Ég er farin að sjá eftir að hafa skilið regnbuxurnar mínar eftir heima á Íslandi. Eftir síðasta sumar datt mér bara ekki í hug að það ætti eftir að kólna niður í íslenskt hitastig hérna og rigna dag eftir dag. Ekki að ég hafi neitt á móti veðurfarinu hérna í ár. Sakna bara regnbuxnanna til að njóta þess enn betur ;)
Annars langar mig til að benda þeim á þessa minningargrein, sem ekki hafa lesið hana.
Það hefur rignt ansi duglega síðustu daga. Með hæfilegum hléum, að sjálfsögðu. En ég er búin að finna trikk til að lenda ekki í dembu ef ég er einhvers staðar að hjóla: Því betur sem ég geri ráð fyrir því að lenda í dembu (hjóla í stuttbuxum en engum sokkum, hafa regnstakkinn til taks, setja regnkápuna yfir bakpokann, ...), þeim mun ósennilegra er að það lendi nokkur dropi á mér. Ég hjóla yfirleitt tvisvar á dag hingað upp í GFZ og niður aftur, fyrir utan ferðir á markað og hingað og þangað svo þetta er margsannað ;) Hef t.d. aldrei blotnað jafnrækilega og þegar ég var viss um að enn væru 1-2 klst í rigninguna - hefði getað undið nokkra desilítra úr sokkunum og gallabuxunum. Var sem betur fer í grennd við tré þegar sturtan byrjaði, svo ég gat sveiflað mér í regnjakkann í snatri í smá skjóli, annars hefðu hár og bolur lagt um lítra til. En regnskýjabakkarnir virðast sem sé tékka á því hvernig Líney Halla er klædd: Ef ég fer út og er í síðbuxum og sokkum og illa undirbúin fyrir regn, þá svoleiðis bruna þau á staðinn og henda sér niður. Ef ég fer út og er búin undir rigningu, þá geyma þau yfirleitt að heimsækja jörðina þar til ég er komin í skjól, dropa svo lítið að það gufar bara strax upp af manni aftur eða sleppa því bara alveg. Ef ég lít út, sé skýin og ákveð að vera inni meðan þau skola húsin, þá barasta móðgast þau og hendast framhjá í þeytingskasti. Eins og ég segi, margsannað.
En já, þessu regni fylgir óneitanlega mun þægilegra hitastig. Eiginlega alveg eins og ég vil hafa það :) Hef komist að skokka þegar ég vil eiginlega alla þessa viku, með einni undantekningu þegar það var of heitt. Í dag er mátulega heitt, en sólin heldur sterk. Lét mig samt hafa það enda með nýja leynivopnið mitt í höndunum: flaska með smá slurk af powerade svaladrykk. Ótrúlegt hvað það reddar miklu. Hef engan áhuga á fleiri skokktúrum sem enda næstum á því að ég slagi síðustu metrana af vökvaskorti og ofhitnun :P
Reyndar líður mér svolítið eins og á Íslandi þessa dagana, eða reyndar síðustu tvær vikur. Það hefur nefnilega ekki verið hægt að treysta á veðurspána sem virðist þar að auki breytast á a.m.k. 6 klst fresti. Greinilega erfitt að vera veðurfræðingur í Brandenburg þennan júnímánuð ;) Það er heldur ekki á neitt að treysta þegar maður er utandyra - glaðasólskin, þá hellidemba og jafnvel haglél í um klukkustund, sólskin á ný og svo ný demba þegar gangstéttirnar eru orðnar þurrar - og bakpokinn minn því fullur af fötum allt frá stuttbuxum yfir í flíspeysu og ullarsokka. Bara allt eins og heima ;)
Hér á GFZ finnst fólki gaman að veðja. Og ef það er engin heimsmeistarakeppni til að veðja um, nú þá er bara fundið eitthvað annað til að veðja á. T.d. hversu mikinn þrýsting þurfi til að einhver sprunga opnist. Erum við að tala um samansafn af jarðeðlis- og jarðfræðingum? Já! ;) Veðpotturinn bauð svo upp á bjór, rauðvín og grillmat. Kvöldið í kvöld var frátekið fyrir þá veislu. Í dag hefur rignt nær stanslaust frá því fyrir hádegi. En fyrst það stytti upp þannig að hægt var að kveikja upp í grillinu, þá var ekkert til að stöðva sælkerana og bara staðið yfir grillinu með regnhlíf ;) Fólkið hér er nú alger snilld :D
Já, já, já - heldur langur tími liðinn frá síðasta pistli. En hei! hann var líka ansi langur ;) Annars gerðist svo lítið markvert að það var ekki frá neinu að segja en svo varð kúvending þegar allt í einu gerðist svo margt frásagnavert að það var ekki tími til frásagnar! Byrjum á byrjuninni...
