stekkjastaur

Stekkjastaur kom fyrstur,
stinnur eins og tré.
Hann laumaðist í fjárhúsin
og lék á bóndans fé.

Hann vildi sjúga ærnar,
- þá var þeim ekki um sel,
því greyið hafði staurfætur,
- það gekk nú ekki vel.

Úbbs, Stekkjastaur komst ekki til bloggbyggða sökum dagsferðar til Dresden. Ég er sem sé í heimsókn hjá Bjarnheiði systur í Berlín og við skelltum okkur í dagsferð til Dresden í gær með félagi erlendra doktorsnema við Humboldt-háskólann, til að skoða borgina sem eitt sinn var á á heimsminjaskrá UNESCO og elsta jólamarkað Þýskalands. Ég var að vísu hálflasin og raddlaus og því hálfsofandi eins og gengur, en hva, ég hélt augunum opnum á réttum stöðum og augnablikum... Verð þekkt hér eftir sem þögla og sofandi systir hennar Beu (Bjarnheiðar) ;)

veisla fyrir bragðlauka og hláturtaugar

Við Sigurður áttum 4 ára parafmæli í gær og ákváðum að fara út að borða og í bíó að sjá Hróa hött í tilefni dagsins. Ótrúlegt en satt þá datt okkur nokkurn veginn það sama í hug (ekkert svo óvanalegt) með nokkurra daga fyrirvara (mjöööög óvanalegt), þannig að við gátum valið veitingastað og bíó, pantað borð og keypt bíómiða (föst sætaskipan) tímanlega.

Í stuttu máli sagt þá var kvöldið yndislegt. Við fengum mjög gott borð út af fyrir okkur á Elysée í Málmey, maturinn var einfaldlega frábær (salatbar, smjörsteiktar tígrisrækjur í forrétt, nautasteik með shitake-sveppum og parmesan í aðalrétt og toblerone-mús með hindberjasósu í eftirrétt), rauðvínið sem pabbi mælti með (við sendum auðvitað vínlistann á sérfræðinginn) átti svo vel við for- og aðalrétt að við sammæltumst um að það væri hverrar krónu virði - a.m.k. ef keypt í ríkinu... ;) - og þjónustudaman okkar var svo indæl að við greiddum henni þjórfé þótt þess þyrfti ekki. Það smellpassaði að þegar við vorum búin að borga þá voru um 25 mínútur þar til bíómyndin byrjaði, en það var akkúrat tíminn sem Sigurður þurfti til að teyma meir en pakksadda Líneyju á lúsarhraða yfir í Entré-bíóið. Hróa hattar myndin var búin að fá svo misjafna dóma að við fórum á hana án nokkurra væntinga. Hún er ekkert meistarastykki, en ég skemmti mér konunglega (þakkaði fyrir hve fljótt sjatnaði í mallakút við það að rölta í bíóið, ég hló svo mikið) og langar til að sjá myndina aftur. Sigurður var að mestu sammála en það fór í taugarnar á honum hversu mikið er tekið beint úr myndinni Gladiator (sami aðalleikari og leikstjóri...) en hann er búinn að horfa svo oft á þá mynd að ég vil meina að hann sé ekki marktækur ;) Loks náðum við strætó aftur til Lundar beint eftir bíóið í stað þess að bíða í allt að hálftíma eins og við höfðum gert ráð fyrir. Yndislegt kvöld í alla staði :)

kraftaverkin gerast enn

Núna áðan fór ég ásamt nýjum meistaranema í hópnum mínum til að fá aðgangskort að eðlisfræðibyggingunni. Vandamálið er að hann er ekki skráður við LU heldur er eins og "gestanemi" og venjulega fá engir nema þeir sem eru á launaskrá eða nemendaskrá svona aðgangskort. Nema hvað, sænska miðaldra konan í afgreiðslunni tautaði þetta með að raunar mætti hann ekki fá kort en fyrst hann yrði hérna fram í júní, jafnvel júlí, að gera verkefnið sitt þá gengi náttúrlega ekki að hann kæmist ekki inn í húsið á kvöldin og um helgar og lét hann fá kort! Ég trúði hvorki augum né eyrum. Hallelúja, það eru til Svíar sem ekki fylgja reglum í blindni!!! Þessari skrifstofukonu var snarlega fyrirgefið að vera sjaldan við vegna mikillar rabbhneigðar og er komin á uppáhaldslistann minn.

jólin hér, jólin þar...

Jæja, allir komust jólasveinarnir til byggða þótt seint væri. Netið hérna fyrir norðan er töluvert inn og út en þó mest úti og agalega hægt þegar það er inni. Það verður svona þegar allir námsmennirnir flykkjast heim í sveitina ;) Svo sat ég í bíl með tveim kvefgemlingum (Sigurði og Hörpu) alla leiðina frá Reykjavík til Ærlækjar og því varla hjá því komist en ég smitaðist - sér í lagi þegar maður er knúsaður í tíma og ótíma af einum áðurnefndra gemlinga. Ég var því dulítið lasin á aðfangadag, í fyrsta skipti svo ég muni til (atburðaminni mitt er reyndar arfaslakt svo takið þessa fullyrðingu hæfilega alvarlega). Ég ætlaði að vera komin í Grundargerðið til afa og ömmu í dag, en það varð auðvitað ekkert úr því með svoddan kvefaumingjaskap. Ekki vil ég smita gömlu hjónin og ég er nú ekki neitt sérstaklega skemmtilegur félagsskapur, hálfsofandi og eins og með blýklump í hnakkanum... :P En kannski ég verði ferðafær á morgun. Svo er stefnan sett á höfuðstaðinn fyrir áramótin, því Gunna og Summi bjóða í kalkún á gamlárskvöld eins og venjulega og það er ekki hægt að sleppa því :) En jamm og já, yfir og út áður en netið dettur út á ný ;)

kertasníkir

Þrettándi var Kertasníkir,
-þá var tíðin köld,
ef ekki kom hann síðastur
á aðfangadagskvöld.

Hann elti litlu börnin,
sem brostu glöð og fín,
og trítluðu um bæinn
með tólgarkertin sín.

-- Gleðileg jól! --

ketkrókur

Ketkrókur, sá tólfti,
kunni á ýmsu lag. -
Hann þrammaði í sveitina
á Þorláksmessudag.

Hann krækti sér í tutlu,
þegar kostur var á.
En stundum reyndist stuttur
stauturinn hans þá.

gáttaþefur

Ellefti var Gáttaþefur,
- aldrei fékk sá kvef,
og hafði þó svo hlálegt
og heljarstórt nef.

Hann ilm af laufabrauði
upp á heiðar fann,
og léttur, eins og reykur,
á lyktina rann.

gluggagægir

Tíundi var Gluggagægir,
grályndur mann,
sem laumaðist á skjáinn
og leit inn um hann.

Ef eitthvað var þar inni
álitlegt að sjá,
hann oftast nær seinna
í það reyndi að ná.

Best að hleypa gjuggaranum að áður en hann gleymist. Ég er alvarlega farin að halda að ég hafi skilið heilann eftir í Lundi, a.m.k. þann hluta sem lýtur að skipulagi, minni og einbeitingu. Sem sé, varúð! óvenjurugluð Líney gengur laus...

bjúgnakrækir

Níundi var Bjúgnakrækir,
brögðóttur og snar.
Hann hentist upp í rjáfrin
og hnuplaði þar.

Á eldhúsbita sat hann
í sóti og reyk
og át þar hangið bjúga,
sem engan sveik.

Við mamma skruppum á jólamarkaðinn í Heiðmörk (þ.e. við Elliðavatn) og fundum þar nokkrar jólagjafir. Ekki gekk eins vel hjá okkur Sigurði sem skunduðum niður í bæ í leit að jólagjöfum fyrir hvort annað. Þ.e.a.s. það gekk ekki neitt :P Sjáum til hvort það reddist á morgun. Svo komu Bladur og Birte og Matthías og Bjarki í kvöldmat: hreindýrakæfu, svínasteik og vel vökvaða jólaköku. Eftir matinn spiluðum við púkk og Matthías hélt áfram sigurgöngu sinni, en hann segist aldrei hafa tapað í púkki. Magnað. Þetta stóð að vísu ansi tæpt hjá honum um tíma en hann slapp fyrir horn og endaði sem "stórbóndi héraðsins" ;)

skyrjarmur

Skyrjarmur, sá áttundi,
var skelfilegt naut.
Hann hlemminn o´n af sánum
með hnefanum braut.

Svo hámaði hann í sig
og yfir matnum gein,
unz stóð hann á blístri
og stundi og hrein.

Í dag bakaði ég gyðingakökur. Það var svolítið skrautlegt þetta árið. Fyrir það fyrsta var deigið einhverra hluta vegna óvenju þurrt og leiðinlegt að vinna með. Í öðru lagi hljóp einhver sjálfstæður vilji í fjárans ofninn eftir að hann hafði verið þrifinn ósköp vel af henni móður minni. Þ.e. hann hitnaði vel, náði réttum hita og hélt honum um stund en slökkti svo barasta á sér og engin leið að tjónka við hann fyrr en hitinn var kominn niður fyrir um 120°C, þá loksins vildi hann hitna aftur. Það er ekkert sérlega gaman að baka þegar hitastigið rokkar milli 120°C og 200°C... Þetta hafðist þó allt á endanum en ef ofnar gætu hikstað, þá hefði þessi fengið krónískan hiksta í dag. Verst að lambahryggur kvöldsins verður lengi að steikjast (við 120-220°C) og eymingja pabbi þarf að steikja jólakæfu ársins hjá ömmu og afa í Sigtúni á morgun. Vesensmesen.