ojamm ojá

Þá er systurskvettan rokin burt á ný. Flaug eldsnemma í morgun til Køben til hennar Ölmu vinkvinnu sinnar, áður en hún heldur áfram yfir á þýðverska grundu. Bjarnheiður er söm við sig og finnur sér alltaf (meir en) nóg að gera. Þeyttist út um borg og bý í gær í heimsóknir og á bókamarkað milli þess sem hún skellti í þvottavél og svoleiðis. Skaust svo í bíó um sexleytið, gjuggaði á Eggertsgötuna til okkar Sigurðar um hálf átta þar sem við sátum og gófluðum í okkur fajitas og var þá þotin á árshátíð með sagnfræðinemum (plön um innflutningspartý eins sagnfræðinema höfðu breyst í árshátíð) að eta kræsingar og dansa dátt. Þegar við Sigurður komum heim á Laugalækinn um hálf eitt sat daman yfir tölvunni og íhugaði að rippa fjall af geisladiskum sem höfðu bæst í safnið daginn áður. Benti henni á hvað klukkan væri og að hún ætlaði að ná flugrútunni eftir rúmar 4 klst. Veit ekki hvenær/hvort hún fór að sofa eftir að ég skreið í ból um eittleytið. En alla vega komst hún heilu og höldnu til Ölmu - og fékk sé lúr áður en hún tilkynnti mér um að hún væri komin heil í höfn með sms-i ;)

Annars erum við Sigurður ein í búi: Pabbi og mamma flugu til Lundúna á fimmtudaginn, Hlynur, Kristín og Una brunuðu norður í gær og svo stakk Bjarnheiður af í morgun, sem fyrr sagði. Gefur svo sem gott næði til að læra, en hefur ýmsa galla. Til dæmis slæmt að missa pabba, því þá þarf maður að elda sjálfur og gera vikuinnkaupin. Líka mömmu, því þvottavélin setur sig ekki sjálf í gang og blómin þurfa vatn. Svo þarf ég þar fyrir utan að sinna mínum parti heimilisstarfanna (ryksuga og vaska upp/þurrka). Þetta verður soldið mikið. Ergo, ég er svolítið of góðu vön :P 0:)

rúsína

Í augnablikinu skríkir, daddar og baba-ar ung stúlka á ferð sinni um miðhæð hússins og einstaka sinnum upp og niður stigana. Kallar "mama?" til pabba síns (ekki alveg komin með þetta á hreint ennþá) og heldur áfram að leika sér með glerkúlur, bíla og babúsku þegar nærverutryggjandi "Una" hefur heyrst frá pabbanum. Alveg einstaklega skemmtilegt lítið stýri.

Hlynur, Kristín og Una Móeiður eru sem sé í heimsókn í höfuðstaðnum. Krístín er nefnilega í garðyrkjunámi í fjarnámi en þurfti að koma suður í tvo daga. Í dag er ferðast milli fyrirtækja og á morgun verður eitthvað brallað í Hveragerði. Skemmtilegar svona heimsóknir :)

systir kær

Bjarnheiður systir er mætt á klakann í tveggja vikna heimsókn :) Með henni komu m.a. tvær könnur til að skilja fitu úr steikarsoði (sem fer í sósuna, soðið sko), stafræn myndavél fyrir afa og ömmu í Sigtúni, hellingur af alls konar nostalgíulegu súkkulaði frá A-Þýskalandi (í upprunalegu umbúðunum frá 7. áratugnum o.s.frv.), 2GB minnislykill fyrir mig ásamt kremkrúsum og sápu og 7 pökkum af Fisherman's Friend :D Svo er von á Baldri bróður & fjölskyldu og afa & ömmu í Sigtúni í mat í kvöld. Held það verði heilmikið gaman að kenna afa og ömmu á nýju myndavélina þeirra :) Þau hafa nefnilega einungis átt filmumyndavél til þessa, en svo eftir að þau hafa fengið geisladiska með myndum á til að skoða í sjónvarpinu (fengu DVD spilara með slíkum diski í jólagjöf frá Baldri bróður fyrir nokkrum árum) og afi hefur skoðað útprentaðar stafrænar myndir hjá félaga sínum í tréskurðinum sem eru síst verri en filmumyndirnar, þá ákvað afi að það væri kominn tími til að kynna sér þessa tækni. Afi er 85 ára. Hörkukarl :) Næsta skref er svo að redda almennilegum litaprentara sem við getum átt í félagi við þau, þ.a. báðar fjölskyldur geti prentað út þær myndir sem vill. Hinar myndirnar brennum við á geisla- eða mynddiska fyrir þau.

