íbúðaleit

Sem betur fer þurfum við Sigurður ekki að hafa áhyggjur af húsnæði í Lundi eins og svo ógurlega margir stúdentar þar. Fjöldi stúdentaíbúða hefur sum sé ekki haldið í við fjölgun háskólanemanna í Lundi, en Sigurður fékk úthlutað smá kompu (tæpir 19 m2) því hann er skiptinemi. Ég er óbreyttur nýnemi og get því barist á stúdentaíbúðamarkaðnum. Staðan þar núna er ofurlítið svekkjandi: Ég er fremst (eða með þeim fremstu) í nýnemabiðröðinni en einu íbúðirnar sem eru í nýnemaforgangi eru litlar kompur eins og sú sem Sigurður fékk! Sum sé, allar lausu stúdentaíbúðirnar sem eru stærri en 22 m2 eru ekki í nýnemaforgangi, sem þýðir að a.m.k. í bili á ég ekki séns í að komast í þær. Urrg... Verst að mig grunar sterklega að ég muni tapa í olnbogaskotaslagnum sem fyrirsjáanlegur er milli okkar Sigurðar í 19 fermetra herbergi ;)

fræðingar

Þar sem flestir segja "ha?", ranghvolfa í sér augunum, fá hroll eða klóra sér í kollinum þegar ég segist hafa lært stærðfræði og eðlisfræði og sé á leið í framhaldsnám í eðlisfræði, þá er kominn tími til að veita ykkur smá innsýn í það hvað felst í því að vera stærðfræðingur og eðlisfræðingur. Svara þessir tveir pistlar ekki örugglega öllum ykkar spurningum?

ðaldeilis

Ojú, það er sitthvað, viðskiptasnilld eða viðskiptasiðblinda, þótt ýmsir spekúlantar eigi nú stundum erfitt með að greina þar á milli og kalli allt snilld...

nýjasta nýtt úr vinnunni

Súpan í hádeginu var, aldrei þessu vant, vel æt. Þ.e. kokknum tókst loksins í eitt skipti að missa ekki salttunnu ofan í súpupottinn. Það sem meira er, súpan var alveg hreint prýðileg og með ágætlega skilgreint bragð. Bragðlaukarnir mínir kættust (stundum virðist manni nefnilega sem sama súpuuppskriftin sé notuð dag eftir dag og bara sé skipt um nafn á súpunni og einstaka grænmetissnifsi hent út í til að sannfæra mann um að nafnið sé rétt...). Dásemd dagsins var toppuð með stóru fati af alls kyns ávöxtum (melónum, ferskum ananas, vínberjum, appelsínum) og uppáhalds hnetublöndunni minni í salatbarnum. Namm!

Annars er agalega tómlegt hérna á ÍSOR þessa dagana. Fastastarfsmennirnir keppast við að vera í sumarfríi eða barnseignarfríi og nær allir sumarfuglarnir eru að mæla uppi í Kerlingarfjöllum. Kosturinn við þetta er að það er gott næði. Ókosturinn er að ef mann vantar upplýsingar, þá er viðkomandi upplýsingaveita nær undantekningalaust í frí og þegar viðkomandi kemur úr fríi, þá er einhver annars sem líka þarf að tala við, kominn í frí o.s.frv. Svolítið skrautlegt.

Á morgun verður brunað norður í land á ættarmót. Ég hlakka slatta til. Það er heldur ekki verra að helgarveðurspáin hefur farið batnandi síðustu daga. Það er nær öruggt að við kíkjum ofurlítið austar í lok ættarmótsins og heilsum upp á alla á Ærlæk. Alla vega er ég búin að vinna mánudaginn af mér og gott betur en það, svo það verður ekkert stress eða vesen :)

jei!

Ég er loksins komin með formlega inngöngu í Lundarháskóla :) Vonum nú að þessu brasi og bulli sé lokið. Nú vill reyndar íbúðaleigusíðan hjá LU ekki virka, þ.e. þegar ég ætla að sækja um ákveðna íbúð þá koma skilaboðin "Intresseanmälan saknas" eða á ensku "No application was found". Ekki er öll vitleysan eins... Sigurði hefur samt verið úthlutað oggulítlu herbergi (18 m2) svo við höfum a.m.k. þak yfir höfuðið til að byrja með. Hins vegar þarf ég hvort eð er að finna aðra íbúð fyrir vorönnina, svo við þurfum að ná í stækkunarglerin, fingrafaraduftið og spæjó-hattinn og leita!

já, Tímaflug-Hraðferð, góðan dag?

