í jólin: Í gær fórum við Bergþóra (vinkona mömmu frá því hún var í námi í Lundi) á Lúsíutónleika í dómkirkjunni. Vá! Þetta voru svoleiðis tónleikarnir til að koma manni í jólaskap :) Hvorki fleiri né færri en 5 barna- og unglingakórar sáu um sönginn og auðvitað gengu þau með logandi kerti inn eftir kirkjunni í upphafi og við lok tónleikanna; stúlkurnar hvítklæddar með kransa á höfðinu og með sína Lúsíu í fararbroddi með kertakórónu, drengirnir prúðbúnir þar á eftir og þrír litlir hestasveinar (Staffan stalledräng) klæddir í rauð og grá föt með langa rauða prjónahúfu á kollinum trítlandi með þeim.

Annars tók ég einhverja sévítans kvefpest upp eftir Sigurði fyrir rúmri viku og hún virðist ekkert ætla sér að yfirgefa hálsinn og nefið á mér í bráð. Arg garg. Ég hafði það þó af að flytja lögheimilið til Svíþjóðar áður en pestin gerði mig óvirka í lok síðustu viku. Það gladdi mig mjög að það að sækja um lögheimilisflutninginn gekk eins og smurt án pappírs- og vottorðavandræða og án óendanlega langrar biðar - kennitalan tilbúin á einni viku! Hér skal tekið fram að ég hafði heyrt miklar skelfingarsögur af laaaangri bið eftir kennitölu eftir mikið pappírsflóð. En já, þetta gekk prýðilega og þ.a.l. fékk ég þessa fínu sænsku kennitölu með póstinum á miðvikudaginn. Ég fór í gær og náði í hana ásamt lyklinum að nýja herberginu mínu. Mikil gleði :)

Í dag mannaði ég mig svo upp í að fara í banka til að stofna reikning og fá greiðslukort og netbanka (svo ég þurfi ekki að bíða endalaust í bönkum eftir afgreiðslu og borga þjónustugjald upp á 60-80 SEK fyrir hvern einasta reikning sem þarf að greiða). Sparbanken Finn: "Nei, maður þarf ID kort [sænsk persónuskilríki] til að fá netbanka og skv. [óþolandi] reglum frá því fyrir um ári, þá fá einungis sænskir ríkisborgarar ID kort." Nordea: "Velkomin í viðskipti! Við rukkum þig svo einungis um 24 SEK/mán fyrir debetkortið og 12 SEK/mán fyrir netbankann..." Bless!!! SEB: "Nei, sænsk kennitala dugir ekki til að geta fengið netbanka." Handelsbanken: "Þú getur fengið reikning, debetkort og netbanka fyrir 150 SEK/ári, en þú getur ekki fengið kort sem nota má til netviðskipta." Fjandinn, ojæja, ég lét þó slag standa. En hvað er að??? Það hafa verið gapandi hálfvitar sem settu þessi lög um að einungis sænskir ríkisborgarar mættu fá ID-kort, því það gerir líf innflytjenda/útlendinga gersamlega óþolandi meðan allar þessar þúsund stofnanir sem krefjast ID-korta eiga eftir að breyta reglunum hjá sér (eða ákveða að breyta þeim ekki...). Þið getið svo rétt ímyndað ykkur hve lengi ég fékk að bíða í hverjum banka fyrir sig, braaah! Til að kæta mig ofurlítið í lok þessara útréttinga, þá þurfti ég ekki að bíða nema örskotsstund eftir afgreiðslu hjá tryggingastofnun Svíþjóðar. Þar var ég afgreidd af afar indælli konu sem skráði mig samviskusamlega í sænska tryggingakerfið - en tók ósköp leið og afsakandi fram að það myndi taka 3-6 mánuði að koma mér inn í kerfið. Hallelúja, jibbíjei. Mér skilst að á meðan sé ég í lausu lofti milli íslenska og sænska kerfisins, en geti þó reynt að veifa kennitölu-pappírunum frá skattinum framan í lækna og aðra ef þeir skyldu mögulega hugsanlega kannski taka þá sem næga sönnun þess að ég sé rétt að komast inn í kerfið. Urg.

