skammtafræði hvað?

Sigurður er að læra þýsku hérna í háskólanum, þ.e. dusta rykið af menntaskólaþýskunni svo náms- og samstarfsmöguleikar í t.d. Þýskalandi og Sviss lendi ekki úti í kuldanum. Við vorum að pæla í fallbeygingum lýsingarorða. Ég kom með þessa almennu reglu að beygingin sé veik ef ákveðinn greinir er á undan lýsingarorðinu (=skaftpottsreglan gamla góða) en ef greinirinn er enginn, þá sé beygingin sterk. Sigurður kinkaði kolli við meltinguna á þessu. Svo bætti ég við að reyndar væri beygingin líka veik ef t.d. óákveðið persónufornafn væri á undan lýsingarorðinu. "Skammtafræði hvað?" heyrðist þá handan frá eldhúsborðinu :D Ég segi það. Ég var ekki einu sinni komin að því að beygingin sé hins vegar sterk ef t.d. eignarfornafn kemur á undan lýsingarorðinu... Gott ef það var ekki eitthvert hringl á sumum þessara fornafna eftir því hvort um eintölu eða fleirtölu er að ræða. Skammtafræði hvað?!?