Á föstudag, skömmu eftir hádegismatinn, bauð ég öllum í jarðhitadeildinni hérna í GFZ (deild númer 5.2) upp á vel verkaðan skyrhákarl frá Bjarnarhöfn og íslenskt brennivín, harðfisk (ýsu og steinbít) frá Flateyri (verkun Halldórs Mikkaelssonar er langbest, bara svo þið vitið það ;) ) ásamt ekta íslensku smjöri og einnig djúpur. Hann afi í Sigtúni hefði sko verið stoltur að sjá þetta veisluborð! Og hákarlsátið gekk framar vonum, meir en helmingur þeirra sem var á staðnum þennan dag reif upp hugrekkið og skellti í sig einum bita :) Enda benti ég þeim á að ef þau borðuðu gorgonzola-ost (þ.e. gráðaost) þá hefðu þau enga afsökun ;) Harðfiskurinn gerði mikla lukku, etinn af öllum sem yfir höfuð borðuðu fisk, og auðvitað slógu djúpurnar í gegn.
Um kvöldið kom svo Bjarnheiður blaðskellandi frá Freiberg til að heimsækja litlu systur yfir helgina. Ég skildi hana reyndar aðeins eftir yfir námsbókunum meðan ég skaust til að mæla hérna upp frá og rabba á skype. Kom svo niður eftir með hákarlinn og harðfiskinn. Þá sat daman í náttfötunum inni í herbergi og búin að bursta tennur. En þegar um hákarl er að ræða, þá má nú alveg bursta tennurnar barasta aftur. Svo settist hún inn í eldhús og góflaði í sig hákarlinum. Kostuleg sjón, ég skellihló :D Það fyndnasta var að ég var búin að segja fólkinu í GFZ að það væri eins gott að ég hefði boðið þeim upp á íslensku veitingarnar þennan dag, því systir mín væri örugglega búin með hákarlinn fyrir lok helgarinnar. Þarna sat hún svo og næstum því kláraði hann á einu bretti! :D
Nújæja, á laugardegi brölluðum við systur ýmislegt. Úðuðum t.d. í okkur einu kílói af jarðarberjum, fórum í skoðunarferð um Potsdam ásamt félagi erlendra nema við TU BA Freiberg (skólann hennar Bjarnheiðar) sem voru í heimsókn þennan dag, sleiktum ís, röltum að Charlottenhof smáhöllinni til þess að komast að því að 20 manna hópur hefði bókað sig í síðustu skoðunarferðina þann daginn svo þetta var "ekki nema" indæll labbitúr í góða veðrinu og vorum svo þreyttar eftir daginn að í stað þess að gera leit að góðu veitingahúsi þá sigum við bara heim á leið og gerðum okkur gómsætt tómat-mozarella salat.
Á sunnudagsmorgni sat hin duglega Bjarnheiður yfir bókunum meðan ég mældi aðeins, pikkaði tölvupóst og tók einn stuttan skokktúr. Þá rukum við af stað að hitta Hlyn frænda, Kristínu, Huga, Lóu og Unu. Röltum með þeim í rólegheitunum í leit að Halensee (vatn í Berlín) en sáum það aldrei fyrir einhverjum ríkra manna villum, þangað til við vorum komin í garð íslenska sendiherrabústaðarins. Við þáðum sem sé boð íslensku sendiherrahjónanna í Berlín að gæða okkur á grilluðum SS-pylsum og flatkökum með hangikjöti ásamt öðrum Íslendingum í nágrenninu í tilefni þjóðhátíðardagsins. Það boð tókst prýðilega. Allir saddir og sælir, sólin skein, íslenskan flæddi um allt og forvitnir svanir og kviknakið fólk synti hjá (þessi nektarsundmenning í vötnum er víst ansi algeng hér í Þýskalandi).