Annars er það að frétta að ég lendi í Keflavík um hálf þrjú eftir viku. Þangað til mun ég fást við að losa mig við kvefpestina, klára ritgerð um tengsl takmörkuðu afstæðikenningarinnar og rafsegulfræði og flytja fyrirlestur um sama efni, reyna að flytja eins mikið af dóti og drasli yfir í nýja herbergið mitt og hægt er, skrifa nokkur jólakort, grufla í hvaða jólagjafir þurfi að kaupa inn þegar til Íslands er komið og sinna ýmsu öðru snatti. Mikið gaman, mikið grín.

dragið andann djúpt: myndablogg!

Eins og mín alvitra eldri systir hefur margsinnis bent á, þá er myndaskorturinn á síðunni agalegur. Hér kemur því dágóð romsa...

Byrjum í Þrándheimi (3.-5. nóv) þar sem ég fór að hlusta á, kynnast og kjafta við helling af eðlisfræðingum á Norðurlöndunum. Eðlisfræðingar er alþekktir fyrir grín og glens og lét þessi velhærði Rússi ekki sitt eftir liggja.


Að vísu vildi fartölvan hans fyrst ekki tengjast skjávarpanum, en hann kunni ráð við því: Hamra og berja hraustlega á lyklaborðið. Þetta líktist nokkurs konar hjartahnoði. Lífgunartilraunirnar báru árangur, eins og sést á myndinni hér að ofan, en eitthvað segir mér að sá skeggjaði þurfi u.þ.b. eitt nýtt lyklaborð á viku...

Að loknum öllum erindunum síðasta daginn gátum við fengið okkur göngutúr um bæinn áður en við héldum í flugið. Þar rákumst við meðal annars á þetta fyrirbæri


sem við skildum lítið í hvað væri, en viti menn


þetta reyndist vera hjólalyfta, til þess að flytja örþreytta hjólreiðamenn á þægilegan máta upp þessa hræðilega bröttu brekku


Erum við að tala um snillinga? :D Verst að lyftan var lokuð (kominn vetur), svo hjólreiðamaðurinn á efstu myndinni gat ekki tekið okkur í sýnikennslu...

Við litum auðvitað á og í dómkirkjuna - vá!


Svo eru hér nokkur okkar sem komum frá Lundi, að bíða eftir leigubíl á flugvöllinn: Claudio, Peter, Henri, Jonas, Frank og Sara.



Nújæja, myndavélar okkar Sigurðar voru orðnar svo slappar að ekki var lengur hægt að taka myndir með þeim, svona með góðu móti. Því var drifið í því að fá Bjarnheiði til að kaupa eina slíka í Þýskalandi. Hún tók auðvitað nokkrar prufumyndir



en mér fannst samt vissara að taka eina prufumynd til viðbótar og þá af herbergisskrímslinu.



Unnur Ósk kom í heimsókn til Lundar um miðjan mánuðinn. Við Sigurður vorum þá að vísu alveg á milljón, en okkur tókst þó að taka frá smá tíma til að mæta í óóóógurlega góðan mat hjá Silju og Hjalta og hitta Unni nú aðeins.



Þess má geta að þetta var í fyrsta skipti sem Unnur og Sigurður hittust, nokkuð magnað.

Svo kom Harpa í heimsókn til okkar akkúrat á réttum tíma, þ.e. aðalbrjálæðinu í skólanum lauk daginn sem hún kom. Smá klúður að þetta er eina myndin sem við tókum í Lundi af því tilefni :P


Harpa var hjá okkur frá mánudegi fram á miðvikudag en fór þá til vinkonu sinnar í Køben. Við tvö skelltum okkur svo til Køben laugardaginn fyrir viku og hittum Hörpu þar


og fórum á sýninguna Bodies.


