hæ hó og jibbíjei og jibbí íjei!

Ég er búin með skammtafræði 1. Fyrir þau ykkar sem ekki vita, þá er það sá áfangi í eðlisfræðináminu sem er alræmdur fyrir massíft vinnuálag, óskiljanleg dæmi og svínslegt próf. Dæmi: Þrælklár nemandi gat reiknað eitt og hálft dæmi af fjórum (einkunn gefin fyrir þrjú bestu) á prófinu þegar hann tók þennan áfanga. Kennarinn er frægur fyrir að hækka ekki upp á prófi, en neyddist til þess í þetta skipti. Hæsta einkunn var 8. (Já, þrælklári nemandinn fékk 8.) Og nú veit ég ekki alveg hvað ég á að halda, því prófið sem við fengum var, tjah, svei mér þá ef það var ekki mögulega hugsanlega sanngjarnt! Eitthvað sem ég hefði aldrei búist við. Og eftir að hafa skoðað prófið frá því í fyrra (ópent orðað: það var alger drulla), þá get ég með góðri samvisku sagt að mér hafi gengið vel á prófinu núna í morgun. Ha??? ganga vel í skammtafræði 1?!? Aldrei hefði ég trúað því að það væri hægt...
Þessu var svo fagnað með góðum hádegismat, glápi út í loftið, blaðalestri, sundferð, lúr, jólasmákökum og púsluspili. Það var ekki fyrr en eftir kvöldmat sem ég byrjaði að ganga frá skammtafræðidótinu og draga fram næsta fag, stærðfræðigreiningu. Það próf er núna á miðvikudagsmorgun. Ekki mikill tími fyrir það, en ég er alveg einstaklega kærulaus núna eftir að skammtafræðin er yfirstaðin. Næst er svo algebra I á föstudagsmorgni. Eins gott að kæruleysið verði runnið af mér fyrir það próf... Svo er ég í síðasta prófi á síðasta prófdegi, 21. des kl 13.30. Ég er þegar búin að leggja drög að kæruleysi fyrir það próf: Leit að jólakjól eftir góðan hádegismat að algebru lokinni 15. des., jólarabb og -smjatt Orkugarðs um hálf sex og James Bond í bíó að kvöldi. Smákökubakstur og jólasöngvar Langholtskirkjukóranna á laugardegi, og máski eins og ein heimsókn. Próflestur eftir það, væntanlega með einum og jafnvel tveim frídögum inn á milli.
Já, það er sko allt hægt þegar skammtafræðinni er lokið ;)

föstudagsfjör

Ég horfði fram á þennan feita og pattaralega dag á fimmtudagskvöldi og hugsaði innst inn: "úff..." Kæruleysi á föstudagskvöldi og ljúfur svefn á laugardagsmorgni ekki í boði þessa helgina. Svo var þetta nú ekki svo slæmt:

Mætt vestur í háskóla um hálf níu og farið beint upp á bókasafn að leysa skiladæmi í algebru I. Tími í algebru I milli 10 og hálf tólf, þá hádegishlé og svo rúmlega fjórfaldur skammtafræðidæmatími milli 13.20 og klukkan að verða fimm - með einu 20 mín hléi. Mikil þörf á næringu eftir það; fór út í féló og át appelsínu. Sat þar og sötraði næstum einn lítra af hvítölinu hans Sigurðar (sem honum fannst ekki gott) meðan ég hlustaði á einstaklega skemmtilegar bollaleggingar Ásu, Atla og fleiri Stigla um hvað væri hægt að gera milljón sinnum (eitthvað sem ekki hver sem er myndi gera milljón sinnum) og krafsaði meira í algebruna mína. Eftir að niðurstaða var fengin um
- að engum myndi endast aldur til að drekka milljón kaffibolla (jafnvel þótt þeir væru á stærð við expresso-bolla),
- hversu mörg baðkör af kaffi Atli væri búinn að drekka um ævina,
- að þar sem það munaði hlutfallslega svo litlu í kostnaði á því að keyra milljón kílómetra á Toyota Aygo eða eyðslumeiri og þægilegri bíl, þá myndi maður nú frekar velja þægindin...
...og algebrudæmin mín voru samasem leyst, skottaðist ég aftur upp á safn til að kíkja á tölvupóst og tex-a algebrudæmin (pikka á tölvu). Skammtafræðin sat greinilega enn eitthvað í mér, því ég skrifaði tvisvar sinnum Heisenberg í stað Eisenstein. Haldið heim á leið. Kvöldmatarafgangar runnu ljúflega niður og svo var pikkinu haldið áfram um hálf níu. Viljinn til þess þó greinilega eitthvað farinn að dala, því smáhlé til ýmissra annarra smáverka, dunds og slæpings urðu ansi mörg... Var þó lokið klukkan tíu. Þá tók við tilraun til að rúlla upp gömlu prófi í stærðfræðigreiningu: aukatími til að reikna gegnum tvö gömul próf framundan klukkan 9-12 að morgni laugardags. Þeirri vitleysu hætt á miðnætti og farið að sofa. Og svei mér þá ekki neitt gífurlega erfitt að vakna að morgni. Enda ekki verra að vakna við íslensk sönglög í flutningi Kristins Sigmundssonar og Jónasar Ingimundarsonar á gömlu góðu Gufunni... ;)

öhömm

Segir það mér eitthvað að á "Ferska" listanum hérna við hliðina á er enn þá titill bloggfærslu sem skrifuð var úti í Potsdam? Dúddúrú...

Ég verð annars að gefa ykkur krækju í þessa mynd sem ég er með sem skjáborðsmynd í tölvunni minni (ef þið viljið sjá aðra upplausn en 1024x768 þá getið þið valið hana á þessari síðu). Það er alveg dásamlegt að sjá þessa elsku þegar ég ræsi tölvuna ;)

húbbla

Kominn tími til að sýna smá lífsmark. Það er bara eitthvað svo lítið að frétta :S En kannski hægt að tína eitthvað til...

Fór á hádegistónleika í Norrænahúsinu í gær. Hljómsveit Hafdísar Bjarnadóttur lék þar 6 lög eftir Hafdísi (þar af eitt aukalag því þótt klukkan væri orðin eitt, þá bara urðum við að fá að heyra meira ;) ). Leitt hversu dræm mæting var. En lögin hennar Hafdísar eru brill. Ótrúlega fjölbreytt. Alls kyns stefnur og stílar :)

Að öðru leyti er ég á kafi í hinum breiða og stóra og (núorðið) venjulega námssúpupotti. Sit yfir tugblaðsíðna-löngum skammtafræðidæmum með harðsperrur á við hraustlega Vadim-"dry land"-æfingu (síðan í sundinu) eftir að hafa tekið vel á axla-, brjóst- og bakvöðvum, þríhöfða og tvíhöfða í fyrradag. Þarf nauðsynlega að komast í sund í dag til að liðka aumingjans vöðvafrumurnar mínar og tilheyrandi sinar.

Mamma verður með frænkukvöld annað kvöld og keppist við að baka kökur og smyrja brauðrúllutertur. Maginn í mér hoppar af kæti við tilhugsunina um alla afgangana ;)

En annars ef ég týni blogginu á ný innan um skammtakerfi, grúpur, bauga og afleiðujöfnur, þá má alltaf leita þangað sem margt er að frétta: draga andann djúúúúpt og skella sér í eina maraþonfærslu hjá Bjarnheiði systur ;D

sko

Ég hef yfirgefið Símann og flutt mig yfir til SKO. Ef þið reynduð að hringja eða senda sms í dag frá 12-20, þá var það árangurslaust því sauðurinn Líney skildi nýja sim-kortið eftir heima hjá sér. Sé svo til hvernig SKO stendur sig eftir áramót, hvort ég flytji mig aftur yfir til Símans.
Bara láta ykkur vita af flutningunum...

