1. skólavika: Bíðum nú við, hvernig var þetta...? Ah! svona: tilraunir til skipulags, lítill svefn, strætó, ... Gott að vera komin aftur.
2. skólavika: Hjálp!!! Varla ein vika liðin og komin eftir á í öllum fögum; *skelfing*
3. skólavika: Æææji, skítt með það.....
Ætli þetta þróist svo ekki smátt og smátt í átt til brjálæðis, eins og venjulega ;P
Ég hef stundað mikla leit á netinu þessa helgi. Hef leitað logandi ljósi að áfangalýsingum í TUM (Tækniháskólanum í München). Þetta er einn stór óþolandi frumskógur. Hvers vegna getur þessi skóli ekki haft almenna kröfu um að a.m.k. stutt áfangalýsing fylgi með þeim áföngum sem birtast í kennslugagnagrunninum??? Ég hef þurft að "googla" og leita uppi heimasíður kennara og fara krókaleiðir og týna síðum aftur og berja höfðinu við vegginn og ... Kennsluskrá HÍ er tær snilld. Fólkið í TUM mætti sko taka sér hana til fyrirmyndar! Þetta er einhver mesta tímasuga sem ég hef lent í. Næsta námsvika geldur fyrir frumskógaleiðangur helgarinnar >þ
Fyrir utan það er allt ágætt að frétta, ekkert sérstaklega slæmt og ekkert sérstaklega gott. Mamma er á Kanarí með ömmu á Akureyri (mömmu mömmu) og Sollu systur hennar. Allir þrír eiginmennirnir guðslifandifegnir að hafa sloppið við að fara með ;D Ég er alvarlega að hugsa um að taka að mér hina vikulegu ryksugun heimilisins, þetta er alveg frábær líkamsrækt og ekki slæmt að hita sig vel upp á milli þess að kólna og stirðna yfir námsbókunum. Þetta er annars stórmerkilegt í ljósi þess að þegar við Bjarnheiður vorum litlar þá fór pabbi með okkur í heimsókn til afa og ömmu eða út að leika eða e-ð álíka meðan mamma ryksugaði, því við hreinlega þoldum ryksuguna og hljóðið í henni alls ekki; ég hef heldur aldrei verið þekkt fyrir að vera dugleg við að ryksuga eigið herbergi... :P
Komin heim eftir lúxusdvöl hjá afa og ömmu. Fór í sund á hverjum vinnudagsmorgni með ömmu, synti, gerði vatnsleikfimi með þeim gömlu ("fyrst á réttunni, svo á röngunni" í vatni með 7-9 konum á aldrinum 70-80 er æði, sérstaklega loka-"tjútjú"-ið) og sauð vel í heitasta pottinum. Nema á miðvikudagsmorgni; þá lék ég m.a. hákarl um alla gömlu laugina fyrir Fönn, 6 ára frænku mína ;) Annars liðu dagarnir í yndislegu tímaleysi.
Skíðafærið brást okkur Stiglunum, en ég gat þá verið með í hinum rosalega laugardagsgraut ömmu og afa. Þá koma Hallur frændi, Andrea konan hans og dæturnar Fönn (6) og Dögun (1) og fyrsta laugardag í mánuði (eins og núna) koma líka Hlynur frændi, Kristín konan hans og börnin Hugi (14), Lóa (7) og Una (2 mánaða). Grauturinn hjá ömmu er sko ekki bara hrísgrjónagrautur! Á borðum eru líka heil ósköp af áleggi og brauði og t.d. harðfiskur, steiktir sveppir, ... og svo náttúrlega kaffi og eftirréttur, sem í þetta sinn var pönnukökur og konfekt og líka ísstöng fyrir eldri krakkana. Úffpúff, ofát :P Eftir töluverða legu á meltunni, eina tapaða skák gegn Huga og skemmtilegt spjall fór ég svo í sund meðan afi og amma lögðu sig. Þá var skundað í jólaljósabíltúr með afa og ömmu og beint á Bautann til að hitta Stiglana. Svei mér þá, hið ótrúlega gerðist - ég var orðin svöng aftur ;) Svo var bara frábært að hitta Stiglana aftur og rifja upp vel steiktan einkahúmor :)
Einir skemmtilegustu atburðirnir fyrir norðan voru þegar ég fór í félagsvist með afa og ömmu og fékk setuverðlaunin (skammarverðlaun; ég sat 10 sinnum í röð á sama borði! hmm, óheppni í spilum, heppni í ástum, eh? - borgaði þannig fyrir mig með frímiðanum sem ég fékk í verðlaun) og svo þegar okkur var boðið í mat til Hlyns&fjölskyldu ásamt Halli&fjölskyldu þar sem spilað var púkk og Hugi reytti af sér fimmaurabrandarana. Ættingjar eru yndi, svona flestir a.m.k. ... ;)