Púff, spurning um að slaka aðeins á tímanum? Ég sigli hraðbyri inn í megapælingar í sambandi við íbúð í Lundi (búið að redda bráðabirgðalausn a.m.k.), hvort ég eigi að flytja lögheimilið (muna: hafa samband við TR), hvenær ég eigi að panta flug (fimmtudagsmorgunn, þann 21. ágúst, varð fyrir valinu), hvernig lestarsamgöngur eru milli Kastrup og Lundar (góðar), hvenær við viljum skila lyklum að íbúðinni okkar hér við Eggertsgötuna (18. ágúst) o.s.frv. o.s.frv. Úgg!

Við Sigurður skelltum okkur á "jeppanum" okkar (Subaru Legacy) á línuveginn síðasta sunnudag. Fyrst norður fyrir Skjaldbreiði og röltum upp á hana. Við vorum afskaplega heppin með veður og útsýni, en myndavélin gleymdist heima, svo lítið er til af heimildum. Svo renndum við inn á hinn spottann af línuveginnum fram hjá Uxahryggjum og niður í Skorradal. Það var öllu verri slóð. Fyrsti gír og max. 15 km/klst. Fínasta blómaskoðunarferð fyrir mig, því herramaðurinn fékk auðvitað að keyra jeppann ;) Við hittum svo pabba og mömmu (sem voru að koma að norðan) við Skorradalsvatn og grilluðum fyrir þau gúmmulaði lambalærissneiðar. Smjatt!

Bjarnheiður systir lendir á klakanum seint annað kvöld. Jaaaahúúúúúú!!! :) Það verður sérdeilis fínt að fá hana. Knúsa hana rækilega, rifja upp hvernig það er að verkja í eyrun af málgleði annarra, gera nokkrar mislukkaðar tilraunir til að komast að, halla sér aftur með bros á vör og uppgjöf í huga og njóta þess að hlusta, reyna að redda málum með því að stinga ís upp í hljóðabelginn (skulda henni ísferð síðan ég veit ekki hvenær) og komast að því að það dugi heldur ekki til... Ah, hún er algert yndi ;) (Nei nei, Bjarnheiður, reyndu ekki að þræta fyrir það að þú hefur alltaf talað fyrir okkur báðar og gott betur en það! ;D )

Svo verður pabbi sextugur núna næsta þriðjudag. Hann ætlar að stinga af út úr bænum til að forðast hamingjuóskasýkina sem gjarna grípur fólk á slíkum dögum. Þó ætti hann ekki að þurfa að örvænta um of, því stór hluti ættingjanna stakk af til sólríkra landa, svo ekki verða þau hér til að "hrella" hann.

Nú nú, helgin þar á eftir er helgi hinna miklu ættarmóta. Ég tilheyri m.a. Gromsaraætt og Stuðlaætt. Þessar ættir ákváðu báðar að halda ættarmót helgina 18.-20. júlí 2008 að Laugum. Því miður, fyrir mig, ekki sömu Laugunum, heldur annars vegar í Sælingsdal og hins vegar í Reykjadal. Úr vöndu var að ráða, en loks ákvað ég að hitta Stuðlana því á slíkt ættarmót hef ég ekki farið síðan ég var nokkurra vikna gömul (ég man agalega vel eftir því ættarmóti *hóst!*) og löngu kominn tími til að hitta það fólk. Svo er aldrei að vita nema við höldum eilítið austar og lítum við á Ærlæk :) Varla annað hægt fyrst maður er á annað borð kominn svo langt norður...

Hendi inn nokkrum myndum við tækifæri - sjáum þó til hvenær það tækifæri finnst!

út um allt

Púff, ég er varla búin að vera nokkuð heima hjá mér síðustu vikuna! Raunar er allt búið að vera á hér um bil fullu síðan nokkru fyrir útskriftina (14. júní). En sum sé síðasta fimmtudag var kvennaferð Orkugarðs út í óvissuna strax eftir vinnu og langt fram á kvöld. Við byrjuðum á því að þenja raddböndin undir styrkri stjórn Sigrúnar, stjórnanda Kvennakórs Reykjavíkur. Meira að segja tvíraddað :) Agalega gaman! Þá settumst við inn í rútu (með kvenbílstjóra, hvað annað) og héldum í átt að Keili og gengum niður Lambafellsklof (eða -gjá). Það voru greinilega ekki allar í hópnum sem vissu að þegar Ragna Karlsdóttir (einn skipuleggjenda óvissuferðarinnar) segir að koma þurfi með góða skó þá sé átt við gönguskó. Hallinn niður gjána er töluverður í moldarmöl og grjóti. En allar komumst við niður gjána, þrátt fyrir misskynsamlegan skóbúnað, og settumst í grasbalann framan við gjána, kátar og glaðar, að víni, ostum, kexi, vínberjum og þurrkuðum ávöxtum. Smjatt! Með rútunni héldum við svo á A. Hansen þar sem gourmet sveppasúpa og kjúklingasalat beið okkar. Ég stóð á blístri! Kom ekki heim fyrr en klukkan að verða tólf, með stóra gula bílnum.