Sú sýning er alveg hreint mögnuð. Ótrúlega flott! En ég skil vel að hún sé umdeild, maður er jú í rauninni að skoða lík... Á hinn bóginn verður að viðurkennast að sýningin er einhver skemmtilegasta líffræðikennsla sem ég hef kynnst.

Nú, eftir sýninguna og að hafa gengið af okkur lappirnar, þá stigum við um borð í sporvagn, kvöddum Hörpu (fór með okkur spottakorn í sporvagninum) og héldum í átt til Sissa og Ane í Rågeleje.







Þar nutum við þess að slappa af og borða og slappa af og spjalla og borða og slappa af og borða og spjalla og... klappa hundunum, þeim Freyju og Viktori.

Þetta er sófinn sem hundarnir mega liggja í. Freyja: "ZZZzzzz....."


Það gat verið svolítið erfitt að halda hundunum kyrrum meðan tekin var mynd (Freyja)


en möndlur eru pottþéttar til að þau sitji grafkyrr


Það verður seint sagt að þau Freyja (á myndinni) og Viktor hafi verið ósátt við klapp\&klór þjónustu Sigurðar og Líneyjar Höllu ;)


Við fórum í smá göngutúr með Sissa og hundunum á sunnudeginum áður en við héldum heim á ný.



Ég prófaði macro-stillinguna á myndavélinni við fyrsta tækifæri, auðvitað.



Núna síðasta fimmtudag tók Kaninn á ganginum sig til og steikti tvo kalkúna og útbjó allt tilheyrandi með svo úr yrði dýrindis þakkargjörðarmáltíð. Smjatt! Öllum á ganginum var boðið og nokkrum vinum að auki. Það var þétt setið og mikið kjaftað og kjammsað :)





Að lokum koma nokkrar myndir frá 1. des balli íslenska kórsins í Lundi sem var haldið í gærkvöldi (þema í ár: sveitaball!). Við Sigurður vorum voða pen og fín


og auðvitað sungum við í kórnum nokkur lög


Ég hló svo mikið að skemmtiatriði strákanna í kórnum að ég steingleymdi að taka myndir, en Sigurður klikkaði ekki þegar stúlkurnar stigu á stokk. Ætli við séum hér ekki í miðri ákaflega innilegri túlkun á "Hvítir mávar" ;) Asafínar - og á stígvélunum :D


Annað sem ég gleymdi að taka myndir af voru hinn röggsami veislustjóri Eiríkur, ræðumaður kvöldsins María Árnadóttir leikkona (ég svoleiðis lá í krampa - hvílík snilld! :D það hefði þurft að vera með upptökuvél þarna...), Sverrir og Sigrún að draga í happdrættinu (meðal vinninga voru ferðir með Sterling, hlutabréf í íslenskum einkabönkum, ókeypis heimsókn á slysó til Maríu... neeei bara grín, það var spurt hvort einhver kærði sig um svoleiðis vinninga áður en dregið var ;) en "eitthvað lítið, gult, ferfætt og loðið sem segir mjá!" var þegið með þökkum, ásamt konfektkössum, brennivínsflösku, matarkörfum, bókapökkum, málverki, skúlptúr og ýmsu fleiru :) ), allur maturinn (rófustappa og sviðasulta, íslenskt hangikjöt með öllu til heyrandi og kökubasar kvenfélagsins [til styrktar fjármálasnillingum]), skreytingarnar o.fl. o.fl. Ég er sem sé vonlaus ljósmyndari. Ég mundi þó eftir að taka mynd af einsmannshljómsveitinni Halla (brilljant)


fjörinu á dansgólfinu


og kjaftagangnum á barnum



Núna í morgun kom svo í ljós að fleiri höfðu skemmt sér rækilega í gærkvöldi. Látum myndirnar tala