Já, og svo skemmtilega vildi til að skáklið Laugalækjarskóla var þarna á ferðinni milli Póllands og Búlgaríu og þar með var náttúrlega Matti bróðir hennar Ástu og að auki hinn bróðir hennar hann Hjalti og Pétur pabbi þeirra. Ansi gaman að hitta svona óvænt fólk sem maður kannast meir en lítið við :) Boðið stóð milli þrjú og sjö en við Bjarnheiður stungum af rúmlega sex svo hún kæmist tímanlega af stað til Freiberg á ný (fékk sko bíl lánaðan hjá Matta). Það tókst allt, meira að segja að finna ódýra bensínstöð. Svo var alveg hrikalega einmanalegt eitthvað þegar systurskvettan var farin. Úffpúff. Það er alltaf gott að fá gesti, en leitt að kveðja þá...
En jamm, ég skreið snemma í ból eftir viðburðaríka helgi og svo var það bara vinnan og þetta venjulega í dag. Það rigndi meira að segja svo skemmtilega í morgun að þegar ég rölti hér milli bygginga í skóginum þá leið mér eins og þegar við vorum í sumarbústað í gamla daga og fórum í gönguferð út í skóg í gúmmístígvélum og regngalla í leit að sveppum. Minntist á þetta í hádegismatarspjallinu og að mig vantaði nú eiginlega bara kakókrús, þá væri þetta komið ;) Og viti menn! haldið þið ekki bara að hún Angela hafi stolist til að kaupa kakóbolla handa mér í lok máltíðar :D Meira að segja ágætis kakó þótt úr vél væri. Smjatt. Hún Angela er nú alger snilld ;)
Milli 17 og 1 í gær var löng vísindanótt (Lange Nacht der Wissenschaften) hér í Berlín og Potsdam. Út um borg og bý stilltu fræðimenn upp kynningarbásum sýnum, plakötum og undratækjum, héldu fyrirlestra og röltu með almenning í kynnisferðir um vinnustaði sína. Ég hefði náttúrlega allra helst vilja geta skipt mér í a.m.k. þrennt. Hefði viljað kíkja í eðlis- og stærðfræðideildir Freie Universität Berlin, Humboldt Universität Berlin og Technische Universität Berlin. Ég náði bara síðasttalda háskólanum. Þar fyrir utan hefði verið mjög áhugavert að kynna sér allar hinar fræðigreinarnar... Hefði ég átt að ná að skoða allt sem ég hafði nokkurn áhuga á að sjá, þá hefði það tekið u.þ.b. mánuð. Það þurfti jú a.m.k. sólarhring til þess að lesa í gegnum alla dagskrána og spá og spekúlera í henni. Ég ákvað því fljótlega að einskorða mig við stærðfræði-, eðlisfræði og tölvunarfræði. Þar sem boðið var upp á fyrirlestur um skammtadulkóðun í TU ákvað ég því að kíkja helst þangað.
Eftir að hafa ákveðið að brjóta tæplega ársgamla reglu um að fara ekki inn til Berlínar í 30°C hita, settist ég inn í S7 lestina til að svitna í um 20 mínútur. Við dýragarðinn hoppaði ég fljótlega upp í vísindanæturstrætó og steig út á næstu stoppistöð. Elti þar örvar sem á stóð "Haus der Physik", þ.e. hús eðlisfræðinnar. Hús eðlisfræðinnar er stórt. Riiiisastórt. VR byggingarnar eru í mesta lagi 1/5 af þessu húsi. En þau eru glettilega lík. Steinsteypuklumpar með flísa- eða dúkalögð gólf (flísarnar rauðbrúnar), þar sem mynstrið af steypumótunum sést á veggjunum sem eru í mesta lagi málaðir ljósgráir. Er þetta einkenni allra bygginga þar sem eðlisfræði er kennd? Við erum greinilega stórhættulegur þjóðflokkur ;)
En eðlisfræðingarnir brugðust ekki. Áhugaverð plaköt og fyrirlestrar og svo náttúrlega nokkur herbergi þar sem alls kyns tilraunauppstillingar voru. Gaman að sjá þarna sömu uppstillingar og eru venjulega heima. M.a. litla segulinn sem svífur fyrir ofan skífu af ofurleiðara og ég er búin að kynna fyrir gestum og gangandi á a.m.k. þrem kynningum. Gífurlega gaman að láta útskýra hann fyrir sér, alveg niður í kjarna og rafeindir. Aumingja strákurinn sem útskýrði þetta fyrir mér, vissi ekkert hvað hann átti að halda þegar ég kinkaði endalaust kolli sama hvaða hugtök hann nefndi: varmahreyfingar - aha; kristalbygging - aha; kjarnar og lausar rafeindir - aha; cooper-par - aha; fermíeindir og bóseindir - já þannig!; rafsegulfræði - jú ég ætti nú að kannast við hana... ;) Held hann hafi nú haft gaman af þessu, strákgreyið. En hann varð held ég feginn þegar ég þurfti að drífa mig á fyrirlestur, hehe. Svo var þarna nóg af fljótandi köfnunarefni, lofttæmiklefi, seglar, rennandi vatn, grænir, rauðir og bláir leisar, ljósgreiður, sveiflandi strengur, kúplaðir pendúlar, ... Doijngs-doijngs gaman ;D
