Júmms, ég er komin heim á ný, nývöknuð af "vetrarsvefninum" og endurnærð, með helling af alls kyns gúmmulaði kjöti í farteskinu og reyktan rauðmaga í lange baner, skrámuð og marin á höndum og fótum, lambalyktin farin að dofna heldur mikið í lúkunum en fjárhúsið þó hangandi enn í hárinu. Er hægt að hafa það betra?
Ég mætti til vinnu á ÍSOR í morgun. Er fyrsti sumarfuglinn til að mæta þangað, svei mér þá. Mér sem fannst ég vera að birtast svo seint! :P Skilst þó að einhverjir ætli að sýna sig í þessari viku, sem verður ágætt, það er jú alltaf skemmtilegra að hafa félagsskap þarna á sumarfuglasvæðinu. Ég á að halda áfram með þessa grein sem ég hélt ég hefði klárað (fyrir mitt leyti) síðasta sumar. En nei, nú á að bæta einhverju við. Ojamm-ojá. Sosum ágætt, en mig langar líka til að fá að skoppa eitthvað út í náttúruna í sumar með geggjaða mæla á herðunum. Held það hljóti að verða eitthvað um það, því ég efast um að greinarskrifin endist út sumarið, þetta er svoddan smotterí sem er eftir.
Pabbi skynjaði greinilega að manneskja sem er búin að brasa í sauðburði 14 tíma á sólarhring í heila viku hafi þörf fyrir kjarngóðan kvöldverð, því ég var bæði drifin að eldhúsborðinu þeirra pabba og mömmu í gær og í dag :) Kjamms-smjatt-kjúmms. Sigurður er jú fyrir norðan og það tekur því varla að elda mikið fyrir einn... ;) Þetta er annars merkilegt, í þriðja sinnið mistekst okkur að vera í sauðburði í sveitunum okkar á sama tíma, hann fer alltaf norður skömmu áður en ég kem heim að vestan. Við erum pínu spes í skipulaginu - eða er skipluagið með pínu spes meðferð á okkur?
E.S. Fríða: Amma þakkar kærlega fyrir sig og er strax farin að íhuga hvaða lit af pálíu hún eigi að senda þér næsta vor! ;)