stúfur

Stúfur hét sá þriðji
stubburinn sá.
Hann krækti sér í pönnu,
þegar kostur var á.

Hann hljóp með hana í burtu
og hirti agnirnar,
sem brunnu stundum fastar
við barminn hér og þar.

Tjah, þegar maður er farinn að gleyma uppáhaldsjólasveininum sínum, þá er ástandið orðið æði alvarlegt. Barasta aðeins of mikið að gera, sjáið þið til...