Svo þetta sé nú alveg á hreinu, þá er gólfið venjulega ekki þakið dagblöðum, engin bílastæðiskilti finnast hér, hvorki ryðguð grindverk né rósarunnar og grenigreinar, ekki svartar ruslatunnur fyrir pappír, ekki vagnar fyrir mjólkurfernur, ekki rauðar viðvörunarkeilur... en þó kannski tröll og heeeeellingur af drasli. Á efstu myndinni sést hluti af hinum síkátu sökudólgum. Ah, við búum með svooooo þroskuðu fólki... ;)

Látum þetta gott heita í bili, góðar stundir.

rykfallið klukk

Ég rambaði niður eftir bloggsíðunni hennar Ástu áðan og var þá minnt á að ég átti eftir að svara smávegis klukkleik. Svona er að taka sér frí frá því að lesa og skrifa blogg... en hva, betra seint en aldrei ;)

1. Fjögur störf sem ég hef unnið:
kúarektor,
au-pair stúlka,
ýmiss konar aðstoðarkennsla,
sérfræðingur í bergeðlisfræði (ehmhm...)

2. Fjórar bíómyndir sem ég held uppá:
Stella í orlofi,
Bend it like Beckham,
The Hunt for Red October,
Amelie

3. Fjórir staðir sem ég hef átt heima á:
Laugarneshverfi í Reykjavík,
Baden-Baden (Þýskalandi),
Hamborg,
Lundur

4. Fjórir sjónvarpsþættir sem ég horfi helst á:
Boston Legal,
South Park,
Spaugstofan (ef ég er á Íslandi),
Kastljós (ef ég er á Íslandi)

5. Fjórir staðir sem ég hef heimsótt í fríum:
Staður á Reykjanesi við Breiðafjörð,
Akureyri,
Ærlækur,
Svíþjóð uppúr og nið'rúr (ók í húsbíl frá Skáni norður til Kiruna og svolítið norðar ef ég man rétt og svo niður eftir aftur)

6. Fjórar síður sem ég heimsæki daglega (reglulega):
mbl.is
gmail.com
m5.is
afb.se

7. Fjórir réttir sem mér finnst góðir:
grillaður silungur (í ofni eða á grilli, alveg sama),
grjónagrautur,
coq au vin (hani í rauðvíni) að hætti pabba,
hong kong þorskur að hætti mömmu

8. Fjórar bækur sem ég les amk. árlega:
Pride and Prejudice,
Harry Potter 1-7,
Jane Eyre,
Þegar Brandur litli týndist

Ég klukka Bjarnheiði systur (auðvitað), Sylvíu Dröfn og Gunna.

jæja...

Kominn tími til að blogga. Ég hef varla afsökun lengur, því verkefna-, skýrslu- og prófatímabil síðustu fjögurra vikna er hérumbil búið. Já, hérumbil, því þótt nýr fjórðungur með nýjum kúrsum sé í raun hafinn þá er enn eftir að skrifa eina skýrslu og reikna haug af heilavindandi dæmum úr hálfleiðarafræðum fyrir annan af kúrsunum á síðasta fjórðungi. Brrraaa...

