hurðaskellir

Sjöundi var Hurðaskellir,
- sá var nokkuð klúr,
ef fólkið vildi í rökkrinu
fá sér vænan dúr.

Hann var ekki sérlega
hnugginn yfir því,
þó harkalega marraði
hjörunum í.

Jólasveinarnir virðast koma í þrenndum þetta árið. Eða ég man bara eftir þeim þriðja hvern dag ;) Ég mundi reyndar eftir Askasleiki í gær, en því miður var ég ekki í nánd við tölvu á því augnabliki (n.t.t. sitjandi í strætó). Útidyrahurðin skelltist nokkrum sinnum í dag í tilefni komu Hurðaskellis, eða þess að Sigurður skúraði og bónaði gólfið á hæla mín og ryksugunnar í gær. Við loftuðum hraustlega út í gær, en bónlyktin var ennþá svo sterk í morgun að ég ákvað að opna út á svalir og stóra stofugluggann og útidyrahurðina. Sigurði leist ekkert á þessa tilraun mína til að breyta íbúðinni í ísskáp og flúði út í búð að kaupa sér mjólk með morgunmatnum... Dagurinn hefur annars liðið í ýmsu jólastússi heima við og aðventukertin fjögur eru brunnin langleiðina niður í botn. Það snjóaði meira að segja það mikið í dag að snjórinn festist á jörðinni í fyrsta skipti þennan veturinn. Á morgun er það síðasti vinnudagurinn fyrir jólafrí - jibbí! :)

askasleikir

Sá sjötti, Askasleikir,
var alveg dæmalaus. -
Hann fram undan rúmunum
rak sinn ljóta haus.

Þegar fólkið setti askana
fyrir kött og hund,
hann slunginn var að ná þeim
og sleikja á ýmsa lund.

pottaskefill

Sá fimmti, Pottaskefill,
var skrítið kuldastrá.
- Þegar börnin fengu skófir
hann barði dyrnar á.

Þau ruku upp, til að gá að
hvort gestur væri á ferð.
Þá flýtti' ann sér að pottinum
og fékk sér góðan verð.

þvörusleikir

Sá fjórði, Þvörusleikir,
var fjarskalega mjór.
Og ósköp varð hann glaður,
þegar eldabuskan fór.

Þá þaut hann eins og elding
og þvöruna greip,
og hélt með báðum höndum,
því hún var stundum sleip.

Það er heldur mikið að gera þessa dagana. Virðist ekki vera tími til nokkurs annars en sofa, borða, vinna/læra ... og sinna öllum tómstundunum ;) Kóræfingar, badminton og -skipulag, saumó og alls kyns jólastúss hafa hertekið dagana þessa vikuna. En í næstu viku er bara einn vinnudagur og svo jólafríííí! :D

stúfur

Stúfur hét sá þriðji
stubburinn sá.
Hann krækti sér í pönnu,
þegar kostur var á.

Hann hljóp með hana í burtu
og hirti agnirnar,
sem brunnu stundum fastar
við barminn hér og þar.

Tjah, þegar maður er farinn að gleyma uppáhaldsjólasveininum sínum, þá er ástandið orðið æði alvarlegt. Barasta aðeins of mikið að gera, sjáið þið til...

giljagaur

Giljagaur var annar,
með gráa hausinn sinn.
- Hann skreið ofan úr gili
og skauzt í fjósið inn.

Hann faldi sig í básunum
og froðunni stal,
meðan fjósakonan átti
við fjósamanninn tal.

stekkjastaur

Stekkjastaur kom fyrstur,
stinnur eins og tré.
Hann laumaðist í fjárhúsin
og lék á bóndans fé.

Hann vildi sjúga ærnar,
- þá var þeim ekki um sel,
því greyið hafði staurfætur,
- það gekk nú ekki vel.

Jæja, þótt ég hafi ekki bloggað neitt síðan jólasveinarnir tíndust inn í fyrra, þá er ekki annað hægt en að hleypa þessum elskum að á nýjan leik ;) Mér finnst óttalega lítið að frétta héðan, en væntanlega er það heilmikið þar sem ég hef ekki bloggað í heilt ár... Lífið gengur sinn vana gang með námi/starfi, kórsöng, badmintonspili, handavinnu og hversdagslegu sýsli. Jú, reyndar smávegis jóla jóla í bland þessa dagana :) Aðventukertin hafa verið tendruð samviskusamlega í morgunhádegismatnum síðustu þrjá sunnudaga, 105 súkkulaðibitakökur voru bakaðar fyrir rúmri viku síðan (nokkur stykki ennþá til, þrátt fyrir góðar útrýmingartilraunir af hálfu Sigurðar), jólagjafirnar eru langflestar ákveðnar og tilbúnar eftir því sem hægt er og jólatrjákrílið er alveg að fara að komast upp á sinn koll. Allt á réttri leið.

kertasníkir

Þrettándi var Kertasníkir,
-þá var tíðin köld,
ef ekki kom hann síðastur
á aðfangadagskvöld.

Hann elti litlu börnin,
sem brostu glöð og fín,
og trítluðu um bæinn
með tólgarkertin sín.

-- Gleðileg jól! --

ketkrókur

Ketkrókur, sá tólfti,
kunni á ýmsu lag. -
Hann þrammaði í sveitina
á Þorláksmessudag.

Hann krækti sér í tutlu,
þegar kostur var á.
En stundum reyndist stuttur
stauturinn hans þá.

Þetta er búinn að vera ansi annasamur dagur, a.m.k. miðað við heimsókn hjá ömmu á Akureyri. Við Inga komum jólatrénu upp og skreyttum það, ég skellti mér í Bónus og Blómaval með ömmu (sem tekur náttúrlega um þrefalt til fimmfalt lengri tíma en venjulega því amma er amma og þar fyrir utan hitti hún frænku okkar og þá er amma líka amma og hefur gaman af að rabba lengi lengi - jafnvel þótt það sé t.d. ís og frostpinnar í skottinu á bílnum... ;) ) og svo brunaði ég í bæinn til að kaupa allra síðustu jólagjafirnar sem nást fyrir jól (jú jú, það verða 1-2 eftir-jólagjafir í ár). Bráðlega mun ég svo bruna áfram austur á bóginn í Ærlæk í Öxarfirði til Sigurðar míns og fjölskyldu. Yfir og út!

gáttaþefur

Ellefti var Gáttaþefur,
- aldrei fékk sá kvef,
og hafði þó svo hlálegt
og heljarstórt nef.

Hann ilm af laufabrauði
upp á heiðar fann,
og léttur, eins og reykur,
á lyktina rann.