Búin í prófum. Það sem meira er, ég er endanlega búin í prófum í HÍ! Trallirí... Tjah, nema ég ákveði einhvern tíma að drífa af kennsluréttindin, en það er í fjarlægri framtíð. Sjúbbídú, dúddúrúm, trallarallarí... Þetta er mjög góð tilfinning :D
Tökum eftir einu að lokum. Í dag, þegar ég klára mitt síðasta próf við HÍ, eru 63 ár liðin frá því heimstyrjöldinni síðari lauk. Það finnst mér mjög viðeigandi.
Sælinú, það er orðið svolítið langt síðan heyrðist frá mér síðast. Staðan er sú að ég fór í próf 30. apríl og 2. maí (sem bæði gengu prýðilega *krossa putta*) og er á leið í allra síðasta prófið mitt í B.S.-náminu hér við HÍ núna á fimmtudaginn. Get ekki sagt annað að ég sé húrrandi hamingjusöm að vera að verða búin með þessi #%$&"!$ próf. Mun dansa af gleði um hálf fimm þann 8. maí.
Ég ákvað að reyna ekkert að læra kvöldið eftir prófið 30. apríl og skellti mér frekar á frábæra burtfarartónleika fröken Ástu Heiðrúnar Elísabetar klarinettuleikara. Alltaf gaman að fara á tónleika á vegum Tónskóla Sigursveins D. Kristinssonar (notalegt andrúmsloft) og sérstaklega núna því ég hef ekki hitt TSDK fólkið svo lengi (hætti í TSDK árið 2005). Svo er Ásta náttúrlega snillingur á klarinettið :) Pælið í, hún er að klára B.S. í efnafræði núna í vor, klárar framhaldsstigið á klarinettið á sama tíma og er þar að auki líka að læra á píanó fyrir utan t.d. óstöðvandi lestrarbakteríu og félagslíf. Geri aðrir betur!
Annars finnst mér sumarið einhvern veginn vera komið - og fer þá auðvitað strax að búast við hreti. Maður er jú búinn að búa á Fróni í 24 ár og ætti að vera farinn að venjast þessu ;) En samt leyfi ég mér að vona að það komi ekkert hret, því það er svo notalegt að hafa hitastigið um 10 gráðurnar dag eftir dag og gróðurinn er líka kominn langt af stað. Ekki að það hafi eitthvað stoppað kuldaköstin undanfarin ár...
Farin að pota mér í bólið til að stunda lestur-til-að-halda-geðheilsunni-í-prófum, þ.e. lesa Harry Potter :D
Hún Harpa frá Stað er einn afkastamesti bloggari sem ég hef fundið. Ég hef varla undan að lesa alla pistlana og fréttirnar sem streyma inn á síðuna hjá henni. Ein af hefðunum sem Harpa heldur upp á er að skrifa ofurlítið um þá ættingja og vini sem eiga afmæli hinn og þennan daginn. En í dag er 26. afmælisdagurinn hennar Hörpu, svo þá er komið að okkur hinum að skrifa afmælisblogg fyrir hana. Einhvern veginn grunar mig að það verði fleiri en einn og fleiri en tveir til þess að blogga í tilefni dagsins :D
Við Harpa hittumst auðvitað fyrst þegar ég kom sem 13 ára kúarektor á Stað. Píslin ég, borgarbarnið og bókaormurinn, starði bara þegar hún reif upp fóðurbætispokana (40kg?) eins og ekkert væri. Og starði svo svolítið meira þegar hún sagðist vera búin að eiga 11 kærasta. Gaaap! ;) En það er ekki amalegt fyrir jafnmikinn dýravin (sér í lagi hestavin) og Hörpu að alast upp í sveit :D
Harpa segir systur sína Rebekku vera ofvirka. Hehe, þær eru það báðar tvær, ekki nokkur spurning. Ofurdugleg manneskja hún Harpa. Einhvern tíma áttum við að taka til í fjóshlöðunni gömlu. Ég er vægast sagt léleg þegar kemur að tiltekt (alltof mikill dundari) og hugsaði mest "Obbosí!" þegar ég horfði á allt dótið og draslið. Harpa hins vegar bara byrjaði - og þetta svoleiðis rokgekk. Ekkert verið að sópa undir teppið, nei takk! Ég held ég hafi lært heilmikið af Hörpu þegar kemur að því að drífa hlutina af - og ekki vanþörf á ;)
Núna er Harpa hins vegar úti í Derby. Elti þangað sinn ástkæra sem er að stúdera mótorsportverkfræði (hvaða tegund verkfræði er ekki til?). Raunar mun hún heiðra klakann með nærveru sinni bráðlega til þess að taka eitt stykki leiðsögumannapróf og demba sér svo vestur í sauðburðinn. Sumarvinnan mun svo fara að miklu leyti fram á hestbaki á gamla góða Íslandi, úje.
