tóm borg

Mjah, eða svona næstum því. En ég sem sé hélt mig í bænum um verslunarmannahelgina. Við Sigurður byrjuðum strax á fimmtudagskvöldið að njóta borgarinnar með því að skella okkur í Vatnsmýrarhlaupið (5 km með tímatöku og girnilegt ávaxtahlaðborð á eftir). Fórum í keilu, þythokkí og (gallaðan, en skemmtilegan) snóker upp í Öskjuhlíð á föstudaginn. Dunduðum hitt og þetta á laugardeginum (ég m.a. rifjaði það upp hvernig það var að gleyma sér í tölvuleiknum Day of the Tentacle). Fórum út í Viðey í glampandi sól á sunnudegi og sporðrenndum sitt hvorri rjómavöfflunni ásamt ekta súkkulaði áður en við héldum í land á ný, nutum dásamlegs kvöldmatar pabba ásamt afa og ömmu í Sigtúni og enduðum daginn á bíóferð (ég mæli með Die Hard 4, Brúsi kallinn bara batnar með aldrinum ;) ). Baldur, Birte, Matthías og Bjarki komu í hádegismat á mánudeginum til að athuga með stærðina á gömlu kojunum okkar Bjarnheiðar. Kojan hans Bjarka brotnaði sem sé nýlega og þar sem pabbi og mamma eru að fara að flyta bráðlega, var kærkomið að koma kojunum ofan af háalofti og í gagnið á góðum stað. Við Sigurður renndum um kvöldið með kojuna í Kópavoginn og hjálpuðum til við að setja hana upp. Það tókst, þótt litið hafi út fyrir að litla mjóa herbergið hans Bjarka ætlaði að springa utan af kojunni um tíma ;)

Foreldrarnir að flytja í smærra húsnæði og hvað verður þá um litlu Líneyju? Jú, við Sigurður fengum inni á görðunum. Eggertsgata 20-206 skal það vera. Sigurður er á leið í vikulanga mælingaferð á laugardaginn, en við fáum íbúðina einmitt á föstudaginn eftir rúma viku. Meðan ég sit og pikka, grettir hann sig því yfir því að pakka niður því helsta í herberginu sínu. Herberginu þarf hann nefnilega að skila strax á hádegi mánudaginn eftir að við fáum paríbúðina svo það er eins gott að hafa sem flest tilbúið áður en dótinu er skverað hér yfir bílastæðið og gamla herbergið/íbúðin þrifin, bónuð og ég veit ekki hvað. Næsta helgi hjá mér verður hins vegar undirlögð af því að pakka öllu mínu hafurtaski og fara í gegnum heldur betur marga kassa af gömlu dóti ofan af háalofti. Gavöð hjálpi mér. Þetta verður hins vegar enn meira stuð hjá þeim pabba og mömmu. Að flytja eftir 16 ár, hmmm...

Jú jú, allt að gerast.

útilega

Við Sigurður drifum loks í því að vígja nýja tjaldið okkar (og svefnpokana og dýnurnar) um síðustu helgi. Við prófuðum að vísu að tjalda því í garðinum hjá afa og ömmu í Sigtúni í síðustu viku, en það telst auðvitað ekki með - það þarf að sofa í tjaldinu til að það teljist vígt. Svo skemmtilega vildi til að foreldrar hans Sigurðar luku heyskap á miðvikudaginn og ákváðu þá að leggja af stað með fellihýsið á fimmtudeginum. Við hittum þau fyrir algera tilviljun (*hóst*) á Selfossi núna á föstudaginn (tókum frí úr vinnunni þann dag til að framlengja helgina) og vorum með þeim um helgina í Þjórsárdal og víðar á Suðurlandi.

Mikið er annars tjaldstæðið gott þarna í Sandártungu! Þar eru stærri flatir fyrir hópana en líka lítil rjóður út um allt í kjarrinu/skóginum svo það er hægt að vera ágætlega út af fyrir sig. Það var heilt ættarmót (að vísu í smærra lagi) þarna á einni flötinni í grennd við okkur en við urðum varla vör við það þarna á milli trjánna. Heyrðum rétt óminn af leikgleðinni, kvöldsöngnum og barna(frekju/gleði)hrópunum. Klósettin voru líka snyrtileg og ágætar gönguleiðir út frá tjaldstæðinu. Ef maður þarf að skola af sér, þarf svo bara að renna innar í dalinn í Reykholt og svamla þar um í risastórum heitapotti.

