hurðaskellir

Sjöundi var Hurðaskellir,
- sá var nokkuð klúr,
ef fólkið vildi í rökkrinu
fá sér vænan dúr.

Hann var ekki sérlega
hnugginn yfir því,
þó harkalega marraði
hjörunum í.

Búmm! Jú jú, Hurðaskellir mættur á svæðið. Una litla lýsti honum fyrir mér í gærkvöldi. Hann kæmi sko alveg "búmm!". En samt hélt hún að hann myndi ekki ná að vekja sig, hún svæfi alltaf svo vel ;) Í dag er útskriftarveisla klukkan fimm og afmælispartý klukkan níu á dagskránni. Æ já, og mögulega einhver vinna/lærdómur fram að því. Ég held samt satt best að segja að ég hafi skilið einbeitinguna eftir í Svíþjóð, því það gengur ósköp lítið eitthvað að læra hjá mér þessa dagana...

askasleikir

Sá sjötti, Askasleikir,
var alveg dæmalaus. -
Hann fram undan rúmunum
rak sinn ljóta haus.

Þegar fólkið setti askana
fyrir kött og hund,
hann slunginn var að ná þeim
og sleikja á ýmsa lund.

Þá er það næsti jólasveinn, einum degi of seinn. Hef eiginlega enga afsökun fyrir því, var bara svolítið í ruglinu í gær og gleymdi mér við að lesa Harry Potter. Setti þó í og hengdi úr tveim þvottavélum, sko mig ;) Svo komu líka Hlynur, Kristín, Hugi, Lóa, Una og Númi litli í amminammi góðan silung um kvöldið. Alltaf svo indælt að fá þau í heimsókn :)

pottaskefill

Sá fimmti, Pottaskefill,
var skrítið kuldastrá.
- Þegar börnin fengu skófir
hann barði dyrnar á.

Þau ruku upp, til að gá að
hvort gestur væri á ferð.
Þá flýtti' ann sér að pottinum
og fékk sér góðan verð.

Æ-æ-æ og ó-ó-ó, nú klikka ég alveg á blessuðum jólasveinunum. Þessi er tveim dögum of seinn :P Vandamálið er að ég man alltaf eftir að setja þá inn þegar ég er einvhers staðar víðsfjarri tölvum og netsambandi eða slíkar græjur eru uppteknar eða ég er aaaaalveg að fara að sofa. Úbbosí. En alla vega, daginn sem þessi sveinn hefði átt að birtast hérna var ég að jafna mig eftir seint flug auk eins og hálfs tíma seinkunar (við fórum að sofa rétt fyrir fjögur, þ.e. um fimm að morgni miðað við sænskan tíma :/ ). Skellti mér í jólaklippinguna og að ná í fyrirframjólagjafir handa Bjarnheiði og pabba og mömmu (Jólin hennar Hafdísar, sem er alger snilldardiskur) og kíkti líka til afa og ömmu í Sigtúnið.

þvörusleikir

Sá fjórði, Þvörusleikir,
var fjarskalega mjór.
Og ósköp varð hann glaður,
þegar eldabuskan fór.

Þá þaut hann eins og elding
og þvöruna greip,
og hélt með báðum höndum,
því hún var stundum sleip.

Jei! Núna er alvöru snjókoma hérna :) Samt ekki svo mikil að nokkur hætta sé á að lestin okkar út á Kastrup komist ekki, það sést jú ennþá í grasið... Ah, það er svo jólalegt að horfa út um gluggann :) En best að halda áfram að vinna/læra/grúska - flutningar í nanóvírum, hér kem ég!

stúfur

Stúfur hét sá þriðji
stubburinn sá.
Hann krækti sér í pönnu,
þegar kostur var á.

Hann hljóp með hana í burtu
og hirti agnirnar,
sem brunnu stundum fastar
við barminn hér og þar.

Það er ennþá snjóföl yfir hérna, en skærgrænt gras sést vel í gegn. Frekar skringilegt, en þetta snjósmotterí lýsir samt merkilega mikið upp í skammdeginu :) H&M og jólalagakóræfing núna eftir vinnu og hraðpökkun í tösku og jafnvel smávegis heimilisþrif í framhaldinu. Vinna á morgun og svo heim heim heim... :)

giljagaur

Giljagaur var annar,
með gráa hausinn sinn.
- Hann skreið ofan úr gili
og skauzt í fjósið inn.

