askasleikir

Sá sjötti, Askasleikir,
var alveg dæmalaus. -
Hann fram undan rúmunum
rak sinn ljóta haus.

Þegar fólkið setti askana
fyrir kött og hund,
hann slunginn var að ná þeim
og sleikja á ýmsa lund.

Mikið var gaman að sjá snjóinn í morgun. Ég dauðvorkenni krökkunum hérna fyrir sunnan; það er varla nokkurn tíma almennilegur snjór hérna lengur. Í minningunni eru margir gleðidagar við snjóhúsa-, snjókarla- og snjókerlingabyggingar, snjókast og skíða- og sleðaferðir í Dalbrautar- og Ártúnsbrekkurnar. Ég held það hljóti að hafa verið meiri snjór þá, enda hefur loftslag hlýnað, eða sitja bara snjódagarnir eftir í kollinum? Man reyndar eftir einu ári þegar ég var orðin mjög óþolinmóð að fá almennilegan snjó í október og mamma þurfti þó nokkra ákveðni til að sannfæra mig um að ég gæti fyrst farið að búast við almennilegum snjó í nóvember. Nú geta krakkarnir ekki búist við honum fyrr en í janúar eða febrúar!
Hérna er ég 6 ára í garðinum hjá afa og ömmu í Ásabyggð (nú býr Hlynur og fjsk þar); voða stolt við litla snjókarlinn minn - mamma var ekki alveg viss, en ég sýndi henni að það var sko víst nógur snjór til að gera snjókarl! Nóg af þrjósku í litlum kroppi ;)