Að lokum koma hér tvær myndir frá gamalli og góðri tíð. Þið verðið bara að afsaka hve óskýrar þær eru; ég hef ekki aðgang að skanna nema í nokkurri fjarlægð og gaf mér ekki tíma í prófastússinu til að rjúka þangað svo ég tók mynd af myndunum... :P
Þessi er tekin fyrsta sumarið mitt á Stað. Fríða stendur við réttina, Harpa situr og ég er í mínum ofurendingargóðu appelsínugulu vindbuxum. Ærin til vinstri heitir Prinsessa og lambið hennar Embla. Hin ærin heitir Drottning (systir Prinsessu) og lömbin hennar Mundi og Munda (sem urðu að indælis "sparifé" eins og móðirin). Við hliðina á mér stendur svo hún Snotra.
Ég skil vel hvers vegna lóusöngur hefur alltaf verið ákaflega vinsæll. Það er a.m.k. ein lóa búin að syngja sitt dirrindí hér í nágrenninu í gær og í dag og ég fæ aldrei nóg af því. Svo er heldur ekkert verra þótt einhverjar annars kyns trillur fljóti með frá öðrum fuglum, t.d. tjaldi. Meira að segja garg (í hófi) fellur ágætlega í kramið hjá mér. Stundum gæti ég reyndar alveg trúað að ég væri stödd uppi í sveit en ekki á stúdentagörðum Háskóla Íslands miðað við þær hljómþéttu sinfóníur sem stundum berast inn um svaladyrnar. Ekki svo slæm próflestursmúsík atarna.
Núna ligg ég upp í sófa með púða undir hægri fæti og þykist vera alger prinsessa. Sendi meira að segja Sigurð aaaaleinan að versla. Ekki hafa áhyggjur, þessi merkikertisháttur er bara til bráðabirgða. Ég sum sé fór og hitti skurðlækni í dag sem deyfði á mér stórutána þar til ég hélt hún myndi detta af og sneiddi svo af henni eins og sosum hálfa nöglina. Hvers vegna í ósköpunum gerði ég það? Nú, fyrir páska þá skarst þessi nögl heldur langt inn í húðina við hliðina á sér og bjó til sár. Skemmst er frá því að segja að þetta sár hefur ekki gróið hingað til og ljóst var fyrir um mánuði að sneiða þyrfti af aðra hliðina á nöglinni. Þá tók við indælt íslenskt heilbrigðiskerfi. Ég hringdi og pantaði tíma hjá heimilislækni og þurfti að bíða í 5 daga til að komast að (undanfarin ár hefur þetta tekið mest 2-3 daga, en foreldrar ku vera mun duglegri við að leyfa börnum sínum að heilsa upp á lækninn þennan veturinn, sosum gott og blessað). Læknirinn minn staðfesti grun minn góðlátlega, pantaði tíma hjá skurðlækni sem var laus eftir 8 daga og rukkaði mig um 1000 kr. Allt í góðu með það nema biðina. Loks hitti ég skurðlækninn sem leit á tána, samþykkti að skera þyrfti naglarfjandann burt, sagði mér að koma eftir viku á skurðstofuna sína og rukkaði mig um tæpar 4000 kr fyrir þetta 5 mínútna viðtal. Jei. Svo loooooksins var það í dag sem ráðist var á stórutána. Ég lá upp á legubekk og las Harry Potter and the Prisoner of Azkaban meðan læknirinn dundaði við að stútfylla tána af deyfingu og skemmta sér við sitt fag. Hann bað mig svo vinsamlegast um að millifæra rúmar 6000 kr á reikning hjá Heill ehf. Jessörí. Núna þarf ég bara að dæla nokkrum smáaurum í heilbrigðiskerfið og þá er ég komin með næga inneign fyrir afsláttarkorti TR. Get þó ekki sagt að það sé mitt helsta markmið í lífinu...