Ég náði að fara á þrjá fyrirlestra. Einn um nýjustu tæknina við gagnadiska. Vinnuhóp/fyrirtæki við TU Berlín hefur tekist að búa til disk sem getur geymt 500 GB af gögnum. Já, hálft terabæt! Takmarkið er að ná upp í 1 TB. Þegar þau byrjuðu trúðu þau því ekki sjálf að þeim tækist að kreista svona mikið á einn lítinn disk. En svei mér, við erum alltaf að koma sjálfum okkur og öðrum á óvart ;) Næsti fyrirlestur var um skammtadulkóðun. Ákaflega gaman þar. Tengsl TU við þá grein eru þau að við TU er verið að þróa ljóseindagjafa. Þ.e. græju sem gefur frá sér eina og eina ljóseind frá sér í einu eftir óskum. Til þess eru notaðir skammtapunktar í hálfleiðurum. Segir þetta ykkur eitthvað? Tæpast. Hann útskýrði þetta ekki nánar þannig að fyrir mér eru þetta bara tvö hugtök sem ég kannast ágætlega við. Enda hugsa ég að varla nokkur annar en ég og fyrirlesarinn hafi almennilega vitað hvaða fyrirbæri ljóseind er... Síðasti fyrirlesturinn sem ég sótti (eftir að hafa kíkt í hús stærðfræðinnar, sjá fyrir neðan) var um almyndir (hologram). Það var sérstaklega áhugavert því það eru einmitt almyndir sem eru notaðar við nýju tæknina í gagnadiskunum. Tæknin er hreinlega kölluð 4D-bits, þ.e. fjórvíðir bitar(!) Það eru sem sé almyndirnar sem gefa fjórðu víddina. Stórsniðugt allt saman.
Eini ókosturinn við hús eðlisfræðinnar var að þar fékkst ekkert almennilegt til að eta. Gekk út í leit að döner-sölustað en rambaði þá á hús stærðfræðinnar í staðinn. Þar fékkst m.a. stórt rúnstykki með osti, káli og tómat. Kjamms. En stærðifræðingarnir ollu mér eiginlega vonbrigðum. Fyrir utan að í rýminu fyrir utan kennslustofurnar var svo hrikalega sterk sótthreinsiduftslykt að ég held ég hafi sótthreinsað nefholið niður í kok áður en ég flúði þaðan. Jakk. En ég nældi mér þar í stærðfræðiþrautir til að glíma við á leiðinni heim.
Hvað segir það okkur svo að TU Berlín hafi sérhús fyrir eðlisfræði og sérhús fyrir stærðfræði sem hvort um sig myndi rúma um fimm VR byggingar? VR byggingar sem eru fyrir verkfræði- OG raunvísindadeild??? Jú, Háskóli Íslands er oggulítið lítill ;)
Ég fór aftur til Potsdam um tíuleytið. Leit aðeins á kynningarbásana hér á Telegrafenberg, þar sem ég vinn. Kíkti þá á mælitækin og rölti svo á skrifstofuna til að rabba við Sigurð þar til ég nánast sofnaði ofan í lyklaborðið rúmlega tólf. Einstaklega góður dagur :)
Jóhó, það er kannski kominn tími á aðeins fleiri fréttir? Annars er nú ekki mikið fréttnæmt hér. Mælingarnar komnar vel í gang en ganga samt í augnablikinu ósköp hægt, eins og þeirra eðli er. Veðurguðirnir eru búnir að vera mjög vingjarnlegir við mig en ætla að gera vel við hann Ali (frá Íran, vinnur hér við GFZ) undir lok vikunnar. Litlum 30°C og glampandi sól spáð fyrir og um helgina. Obbo-obbo-sí :P Ekki gott fyrir mig. En ég skal halda þetta út fyrir hann Ali, þetta er fínasti karl. Síðasta sumar fannst honum náttúrlega alveg dásamlegt - 30°C og sól viku eftir viku! ;D Hehe, einhvern tíma kom hann til Íslands í ágúst þegar voru undir 10°C og rigning mestan tímann. Hann gekk þá um í öllum þeim fötum sem hann hafði með, líka náttfötunum!
