lífið utan lærdóms

Í gær átti Sigurður afmæli. Þar sem hann er alinn upp í sveit þar sem þessi tími ársins er undirlagður af leitum, réttum og slátrun og tilheyrandi stússi, þá er hann ekkert vanur því að halda upp á afmælið sitt neitt sérstaklega. Sem er mér náttúrlega æði illskiljanlegt. Mér tókst samt að lokka hið óviljuga afmælisbarn með á tælenskan veitingastað í hádeginu ásamt Francesc (nýdoktor, þ.e. postdoc, í hópnum mínum). Francesc og Jonas (annar leiðbeinandinn minn, doktorsnemi) höfðu svo skipulagt hópspilun á tölvuleiknum Counter Strike eftir hið vikulega föstudagskökukaffi. Ég held við höfum verið níu í leiknum þegar mest var, abbskaplega gaman. Við byrjuðum um fjögurleytið og hættum ekki fyrr en um hálf sjö. Þá brunuðum við Sigurður heim á leið til að þvo þvott og setja nautasteik inn í ofn. Roastbeef - amminamminamm! :) Eins og ykkur kannski grunar þá settumst við ekki að borðum fyrr en skömmu fyrir níu, orðin ansi soltin. Eftir matinn var svo eins og það hreinlega slokknaði á mér og ég skreiddist undir sæng, alveg búin eftir vikuna. Ég svaf eins og steinn í nótt, en afmælisbarnið sem át hraustlega af nautinu (hvað annað?) áttaði sig aðeins of seint á því hvað klukkan var margt þegar hann fyllti á belginn, og svaf því heldur illa. Úbbosí...

Í morgun skaust ég svo á flóamarkað með Bergþóru, mætti á kórstjórnarfund um tólf (já, ég slysaðist í stjórn kórsins í fyrradag) og slappaði aðeins af heima áður en við Sigurður röltum á alls kyns vísindabrall og -bauk í tilefni menningarnætur í Lundi. Við komum enn á ný seint heim, rétt ódáin úr hungri og með handónýtar lappir. En gaman var það, meira að segja þrátt fyrir óíslendingsvænar dæmigerðar endalausar sænskar biðraðir. Þar hélt ég uppi heiðri íslenskra prjónakellinga og prjónaði þar sem ég stóð í röðinni ;)