Nújæja, á föstudaginn ákváðum við Sigurður um klukkan fimm, hálf sex að drífa okkur í útilegu. Við rukum til og keyptum inn heljarinnar matarbirgðir, pökkuðum í snatri og brunuðum af stað. Vorum að vísu stoppuð á Njarðargötunni af rólegheita andamömmu með nokkra unga á eftir sér, sem þurfti aðeins að ýta á eftir yfir götuna... Við gistum í Úthlíð fyrstu nóttina og kíktum svo á Geysi og Gullfoss áður en við brunuðum að Drumboddsstöðum til að fara í fljótareið (river rafting) í Hvítá. Hvílík snilld! Vorum líka rosalega heppin með bátsfélaga og formann. Ímyndið ykkur t.d. að vera tíu saman í stórum gúmbát úti í miðri Hvítá, standa saman allan hringinn á kantinum á bátnum ooog... "Höfuð, herðar, hné og tær, hné og tær...." Þið getið rétt ímyndað ykkur hvernig sú leikfimi endaði ;) Splass!!! Eftir volkið í Hvítá héldum við á Laugarás þar sem við grilluðum á fjölskyldutjaldstæðinu. Náðum því rétt áður en fór að rigna og ókum svo í rigningunni niður á Selfoss þar sem við fundum sjoppu sem sýndi leik Rússa og Hollendinga. Jújú, við erum alveg forfallin ;) Við enduðum daginn með labbitúr á Stokkseyri, m.a. annars gegnum grashaf sem nefið á mér varð afar ósátt við. Við tjölduðum þarna en ekki svaf ég vel með stíflað nef og pirruð augu :P Það skipti samt engu máli. Veðrið var áfram glimrandi gott daginn eftir og við skelltum okkur á kajak á tjörnunum og skurðunum við Stokkseyri. Dömluðum þar í um tvo klukkutíma áður en við renndum okkur ofan í heita pottinn við sundlaugina. Aahhhh... Ókum þá bílnum út að sjó og borðuðum nesti inni í bíl meðan rigningin hreinsaði bílinn svolítið og við nutum útsýnisins. Við héldum svo heim á leið Krýsuvíkurleið, með viðkomu á skemmtilegu hversvæði og hinn víðfrægu Strandarkirkju. Um kvöldið renndi ég svo upp í Mosó til að hitta Jóhönnu veðurfræðing, Óla fiðlu, Kate kærustuna hans, Karolinu hina pólsku og fleiri góða vini. Kom svo auðvitað alltof seint heim miðað við lítinn svefn í tjaldinu, en hva, það er nú sumar! ;)

Á mánudaginn komu Harpa systir Sigurðar og Maggi hennar til að grilla með okkur. Úr varð indælis kvöldverðarveisla með taflmennsku að auki - Harpa gegn Magga, en Harpa hlaut dygga hjálp frá okkur Sigurði og hafði sigur að lokum.

Nú nú, á þriðjudagskvöldið var kökukvöld hjá okkur eldri eðlunum (stelpur í stæ+eðl) hjá Ástu og Maríu Önnu í Innri-Njarðvík. Hin skemmtilegasta íbúð sem þær eru í. Reyndar náði ég ekki að skoða hana alla, en það er þá bara ástæða til að kíkja aftur í heimsókn :) Aftur var haldið heldur seint heim á leið ef mikið át og komið alltof seint í bólið. Ge-e-eisp!

Í gærkvöldi renndi ég til afa og ömmu í Sigtúnið, því ég hafði enn ekki haft tækifæri til að óska afa til hamingju með afmælið 19. júní! Greip með mér afgang af gulrótarköku frá kökukvöldinu góða. Sat svo og gerði við buxur og vindbuxur í þessari dásamlegu saumavél sem amma á. Alveg brill.

Í kvöld renndi ég eftir kvöldmat til pabba og mömmu með hina gulrótarkökuna sem kom út úr ofninum, sem eftirmat fyrir þau og Helga Haraldsson og Dinu konuna hans, sem voru í heimsókn. Smjatt-kjamms-mjúmms... ;)

Og núna er klukkan enn einu sinni orðin of margt, ég er rokin í bólið, góða nótt!