Á laugardaginn fór ég m.a. á markaðinn og í H&M og sameinaði svo langan og góðan hjóltúr og kynnisferð í Stern Center verslunarmiðstöðina. Þrátt fyrir ágætis kort sem ég fékk lánað hjá Gudrun, þá tókst mér náttúrlega að villast á leiðinni í Stern Center. Tók risastóran sveig og hjólaði eftir stígum sem tæpast teljast til hjólastíga... En það var nú þegar allt kemur til alls indælt. Valdi aðra og auðveldari leið fyrir heimleiðina og beygði þá bara einu sinni vitlaust. Var þó fljót að uppgötva þá vitleysu, enda komin í góða æfingu við það ;) Tók svo sunnudaginn í að gera bókhald, pikka eitthvað inn í dagbók, vafra á netinu, kjafta á MSN og skype og vera fremur löt almennt. Dásamlegt :)
Bestu kveðjur,
ykkar Líney Halla í síðbuxum (jei! ;) )
Þegar ég steig út úr flugvélinni um kl 21 að staðartíma langaði mig helst til að snúa við inn í hana aftur. Hvílík hitamolla! Flugstjórinn sagði hitastigið í Berlín vera um 21°C, sem hefði verið bara indælt, en þessi svakalegi raki mátti alveg missa sín... Eftir að hafa beðið svolitla stund eftir töskunni og bakpokanum arkaði ég í átt að lestarstöðinni. Líkt og í fyrra hafði ég gleymt að prenta út lestaráætlunina frá Schönefeld til Potsdam. En eftir að hafa sannfært mig um að síðasta lestin sem færi beint frá Schönefeld til Potsdam væri þegar farin, hoppaði bara upp í fyrstu lest inn til Berlínar og tók S-lest þaðan. Var komin til Potsdam rétt rúmlega ellefu. Allt koldimmt (eða þannig lagað, ljósastaurarnir eru ekki jafn þéttbýlir hér eins og á fróninu...) og rigning, þrumur og eldingar. Stökk inn í næsta lausa leigubíl sem rann með mig þennan spotta í Schlaatzstrasse. Þar bankaði ég á glugga hjá nágrannanum sem kom eftir þriðja bank, opnaði dyrnar og lét mig hafa lykla að íbúðinni hennar Gudrunar (var að hjóla á Mallorca, kom í gær).
Í gærmorgun svoleiðis rennvöknaði ég af svita bara við það að leiða hjólið upp hæðina með úttroðna tölvutösku á öxlinni. Bahaa, þessi hiti og raki! Það batnaði reyndar töluvert þegar leið á daginn því þá komu nokkrar hressilegar skúrir sem kældu allt hæfilega.
Nújæja, svo líður tíminn í vinnunni við að koma sér fyrir, skipuleggja mælingarnar, redda sér lykli og lykilkorti að mælingaskálanum, vinna við skýrsluna og hitt og þetta. Flestir frá í fyrra eru hér enn og nokkrir nýir hafa bæst við, allt sama vingjarnlega og skemmtilega fólkið :)
Svo ganga hlutirnir náttúrlega upp og niður á sinn grátbroslega hátt. Fór t.d. glorsoltin að kaupa inn í gær. Í hraðbankann að taka út evrur, nema hvað ég hafði víxlað tveim pin-númerum í kollinum svo ég fékk ekki aur út úr því. Jæja, ákvað bara að borga með kreditkortinu. Hlóð því helsta í körfuna. Mundi svo þar sem ég beið á kassanum að það er ekki tekið við kreditkortum í risarisastórmarkaðnum Kaufland. Obbo-obbo-sí. En kannski debetkortinu mínu? Konan prófaði. En nei, kassinn tók bara við þýskum EC kortum. Brill. Svo ég valdi úr vörunum þar til upphæðin nam 21 evru, afgangurinn af 35 evrunum sem pabbi léði mér fyrir lest og leigubíl. Guði sé lof að hann lætur mann alltaf fá miklu meira en maður alla jafna þarf! (TAKK pabbi!) Þá gat ég loks farið heim og rifið í mig brauðsneið meðan ég sauð hrísgrjón og kjaftaði við Gudrun, sem var nýlega komin heim úr ferðalaginu.