Hann faldi sig í básunum
og froðunni stal,
meðan fjósakonan átti
við fjósamanninn tal.

Það snjóaði svolítið hérna í dag, svona aggapínkuponsulitlum snjókornum. Mjög útlenskt. En það var samt indælt, ég hef ekki séð snjókomu hérna þennan veturinn (tel klikkuðu hagléljademburnar í haust ekki með). Annars hefur dagurinn að mestu farið í þvottastúss, smá lærdóm og talsverða leti. Tveir dagar enn, og þá leggjum við af stað til Íslands - jei!

stekkjastaur

Stekkjastaur kom fyrstur,
stinnur eins og tré.
Hann laumaðist í fjárhúsin
og lék á bóndans fé.

Hann vildi sjúga ærnar,
- þá var þeim ekki um sel,
því greyið hafði staurfætur,
- það gekk nú ekki vel.

Sko til, fyrsti jólasveinninn mættur :) Stekkjastaur klikkar ekki. Ehm-hm, og löööööngu kominn tími til að ég bloggi ofurlítið. Það hefur bara verið helst til mikið að gera og bloggstuðið ekkert alltof mikið eins og gengur.

Hvað um það. Ég fór til Hamborgar um síðustu helgi. Var sum sé á ráðstefnu þar á mánudag og þriðjudag og nýtti því tækifærið og skaust strax á laugardegi yfir í stórborgina svo ég gæti heimsótt hana Friederike Koch, sérlega indæla 85 ára þýska konu sem ég kynntist þegar ég var aupair í Hamborg fyrir 5 árum, en hún vann á heilsuhælinu í Hvergerði 1957-59 og hefur haldið tengslunum við Ísland síðan þá, talar m.a. ennþá íslensku! Þið spyrjið kannski hvers vegna ég heimsótti hana en ekki aupair-fjölskylduna mína, en málið er að ég varð að velja á milli og Friðrika hefur komið 3 sinnum í heimsókn síðan ég kynntist henni árið 2004 svo það var alveg kominn tími til að Friðrika fengi að vera gestgjafinn. Enda var hún yfir sig ánægð að fá mig þótt ekki væri nema í rúman sólarhring og dekraði svoleiðis við mig. Yndisleg alveg hreint :) Og ég gat slappað vel af áður en þessi líka þéttpakkaða (en afar skemmtilega) tveggja daga ráðstefna byrjaði. Ég flutti sjálf fyrirlestur á mánudeginum með tilheyrandi stressi. Kynnti meistaraverkefnið mitt fyrir fólkinu. Gekk sosum ágætlega, en ég var ekki alveg nógu sátt. Hvað um það, fyrirlestrarnir voru næstum allir nokkuð skiljanlegir eða a.m.k. áhugaverðir og ótrúlega fáir fóru út fyrir sín tímamörk. Svo er alltaf gaman að hitta stóran hóp af fólki sem er á sömu bylgjulengd og maður sjálfur, þ.e. einstakir eðlisfræðinördar ;)

Þriðjudaginn 1. desember fékk ég að vita svona óformlega að ég hefði náð doktorsnemastöðunni á eðlisfræðidieldinni minni (matfys) við LTH. Jahúúúú! Mikið var. En ég er enn ekki búin að fá formlegt bréf með þessari niðurstöðu og skil satt best að segja ekki hvað tefur fyrir. Raunar skil ég það engu betur en hversu seint staðan var auglýst (september) eða hve langur skilafresturinn var (15. október) eða hve seint ég var boðuð í viðtal (lok nóvember). Raunar er algert met í ljósi þessara endalausu tafa og seinagangs, að ákvörðun hafi verið tekin sama dag og viðtölin voru haldin. Athugið að það var byrjað að tala um að þessi staða yrði auglýst "bráðlega" í mars á þessu ári. Sömuleiðis sagði deildarstjórinn að auglýsingin væri "tæknilega séð tilbúin" og ætti bara eftir að senda hana á einhverj skrifstofu einhvern tíma í maí/júní (man ekki nákvæmlega). Það var greinilega afar erfitt að ýta á "send"-takkann... Og ef þið teljið ykkur lesa einhvern pirring þarna á milli línanna, þá hafið þið rétt fyrir ykkur - ég er búin að vera meira en dauðpirruð yfir þessum seinagangi síðan í byrjun sumars því það er aldrei öruggt að maður fái svona stöðu, samkeppnin getur verið hörð, og það er gersamlega óþolandi að lifa svo mánuðum skiptir í óvissu um hvort maður muni geta haldið áfram í námi eða vera algerlega í ruglinu næsta árið - Sigurður var jú búinn að komast í doktorsnám við LU frá og með september (og á hans deild var þetta greinilega ekki svona svakalega mikið mál, afgreitt á tæpum mánuði frá lokum umsóknarfrests!). Prófessorinn minn hún Steffi var löngu búin að segja að hún vildi hafa mig áfram, svo hvað var eiginlega málið? Alla vega, ég er komin með stöðu og afar litlar líkur á að það breytist þótt það sé allt óformlegt ennþá. En ég á eftir að benda þeim á deildinni á að þessi framkoma er þeim ekki beint til framdráttar þegar um erlenda nema er að ræða, sem ekki vita hvort þeir séu að koma eða fara, þótt þetta gangi mögulega hugsanlega kannski upp í tilviki Svía sem búa hvort eð er í Lundi. Eftir að það er búið mun ég einbeita mér að góðri Pollýönnu-hugsun: Ég fékk stöðuna! :)

