29+30 ferningar

Já, þetta mjakast fram á við. Mesta furða að mér hafi tekist að hekla ferning þessa vikuna, það er búið að vera svo svakalega mikið að gera. Við erum að leggja lokahönd á grein, sem er nú hér um bil næstum alveg að verða tilbúin til að senda inn til birtingar. Svo er bara að sjá hvort einhver vilji birta þetta fyrir okkur. Ég efast reyndar ekki um að það takist einhvers staðar, það er bara spurning hversu ofarlega við náum að komast í goggunarröð tímaritanna.

Bumban vex út eins og nefið á honum Gosa. Ég tilkynnti Sigurði í morgun að nú fengi hann mikið ábyrgðarhlutverk: Að segja mér hvenær eru komnir blettir á bolinn minn fyrir neðan "bumbusjóndeildarhring"! Eitthvað leist honum reyndar illa á starfið, var snöggur að bjóðast til að kaupa handa mér spegil ;) Tsk-tsk-tsk, kauði ekki lengi að gera tilraun til að firra sig ábyrgð...

Lakkrísinn sem pabbi kom með hverfur hratt. Skuggalega lítið eftir. Auðvitað eiga óléttar konur ekki að borða of mikinn lakkrís (passa blóðþrýstinginn) og Sigurður lætur ekki sitt eftir liggja í aðstoðinni við að láta freistingarnar hverfa. Það er ábyrgðarhlutverk sem engin þörf er að skorast undan :D

25+30 ferningar

Pabbi kom til okkar í dag í smá helgarheimsókn (er á leið á fund í Brussel) og hafði þá með sér ferningana frá mömmu - váháhá, heil 30 stykki! (Já, og svo leyndist auðvitað ein bók um meðgöngu/fæðingu/fyrstu vikurnar og nauðsynjar eins og lakkrís og svona líka í töskunni hans pabba ;) ). Hér er ég búin að blanda saman öllum ferningunum:


Aldeilis fínt og fallegt! Nú er "bara" að hekla um 25-45 ferninga í viðbót og hekla svo allt saman í heilt teppi :)

blómateppi

Spurning um að endurvekja bloggið? Eða alla vega gera tilraun til þess, látum þar við sitja í bili ;)

Byrjum á núinu. Þessa helgi endurtókum við í Íslenska kórnum í Lundi leikinn frá í fyrra og skunduðum í kóræfingabúðir með Hreiðari Inga Þorsteinssyni. Svaka stuð, heilmikið puð, mikil gleði. Kórinn er alger áhugamannakór svo við hljótum að svahahakaleg viðbrigði fyrir Hreiðar ;) Í fyrra vorum talsvert fjær Lundi svo langflestir gistu og því var mikil stemmning á kvöldvökunni. Sófahornið hjálpaði þar líka til. Núna í ár vorum við mjög nálægt Lundi, og ekkert sófahorn, svo kvöldvakan var eitthvað hálfendaslepp. En það var þá þeim mun meira af rabbi og spjalli og súpi og prjónaskap og afsleppelsi, sem er líka ágætt.

Þessa dagana og vikurnar er ég með ýmislegt á prjónunum, að vanda, og meira að segja heklunálinni líka. Er að klára ungbarnahúfu, með tvær litlar peysur í huga, eina lopapeysu og svo blómstrað ungbarnateppi sem er sem sé heklverkefnið. Ég fékk hugmyndina að blómateppinu þegar við stelpurnar í saumó skelltum saman í ömmuferningateppi sem sængurgjöf fyrir eina okkar síðasta sumar. Ég lét það því eftir mér að missa mig í kambgarninu núna í jólafríinu. Verst að það er búið að vera heilmikið bras að fá marga kambgarnslitina frá því í haust, því það klikkaði eitthvað hjá Ístex. Til dæmis á ég engan fjólubláan. En ég á eina 25 liti af 38, sem verður að teljast ansi gott ;)



Nú er bara að krossa putta að mér takist að töfra fram 3-4 sinnum fleiri ferninga en ég er þegar komin með á næstu mánuðum. Ég hef reyndar fulla trú á að það hafist. Mamma er líka með í að hekla ferningana, mjög hentugt til að nota kambgarnsafganga sem hún átti. Saman ættum við að ná upp í 80-100 ferninga sem er þá mátulegt í mömmu-ömmu-teppi fyrir krílið sem hefur boðað komu sína í lok júlí :)