Við ráfuðum aðeins um svæðið, litum á Þjóðveldisbæinn og Stöng og í heimsókn til fyrrum verknema á Ærlæk, busluðum í Reykholtslaug, grilluðum og átum heil ósköp, spiluðum félagsvist og Svarta-Pétur, kjöftuðum og slöppuðum af, renndum í Skálholt (þar sem ég hitti Áslaugu mömmu Dafnýjar æskuvinkonu og Þorgerði Eddu og Hildigunni Önnu systur Dafnýjar - alltaf gaman hvað Ísland er lítið ;) ) og heilsuðum loks upp á Halldóru systur Guðnýjar mömmu Sigurðar og fjölskyldu hennar sem voru í sumarbústað í Úthlíð.

Þrátt fyrir fremur takmarkaðan helgarsvefn stóðst ég svo ekki mátið og kláraði að lesa síðustu Harry Potter bókina um kvöldið. Augun lokuðust því ekki fyrr en um korter yfir eitt. Ég var heldur þreytt í gær. Dúddúrú...

klukk klúnk klank... bomm!

Júbbs, þessi netleikur gengur eins og eldur í sinu. 8 lítt þekktar staðreyndir um mig segirðu, Ásta? Látum okkur nú sjá...

1. Eftir skóla í 1. og 2. bekk gekk ég spottakorn í Sigtúnið til afa og ömmu. Amma vann þá enn á lager í Hagkaupum til hádegis en afi var hættur að vinna. Ég fór því oft með afa að ná í ömmu í vinnuna og oftar en ekki flaut steiktur fiskur með úr Hagkaupum ásamt hrásalati. Namm. Svo var þarna kötturinn Dropi sem kunni umferðareglurnar (Drífa frænka sem bjó í kjallaranum átti hann), hestatúnið handan götunnar sem geymdi hesta innan riðgaðrar gaddavírsgirðingar en þeim mátti gefa brauð, hellingur af reninngum og vatns-, vax- og trélitum til að búa til ódauðleg (*hóst*) listaverk úr og síðast en ekki síst spilastokkur og afi sem alltaf var til í að spila borðvist og ólsen-ólsen (og manna og lander með Grýtu-eldspýtum þegar nógu margir voru með).
2. Ég safnaði límmiðum sem krakki ásamt Bjarnheiði systur og Drífu frænku. Mér þóttu flauelslímiðarnir (þessir loðnu) skemmtilegastir.
3. Í öllu því ógrynni leikja, happdrætta og bingóa sem ég hef tekið þátt í um ævina, þá hef ég eiginlega aldrei unnið. Hins vegar hefur mér einu sinni tekist að næla mér í bókastyrk frá SPV og undanfarið unnið mér inn bíó- eða leikhúsmiða í miklum meirihluta þeirra skipta sem ég hef tekið þátt í netleik netklúbbs Námunnar eða Námsmanna (gerir a.m.k. 5x2 bíómiða og 1x2 leikhúsmiða). Var ég að safna alla æskuna fyrir þessari leikjaheppni nú?
4. Frá því að ég uppgötvaði að ég hefði eigin vilja og þar til ég varð sjö eða átta ára (pabbi og mamma verða að gefa upp nákvæman aldur) átti ég það til að detta í gríðarleg frekjuköst. Stóð gersamlega á orginu. Sérstaklega þegar mér þóknaðist engan veginn að fara að sofa. Ég tapaði mér víst svo gersamlega (ekkert hálfkák hér!) að foreldrarnir fóru með mig í viðtal á BUGL. Þar var þeim tjáð í rólegheitunum að þetta myndi brá af telpukorninu. Sem og gerðist ;)
5. M.a. út af þessu tókst Bjarnheiði systur prýðilega að sannfæra mig um að ég væri alger frekjudós. Þessu trúði ég þar til ég var tólf eða þrettán, en þá ljóstraði hún Drífa frænka því upp að það hefði nú verið öfugt - Bjarnheiður hefði alla tíð stjórnað þeirra leikjum eins og herforingi! (Drífa er sko fjórum árum eldri en Bjarnheiður...)
6. Upp frá þessu stóð ég heldur fastar á mínu við "yfirgang" systurinnar, sem ásamt ágætum skammti af geðvonsku unglingaveikinnar var örugglega ekki neitt alltof skemmtilegt fyrir foreldra okkar.
7. Það skal tekið fram að við systur erum mjög góðar vinkonur sem styrkja sambandið með hæfilegu hvæsi af og til ;)
8. Ég var alltaf fremur stuttklippt sem krakki. Hins vegar ætlaði ég þegar ég yrði gömul og gráhærð að vera með sítt þunnt hár sem ég fléttaði í tvær fléttur og vefði um höfuðið eins og peysufatakonurnar. Sjáum til hvort það rætist.