En svo eiginlega leiddist mér barasta í gærkvöldi! (Fyrir utan að sakna Íslands og sakna Sigurðar...) Ég kann greinilega ekki að vera í 8-17 vinnu en ekki 8-24 skóla... ;) a.m.k. ekki ef ég er netsambandslaus! :D En jæja, það reddaðist með dundi og prjónaskap og almennri þreytu. Núna í kvöld nota ég lyklana hans Davids sem ég er með á skrifstofu. Hann fer á einhverja ráðstefnu á morgun og kemur ekki aftur fyrr en á þriðjudag. Vona að ég verði komin með eigin lykla þá. Helst fyrir helgina, því þá get ég mætt til að mæla aðeins um helgina, en við ættum að geta sett mælingarnar í gang á morgun :)
Veðrið lagaði sig að mér í dag en ég ekki mig að því. Alveg dásemd. Það var óskaplega hamingjusöm Líney sem hjólaði í 10-12°C í vinnuna í morgun ;) Svo komst ég í smá skokk áðan án þess að kafna gersamlega úr hita. Það hefur aldrei gerst hérna... Þannig að fyrir utan vont kranavatn, nokkur mýbit og Sigurðar-leysi er þetta nú ekki svo slæmt ;)
Ég næ kannski að henda inn smá ferðasögu í kvöld, en þangað til getið þið haft gaman af þessari grein um áhrif stjarna himinhvolfsins á peningaheiminn ;)
e.s. Þið getið þakkað Þorsteini Vilhjálmssyni, prófessor í eðlisfræði og vísindasögu, fyrir krækjuna.
Það er sem ég segi, algerlega lífsnauðsynlegt að fara í sauðburðinn. Besta frí sem hægt er að fá til að ná sér niður, "uppskrúfuð" eftir heilt skólaár og vorpróf. Skipta alveg um umhverfi og hafa nóg að gera. Ég náði aðaltoppinum í burðinum þannig að það var eiginlega aldrei dauður punktur. Fór alltaf á fætur rúmlega sjö, hálf átta (nema einu sinni þegar ég svaf yfir mig til átta, úbbs ;) ) og að sofa milli hálf ellefu og hálf tólf. Kom bara inn til að borða og sofa, nema hvað ég fór ekki út í fjárhús eftir kvöldmat (honum lauk yfirleitt um hálf tíu, tíu) og stundaði það þá að horfa út í loftið, taka aðeins saman eftir kvöldmatinn, gjóa öðru auganu á sjónvarpið eða slá á þráðinn til Sigurðar.
Úti í húsum var þessi venjulega dagskrá: gefa, sópa og vatna fyrir hádegi en rölta á milli garða og hólfa þess á milli til að sjá hvort einhvers staðar væri burður á næsta leiti, hjálpa þeim kindum sem hjálpa þurfti, flytja rollur sem búnar voru að bera eða að fara að bera í sér stíu (og bjarga lömbunum þá oft frá tveim til þrem áköfum "mæðrum"); eftir hádegismat var oftast vasast í ýmsu, t.d. hleypa út ám með stálpuð lömb og færa þá til aðrar svo nýbakaðar mæður kæmust að, ásamt hinni hefðbundnu burðarhjálp og -eftirliti; eftir kaffitíma hófst morgunrútínan fljótlega aftur og varði fram til kvöldverðar um níu, hálf tíu. Inn í þetta fléttuðust svo náttúrlega skemmtilegar stundir með heimafólkinu og sérstaklega hnátunum Védísi Fríðu og Anítu Hönnu (5 og 2 ára). Einstaklega skondið hvað það gat vaðið á Védísi: "Á ég að segja þér eitt...?" Ekki möguleiki að láta sér leiðast með hana í grennd ;) Og tíminn flaug, svússj!