Minnst á krílið, kúlan tók þennan líka vaxtarkipp í þessari viku, fannst eins og hægt væri að sjá mun milli daga hreinlega. Enda bætti ég á mig 2 kg á innan við viku, jafn miklu og ég bætti á mig á fyrstu 19 vikum meðgöngunnar, takk fyrir pent! Í tilefni þessa er hér ein bumbumynd, tekin í dag þegar ég er gengin akkúrat 20 vikur - hálfnuð! :)


Þá er við hæfi svona að lokum að skella inn sónarmynd af bumbubúanum, tekin fyrir rúmum 2 vikum síðan.

kertasníkir

Þrettándi var Kertasníkir,
-þá var tíðin köld,
ef ekki kom hann síðastur
á aðfangadagskvöld.

Hann elti litlu börnin,
sem brostu glöð og fín,
og trítluðu um bæinn
með tólgarkertin sín.

-- Gleðileg jól! --

ketkrókur

Ketkrókur, sá tólfti,
kunni á ýmsu lag. -
Hann þrammaði í sveitina
á Þorláksmessudag.

Hann krækti sér í tutlu,
þegar kostur var á.
En stundum reyndist stuttur
stauturinn hans þá.

Aftur hófst dagurinn á smákökubakstri, hálfmánum í þetta sinn. Ég tók smá hlé á bakstrinum til að fara í Þorláksmessuskötu til Gunnu og Summa. Skatan var ósköp góð í ár, alla vega var afi sáttur og þá er hún örugglega nógu vel kæst ;) Við Sigurður höfum verið fyrir norðan síðustu tvö ár svo það hafa verið skötulaus ár svo skatan bragðaðist enn betur fyrir vikið (eða enn verr í Sigurðar tilviki ;) ). Svo lauk ég smákökubakstrinum og við komumst í sundið seint og um síðir til að skola af okkur skötulyktina. Þá var pabbi í óða önn við að sjóða upp á hangikjötinu og þar með fylla húsið af annarri lykt en skötulykt... Næst á dagskrá er að pakka inn nokkrum gjöfum og kannski að kíkja niður í bæ, við Sigurður eigum víst að finna eitthvað handa okkur sjálfum frá ömmum hans - svona erum við mikið vandræðafólk ;)

gáttaþefur

Ellefti var Gáttaþefur,
- aldrei fékk sá kvef,
og hafði þó svo hlálegt
og heljarstórt nef.

Hann ilm af laufabrauði
upp á heiðar fann,
og léttur, eins og reykur,
á lyktina rann.

Dagurinn hófst á gyðingakökubakstri. Grey Sigurður var virkjaður í að pensla kökurnar með eggi og strá með perlusykri og hökkuðum möndlum, en hann var alveg sáttur þegar hann fékk að njóta afrakstursins ;) Við komumst loksins í sund sem var auðvitað dýrðarinnar dásemd eins og venjulega. Svo var skrölt í aðeins meira jólasveinastúss og ná í hangilærið ljúfa frá tengdó, heim til eðalhjónanna Ingu Dóru og Símonar. Það jafnast ekkert á við heimareykt hangiket! Deginum lauk með ofurlítið meiri smákökum, þ.e. Sigurður skellti í lakkrístoppa (slúúúrrp!) og ég bjó til deig í ömmuhálfmána.

gluggagægir

Tíundi var Gluggagægir,
grályndur mann,
sem laumaðist á skjáinn
og leit inn um hann.

Ef eitthvað var þar inni
álitlegt að sjá,
hann oftast nær seinna
í það reyndi að ná.

Jólasveinasnatt út um borg og bí lýsir deginum vel. Við komumst ekki einu sinni í sund (agalegt!) en því var fórnað fyrir smá heimsókn í Sigtúnið til afa og ömmu og ekki hægt að sjá eftir því. Ég fór líka og hitti vinkonurnar úr MH á Frú Berglaugu sem var voða kósí og æðislegt að hitta allar stelpurnar aftur :) Það eru barasta mörg ár síðan við hittumst síðast allar í einu og löngu kominn tími á endurfundi. Þar gafst gott tækifæri til að dreifa jólakortum ársins, þ.e. prjónuðum jólakúlum fylltum með vatti. Við komumst að því að kúlurnar má nota til ýmislegs annars en að hengja upp á jólatré, þær virkuðu t.d. sem ágætis stressbolti ;)

bjúgnakrækir

Níundi var Bjúgnakrækir,
brögðóttur og snar.
Hann hentist upp í rjáfrin
og hnuplaði þar.