magafylli og gott betur

Þetta var nú meiri dýrðarinnar áthelgin! Mamma var heldur spennt alla vikuna, að velta komandi útskriftargrillveislu fyrir sér. Hún var svo sniðug að taka sér frí allan föstudaginn svo hún nyti undirbúningsins í stað þess að fyllast af stressi. Amma á Akureyri kom líka með flugi um hálf ellefu á föstudagsmorguninn. Mamma náði svo í okkur pabba um hálf tvö og eftir heilmikið krafs á innkaupalista lögðum við feðgin af stað í Bónus og Hagkaup. Mikið vorum við fegin að komast að versla fyrir 4-umferðina! Svo var spáð og spekúlerað fram til fimm, þegar við pabbi renndum í Sigtúnið, hann til að ná í tvo stóla en ég til að fá lánaða javanál hjá ömmu. Afgangur kvöldsins fór svo að mestu í að nota javanálina til að ganga frá lausum endum á "ermum" til að vera í við útskriftarkjólinn - EM í fótbolta byrjaði mátulega fyrir mig svo það rokgekk að prjóna ermarnar, enda fátt eins notalegt og að prjóna meðan maður fylgist með úrvals fótbolta ;)

Laugardagurinn hófst á ýmsu stússi fyrir grillið og svo fór ég um klukkan eitt upp í Laugardalshöll til þess að sitja lengstu og vafalítið leiðinlegustu útskrift sem ég hef verið viðstödd (fjölskyldan kom síðar). Samt sé ég alls ekki eftir að hafa mætt á athöfnina, enda einhvers konar formlegur endapunktur á þessu námsbrasi. Að geispaköstunum loknum tókum við mamma, pabbi, Sigurður og amma til hendinni í eldhúsinu áður en gestirnir streymdu að um sex-leytið. Amminamminamm og hahaha og ahhhh... lýsir veislunni best ;) Mamma sýndi snilldartakta við grillið, t.d. heppnuðust sauðburðarlaunin mín frá Stað, þ.e. nokkrir lambavöðvabitar, ógurlega vel (takk aftur kærlega, Fríða og Eiríkur!!!). Ég eeeelska matarboð með ættingjunum, enda snillingar upp til hópa, hver á sinn hátt :) Síðustu gestirnir kvöddu um miðnætti, en ég lagði ekki af stað inn í draumalandið fyrr en um hálf tvö, enda ómögulegt að fara strax að sofa...

... sem var ofurlítið óhentugt morguninn eftir því lítil prinsessa var skírð í Hveragerði á hádegi, en það þýddi að við þurftum að fara á fætur klukkan tíu. En það hafðist nú allt á endanum. Í Hveragerði tók við annað dásemdar fjölskylduboðið. Það var sem sé móðursystir Sigurðar sem hélt nýjustu dömunni undir skírn (af 13 afkomendum afa síns og ömmu er Sigurður eini karlmaðurinn - magnað!). Úffminnsann, það var mikið og gott borðað. En við létum ekki staðar numið þar, því eftir ofátið í Hveragerði héldum við Sigurður ásamt foreldrum hans, Sylvíu systur, Hörpu systur og Magga kærasta hennar til foreldra Magga (já, ég þarf að fara að teikna upp ættartré...) sem eru með kúabú rétt hjá Flúðum. Þau biðu okkar með kaffi og kökur. Slúrrp. Við röbbuðum heilmikið, kíktum út í húsin og fjósið, borðuðum pítsu, spiluðum á spil og héldum ekki heim á leið fyrr en um hálf ellefu. Dúbbídú. Ég lagði mig á leiðinni í bæinn og tók svo að mér hlutverk Ungfrú mygluð nr 1 ;) Ég stillti vekjaraklukkuna hálftíma seinna en venjulega, en það dugði ekki til, því ég vaknaði ekki fyrr en 25 mín eftir að hún fór í gang í morgun. Hmm... spurning um að fara snemma að sofa í kvöld? ;)

Hafið það gott á morgun, 17. júní!

skorarfulltrúi

Það að hafa verið skorarfulltrúi í þrjú ár virðist hafa tryggt mér setu í eðlisfræðiskor fyrir lífstíð, a.m.k. af hliðarlínunni. Ég er sem sé ennþá á póstlistanum þrátt fyrir eina formlega tilkynningu um að ég sé ekki lengur skorarfulltrúi og tvær beiðnir um að kippa mér af póstlistanum. Baah. Nema þeim þyki svo indælt að hafa einn kvenmann á listanum og vilji ekki breyta þeirri tölu í núll? Spurning.

austanátt

Ég ákvað að reyna að hjóla í vinnuna þetta sumarið. Það hefur gengið ágætlega hingað til, tekur mig núna um hálftíma. Þar sem ég bý í vesturbæ og vinn við Grensásveginn, þ.e. lengst austur í bæ, þá er kröftug austlæg átt á morgnana ekki sérlega vinsæl. Þetta er nógu mikið púl fyrir, svona snemma morguns. Raunar er það smá sárabót þegar austanáttin eykst og eykst yfir daginn, eins og gerðist í dag, þannig að ég fæ að hjóla í hávaðaroki heim á leið án þess að finna til nokkurra óþæginda - svíf þetta bara :) En lognið eða andvarinn eru nú samt betri að mínu mati...