hressleikinn allsráðandi

Fyrir rúmri viku tóku nokkrir eitlar aftan á hálsi og við nára upp á því að bólgna ofurlítið upp og verða leiðinlega aumir. Síðustu daga hefur svo gífurleg þörf fyrir að leggja mig sí og æ og sofa álíka mikið og ungabarn hreiðrað um sig í mínum kroppi. Ég hringdi í Guðmund lækni á mánudag og var send í blóðprufu. Hitti hann svo í gær og kom þá í ljós að ég er líkast til með einkirningasótt, sem er veirusýking og þar með ekkert hægt að gera við henni. Hálsbólgan mín fyrir tæpum mánuði var sem sé upphaf blómaskeiðs þessarar veiru í líkamanum. Þar mun hún væntanlega halda partý í svo sem tvær vikur enn, en þá eitthvað fara að róast. Partýljónið mun hins vegar ekki bugast fyrr en að 3-6 mánuðum liðnum. Ég verð sem sé að hegða mér eins og hálfgerður eymingi þann tíma, þ.e. sofa nóg (m.ö.o. of mikið), ekki blotna, ekki verða of kalt o.s.frv. Sem sé hressleikinn allsráðandi.

hingað og þangað

Bendi ykkur á tvo sjóðheita pósta og einn m.a. með mynd af Leibniz kexi. Annars vegar gagnrýni á íslenska fréttamennsku og hins vegar um fólk sem upphaflega gróf höfuðið í sandinn en gjuggaði a.m.k. ofurlítið upp úr sandinum skömmu síðar.

hið „ljúfa“ líf

Ég reis upp úr veikindabólinu síðasta laugardag - og endaði þá beint í 3 klukkustunda löngum algebruaukatíma (kennarinn var úti í 2 vikur...). Skildi varla bofs í efninu eftir vikuveikindi. Fór heim eftir það, borðaði heilan helling og lagði mig. Steinrotaðist öllu heldur. Hef sjaldan verið jafn mygluð og þegar ég steig fram úr bólinu á ný (spyrjið Sigurð). Hresstist samt töluvert við að búa til fimm pítsur með þeim Matthíasi og Bjarka bróðursonum mínum og ofurkokkum. Síðan þá hefur ofurvaxinn risaverkefnahaugur sýnt stærri og stærri hluta af sér. Námsefni síðust tveggja vikna í algebru hefur alveg farið fyrir ofan garð og neðan hjá mér. Það tekur mig endalausan tíma að reikna í rafsegulfræði 2 þar sem ég á eftir að reikna a.m.k. 2 dæmaskammta. Verkleg eðlisfræði hrúgar upp gagnahaug sem er svo gallaður að hr. Murphy hlýtur að vera rígmontinn af sjálfum sér, ásamt tilheyrandi setti af ómögulegum eða illskiljanlegum líkönum til að laga gögnin að. Stærðfræðigreining IVB er það eina sem ég held einhverjum dampi í - og það er bara vegna þess að ég hef kynnst þessu svo til öllu saman í inngangi að hagnýttri stærðfræði og hinum ýmsustu eðlisfræðikúrsum (einkenni eðlisfræðinámsins eru jú: þú notar einhverjar stærðfræðiaðferðir til þess að leysa eðlisfræðiverkefni áður en þú hefur þannig séð lært aðferðirnar, og lærir þessa stærðfræði svo 1-2 önnum síðar í stærðfræðigreiningu...). Er ég í djúpum skít eða er ég í hyldjúpum skít?

urrr...

Ég er komin með einhverja sýkingu í hálsinn. Afkasta þar af leiðandi ekki miklu. Ég er sem betur fer ekki í neinum tímum á þriðjudögum. Gat þ.a.l. haldið mig heima, púhaa... Átti reyndar að skila dæmum núna fyrir hádegi í stærðfræðigreiningu IVB. Reyni bara að fá að skila á morgun. Átti líka að hitta Örn kennara í verklegu eðlisfræðinni, en Pétur hópfélagi er veikur. Sigurður er líka búinn að vera stútfullur af kvefi unandfarið, og er enn. Þetta hefði því verið mikið stuð fyrir Örn blessaðan að fá okkur þrjú til sín, bakteríubomba! Ég hata, hata, hata kvef... >Þ