Ég get hlustað á lagið On suuri sun rantas autius í flutningi Graduale Nobili aftur og aftur og aftur og aftur og... Reyndar gildir það um fleiri lög á disknum þeirra, sem heitir einfaldlega Graduale Nobili (og fæst t.d. í 12 tónum og í Langholtskirkju) en þetta lag stendur barasta upp úr. Ég reyndi að finna einhverja sambærilega útgáfu á netinu svo ég þyrfti nú ekki að birta þetta ólöglega, en það bara tókst ekki! Þessi hér komst næst því að vera jafngóð, en röddin í einsöngvaranum er barasta of óperusöngkonuleg fyrir minn smekk :P Raunar er hægt að hlusta á lagið á MySpace-síðu eðalgrallaranna ásamt fleiri góðum lögum. Gat bara ekki sent krækju beint í þetta.
Annars voru stúlkurnar í Graduale Nobili að gefa út nýjan disk og héldu útgáfutónleika núna fyrir viku síðan. Grábölvað að ég gaf mér ekki tíma til að mæta á tónleikana :( En þá er bara að redda sér disknum... og vona að það verði fleiri tónleikar einhvern tímann í sumar ;)
Í gær þegar ég rölti upp í VR-II rak ég augun í svartan kött sem kúrði sallarólegur á miðri Suðurgötunni. Þ.e. þangað til rauð Toyota á venjulegum Suðurgötu-hraða var komin um 30 metra að honum, þá stökk kötturinn eins og píla af stað yfir holtið í átt að VR-II. Minn sann, hvað þetta eru flott dýr!
Endorfín og súkkulaði. Læt þar staðar numið.
Var að borða tvær ristaðar brauðsneiðar með dökku súkkulaðikremi sem Bjarnheiður systir gaf mér. Mér líður ákaflega vel. Alveg sama þótt ég hafi verið að klára kremið (svoleiðis sleikti krúsina að innan). Alveg sama þótt ég hafi ekki gert allt sem gera átti í vikunni. Alveg sama þótt það sé alltof stutt í próf. Alveg sama þótt ég þurfi að fara að versla eftir 1½ klst (á föstudegi!). Dökkt súkkulaði er snilld.
Og nú ætla ég að bæta smávegis endorfíni ofan í súkkulaðikikkið með því að skila bílnum þeirra pabba og mömmu á réttan stað og arka til baka á ný.
Jæja, ég nenni ekki að bíða lengur eftir að rafrásafræðingarnir komi með lausn á stjörnunum hérna fyrir neðan. Svo að, hér eru lausnirnar:
1) Með því að skoða jafnspennupunkta, þá sést að enginn straumur rennur um þá leggi sem svara til hliðanna í sexhyrningnum innan í stjörnunni. Strokum þá út. Að því loknu er lítið mál að teikna jafngildisrás viðeigandi hlið- og raðtenginga milli A og B og rrrreikna ofurlítið. Útkoman er einn fjórðihluti R, þ.e. R/4.
2) Nú eru jafnspennupunktar rásarinnar ekki jafn augljósir og áður, en með hjálp samhverfu fáum við að tengipunktarnir tveir rétt fyrir neðan A eru jafnspennupunktar. Þ.a.l. rennur enginn straumur milli þessara punkta og við getum strokað út lárétta legginn milli þeirra. Sömu meðferð má beita á tengipunktana tvo fyrir neðan B og losa sig við tilheyrandi láréttan legg. Samhverfan gefur okkur nú ofurlítið meira, því ljóst er að enginn straumur getur runnið um neðsta stjörnuarminn. Strokum burt þessa tvo leggi og sitjum eftir með:
Nú má einbeita sér að öðrum helmingi rásarinnar (partarnir tveir eru jú hliðtengdir milli A og B). Teiknum jafngildisrás fyrir hann, sem ætti nú að takast með því að setja tungubroddinn tryggilega út í annað munnvikið. Viðnámið í helmingi rásarinnar fæst þannig eftir nokkra reikninga sem 86R/55. Þar með, eins og alþjóð veit, er heildarviðnámið milli A og B jafnt 43R/55. Töff tala.
Vona að þið hafið haft oggopínkuponsu gaman af þessu. Góðar stundir.