Við Sigurður komum heim á klakann aðfaranótt 16. desember og förum aftur út 6. janúar. Okkar ágætu nágrannar ætla að líta eftir íbúðinni okkar og tæma póstkassann - frábært :) Dagarnir heima eru strax farnir að fyllast og hin árlega suður/norður tímaskipting farin að mótast (fyrir norðan um jól, sunnan um áramót). Jólagjafapælingarnar eru komnar á flug og sömuleiðis hvað skal kaupa hérna sem ekki fæst á Íslandi eða er margfalt dýrara á Íslandi en hér. M.ö.o. gróft/sterkt/sætt sinnep og norskan geitaost (Gudbrandsdalsost). Segi ekkert um niðurstöður gjafapælinganna og -kaupanna ;)

En jæja, ég er farin að sofa. Við eigum þvottatíma í fyrramálið kl 9 og eins gott að vera ekki of sein því annars gætum við misst af vélunum okkar. Góða nótt!

að spræna bleiku

Í dag eldaði ég rauðrófusúpu. Henni fylgja þær bráðskemmtilegu aukaverkanir að búast má við appelsínugulum, jafnvel skærbleikum lit í klósettskálinni morguninn eftir. Ég bíð spennt ;)

Annars er það helst í fréttum að við Sigurður eigum nú rúm og sofum þ.a.l. ekki lengur á sólskinsgulum svefnsófa og samanbrjótanlegum IKEA-bedda með örþunnri dýnu. Ó, ljúfa líf! Sömuleiðis vorum við að enda við að koma upp gardínum í svefnherberginu. Þá er bara eftir að kaupa sér bókahillur, tvö skrifborð, einn skrifborðsstól, potta, pönnur, fleiri eldhússtóla, meira leirtau, sófaborð, svefnsófa o.s.frv. o.s.frv. Þetta kemur allt með kalda vatninu. Eða öllu heldur fleiri launaumslögum og fleiri IKEA-ferðum.