plús og mínus

Það er hálfgerð synd finnst mér að nú sé hitastigið komið upp fyrir frostmark og snjórinn óðum að hverfa. Hann lýsir svo vel upp og gerir allt töluvert hreinlegra. Hins vegar er ég fegin að vera laus við 7-9°C frost og gleðst einnig fyrir hönd þeirra sem eiga erfiðara en ég með að brjótast yfir snjóruðningana. Verst að veðrið geti ekki haldið sig þarna mitt á milli, þ.e. haft 10 cm snjó og -2°C. Það væri algert yndi - og er þar með auðvitað alveg óhugsandi, hreinustu draumórar... ;)

tími til að pikka

Mikið var nú gott að stinga af í frí! Ég sat við verkefnavinnuna til miðnættis á nýársdegi, pakkaði þá og var komin í bólið rúmlega eitt. Var þá auðvitað alltof spennt til að geta sofnað. Hrökk svo upp um tvöleytið, þegar ég var um það bil að sofna, við þá uppgötvun að ég hefði gleymt að skrifa um eitt atriði í verkefninu. Dæmigert... ;) En loks kom Óli lokbrá og ég fékk minn u.þ.b. fjögurra tíma svefn, því klukkan hálf sjö varð ég að skríða á lappir til að komast í flugið kl 7:45. Var svo ekki lengi að smella inn í "borða-synda-borða-leggja sig-borða-leggja sig-borða-sofa-..." taktinn hjá afa og ömmu. Nóg af góðum mat, jólakökum og heitu ekta súkkulaði með rjóma :) Færðin og veðrið voru svo ekki of vinsamleg á fimmtudeginum 4. jan, enda ekki við öðru að búast miðað við árstíma. Jón Dór, pabbi Sigurðar, bjó sér því til erindi inn á Akureyri og nældi sér í far þangað. Ók mér og Hörpu svo austur á Ærlæk á skódanum hennar Hörpu um kvöldið. Þar var áti, hvíld, spjalli og labbitúrum haldið áfram og auðvitað nokkur handtök tekin í fjárhúsunum ásamt því að sjóða sig vel og lengi í heita pottinum. Alltaf gott að koma á Ærlæk, enda prýðisfólk þar og skemmtilegt :) Svo þurfti að halda aftur í stórborgina, búhú. Skólinn fór í gang strax klukkan átta á mánudagsmorgni, úffffff... erfitt að vakna eftir að hafa lúrt fram yfir hádegi undanfarið :P Síðan þá hefur lífið smátt og smátt færst í sitt gamla horf: skóli, skóli, skóli, skóli... Eins og venjulega slæðast óvenjumörg "óskólaleg" verk inn á milli, enda næ ég aldrei að komast yfir allt sem ég vil í jólafríinu. Sérstaklega þegar sérverkefni leggur stóran hluta þess undir sig... Mér líst annars vel á önnina, hæfileg blanda af stærðfræði og eðlisfræði. Vona bara að áfangarnir verði ekki of feitir og pattaralegir ;)

haha

Gleymdi að segja ykkur í fyrradag frá alveg hreint stórskemmtilegu atviki. Í hittífyrrakvöld kúrði ég mig sem sé undir sæng í herberginu hennar Bjarnheiðar (niðri í kjallara) og spjallaði í gemsa við minn ástkæra. Það eru alltaf einhverjir sem ganga gegnum bílskýlið hjá okkur og sem ég lá þarna, ganga nokkrir ungir menn í gegn. Einn þeirra vippar sér inn í garðinn með orðunum: "Strákar, ég ætla aðeins að pissa." (eða einhverju álíka). Áður en ég næ að rísa upp er drengurinn, með hendurnar á buxnastrengnum, búinn að reka upp þessi líka risastóru augu við að sjá grilla í mannveru inn um gluggann - beint fyrir framan hann - og þotinn til baka fyrir hornið, inn í bílskýlið. Hahaha, ég svoleiðis sprakk úr hlátri :D Nema hvað, þar sem ég er í miðri frásögn af þessum bráðskemmtilega atburði, rekur strákskinnið höfuðið fram yfir tröppurnar upp að garðhurðinni, eins og til að athuga hvort það hefði ekki örugglega verið einhver þarna. Svo ég veifaði bara kankvís til hans - og hann var horfinn á nóinu ;) Hvílíkt hláturkast sem ég fékk. Hver sem þetta var, þá vil ég þakka honum fyrir u.þ.b. eitt ár af auka lífi... ;D

Gleðilegt nýtt ár, öllsömul!