margt og mikið

Um það leyti sem ég skrifaði síðustu færslu var fyrsta skammtafræðiógeðsskammti annarinnar nýlokið. Síðan þá hefur annar skammtur runnið í gegn, töluvert þægilegri en sá fyrsti, ásamt ógrynni annarra verkefna. Ég hef líka steikt afmælispönnsur (með misgötóttum árangri), stýft taglið af við teygjuna, keypt mér fartölvu (sem ég sit við núna), kynnt undur eðlisfræðinnar fyrir gestum Vísindavöku, legið ofurlítið í leti, vafstrast í uppsetningu fartölvunnar (sem annars var í höndum Sigurðar nokkurs), spilað fótbolta og vakið við það hálsbólgu úr tveggja vikna dvala (arg!), hjálpað oggopínkuponsulítið við undirbúning kveðjuteitis Bjarnheiðar systur, setið í því um klukkutíma áður en ég stakk af á góðan en heldur langan Raunveru-fund (hagmunafélag nemenda í raunvísindadeild), kvatt Bjarnheiði systur og knúsað (farin til náms í stærðfræði við þýðverskan háskóla í Freiberg) og rænt rúminu hennar, passað húsið í fjarveru foreldranna (í Búlgaríu, endalaust flandur á fólkinu...), farið í abbskaplega notalegt afmæli til Ástu og soðið árlega tómatsósu úr 5,3 kg af tómötum (með þrem tilraunum til að sneiða af mér jafnmarga fingur og heilmiklum laukgráti).
Ojá, það er alltaf meir en nóg að gera ;)

sami titill og síðast...

Ojamm-ojá. Sumarprófið sem ég minntist á síðast er svo löööööngu búið að ég er meira að segja lööööngu búin að fá einkunnina í hús! (En kennarar eru jú yfirleitt ekkert að flýta sér þegar kemur að því að fara yfir sumarpróf...) Skýrslan sem ég vann að á ÍSOR síðan ég kom heim eftir Potsdam dvölina kláraði sig því miður ekki sjálf áður en sumartíma mínum þar lauk. Abbsasí. Svo ég verð bara að klára þetta sérverkefni mitt í hjáverkum nú í haust/vetur eða í jólafríinu (það síðasttalda yfirgnæfandi líklegast).

En ég hætti sem sé að vinna 24. ágúst. Brunaði þá um kvöldið ásamt Sigurði á hvítum (bif)reiðskjóta norður í land eða nánar til tekið á Ærlæk, rétt hjá Ásbyrgi og Kópaskeri, til að tölta upp og niður misstórar „þúfur“, veiða og liggja almennt með tærnar upp í loft í tæpa fjóra daga. Svo skemmtilega vill til að einhvern tíma þegar ég var pínu pons þá lét ég báta (tréfjalir með nagla og snærisspotta) fljóta á lítilli lækjarsprænu sem rennur við hlið skattstofubústaðarins svokallaða, í landi Ærlækjar. Afi og amma á Akureyri tóku þátt í að byggja hann, svo afi og amma og foreldrar hans Sigga þekkja þau ágætlega. Magnað.

En það var jú ýmislegt brallað, t.d. litið á Dettifoss

og sjálfsmyndataka stunduð

hoppað í berjamó

litið á eitt Grettisbæli í Forvöðum

og dáðst að Forvöðunum

gjugg!

rennt fyrir silung

róið út á vatn...

...til að leggja net

Sylvía yngri systir Sigurðar og aflakló

Botnstjörn í Ásbyrgi

og skeifan út

nammi namm!

afar og ömmur

Jón Dór pabbi

Guðný mamma

og Harpa eldri (samt yngri) systir (búin að útrýma krullunum um stund)

úbbs, hvert flaug tíminn?