Svo heppilega vildi til að Eiríkur átti ferð suður til að ná í fjóra hesta og Hörpu (yngri dóttur sína) svo ég fékk far heim. Við komum heim um hálf tíu í gærkvöldi. Buðum Eiríki upp á sjávarrétta(nagla)súpu en hann aftur á móti stútfyllti frystiskápinn fyrir pabba af lambakótelettum, lambalæri, rauðsprettuflökum, bjúgum og sviðahausum. Ekki amalegt kaup ;) Ef skápurinn fer eitthvað að kvarta yfir ofhleðslu, má svo alltaf skjóta einhverju yfir til afa og ömmu í Sigtúni. Alltaf gaman að geta "gleymt" góðu kjöti hjá þeim og gefa þar með smá til baka fyrir alla pössunina og fjöruferðirnar þegar ég var pínupons :D Verst að þrátt fyrir ágætlega háan aldur (80 og 86) held ég að þau muni alltof vel hvað er þeirra og hvað okkar í frystikistunni sinni...
Svo var fyrsti vinnudagurinn í dag með tilheyrandi bið, humm og ha og spjalli meðan yfirmenn og aðrir starfsmenn tíndust í (og úr) vinnu. Mér náði þó að verða merkilega mikið úr verki miðað við þennan dæmigerða "fyrsta vinnudag". Var plantað inn á skrifstofuna hans Knúts eins og fyrst þegar ég kom heim frá Potsdam í fyrrasumar, því rýmið fyrir sumarfuglana er enn fullt af möppum, gömlum gögnum og drasli síðan ein geymsla var tæmd í einhverjum framkvæmdum fyrr í vetur. Ég verð hvort eð er bara í vinnu í tvo daga enn áður en ég flýg á braut.
Mjamm, verð horfin seinni part annars í Hvítasunnu. Potsdam er þegar farin að hita upp fyrir komu mína, þar er spáð hátt í 31°C á morgun. Gaaa! Sem betur fer er samt spáð kólnandi fyrir mánudaginn, eða "aðeins" 21°C og svo 18°C á þriðjudaginn. Hjúkket.
Búin! Hjólaði af stað og mætti í munnlegt próf í verklegri eðlisfræði kl 8 (!) í morgun. Örn Helga, Tumi (Jón Tómas) og Kristján Leós spurðu út úr og Guðni nokkur (sem ég hef ekki glóru hver er) var prófdómari. Tumi átti fyrstu spurningu. Var um segulspætu en ég var alveg klár á henni. Kláraði það af á innan við 5 mín. Reyndar átti þetta að vera langa spurningin (15-20 mín) en Tumi einfaldlega fattaði það ekki. Þá tók Örn við með Mössbauermælingarnar. Raffjórpólsvægi. Obbo-obbosí, uppgötvaði þarna á staðnum að ég hafði hreinlega gleymt að renna yfir glósurnar hans Arnar (eins lélegar og þær nú voru, þá hefði ég nú grætt eitthvað á þeim). Hmm, tjjahh... En þetta er munnlegt svo Örn dró mig af stað og spurði því einfaldlega líka út úr segulsviði, sem ég var oggo-oggo-pínku-ponsu meira inn í. Sem sé Örn impróviseraði ofurlítið þarna og breytti þessari spurningu í löngu spurninguna. Hjúkket, þá gat ég babblað meira um það sem ég vissi eitthvað smávegis um. Verst að ég hugsaði ekki út í að beina umræðunni að því sem ég kunni almennilega, þ.e. nákvæmni mælinganna. En hvað um það. Síðasta spurning frá Kristjáni Leós um lofttæmitækni. "Skilgreindu flæði". Einfalt mál, leiddi það út og spjallaði svo smá um leka, útgösun og uppgufun í lofttæmikerfum og kælidælur sem hann spurði um. Búin!
Klukkan bara hálf níu. Sól og blíða. Hitti Sigurð fyrir utan VR-II, en hann er í prófi núna í varmaflutningsfræði. Fer sjálfur í verklega á föstudaginn. Ég hjólaði svo heim og ryksugaði húsið hátt og lágt (hefði átt að gerast á lau., en það eru jú próf...) eftir að hafa rennt í gegnum Fréttablaðið. Þarf svo að gera upp við mig hvort ég tek til í herberginu mínu eða kíki til afa og ömmu í Sigtúnið. Geri kannski sitt lítið af hvoru ;)
Á morgun bruna ég svo væntanlega í árlegan sauðburð að Stað. Tek annaðhvort rútuna í fyrramálið eða skutlast á bíl sem Rebekka og Stjáni voru að kaupa af Geira frænda sínum. Bíllinnfer sem sé í skoðun hérna í bænum á morgun og ef allt er í lagi myndi ég að renna á honum vestur. Þarf bara að heyra betur í Rebekku með þetta.