Nú, svo klukka ég náttúrlega Bjarnheiði systur (sem byrjaði að blogga þegar ég klukkaði hana fyrir laaaangalöngu í einhverjum öðrum bloggklukkleik), mágkonur mínar tvær, þær Sylvíu Dröfn og Birte, og loks Huldu Soffíu (já, ég vil fara að sjá blogg!!! ;) ).

komin heim fyrir viku...

... og er þá ekki kominn tími til að láta heyra af sér? Hugsa það.

Hóf kapphlaup við nóttina að kvöldi þriðjudagsins 10. júlí og rústaði henni. Við náðum meira að segja í skottið á sólinni sem skein sterkt í augun uppi í háloftunum en heldur mildar þegar við vorum lent, tæpum hálftíma fyrir miðnætti. Fékk hjartanlegar móttökur frá langþráðum Sigurði sem beið mín fyrir utan tollinn. Komum í bæinn um eittleytið og gæddum okkur á brauði frá mér (afgangs nesti) og súkkulaðiköku og ís. Kjamms-mjamms-mjúmms. Sváfum fram eftir í samræmi við langa vöku og mættum í vinnu daginn eftir, eiginlega rétt mátulega fyrir hádegismatinn ;) Síðan þá hafa dagarnir liðið við símtöl og heimsóknir til ættingja og vina, dagsferð með hinni þýsku Friederike Koch (83 ára, hörkukerling ;) ) til Borgarness og Reykholts, töskutæmingu, verslunarferð, gönguferð upp á Esju, kökuát (pabbi átti afmæli í fyrradag) og grill. Algert sældarlíf sem sé.

Það er gott að vera komin heim.

skeyti

Ég gefst upp. Blogg kemst barasta ekki fyrir í þéttpakkaðri síðustu-daga-dagsskrá! Svo hér fáið þið markverða atburði síðustu daga í símskeytastíl:

Dásamlegt grill með Reiner vinnufélaga, konunni hans, fjölskyldu og vinum laugardag fyrir viku. Til Berlínar að hitta Kristínu, Huga, Lóu og Unu og Önju, Anze og Mika vini þeirra fyrri part sunnudags, með gómsætum morgdegismat í garðinum Friedrichshain og labbitúr. Fór á flautu/orgel barokktónleika hér í Potsdam klukkan fjögur. Bergsýnið mitt hegðar sér vel í mælingunum og vekur um leið upp skemmtilegar spurningar. Fór á sinfóníutónleika á fimmtudagskvöldið (klukkan hálf átta, bara alveg eins og á Íslandi ;) ). Orient&Occident eftir Arvo Pärt og 9. sinfónía Beethovens (Óðurinn til gleðinnar). Mjög góðir tónleikar. Fór í megaverslunarferð til Berlínar og hér í Potsdam í gær. Keypti góða gönguskó, tjaldbotnsdúk, göngusokka, buff-hárklút, buxur í H&M, 55+10 lítra bakpoka og regnkápu fyrir hann. Ansi stolt af góðu dagsverki. Hitti Friðrik Hauk frænda og Angeliku konuna hans núna á eftir og túristast með þeim hér í Potsdam. Við fáum eina sólskinsdaginn í langan tíma til þess; það rigndi síðustu daga og mun rigna næstu daga. Ég gleymdi örugglega að segja frá einhverju.

Ég kem heim eftir rúmlega tvo og hálfan sólarhring [hér sé broskall sem dansar trylltan gleðidans]

er ekki í lagi???

Á hvaða tímum og í hvaða heimi lifum við? Dómskerfið virðist vera gersamlega úr takt við raunveruleikann. Og reyndar sjálft sig, því ef mig misminnir ekki þá var gæsluvarðhald yfir þessum manni framlengt á þeim rökum að hann gæti talist hættulegur umhverfi sínu. Ég hef sjaldan verið jafn hneyksluð!