Reyndar voru rúmkaupin okkar fremur skrautleg. Upphaflega ætluðum við nefnilega að leigja kerru hjá Statoil og reyna að fá lánaðan bíl með dráttarkúlu hjá einhverjum góðum kunningja, en svo kom í ljós að enginn dráttarkúlubíleigandi gat séð af bílnum sínum yfir miðjan daginn. Obbosí. Svo við enduðum á því að leigja stærsta mögulega fólksbílinn hjá Statoil í Lundi til að renna upp í Helsingborg (IKEA í Málmey er að flytja svo það fæst voða lítið þar þessa dagana). Bíllinn reyndist vera Audi A4 skutbíll. Þegar til kastanna kom reyndust tvær dýnur og einn rúmgafl frá IKEA smellpassa inn í Audi-inn hvað hæðina varðar. Mátti ekki vera millimetra þykkara. Glópalán! Afganginum af rúminu og helling af gardínustöngum og fleiru tókst að troða til hliðar við dýnurnar og gaflinn. Tveir kollar komust á gólfið aftur í ásamt öllu smádótinu sem við keyptum í IKEA, bakpokunum okkar og ýmsu fleiru. Tveir eldhússtólar komust einn til hvorrar hliðar í aftursætunum með því að Sigurður stillti pakkanum upp, ég hélt honum uppi og hann skellti hurðinni í snatri. Úje. Þá var eftir að festa skottlokið niðri. Það tók heillangan tíma að finna út úr því þ.s. það var eiginlega ekki hægt að krækja neins staðar í það. Audi er sem sé ekki hugsaður til flutninga, heldur til að vera lúxusbíll. En það hafðist á endanum með heilmiklu kollaklóri, humm-i og ha-i. Þá var yfirdýnan eftir og ökumannssætið of framarlega til að Sigurður gæti ekið. Hann tróð sér því í farþegasætið fram í með dýnuna samanpressaða í fanginu, svo þétt að hann gat varla andað almennilega inn. Ég held enginn hafi fyllt þennan bíl jafn rækilega og við gerðum. Svo ókum við af stað í hellidembu - það kom þetta líka rosalega skýfall rétt eftir að ég tróð yfirdýnunni á eftir Sigurði og skellti hurðinni á eftir. En þá kom babb í bát, því ég vissi ekki hvaða leið átti að fara til að koma sér til baka til Lundar og það voru engin skilti til að hjálpa. Þar að auki þurfti ég að nota Sigurð sem hægri hliðarspegil. Við enduðum því fyrst á hraðbrautinni upp til Ängelholm, sem sé í þveröfuga átt en við ætluðum. Út af hraðbrautinni, stoppa, kíkja á kort, horfa í kring, finna álitlegt skilti... Af stað héldum við á ný og í þetta sinn í rétta átt. Og allt í einu spratt upp hvítt skilti með "E20 S, E6 S". Sem betur fer var enginn bíll hægra megin við mig því ég þurfti að skipta strax um akrein til að elta skiltið áður en Sigurður gat tékkað. Fjúh. Og svo gekk vandræðalaust að elta uppi þessi hvítu skilti þar til við loks komumst á E20/E6 hraðbrautina niður eftir til Lundar. Við skulum segja að Sigurður hafi verið svaka mjög rosalega feginn að komast út úr bílnum þegar heim kom.

Smá pæling í lokin, svona þegar ég les síðasta pistil. Við Sigurður áttum bæði afmæli í ár á föstudegi og bæði urðum við 25 ára. Hvorugt okkar hélt partý. Það læðist að mér sá grunur að við séum svolítið spes... ;)

lífið utan lærdóms

Í gær átti Sigurður afmæli. Þar sem hann er alinn upp í sveit þar sem þessi tími ársins er undirlagður af leitum, réttum og slátrun og tilheyrandi stússi, þá er hann ekkert vanur því að halda upp á afmælið sitt neitt sérstaklega. Sem er mér náttúrlega æði illskiljanlegt. Mér tókst samt að lokka hið óviljuga afmælisbarn með á tælenskan veitingastað í hádeginu ásamt Francesc (nýdoktor, þ.e. postdoc, í hópnum mínum). Francesc og Jonas (annar leiðbeinandinn minn, doktorsnemi) höfðu svo skipulagt hópspilun á tölvuleiknum Counter Strike eftir hið vikulega föstudagskökukaffi. Ég held við höfum verið níu í leiknum þegar mest var, abbskaplega gaman. Við byrjuðum um fjögurleytið og hættum ekki fyrr en um hálf sjö. Þá brunuðum við Sigurður heim á leið til að þvo þvott og setja nautasteik inn í ofn. Roastbeef - amminamminamm! :) Eins og ykkur kannski grunar þá settumst við ekki að borðum fyrr en skömmu fyrir níu, orðin ansi soltin. Eftir matinn var svo eins og það hreinlega slokknaði á mér og ég skreiddist undir sæng, alveg búin eftir vikuna. Ég svaf eins og steinn í nótt, en afmælisbarnið sem át hraustlega af nautinu (hvað annað?) áttaði sig aðeins of seint á því hvað klukkan var margt þegar hann fyllti á belginn, og svaf því heldur illa. Úbbosí...