Nú, hvað er helst í fréttum? Líkast til ein hundgömul frétt sem gleymdist að flytja ykkur í bloggsneyðinni: Við Sigurður höfum ákveðið að halda okkur hér í Lundi næstu 4-6 árin. Með öðrum orðum á að kýla á doktorsprófið hérna næsta haust, en ekki í Bandaríkjunum. Viðar Guðmundsson benti mér á þennan fína rannsóknarhóp hér í LU/LTH síðasta vor, sem ég er þegar farin að grúska aðeins með, þótt ég gefi ekki alveg fullkomlega í fyrr en eftir jól líkast til (er enn 100% í kúrsum). Sigurður þefaði svo uppi rannsóknarhóp í nanó-lífeðlisfræði (nanobiophysics) sem er meir en til í að fá hann í lið með sér. Okkur líkar líka prýðilega við okkur hérna (lítill bær, stutt í allt, allt til alls, IKEA í Málmey rétt hjá, Köben spottakorn í burtu...) enda menningin ekki svo ólík þeirri íslensku. Reyndar hef ég safnað saman ýmsum "hneykslanlegum" atriðum í fari/menningu Svía, en það kemur allt í sérpistli síðar - bíðið spennt ;) En já, Lundur er á heildina litið alveg brill, nema þegar kemur að því að finna leiguhúsnæði. Það er eintóm þrautaganga og bras. Þetta reddaðist í haust því Sigurður er skiptinemi og fékk því úthlutað herbergi hjá alþjóðaskrifstofunni. Það herbergi missir hann auðvitað eftir jól, enda aðeins skiptinemi á haustönn. Mig vantar því einhverja kompu fyrir næstu önn og trúið mér, það er ekkert gaman að vera að leita að svoleiðis. Ef þið þekkið einhvern (sem þekkir einhvern [sem þekkir einhvern]) sem gæti átt laust herbergi, endilega látið mig vita! Huggun harmi gegn er að næsta haust ættum við að vera komin fremst í röðina hjá stúdentagörðunum hérna og þ.a.l. fljúga inn í þá íbúð sem okkur hentar, úje.

Nýjasta fréttin er svo sú að ég er á leið til Þrándheims núna á mánudaginn og verð þar fram á miðvikudag. Það er svona samráðsfundur meðal ýmissa samstarfsmanna/-hópa rannsóknarhópsins míns og verður örugglega gaman. Svo gaukaði Bjarnheiður því að mér að Þrándheimur sé á sömu breiddargráðu og Ísland, svo mér ætti að líða svolítið eins og heima ;)

Við Sigurður munum svo líkast til renna til Köben helgina 22.-23. nóvember, heilsa upp á Sissa frænda og Ane í Gry og gista hjá þeim. Munum líka örugglega draga Pétur Gordon með okkur í eitthvert brall þarna á laugardeginum áður en við stingum af til Sissa - eða verður þú ekki örugglega í Köben 22. nóvember, Pétur? Hugmyndin er að fara a.m.k. á sýninguna Bodies (líkamspartasýningin). Þeir sem hafa áhuga að fljóta með eru velkomnir!

Læt þetta duga í bili. Skal reyna að muna eftir að vera duglegri með myndavélina, Bjarnheiður, en ég lofa engu! ;)

E.S. Minnst á Bjarnheiði systur: Hún er á lokasprettinum með diplómuritgerðina sína sem á að vera tilbúin til prentunar eftir rúma viku (10. nóvember). Þar sem Bjarnheiður er m.a. með gersamlega algerlega fullkomlega óhæfa leiðbeinendur, þá er þetta töluvert bras. Þess vegna eiga allir sem vettlingi geta valdið að senda henni helling af góðum hugsunum og kannski smá línu sem segir henni hversu ógurlega klár hún er og dugleg og metnaðarfull og einfaldlega dásamleg. Takk fyrir :)

me-e-e

Nei, nei, þetta blogg er ekki dautt og ekki komið í dvala... hélt ég alla vega. Satt best að segja þá fannst mér ég hafa sett bloggið á "sjálfvirk skrif" en það hefur greinilega misheppnast eitthvað. Það er satt best að segja alltof alltof mikið að gera í náminu núna þessa dagana og verður þannig væntanlega a.m.k. næstu 3 vikurnar. Auðvitað gæti ég skrifað um 4-6 pistla, bjarnheiðska að lengd, um atburðina, lífið og tilveruna síðustu vikur, en það er ekki smuga að koma því að á dagskránni - ég er of upptekin við að fylgjast með M5. Ég leyfi ykkur þess í stað að njóta þessarar elsku hérna:


Eins og svo oft áður þá horfir hún til mín af tölvuskjánum. Ef ykkur langar til að hún líti líka til ykkar af ykkar eigin tölvuskjá, þá er ráðið að líta á þessa vefsíðu og nota leitarorðið "curiosity" (leitarreitur efst í vinstra horni). Þá ætti hún að vera mjög viljug að koma til ykkar, ólíkt flestum öðrum kindum...