Á eldhúsbita sat hann
í sóti og reyk
og át þar hangið bjúga,
sem engan sveik.

Við flugum heim á leið (hitt heim, sko) án tiltakanlegra seinkana, í fyrsta skipti í langan tíma - víhú! Reyndar stóðum við úti á strætóstoppistöð og horfðum á vagninn koma þegar ég mundi að, úbbsasí, íslenska sim-kortið mitt lá ennþá í náttborðsskúffunni. Það var ekki annað að gera en fá lykilinn hjá Sigurði, hlaupa í spretti til baka og ná í kortið og bruna svo til baka aftur. Næsti vagn var akkúrat að renna að þegar ég kom skeiðandi svo ég gat viefað í Sigurð að hann mætti endilega stoppa vagninn, ég væri aaaalveg að koma. Þrátt fyrir þetta náðum við lestinni í tæka tíð og allt gekk eins og smurt eftir þessa brösulegu byrjun. Og það var náttúrlega ekkert annað en yndislegt að koma heim í snjó og faðm fjölskyldunnar og fá ógurlega góðan grillaðan silung að borða og drekka íslenskt vatn með :)

skyrjarmur

Skyrjarmur, sá áttundi,
var skelfilegt naut.
Hann hlemminn o´n af sánum
með hnefanum braut.

Svo hámaði hann í sig
og yfir matnum gein,
unz stóð hann á blístri
og stundi og hrein.

Eldhúsið er fullt af hrærivél! Við sem sé keyptum okkur hrærivél fyrir tæpum tveim vikum síðan. Hún kom til Málmeyjar fyrir viku síðan en pósturinn þurfti að sortera pakkann einum 6 sinnum (var víst vitlaust merktur af vefsölunni og svo var hann þar að auki 3.7 kg umfram 20 kílóin). Síðan leið og beið og ekkert gerðist síðan á fimmtudag. Sigurður ákvað að kíkja út í póstafgreiðslu í kvöld og viti menn, kassinn var kominn, það hafði bara gleymst að skanna hann inn í kerfið... Þetta átti greinilega ekki að ganga ;) En inn í eldhús komst hann fyrir rest og þegar innihaldið tíndist úr honum smátt og smátt fór Sigurður að æja og óa, þetta tók allt svo mikið pláss! Ég ætla mér samt að halda því fram að það sé ekki hrærivélin og fylgihlutirnir sem séu stórir og plássfrekir - eldhúsið er náttúrlega lítið ;)

hurðaskellir

Sjöundi var Hurðaskellir,
- sá var nokkuð klúr,
ef fólkið vildi í rökkrinu
fá sér vænan dúr.

Hann var ekki sérlega
hnugginn yfir því,
þó harkalega marraði
hjörunum í.

Jólasveinarnir virðast koma í þrenndum þetta árið. Eða ég man bara eftir þeim þriðja hvern dag ;) Ég mundi reyndar eftir Askasleiki í gær, en því miður var ég ekki í nánd við tölvu á því augnabliki (n.t.t. sitjandi í strætó). Útidyrahurðin skelltist nokkrum sinnum í dag í tilefni komu Hurðaskellis, eða þess að Sigurður skúraði og bónaði gólfið á hæla mín og ryksugunnar í gær. Við loftuðum hraustlega út í gær, en bónlyktin var ennþá svo sterk í morgun að ég ákvað að opna út á svalir og stóra stofugluggann og útidyrahurðina. Sigurði leist ekkert á þessa tilraun mína til að breyta íbúðinni í ísskáp og flúði út í búð að kaupa sér mjólk með morgunmatnum... Dagurinn hefur annars liðið í ýmsu jólastússi heima við og aðventukertin fjögur eru brunnin langleiðina niður í botn. Það snjóaði meira að segja það mikið í dag að snjórinn festist á jörðinni í fyrsta skipti þennan veturinn. Á morgun er það síðasti vinnudagurinn fyrir jólafrí - jibbí! :)