Í morgun skaust ég svo á flóamarkað með Bergþóru, mætti á kórstjórnarfund um tólf (já, ég slysaðist í stjórn kórsins í fyrradag) og slappaði aðeins af heima áður en við Sigurður röltum á alls kyns vísindabrall og -bauk í tilefni menningarnætur í Lundi. Við komum enn á ný seint heim, rétt ódáin úr hungri og með handónýtar lappir. En gaman var það, meira að segja þrátt fyrir óíslendingsvænar dæmigerðar endalausar sænskar biðraðir. Þar hélt ég uppi heiðri íslenskra prjónakellinga og prjónaði þar sem ég stóð í röðinni ;)

ah-búh!

Það er að verða kominn mánuður síðan ég kom hingað út til Lundar á ný og trúið þið mér, það hefur verið mikið að gera allan tímann síðan þá. Ég byrjaði á því að ná í lykla að nýju 3ja herbergja íbúðinni okkar Sigurðar, losa mig við farangurinn þangað og skoða alla króka og kima íbúðarinnar - sem reyndist hrein og fín og sérdeilis prýðileg, sérstaklega þegar tekið er tillit til þess að það á að mála hana alla bráðlega. Kórfélagi Jonas hennar Guðrúnar var svo indæll að lána mér fjögur hjól og tvær hendur til að flytja dótið mitt af gamla staðnum og upp á "Kjamma" (uppnefni Íslendinga á Kämnärsrätten þar sem við búum núna) og bætti svo um betur með því að fá mér örbylgjuofn til langtímaleigu. Alltaf gott að eiga góða að :)

Þá tók við lagleg törn við ritgerðarskrif og undirbúning fyrirlesturs með geðheilsubætandi djöfulgangi með kórnum og kvenhluta kórsins inn á milli. Meistararitgerðinni skilaði ég á mánudeginum fyrir rétt rúmum þrem vikum, djöfulgangurinn náði hámarki í fimmtugsafmælinu hans Sverris 29. ágúst (sjá t.d. hér; kröfur um klæðaburð voru litríkar) og fyrirlesturinn hélt ég mánudaginn fyrir um tveim vikum (gekk vel :) ). Sigurður mætti á svæðið daginn fyrir fyrirlesturinn; alltaf stundvís pilturinn sá, ehrm, ólíkt kærustunni ;)

Afslöppunin eftir þessa törn fólst í að elda og borða góðan mat, spá og spökúlera í fínu en ansi tómu íbúðinni okkar, sitja svo eins og klessur uppi í hroðalega gulum svefnsófa sem mér áskotnaðist, þar sem Sigurður leitaði á netinu að hentugum þráðlausum beini sem uppfyllti allar kröfur hans en ég hreinlega gleypti í mig dásamlega ljóðabók eftir Draumeyju (Fimm vörður á vegi ástarinnar) sem hún gaf mér í tilefni verkefnislokanna. Mjög svo notalegt.

Næsta dag hófst svo doktorsnámsumsóknartörn, þ.e. uppfærsla á ferilsskrá, lokasnurfus á meistararitgerðinni, sjálfshólsbréfaskriftir (bvðeh!), pappírsvesen og alls kyns meira vesen. Þetta hafðist allt og ég og Daniel (félagi úr meistaranáminu) röltum með umsóknirnar okkar til hans Everts sem sér um að fara í gegnum þær. Það vantaði eiginlega bara að við Daniel valhoppuðum þetta hönd í hönd, svo fegin vorum við að vera laus við umsóknirnar. Í staðinn þá dembdi ég mér í næstu verkefni en Daniel fór heim að sofa eftir ansi svefnlitla helgi vegna umsóknarskrifanna.

En já, nú er ég smátt og smátt að vakna til lífsins á ný. Svei mér þá, blogg! Verst að ég get ekki farið núna og heimsótt alla þá sem ég ætlaði að heimsækja í sumar en ekkert varð af. Ég fór ekkert vestur á Stað, leit ekki í Skál til Jóhönnu í Mosó, fór ekki aftur norður til að heilsa upp á afa og ömmu og Hlyn og fjölskyldu á Akureyri eða tengdó á Ærlæk og sá afa og ömmu í Sigtúni, MH-vinkonurnar og Stigla ekki nærri eins oft og ég vildi. Sömuleiðis klikkuðu öll útilegu- og gönguferðaplön og daglegar sundferðir. Tjah, þið sjáið að það verður nóg að gera á næsta ári við að bæta upp fyrir sumarfríleysi þessa árs... :P ;)

Og nú er ég búin og búin á því og farin að sofa. Góða nótt 3-)