óeirðir

Ef einhver skyldi hafa haft minnstu áhyggjur, þá höfum við Sigurður ekki farið til Málmeyjar síðan í byrjun mánaðarins í IKEA-ferðinni góðu...

strengjabrúður, epli, bankastúss og kaka

Pabbi átti erindi á vegum vinnunnar til Køben núna í byrjun vikunnar. Svo skemmtilega vildi til að hann gat hagað ferðinni þannig að hann ætti frí allan sunnudaginn og skrapp þá auðvitað yfir til okkar Sigurðar. Þessi ferð var einnig sérlega hentug að því leyti að svona "bissnissmenn" hafa aldrei neinn teljandi farangur meðferðis - svo við Sigurður tróðum auðvitað um 10 kílóum á pabba ;) Nú ætti allt okkar hafurtask að vera komið út. Þ.e.a.s. það sem átti einhvern tímann að koma út í bili. Okkur Sigurði tókst (auðvitað) að vera rétt aðeins of sein á lestarstöðina að taka á móti pabba svo næsta skref var auðvitað að farast á mis við hann. Með dyggri hjálp gemsa og skiptingu leitarflokka (Sigurður vestur, Líney austur) tókst okkur þó að ramba á hvert annað.

Eftir að pabbi hafði hlaðið kaffihlöðurnar með örstuttu expresso-stoppi (hann hafði jú vaknað um klukkan 6 að íslenskum tíma), röltum við með aukafarangurinn upp í Spörtu (þar sem við búum). Pabbi lagðist þar flatur í stóra góða rúmið, ég týndi upp úr bakpokanum og Sigurður tæklaði vandamálið sem olli því að við vorum of sein á lestarstöðina - netbeinirinn okkar virtist vera að gefa upp öndina. Innan skamms kom í ljós að við þyrftum ekki að senda pabba með beinisgreyið heim á klakann, því hann hrökk í gang eftir að Sigurður hafði enduruppsett hann frá grunni.

Þegar góðu verki er lokið, þá er náttúrlega næst á dagskrá að næra sig. Að vísu vantaði ýmislegt bráðnauðsynlegt í ísskápinn svo við tókum rúnt í versluninni hérna með pabba, áður en við settumst að hlöðnu hádegisverðarborði. Þarna fékk pabbi einnig ofurlítið sýnishorn af stemmningunni á ganginum, þ.e. MTV heldur hátt stillt, allt fremur sjúskað og óhreint í tilefni helgarleti og athyglissjúki (en indæli) Kaninn í góðum gír.

Eftir þessa örstuttu leiðsögn um stúdentalíf nútímans röltum við niður í bæ. Ég hafði þefað uppi að það ætti að opna austurlenska strengjabrúðusýningu á hliðstæðu Árbæjarsafnsins hérna í Lundi (þema sérsýninganna á safninu í ár er Kína) um tvöleytið. Okkur tókst að ramba á safnið eftir ofurlítinn krók og skelltum okkur inn. Eftir smá umm og humm fundum við leiðina til strengjabrúðanna. Sýningin var nú ekki stór, hún rúmaðist öll inn í rými á stærð við 1-2 kennslustofur. Opnunin fólst heldur ekki í öðru en að misskemmtilegt fólk hélt mislangar ræður. Það skrýtna var að bakvið ræðumennina var baklýst tjald og pinnabrúðum still bakvið það svo eðlilegast hefði verið að maður fengi smá sýnishorn af skuggabrúðuleikhúsi. En nei, ekki var það svo.