Jæja jæja, heldur langt liðið frá síðasta pikki. Ekki að það hafi verið eitthvað tíðindalítið, ég er einfaldlega að rembast við að lesa fyrir sumarpróf eftir vinnu og um helgar, sem gengur að vísu eitthvað brösulega. En þá er blogg sem sé ekki efst á dagskrá...

Fyrir rúmri viku, þ.e. á fim. og fös., tölti ég ásamt Sæma (sumarmanni á ÍSOR) á eftir Rússanum Nikolai um fríðar grundir Hengilssvæðisins og klöngraðist yfir heldur óblíð hraun í Þrengslunum. Með misþungan bakpoka á bakinu og í misgóðu veðri (mest megnis rigningarsuddi og vindur/rok), eins og gengur. Tók mig einungis 5 kílómetra labb í gönguskóm að næla mér í þessi líka myndarlegu hælsæri. Skipti yfir í öllu mýkri stígvél og svo fór það bara eftir duttlungum líkamans hvort hann kvartaði yfir hælsærum, eymslum í vinstra hné, kulda eða hita :P Gekk m.a. tvisvar upp snarbratta hlíð Lambafells til að koma fyrir/ná í mælistöð. Sem betur fer blés vindurinn kröftuglega upp fjallshlíðina, ekki niður... En hvað sem öllu volki og aumingjaskap líður, þá var alveg óskaplega hressandi að komast í svolitla útivinnu :)

Sit annars allan heila vinnudaginn við tölvuna og reyni að skrifa skýrslu um mælingarnar úti í Potsdam. Það gengur mjöööööög hægt. Og þar að auki verð ég að skrifa skýrsluna í Word, út af linux-fötlun samstarfsmannanna úti í Potsdam. Arg.

En í dag eiga bæði mamma og Matthías hálfbróðursonur minn afmæli. Matthías meira að segja sitt fyrsta merkisafmæli - hann er 10 ára :) Til hamingju, mamma og Matthías! Slíkum tímamótum fylgja auðvitað miklar veitingar með tilheyrarndi ofáti. Sérstaklega þar sem afmælisbörnin eru tvö. En ég hef svo sem aldrei átt í vandræðum með að kýla vömbina... ;) Smjatt!

fjölgun

Á skrifstofunni við hliðina sitja tveir skemmtilegir náungar. Nú í vetur hafa þeir sett upp vel stórt fiskabúr og hafa þar 20-30 gullfiska af ýmsum stærðum og gerðum ásamt sniglum. Vitanlega er þess gætt að vatnadýrin hafi almennilegt landslag - stóra mynd af Reykjaneshryggnum :) Núna rétt áðan heyrðust mikil gleðióp frá þeim félögum. Fjórum litlum gullfiskaafkvæmum (af um 30) hafði tekist að komast af, þ.e. sleppa frá því að vera étnir af stóru fiskunum. Trikkið að vera með grófa möl í botninum þar sem smábörnin geta falið sig fyrst um sinn. Svo nú sitja þarna kampakátir nýbakaðir "feður". Alltaf gaman í vinnunni... ;)

forstýra?

Við heimkomu var mér vegna plássleysis plantað inn á skrifstofu aðstoðardeildarstjóra eðlisfræðideildar ÍSOR meðan hann rambaði um á tveim jafnfljótum um ægifagurt hálendi Íslands. Nú er hann væntanlegur til vinnu á morgun. Forstjóri ÍSOR er í frí til 21. ágúst (ég hætti að vinna 24. ágúst) en hann leit við til að spjalla um Potsdam-mælingarnar núna áðan. Hann sagði mér endilega að nota sína skrifstofu fyrst hann væri í fríi. Uuuu... hmm... tjah... kærar þakkir! En nei, ég held ég verði frekar á hálfgerðum vergangi en sitja á sjálfri forstjóraskrifstofunni, sama hversu tóm og ónotuð hún er ;D