vrrrúmms

Það er aldeilis kraftur í þessu veðri, minn sann! Nei nei, engar skemmdir eða óhöpp hér, allt í fínasta lagi. Það verður bara seint sagt að húsendinn okkar standi í skjóli... Ég varð þreytt á endalausu hjakki í gluggunum í dag og lokaði því þeim glugga sem fær mest að kenna á því hjá Kára karlinum. Eftir nokkrar klukkustundir varð heldur loftlaust svo ég opnaði rifu á svaladyrnar fyrir skyndiloftræstingu. Svússsj. Það liðu ekki nema nokkrar sekúndur og þá var endinn á öðrum gardínuvængnum í stofuglugganum kominn út og búinn að velta kertakrúsinni frá afa í Sigtúni um koll í gluggakistunni. Ég var ekki lengi að loka dyrunum á ný og var því fegnust að kertastjakinn var óbrotinn (er úr gleri). Hélt fyrst að eitthvað hefði hreinlega fokið út um gluggann. Enginn smáræðis súgur. Svo voru gluggarnir auðvitað hamraðir duglega í éljahryðjunum - ratatatata! Sannkölluð stórskotahríð. Svei mér þá ef ljósin blikkuðu ekki líka tvisvar í dag. Þegar Sigurður kom heim um kvöldmatarleytið eftir að hafa rölt úr VR-III hingað niður á garðana (innan við 5 mínútna spotti), þá var eiginlega eins og einhver hefði spúlað hann... Alltaf stuð á fróni á þorranum ;)