Og nú er ég sem sé komin heim. Vaknaði óóóógurlega þreytt í morgun og skildi ekkert í því. Fékk skýringuna með flökurleika um hálftíma eftir að ég drattaðist á fætur. Ég að verða veik á fyrsta skóladegi? Fór samt í skólann í þessa einu kennslustund, en var komin með hroll í lok tímans. Hundskaðist svo heim seint og um síðir og hef ekkert gert nema slafra bláberjasúpu og sofa síðan þá. Djö**** mér líður eins og algerum aumingja >Þ Langar mest af öllu til að setjast niður og lesa/reikna í rafsegulfræði - spurning um að reyna? Held ég geri það bara og vonast til að/þykist vera að hressast ;P
Ég skrifaði lista á Þorláksmessu yfir það sem ég ætti að nota tímann í milli jóla og nýárs. Og raunar ekki yfir það sem ég ætti að gera heldur yrði að gera. Nú er ég farin að halda að listinn hafi öðlast sjálfstæðan vilja og ákveðið að vera listi yfir það sem yrði ekki gert... Nema ég hafi bara skrifað það sem ég var hrædd um að myndi "gleymast"? Alla vega hefur mér tekist að finna ýmislegt annað að gera en skrifa heillangt jólabréf á þýsku eða senda fyrirspurn til Tækniháskólans í München; m.a. fara í gegnum 81 myndbandsspólu í eign fjölskyldunnar og uppfæra spólulistann (tók 2 daga), fara í bíó (mörgæsamyndin er flott!), taka góðan tíma í ræktina (fékk vikuprufu í WorldClass sem árskortshafinn mamma fékk með jólakortinu frá WorldClass), fara sem sérlegur ráðgjafi pabba í jakkafatakaup, baka hinn árlega óhemjutímafreka trönuberjakastaníuhring og horfa meira á sjónvarp en góðu hófi gegnir. Hvað WorldClass varðar þá er ég alls ekki týpan í þessa líkamsræktarstöð, en nýt þess samt í botn að púla á róðrarvélinni enda eina líkamsræktargræjan sem ég gæti hugsað mér að eignast fyrir utan góða dýnu. Sundið er mín hilla. Það er hins vegar gott að geta hent sér út í almennilegar maga-, bak-, liðleika- og teygjuæfingar à la Vadim (sundþjálfarinn minn). Fékk nett nostalgíukast í þessu :)
Líney Halla er komin í tölu gemsaeigenda, þrátt fyrir langa og harðvítuga baráttu. En látið ykkur ekki detta í hug að ég muni hafa friðarspillinn á mér! Heimilisgemsum á Laugalæk 3 hefur fjölgað um einn.
En jú, ég fékk tólið í jólagjöf frá ástkærum foreldrum mínum (því miður, grettan/mæðusvipurinn þegar ég opnaði pakkann náðist ekki á mynd ;) ). Mömmu var víst farið að finnast þessi "samgemsanotkun" orðin eitthvað óhentug t.d. þegar hún fékk skeyti, stödd lengst uppi á fjöllum, um að dóttir hennar skyldi gera svo vel og mæta á tangókvöld. Hmm... Og þegar ég var svo sokkin niður í hið mikla lærdómssvarthol fram yfir 21. desember og alls ófær um að hugsa upp eitthvað sem mig vantaði og passaði í jólapakka þá var þetta útkoman. 1+1 samasem, eh, 2.1 ;)
Nýja númerið má finna hér og bráðum líka hér.
Ég er enn með magaverk af hlátri yfir "jólakortinu" frá Kristjönu (Líkamsrækt með Jane Fonda, útgefin 1983, og spá fyrir árið 2006 sem segir m.a. að það muni innihalda mikið af eplum og tómötum ;D ). Einnig er ég alveg að rifna af stolti yfir útskornu klukkunni sem ég fékk frá afa og ömmu í Sigtúni (afi sker út í tré; ef ykkur vantar flotta gjöf þá getið þið haft samband við afa, hann hefur svolitlar áhyggjur af því að hann sé að fylla allt hjá afkomendum og öðrum ættingjum af útskornu dýrgripunum sínum; afi vill alls ekki fá borgað nema fyrir efniskostnaði, hitt er bara gaman :) ). Það skondnasta við jólagjafirnar í ár var hins vegar að ég gaf Bjarnheiði Amélie á DVD - sem hún hefði einmitt gefið mér ef hún hefði ekki barasta gleymt að kaupa diskinn ;D Ég pantaði einfaldlega Chaplin og/eða Buster Keaton úr Tiger í staðinn...
Mjög óvísindalegar rannsóknir sýna að því færri jólagjafir/-kort sem ég fæ, þeim mun lukkulegri verði ég með þær. Bunkinn minn hefur aldrei verið jafnlítill og ég aldrei jafnánægð með innihaldið :)
Annars vona ég að þið hafið það ákaflega gott yfir hátíðarnar :) og leggist ekki í bólið með kvef eins og aumingjans Bjarnheiður systir. Hún missti af allra besta ofáti ársins - jólasúkkulaði ömmu og afa í Sigtúni!
Þrettándi var Kertasníkir,
-þá var tíðin köld,
ef ekki kom hann síðastur
á aðfangadagskvöld.
Hann elti litlu börnin,
sem brostu glöð og fín,
og trítluðu um bæinn
með tólgarkertin sín.