Ojamm ojá, við römbuðum inn í annað rými í sama húsi og þar var dæmigerð sýning á bátum, veiðarfærum, híbýlum, verkfærum, eldhúsáhöldum o.s.frv. á Skáni fyrr á tímum. Við pabbi gátum alveg grúskað í þessu en svona hlutir teljast seint til uppáhaldsdægrastyttinga Sigurðar Ægis. Úbbosí. Eftir smá viðkomu í gömlu prestshúsi, þá ákváðum við að leita að sýningunni sem pabbi hafði borgað okkur inn á - allt sem við höfðum verið að skoða var nefnilega frítt, komumst við að eftir á. Eftir ofurlítið ramb til og frá, fundum við loksins aðalsýninguna. Reyndar fórum við inn öfugum megin, svo við gengum mest megnis aftur í tíma, frá lokum endurreisnar nánar til tekið. Við pabbi týndum Sigurði fljótlega. Eftir að við höfðum skoðað ýmsa muni innan í glerkössum og endanlega sannfært okkur um að við gengjum afturábak í sýningunni, þá fórum við að svipast um eftir Sigurði. Á leiðinni sáum við alveg hreint ótrúlegan kínverskan flatsaum (þemað var drekar) þar sem flennistórar flíkur voru bókstaflega allar útsaumaðar með örfínum þræði. Jaminnsann, hvílík vinna! Nú, loks sá ég skilti sem sagði mér að við hefðum nær örugglega fundið Sigurð: "Vopnasýning". Og viti menn, niðri í þessum kjallara fannst sá týndi. Þarna niðri hafði hann ekki bara fundið það fyrsta verulega áhugaverða á safninu, heldur var þarna einnig leisiskammbyssa þar sem maður gat séð hve góður maður væri að hitta í mark. Almennilegt! ;D

Eftir að hafa öll reynt svolítið með okkur í skotfiminni, héldum við út í sólarljósið. Næsta skref var að fá sér labbitúr um bæinn og hafa augun opin fyrir álitlegum veitingastað. Það tók ekki langa stund, því eins og pabba er einum lagið þá bókuðum við borð á hérumbil fyrsta veitingastaðnum sem við sáum. Það vandamál frá. Þá var spurning hvort einhver væri kaffiþyrstur og aðrir í kökuþörf. Njah, nei, tjah, ekki svo... En eftir allt kökutalið þá langaði mig svo mikið í köku að við hófum leit að kaffihúsi. Fundum eitt í þvergötu við Lille Fiskaregatan (aðalgöngugatan í bænum). Þar buðum við pabba upp á expresso og rabbarbaraköku meðan við Sigurður fórum bæði út í tvöfalt súkkulaði - vel raka súkkulaðiköku og risastóran skammt af kakói með þeyttum rjóma og tveim sykurpúðum(!) Amminamminamm. Svo var nú líka kærkomið að geta sest aðeins niður og slakað á.

Á leið í leit að góðum veitingastað.

Við héldum röltinu áfram, kíktum þangað sem mamma bjó eitt sinn sem stúdent (Billegården), litum inn milli indælla húsa, gáfum vinalegri og kettlingafullri læðu ríkulegt klapp og klór, þvældumst hingað og þangað, litum inn um nokkra búðarglugga og röbbuðum um heima og geima. Á endanum var klukkan orðin korter í sex, en við áttum pantað borð á veitingastaðnum klukkan sex. Við settumst á bekk við Mårtenstorgið og fylgdumst með krákum og dúfum í merkilega mikilli sátt og samlyndi (greinilega nóg að éta og lítil samkeppni). Loks stóðum við upp og héldum á veitingastaðinn (sem ég man því miður engan veginn hvað heitir - manst þú það pabbi?) þar sem við fengum dýrindismat sem metti alla munna og prýðisgott rauðvín. Nammmm....