hláturinn lengir lífið

Meðan ég vinn enn að því að koma út pistli um atburði helgarinnar, þá getið þið lengt lífið með þessu myndbandi hér. Já já, níu mínútur er fremur langt, en þær margborga sig í þessu tilfelli ;)

regnbuxur

Ég er farin að sjá eftir að hafa skilið regnbuxurnar mínar eftir heima á Íslandi. Eftir síðasta sumar datt mér bara ekki í hug að það ætti eftir að kólna niður í íslenskt hitastig hérna og rigna dag eftir dag. Ekki að ég hafi neitt á móti veðurfarinu hérna í ár. Sakna bara regnbuxnanna til að njóta þess enn betur ;)

Annars langar mig til að benda þeim á þessa minningargrein, sem ekki hafa lesið hana.

allt í sóma

Það hefur rignt ansi duglega síðustu daga. Með hæfilegum hléum, að sjálfsögðu. En ég er búin að finna trikk til að lenda ekki í dembu ef ég er einhvers staðar að hjóla: Því betur sem ég geri ráð fyrir því að lenda í dembu (hjóla í stuttbuxum en engum sokkum, hafa regnstakkinn til taks, setja regnkápuna yfir bakpokann, ...), þeim mun ósennilegra er að það lendi nokkur dropi á mér. Ég hjóla yfirleitt tvisvar á dag hingað upp í GFZ og niður aftur, fyrir utan ferðir á markað og hingað og þangað svo þetta er margsannað ;) Hef t.d. aldrei blotnað jafnrækilega og þegar ég var viss um að enn væru 1-2 klst í rigninguna - hefði getað undið nokkra desilítra úr sokkunum og gallabuxunum. Var sem betur fer í grennd við tré þegar sturtan byrjaði, svo ég gat sveiflað mér í regnjakkann í snatri í smá skjóli, annars hefðu hár og bolur lagt um lítra til. En regnskýjabakkarnir virðast sem sé tékka á því hvernig Líney Halla er klædd: Ef ég fer út og er í síðbuxum og sokkum og illa undirbúin fyrir regn, þá svoleiðis bruna þau á staðinn og henda sér niður. Ef ég fer út og er búin undir rigningu, þá geyma þau yfirleitt að heimsækja jörðina þar til ég er komin í skjól, dropa svo lítið að það gufar bara strax upp af manni aftur eða sleppa því bara alveg. Ef ég lít út, sé skýin og ákveð að vera inni meðan þau skola húsin, þá barasta móðgast þau og hendast framhjá í þeytingskasti. Eins og ég segi, margsannað.

En já, þessu regni fylgir óneitanlega mun þægilegra hitastig. Eiginlega alveg eins og ég vil hafa það :) Hef komist að skokka þegar ég vil eiginlega alla þessa viku, með einni undantekningu þegar það var of heitt. Í dag er mátulega heitt, en sólin heldur sterk. Lét mig samt hafa það enda með nýja leynivopnið mitt í höndunum: flaska með smá slurk af powerade svaladrykk. Ótrúlegt hvað það reddar miklu. Hef engan áhuga á fleiri skokktúrum sem enda næstum á því að ég slagi síðustu metrana af vökvaskorti og ofhitnun :P

Reyndar líður mér svolítið eins og á Íslandi þessa dagana, eða reyndar síðustu tvær vikur. Það hefur nefnilega ekki verið hægt að treysta á veðurspána sem virðist þar að auki breytast á a.m.k. 6 klst fresti. Greinilega erfitt að vera veðurfræðingur í Brandenburg þennan júnímánuð ;) Það er heldur ekki á neitt að treysta þegar maður er utandyra - glaðasólskin, þá hellidemba og jafnvel haglél í um klukkustund, sólskin á ný og svo ný demba þegar gangstéttirnar eru orðnar þurrar - og bakpokinn minn því fullur af fötum allt frá stuttbuxum yfir í flíspeysu og ullarsokka. Bara allt eins og heima ;)

veðmál

Hér á GFZ finnst fólki gaman að veðja. Og ef það er engin heimsmeistarakeppni til að veðja um, nú þá er bara fundið eitthvað annað til að veðja á. T.d. hversu mikinn þrýsting þurfi til að einhver sprunga opnist. Erum við að tala um samansafn af jarðeðlis- og jarðfræðingum? Já! ;) Veðpotturinn bauð svo upp á bjór, rauðvín og grillmat. Kvöldið í kvöld var frátekið fyrir þá veislu. Í dag hefur rignt nær stanslaust frá því fyrir hádegi. En fyrst það stytti upp þannig að hægt var að kveikja upp í grillinu, þá var ekkert til að stöðva sælkerana og bara staðið yfir grillinu með regnhlíf ;) Fólkið hér er nú alger snilld :D