gáttaþefur

Ellefti var Gáttaþefur,
- aldrei fékk sá kvef,
og hafði þó svo hlálegt
og heljarstórt nef.

Hann ilm af laufabrauði
upp á heiðar fann,
og léttur, eins og reykur,
á lyktina rann.

*geeeisp* buxur, sokkar, peysa..., hm hvar er peysan? æjá, þvottahúsið, sturta í gær, ... *geisp*, náttbolurinn... á hann ekki að fara í óhreint núna? ég svaf út svo þá er laugardagur..., nei haha það er fimmtudagur! - ég er í jólafríi :-D [hér hljómi gleðisöngur MH (þótt kristilegt innihald hans komi gleði minni lítið við)]
Farin til ömmu að ná í laufabrauðsjárnið og mót fyrir gyðingakökurnar :)