Eftir matinn skunduðum við á lestarstöðina. Fórum jafnvel heldur geyst fyrir minn stútfulla og upptekna maga, en pabbi vildi auðvitað vera öruggur um að ná lestinni, svo meltingin var einfaldlega tekin úr forgangi í bili ;) Lestin kom og við kvöddum pabba sem hvarf inn í næsta vagn. Á leiðinni heim heilsuðum við upp á nokkur eplatré sem eru á almennu svæði og gripum nokkur epli. Upphaflega áttu eplin auðvitað bara að vera um 2-4 en ætli þau hafi ekki verið nær 15 þarna í lokin. Ji, hvað þetta var gaman :D Góður endir á góðum degi :)

Nokkur eplanna - 1-2 fundust síðar í jakka- og peysuvösum ;)

Síðan gleypti lærdómurinn okkur. Þangað til í gær hjá mér, þegar ég ætlaði að útrétta svo ósköp margt en endaði bara í endalausu veseni. Ég ætlaði að næla mér sem snöggvast í bankareikning, en ákvað auðvitað að athuga aðeins kjörin hjá bönkunum fyrst. Ebleehhh... hvílík tímasuga! Ef ykkur finnst þóknanapilleríið mikið á Íslandi, þá trúið mér, það er ekkert miðað við hérna í Svíþjóð! Upphaflega ástæðan fyrir því að ég ætla að fá mér bankareikning er einmitt sú að það er ekki hægt að borga reikninga hjá gjaldkera í neinum banka án þess að vera rukkaður um a.m.k. 60 SEK, þ.e. um 800 IKR. Haaaa??? Mér skilst hreinlega að það eitt að opna munninn fyrir framan gjaldkera kosti þetta um og yfir 60 SEK. Lausnin er að fá sér einhvern bankareikning og þar með netbanka þar sem hægt er að greiða reikninga (leiga, nemendafélag, ...) ókeypis. Ég er alvarlega að hugsa um að fá mér reikning hjá Kaupthing í Málmey. Mér sýnist þeir flytja inn íslenska kerfið a.m.k. að því leyti að innlánsvextirnir hjá þeim eru hærri en almennt gengur og gerist hérna í Svíþjóð og þóknanirnar eru ekki jafn yfirgengilegar - a.m.k. enn um sinn. Verst að maður fær engan afslátt af hefðbundnum millilanda-millifærslugjöldum þótt maður millifæri frá Kaupþingi á Íslandi til Kaupthings hérna í Svíþjóð...

Nokkrir gangfélagar og einn gestur. Charlotte situr lengst til hægri og káti Kaninn er fremstur á myndinni. Robin og Jasper (fyrsti og þriðji frá vinstri) hafa búið hérna lengst. Stelpan í sófahorninu er indæl og að læra ljósmyndun og strákurinn hægra megin við hana er dæmigerður sænskur strákur, nýfluttur að heiman.

En ojæja, ég náði þó að baka köku úr hluta af eplunum góðu. Sigurður átti jú afmæli í gær :) Það fyndna var ég hef enn ekki orðið vör við neinn bakstur hérna á ganginum, en þegar ég kom fram í eldhús þá var Charlotte að enda við að baka eplapæ :D Epli hér, epli þar... Þar sem eplakökuuppskriftin er stór (heil ofnskúffa) þá skildi ég kökuna eftir á bekknum svo fólk gæti fengið sér, eftir að við Sigurður vorum búin að narta í hana yfir kvöldmatargerðinni og fá okkur væna sneið í eftirmat. Úbbs - gleymdi að taka bita frá! Það var bara smotterí eftir þegar ég ætlaði að ganga frá kökunni seint í gærkvöldi. Trallarí... Enn eru til epli og öll önnur innihaldsefni. Spurning um að baka aðra? ;)

geisp!

Milli þrjú og sex á mánudags- og föstudagssíðdegi sitjum við Sigurður fyrirlestra í tilraunaeðlisfræðiáfanga. Fyrir utan að byrja seint þá eru fyrirlestrarnir hrikalegt fla, ble og bla. Meðfylgjandi mynd lýsir líðan minni best í þessum tímum: