skyrjarmur

Skyrjarmur, sá áttundi,
var skelfilegt naut.
Hann hlemminn o´n af sánum
með hnefanum braut.

Svo hámaði hann í sig
og yfir matnum gein,
unz stóð hann á blístri
og stundi og hrein.

Í dag bakaði ég gyðingakökur. Það var svolítið skrautlegt þetta árið. Fyrir það fyrsta var deigið einhverra hluta vegna óvenju þurrt og leiðinlegt að vinna með. Í öðru lagi hljóp einhver sjálfstæður vilji í fjárans ofninn eftir að hann hafði verið þrifinn ósköp vel af henni móður minni. Þ.e. hann hitnaði vel, náði réttum hita og hélt honum um stund en slökkti svo barasta á sér og engin leið að tjónka við hann fyrr en hitinn var kominn niður fyrir um 120°C, þá loksins vildi hann hitna aftur. Það er ekkert sérlega gaman að baka þegar hitastigið rokkar milli 120°C og 200°C... Þetta hafðist þó allt á endanum en ef ofnar gætu hikstað, þá hefði þessi fengið krónískan hiksta í dag. Verst að lambahryggur kvöldsins verður lengi að steikjast (við 120-220°C) og eymingja pabbi þarf að steikja jólakæfu ársins hjá ömmu og afa í Sigtúni á morgun. Vesensmesen.